Boekverslag Boudewijn Büch

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem [meer]
Niveau:	3HAVO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	2249
Opvragingen:	30

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (21 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Boudewijn Büch

• Brieven aan Mick Jagger (5)

  1988

• De blauwe salon (1)

  1981

• De bocht van Berkhey (3)

  1996

• De hel (21)

  1994

• De kiezen van de keizer (0)

  2000

• De kleine blonde dood (73)

  1985

• De rekening (8)

  1989

• Eerstejaars (1)

  1985

• Geestgrond (5)

  1995

• Het bedrog (4)

  1993

• Het dolhuis (17)

  1987

• Het geheim van Eberwein (6)

  2003

• Links! (1)

  1986

• Weerzien (1)

  1984

Onderdeel A:

1. De titel van dit boek is De rekening.
De schrijver is Boudewijn Büch.
Het jaar van de uitgave is
Het boek is uitgegeven door

3. Dit boek is een psychologische roman.

4. Inhoud, samenvatting:
De rekening is het verhaal van Lothar Mantoua. Het begint op het moment dat zijn vader alles wat hij volgens de rechtbank mocht meenemen inpakt, waarmee de echtscheiding een feit is.
Dat betekende voor Lothar, zijn broers en zijn moeder een teruggang in inkomen. De eerste helft van zijn jeugd leefde hij in rijkdom, het tweede deel is sober. Het gezin verhuist naar een kleine woning en Lothar moet voor zijn zakgeld gaan werken. In de zomer op de bollenvelden en in de winter auto's wassen. Een week nadat zijn vader is weggegaan steelt Lothar een mes dat door zijn moeder ontdekt wordt en dan moet hij het terug brengen. Doordat zijn moeder er zo'n drama van maakt weet heel het dorp ervan. Dat verhindert dat Lothar voor beter betaalde baantjes in aanmerking kan komen. Via vrienden komt hij bij een fabriek te werken waar hij potjes met oploskoffie moet vullen en wat per stuk betaald wordt. Met een nichtje van de baas beleefd hij zijn eerste avontuurtje.
Als student moet hij werken om z'n studie en z'n kamerhuur te kunnen betalen. Hij werkt in een restaurant van een groot warenhuis en krijgt tussen de middag desgewenst een gratis maaltijd. Maar met geld heeft Lothar nooit leren omgaan en wat hij verdiend is eigenlijk te weinig, zodat hij uit het warenhuis steelt om wat extra's te hebben.
Op zijn negentiende jaar wordt hij vader en kiest voor het alternatieve vaderschap, hij trouwt de moeder niet, zij is 14 jaar ouder dan Lothar, maar wel het jongetje (Sandor) erkent. Bovendien merkt Lothar dat hij niet alleen van meisjes houdt, maar ook homoseksuele neigingen heeft wat alles nog gecompliceerder maakt.
Door een medestudent komt hij in aanraking met drugs en wordt gebruiker, op het laatst van alles wat hij maar kan krijgen. Ondertussen stapelen de onbetaalde rekeningen zich op.
Een student medicijnen raadt hem aan in therapie te gaan om orde in zijn chaos te scheppen. Het feit dat zijn vader niet zijn studie betaalt en die van zijn broers wel zit hem erg dwars. Ook mist hij hem, met z'n onberekenbaarheid, en het verdriet dat hij met zich meedroeg maar waar hij nooit over sprak. Bovendien heeft hij geen enkele foto van zijn vader omdat zijn moeder alles verscheurd en verbrand heeft.

