Waar gaat jouw geld allemaal aan op? Heb jij een gat in je hand? Of ben je juist een spaarder? Heb jij een bijbaantje of heb je die extra inkomsten niet nodig?

Doe mee aan het Scholierenonderzoek van het Nibud en steun zo kinderen in arme landen!

Boekverslag Jan Wolkers

Brandende liefde

... 8 9 10 11 12 13 [14] 15 16 17 18

Info over dit verslag

Geschreven door:

anoniem

Niveau:

4VWO

Kwaliteit:

Waardering:

Taal:

Nederlands

Woorden:

1870

Opvragingen:

40

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker Openen in tekstverwerker

Printen Printen

Emailen Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (21 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Jan Wolkers

Laatst gewijzigd op 11 februari 2002

Motivatie
Ik ben dit boek gaan lezen omdat ik de film Turks fruit heb gezien en wel meer boeken van Jan Wolkers heb gelezen, zoals ‘Kort Amerikaans’. Dat vond ik een grappig boek en niet al te moeilijk. De titel, ‘Brandende liefde’, sprak mij erg aan. Bovendien mocht ik vroeger nooit naar de verfilming kijken van mijn ouders.

Inhoud
De ikpersoon is begin de 20 en studeert op de Academie voor Beeldende Kunsten in Amsterdam. In zijn vrije tijd krijgt hij, net als vele andere studenten bij hem op school, bijles Frans bij mademoiselle Bonnema, een strenge, vrome en preutse vrouw. Zij vraagt daar geen geld voor, maar in ruil voor de les moeten de studenten allemaal klusjes opknappen in het grote huis waar zij woont. Op de eerste verdieping woont de mooie 30-jarige, Anna. Alles studenten fantaseren over haar. Maar ze is getrouwd met een brave violist. Op de tweede verdieping woont de vader van mademoiselle Bonnema. Een oude chirurg, die zijn spijsvertering niet meer zo onder controle heeft. En hij heeft de ziekte van Parkison.
De ikpersoon is verliefd op Anna en na de les gaat hij stiekem bij haar langs. Hij krijgt haar zo ver om naakt voor hem te poseren. Wel moet hij daarvoor aan een ketting vast worden gebonden. In de pauze trekt zij hem af boven de gootsteen, maar meer seks hebben ze daarna niet meer, al wil de ikpersoon dat wel.
Met Sinterklaas krijgt de ikpersoon een vest van mademoiselle Bonnema. Hij vindt het echter een lelijk vest en hij schaamt zich ervoor, tegenover Anna. Daarom legt hij het vest op de trap als hij naar Anna gaat. Maar de vader van mademoiselle Bonnema vindt het vest wel mooi en trekt hem aan. De ikpersoon krijgt het later weer terug van een woedende mademoiselle Bonnema.
Toch mag hij later bij haar intrekken in het souterrain, zodat hij voor haar steeds verder aftakelende vader kan zorgen. Hij vindt dat niet leuk, maar op deze manier is hij wel dichter bij Anna. Hij moet de oude Bonnema wassen en verschonen. Maar de man is erg dwars. Hij wordt wat volgzamer als de ikpersoon hem het wollen vest aanbiedt. Hij belooft de oude man ook dat Anna even komt kijken als hij zich heeft laten wassen. Daarna krijgt hij een idee: hij wil een schilderij van een naakte Anna met de oude man maken. Dit past volgens hem in het thema: ‘Suzanna en de grijsaard’. Hij probeert het eerst uit zijn hoofd. Dan blijkt Anna zwanger te zijn. Hij wil dat de twee samen gaan poseren. Na lang aandringen heeft hij Anna zover, maar vlak voordat het gebeurt sterft de oude man. De ikpersoon doet alsof de man slaapt en Anna poseert met haar dikke buik. Daarna wil een medestudent, de Van-Goghbaard, een schets maken van de overleden man. Maar als hij bezig is gaat hij over zijn nek. Als mademoiselle Bonnema hoort dat haar vader overleden is, reageert ze niet geschokt.
Anna moet van mademoiselle Bonnema verhuizen, omdat ze een kind krijgt. Daarom gaat ze nog één keer naar het souterrain om te poseren. Tijdens het poseren wordt haar dochtertje geboren. Mademoiselle Bonnema komt kijken wat er aan de hand is. Ze ziet het schilderij van haar dode vader en de zwangere Anna, dat onafgedekt in de kamer staat. Nu gaat ze helemaal door het lint en de ikpersoon slaat een portret van zichzelf op haar hoofd kapot. Hij bedreigt haar met een mes, zodat ze niets tegen de violist gaat zeggen. Anna is trots op de ikpersoon en kust hem.
Tien jaar later vindt de ikpersoon een rouwkaart in zijn bus, waarin staat dat mademoiselle Bonnema overleden is. Hij belt Anna op om te vragen of ze met hem mee naar de begrafenis gaat. Haar dochtertje is inmiddels tien jaar en de violist heeft haar verlaten. Op de begrafenis is ook de Van Gogh-baard. Hij is een patser geworden met allemaal vrouwen om zich heen.
Na de begrafenis gaan ze naar het huis van mademoiselle Bonnema. Hij heeft namelijk een witte kan geërfd, die hij goed voor zijn stillevens kan gebruiken. Hij schenkt de Van Gogh-baard het wollen vest, dat dankbaar in ontvangst wordt genomen. Anna kleedt zich nog één keer uit in het souterrain. Samen verlaten ze het huis.

