geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
ff n studiebreak
Bij klassieke muziek moet je niet aan je grijze oma denken, maar aan YouTube. 5 tips van Lucas en Arthur Jussen.
Boekverslag Wilhelm Raabe
Else von der Tanne
Geschreven door: | anoniem (5 havo) [meer] |
Datum ingestuurd: | 13 februari 2002 |
Taal: |  |
Woorden: | 600 |
Bekeken: | 2767 keer (1 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
Titel: Else von der Tanne
Reclams UB 7575, 1869
Schrijver: Willem Raabe hij is geboren op 8 september 1830, en hij overleed in 1910 op 15 november
Genre: Cultuurhistorische novelle
Samenvatting:
Op kerstavond, in 1648, zit Dominicus Magister Friedemann Lauterbacher, de dominee van het plaatsje Wallrode in Elend, aan zijn kerstpreek. Zijn hut is armoedig en half-verwoest, is het hele dorp, voordat de 30-jarige oorlog weg druiste. In zijn binnenste doemt het beeld van Else van de Tanne (Spar) op.
Waarvan hij weet dat ze op dit moment ziek en ellendig buiten in de armzalige boshut ligt. – Op een dag waren er in de buurt van het dorp twee vluchtelingen verschenen, een man, wild om zich heen kijkend en mensenschuw, met een 6-jarig meisje. Beiden bouwden met de onwillige hulp van de wantrouwende dorpsgenoten een hutje in het bos. De vreemde, die Magister Konrad heet, is, zoals hij later aan de dominee vertelde, in 1631 na de inneming van Magdeburg en de verwoesting van deze stad, met zijn enig overgebleven dochter door een bos gevlucht. De gruwelijkheden van de oor-log hebben zijn hart verhard en hen schuw en wantrouwend tegenover mensen gemaakt. Zo kon het niet uitblijven, dat hij door de dorpelingen met haat en vijandschap benaderd werd en zij hem voor een gevaarlijke tovenaar en zijn dochter voor een heks uitmaakten. Zo gingen er 12 jaar voorbij. Vader en dochter leven in volledige eenzaamheid, alleen de jonge dominee komt hen vaak opzoeken. Op een zondag, in 1648, na Pinksteren, zal Lauterbacher in het kleine verwoeste kerkje het avondmaal bedienen. Ook Magister en zijn dochter zullen daar deel aan nemen. Ondanks onheilspellende berichten stappen ze beiden op de mooie zomermorgen door het dorp en bereiken Gods huis, waar ze tot grote ontzetting van iedereen, door de dominee ontvangen en in het kerkje geleid worden. De aanwezigheid van het door de dominee geliefde meisje, neemt hem zo in beslag, dat hij de onrust, die in de gemeente toeneemt, niet eens merkt. Als de twee mensen, aan het eind van dienst, in de schaduw van de dominee in de deur van de kerk verschijnen, worden ze met schelden en een regen van stenen en doodsbeenderen bekogeld. Een steen velt Else neer. Het gelukt de hevig vertoornde Lautenbacher de menigte te verdrijven, dan pakt hij Else op en draagt haar naar haar hut. Zo ging het maandenlang door. Steeds weer glijden de gebeden van de dominee voor de preek weg in die schrikvolle dagen. Er wordt op het raam geklopt. Het is de oude Justine, die het naderende einde van Else aankondigt. In hevige pijn staat Lautenbacher op en vermoeit baant hij zich een weg, door de storm en de sneeuwbuien, naar de eenzame hut. Alleen… als hij aankomt leeft Else niet meer. Met een gebed voor haar doder is ze heengegaan. Daarmee is voor de twee eenzame mannen in de hut de schijngod uit de wereld verholpen. Vertwijfeld loopt de dominee rondjes door het bos, tot hij totaal uitgeput op een rotsblok neerzinkt en inslaapt. Op tweede kerstdag vinden bouwvakkers zijn lijk. Magister Konrad begraaft zijn kind in het bos. De volgende dag vertrekt hij in alle vroegte naar het onbekende, zonder een spoor achter te laten.
Conclusie: Ik vind dit boek best wel moeilijk om te lezen, want soms snapte ik er niks van en dan moest ik de bladzijde eerst 3 keer doorlezen voordat ik het begreep. Ik vond het een aangrijpend boek. Het spreekt namelijk van de hardheid van mensen. Dat mensen zo hard kunnen zijn voor andere mensen dat ze er zelfs aan kunnen overlijden. Dit vind ik heel aangrijpend en ontroerend in dit boek.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