De therapeut kost Lothar een hoop geld, maar echt geholpen voelt hij zich niet, hoewel de behandeling jaren duurt.
Op een moment wordt Lothar failliet verklaard, hij raakt al zijn boeken kwijt en wat hij aan meubels had, komt onder curatele te staan bij iemand die er nou ook niet echt op uit is om Lothar uit de moeilijkheden te halen, maar wel gedurende 10 jaar alle inkomsten van Lothar int om zogenaamd de schulden af te lossen.
Als het zoontje 5 jaar is valt hij en raakt in coma. Beter worden kan hij niet en Lothar besluit alle apparatuur los te laten koppelen zodat het kind kan sterven. Dit is een verdriet dat niet te bevatten is.
Kort hierna pleegt zijn vader zelfmoord.
Alle familie leden moeten bij de notaris komen en daar krijgen ze te horen dat hun vader onvoorstelbaar rijk is.
Lothar erft een miljoen gulden, dat hij echter weigert en aan een goed doel schenkt.
Lothar verhuisd naar Amsterdam, huurt een mooi appartement aan de Keizersgracht, maar kan ondanks hard werken en zwart bijklussen toch de huur niet opbrengen. Dan komt hij in contact met een makelaar die het zelf niet al te bonafide is, maar hem wel in contact brengt met een goede advocaat die in enkele maanden tijd het faillissement opgeheven krijgt.
Via de makelaar koopt hij een ander pand aan de Keizersgracht en laat dat op advies van deze makelaar verbouwen. Ook hierbij wordt hij de nodige keren opgelicht en uitgeschud.
Daags na het opheffen van het faillissement reist hij naar Samoa, een eiland in de Zuidzee. Hij geniet daar van het feit dat de mensen daar leven, in een absolute geldvrije harmonie.
Weer terug in Nederland en in de ellende ontdekt hij in het bureau van zijn vader een vergeelde foto van zijn vader die hij grondig onderzoekt, als hij zijn moeder over het fotootje vraagt krijgt hij geen antwoord, en zijn nieuwsgierigheid naar zijn vader is enorm toegenomen. De speurtocht naar zijn vader brengt hem in Nieuw-Zeeland waar een nicht van hem woont; Mary Mantoua, die veel van Lothar’s vader weet, zij heeft veel brieven van hem, Lothar kopieert ze en neemt ze mee naar huis, maar onder weg, tijdens een tussen stop in Tasmanië raakt hij ze kwijt. Maar terug gekomen in Nederland blijkt dat zijn tas al eerder was aangekomen, en hij zet het op een lezen. Hij komt veel over zijn vader te weten. Het blijkt dat hij in Duitsland geboren is in een welgestelde Joodse familie. In 1935 verloofd hij zich´, in 1937 besluit hij te vluchten voor de oorlogsdreiging. Een broer vlucht ook en gaat naar Nieuw Zeeland, die komt in de oorlog om. Hij laat een vrouw en een dochter achter. Hij heeft de rest van zijn leven rondgelopen met een schuldgevoel, getracht in zijn vrouw zijn voormalige verloofde terug te vinden en in zijn zoons. Lothar’s moeder was eigenlijk een vervangster voor haar was en dat hij nooit echt van haar gehouden heeft, voor Lothar en zijn twee jongere broers geld eigenlijk hetzelfde.
Voor Lothar gaat het leven echter gewoon weer door: met de hypotheek betaling is hij al drie maanden achter.
Lothar beëindigt zijn psychotherapie op eigen initiatief en heeft aan het eind van het verhaal iemand die voor hem de boekhouding bijhoudt en een nieuwe vriendin.