Eerste persoonlijke reactie
Ik vond het een erg boeiend boek, ik heb me wel vermaakt tijdens het lezen en vond het niet saai. Er zaten af en toe erg grappige dingetjes in, zoals die vieze oude gekke Bonnema. Het boek is makkelijk te lezen, alleen staan er erg veel Franse citaten in. Meestal begreep ik die niet. Ik vond het erg vreemd wanneer Anna de ikpersoon opeens gaat aftrekken. Het past er totaal niet bij, want ze is niet verliefd op hem en ze doet het toch ook niet voor d’r eigen plezier. Doet ze dat bij iedere schilder die haar naakt schildert? Beetje een slet. Het idee van de zwangere vrouw met haar buik vol nieuw leven, naast een dode man vond ik wel een erg mooi contrast. Het lijkt me dat het een mooi schilderij is geworden. Het verhaal is één grote herinnering van de ikpersoon, dat heeft me wel aan het denken gezet; als de schilder dan op de begrafenis is, komt alles weer boven, het verhaal blijft ook een beetje zweverig, als een droom, in je hoofd achter.

Verdiepingsopdracht (module 1 Laagland)
Ik had weer een vreemd verhaal van Jan Wolkers verwacht, met veel seks en vreemde figuren die over leven en dood inzitten. Het verhaal was niet zo heel vreemd; ik voelde me er wel in thuis, er was minder seks dan ik had verwacht, de figuren waren wel vreemd, en leven en dood waren wel weer thema’s. Heel erg mooi in contrast zelfs, in dat schilderij van ‘Suzanna en de grijsaard’. Ik verwachtte een spetterend liefdesverhaal waar de vlammen vanaf sprongen (vanwege de titel), maar ‘Brandende liefde’ bleek een plantje te zijn dat de ikpersoon mademoiselle Bonnema voor haar verjaardag geeft. Geen spannend liefdesverhaal dus, maar toch voelt de ikpersoon een hete liefde voor Anna. Op dat punt was het dus wel anders dan mijn verwachting, dat vond ik wel jammer, maar wat ik dan wel kreeg, waren de herinneringen van een schilder, die hij bij hem bovenkwamen na het ontvangen van een rouwkaart van zijn oude lerares Frans, waar hij een soort haatliefde verhouding mee had. Alle dingen die hij bij haar in huis meemaakte drijven boven: een vest, de mooie Anna die naakt voor hem poseert, de oude zieke gore Bonnema, het schilderij van Suzanna en de grijsaard, de Van Gogh-baard en dan die bijzondere bevalling in het souterrain. Alles tezamen met een hoop Franse citaten. Met al die dingen in je hoofd ga je met de hoofdpersoon en Anna mee terug naar het huis van Bonnema. Waar weer alles boven komt drijven.
Het boek bevat een paar grote open plekken. Aan het begin van het boek wanneer de ikpersoon de rouwbrief ontvangt komen er allemaal vragen bij je op: wie was mademoiselle Bonnema? Hij erft een witte kan. Waarom erft hij een kan en wat is het verhaal erachter? In de loop van het boek worden al je vragen beantwoord en ken je het hele verhaal rondom de oude dame. De vraag waarom het boek ‘Brandende liefde’ heet, blijft heel lang open. Pas op de verjaardag van Bonnema kom je erachter dat het die plantjes zijn. Na de grote flashback vraag je je af hoe het nu met de andere personen zou zijn. Daar kom je in de loop van de begrafenis achter. Anna heeft een kind en is alleenstaand. De Van Gogh-baard is een rijke patser geworden. Het huis is nog hetzelfde gebleven. Er zijn wel een hoop onopgeloste vragen: waarom mocht de ikpersoon in het huis