5. Karakter beschrijving:
Lothar: Lothar heeft het nooit kunnen verwerken dat zijn vader en moeder gingen scheiden. Hij heeft nooit begrepen waarom zijn vader hen had verlaten. Zijn moeder wilde nooit over zijn vader praten, terwijl hij wel veel vragen had. Hij zat hier erg mee. Doordat de tweede helft van zijn jeugd zo slecht was, is hij in een diepe put beland. Hij begon met stelen, omdat ze het thuis niet breed meer hadden sinds zijn vader weg was. Hij moest in elk vrije uur werken om geld bij te verdienen. Later begon hij ook drugs te gebruiken. Eerst niet zo veel, later alles wat hij maar kon krijgen. Op deze manieren probeerde hij zijn verleden weg te drukken. Toen dit ook niet lukte werd hem aangeraden om met een psychiater te gaan praten. Dit heeft hij jaren lang gedaan. Maar heeft ook niet veel geholpen.
Steeds vaker kwam de drang om meer te weten te komen over zijn vader. Maar toen hij te horen kreeg dat zijn vader zelfmoord had gepleegd, was de moed weggezakt. Totdat hij in aanraking kwam met een nichtje uit Nieuw-Zeeland. Lothar besloot haar op te zoeken. Daar kreeg hij veel brieven te zien waar hij het bestaan niet van af wist. In Nieuw-Zeeland kreeg hij op veel vragen een antwoord.
Ook steelt Lothar van zijn werkgevers, is in geld zaken simpelweg dom te noemen, zijn totale onverschilligheid, als hij in geld problemen zit draait hij er zijn hand niet voor om, om nog eens extra geld te lenen van Mieke (moeder van zijn kind) om boeken te kopen, verwaarloost zijn kind (Sandor), staat dingen toe die een rechtsaarde ouder nooit in zijn hoofd zou halen, is onaardig en agressief. Dit blijkt vooral uit zijn gesprekken met de psychiater “Dr.” Gortzak, die hij vaak de huid vol scheldt.

6. Dit boek is geschreven in een ik-perspectief. Dit heeft veel invloed gehad op het boek. Nu las je veel gedachtes en gevoelens van de hoofdpersoon, Lothar. Was dit in een ander perspectief geweest had je bijvoorbeeld niet geweten dat Lothar het zo vervelend vond dat hij niks over zijn vader wist en dat wel graag wilde weten. Het effect is dus om de lezer vooral met Lothar mee te laten leven.

7. De roman is opgebouwd uit drie delen, die weer in genummerde hoofdstukken zijn onderverdeeld. De toon van vertellen is in het algemeen ironisch, het tempo hoog. Hierdoor ligt de nadruk meer op wat Lothar Mantoua overkomt dan op hoe hij dit ondergaat.
Ook komen er vaak flashbacks in dit verhaal voor. Lothar denkt dan aan vroeger en aan zijn vader.
De roman bestaat uit 177 bladzijden.

11. Niettegenstaande de vaak luchthartige toon van vertellen is De rekening toch een psychologische roman over een zoon die op zoek is naar zijn vader. Het vader zoek motief loopt als een rode draad door zijn levensgeschiedenis heen. Vreemd genoeg geeft hij vooral 'de wereld' de schuld van zijn vaderloosheid. Hij vertelt op een dag aan een van zijn vrienden dat bij in een soort permanent protest tegen de wereld leeft; die moet hem zijn vader 'terugbetalen'. Daarom steelt hij en weigert bij haast principieel rekeningen te betalen. 'Als ik aan mijn vader denk, zie ik onbetaalde rekeningen voor mij,' legt hij uit. Toch voelt hij zich ook een onwaardige zoon die, eenmaal vader, zelf in die hoedanigheid mislukt. Schuldig en eenzaam, zo voelt hij zich vanaf het moment dat zijn vader wegging totdat de lezer het boek uit heeft.

13. Dit boek is erg realistisch. Er zijn namelijk veel jongeren waarvan hun ouders gaan of zijn gescheiden, en hier niet mee om kunnen gaan. Of dat de vader of moeder ineens vertrekt en je meer over hen wilt weten, maar dat je niemand kan vinden die je er wat over wilt vertellen.

14. De titel ‘De rekening’ is goed gekozen. Je kunt hem zien als de openstaande rekening die Lothar nog heeft van zijn jeugd, die hij afsluit als hij de zoektocht naar zijn vader afsluit, en de rekeningen die bij bosjes bij hem in zijn postbus glijden.

15. Het taalgebruik in dit boek is af en toe wel moeilijk. Je kunt het boek soms af en toe niet zo goed volgen doordat hij Büch ineens op een ander onderwerp over gaat. Dat is wel jammer. Ook schrijft Büch soms wel langdradig.