gaan wonen en de andere studenten niet? Wat is er met het schilderij gebeurt? Heeft mademoiselle Bonnema zelf wel eens brandende liefde gevoeld en waarom schokte haar vader’s dood haar niet? Wat voelde Anna precies voor de ikpersoon? Wat is er gebeurt in de tijd tussen Anna’s bevalling en het overlijden van Bonnema? Zullen Anna en de ikpersoon voortaan samen door het leven gaan? En hoe zal de dochter van Anna gaan reageren als ze hoort in welke situatie ze ter wereld is gekomen? De open plekken zijn er niet voor de spanning en sensatie, maar meer om je nieuwsgierig te maken, of het door jezelf in te laten vullen. Volgens mij is mademoiselle Bonnema als maagd gestorven. Anna voelde denk ik wel wat voor de ikpersoon, maar ja, ze was getrouwd. Ik denk dat ze wel samen verder zullen gaan leven. Het lijkt me voor die dochter geweldig om te horen dat je op zo een manier geboren bent. En als ze over het schilderij hoort, zal ze dat ook wel leuk vinden.
De schrijver maakt het spannend door Anna en de ikpersoon niet te laten zoenen. Zo voel je een spanning tussen de twee, maar er gebeurt uiteindelijk niets. Na de bevalling geeft Anna de ikpersoon wel een zoen. Op de begrafenis gaan de twee heel close met elkaar om. Dit maakt het nog spannender. Het boek wat dat betreft een open einde: je weet niet of er nog wat tussen ze gaat gebeuren. Een heleboel vragen blijven ook onopgelost (zie boven). Maar je kent nu wel wat er allemaal gebeurd is in het huis van mademoiselle Bonnema. Ik vond het een mooi een einde, je kan er je eigen slot op bedenken.
Het boek is geen fictie, ik vind het heel realistisch. Het is proza, er zit niet iets van herhaling in de opbouw van de zinnen, alledaagse taal. Het is literatuur, want het is niet zomaar een flut verhaaltje.

Evaluatie
Mijn eindoordeel over het boek: Ik vond het een goed boek, erg leuk om te lezen en ik zou het nog wel een keer willen lezen. Het verhaal blijft als een visioen in je achter, dat vond ik wel mooi. Er blijven veel vragen open, van de meeste vond ik dat wel leuk, omdat je het dan zelf in kunt vullen. Maar ik had bijvoorbeeld wel wat meer willen weten over mademoiselle Bonnema. Waarom verandert ze zichzelf niet en gaat een leuk leven lijden? Over de violist wordt ook maar weinig gezegd.
Mijn eerste mening is na de verdiepingsopdracht wel iets veranderd. Eerst was ik alleen maar positief, maar nu vind ik het wel jammer dat je van een hoop dingen in het boek nog maar zo weinig afweet. Met de antwoorden zou je nog wel een heel boek kunnen schrijven.
Ik ben tevreden over mijn beschrijving, het geeft de hoofdlijnen duidelijk weer. Ik ben tevreden over mijn verdiepingsopdracht, ik ben alles kwijt wat ik kwijt wilde.
Het lezen van het boek viel mee, ik vond het leuk en je leest je er makkelijk doorheen. Alleen de Franse citaten vond ik moeilijk. Het uitvoeren van de verdieping vond ik wel meevallen, alleen wist ik alle open plekken niet meer zo goed, omdat ik het boek 2 maanden geleden heb gelezen.
Volgens mij had ik wel genoeg vaardigheden en kennis hoor. Volgende keer lees ik de opdrachten voor ik begin met lezen en maak ik mijn verslag gelijk na het lezen.

Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.

Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.

naar boven