2. Het motto

Voor Plinius

… der Vater behält immer eine Art
van despotischem
Verhältenis zu dem sohn…

Vertaling: De vader bewaard altijd een soort van dwingende liefdesverhouding voor zijn zoon.

Verklaring: de jongen, Lothar, dacht dat zijn vader hem, en zijn familie, had verlaten om iets dat hij gedaan had. Maar je weet vanaf het begin van het verhaal dat, dat niet zo is.

Onderdeel B:

Recensie 1:
De titel van de recensie is ‘ Avonturen van Boudewijn Büch : het geld van de dichter’. Ik heb deze recensie gevonden op de LiteRom.

Samenvatting van deze bron:
Reinjan Mulder: Hij vindt dat het boek de rekening vooral bedoeld leek om een rekening te vereffenen. De gebeurtenissen kregen geen moment de gelegenheid om uit te groeien tot iets moois en groots. De schrijver geeft vermoedelijk een tamelijk nauwgezet beeld van de financiële verwikkelingen waarin hij de afgelopen jaren betrokken is geweest.
De gebeurtenissen in de Rekening zouden waar gebeurd kunnen zijn. Het boek vertoont veel overeenkomsten.
In de Rekening worden in een snel tempo de financiële omstandigheden beschreven, die in veel opzichten op Boudewijn zelf lijkt. De roman blijft wel iets kaals houden.
Büch is er niet in geslaagd een duidelijke structuur in zijn boek aan te brengen. De hoofd- en bijzaken worden niet van elkaar gescheiden. Belangrijke informatie word niet verteld of pas als het niet meer nodig is.

Vragen bij de bron:

De schrijver beoordeelt de roman negatief. Hij vindt dat er in het boek geen structuur zit en dat hij belangrijke informatie vergeet of te laat verteld. Het boek lijkt veel op het leven van Boudewijn zelf.
Argumenten die hij hiervoor gebruikt zijn: ‘er worden haastig allerlei feiten opgesomd, en er worden veel lange gesprekken gevoerd maar voor de loop van het verhaal, laat staan voor de strekking, heeft dit alles eigenlijk weinig nut. Büch is er bijvoorbeeld niet in geslaagd een duidelijk structuur in zijn roman aan te brengen. Hoofd- en bijzaken worden niet van elkaar gescheiden, Belangrijke gebeurtenissen worden even, en passant, op een vreemdste plaatsen aangestipt. En essentiële informatie wordt of niet vermeld of komt pas ter sprake als je er al niet meer in geïnteresseerd bent’.
Ik ben het wel met Reinjan eens. Ik vind ook dat dit boek geen structuur heeft. Vaak is het boek langdradig om te lezen, omdat het niet belangrijk is voor het verloop van het verhaal.

Recensie 2:

De titel van deze recensie is: ‘Belegging’. Ik heb ook deze recensie gevonden op de LiteRom.

Samenvatting van deze bron:
Karel Osstyn: De rekening is een vervolg boek van der andere romans die Büch heeft geschreven. Dit boek is gebaseerd op het leven van Büch zelf. Het gaat over allerlei tekortkomingen uit zijn eigen jeugd. Ondanks dat Büch zijn zware romantiek achterwege laat, zal hij altijd een zwaarmoedige auteur blijven.
Vragen bij deze bron:

Deze schrijver beoordeelt deze roman minder negatief dan de vorige. Hij is niet echt duidelijk over zijn mening van dit boek. Hij geeft vooral informatie over het boek.
Argument: ‘ Het is langzamerhand duidelijk dat Boudewijn Büch de zware romantiek van zijn eerste boeken helemaal achterwege gelaten heeft. Hij zal wel altijd een zwaarmoedig auteur blijven, maar de nood die hij klaagt doet niet meer zo armzalig aan. Met elke nieuwe variatie op zijn thema wint zijn werk aan rijkdom; alles waarmee hij zijn verbeelding kan voelen, wordt gretig maar met langzaam groeiend meesterschap belegd.’
Ik heb uit deze recensie niet echt begrepen wat de mening van deze recent is.