Boekverslag Vonne van der Meer

Info over dit verslag

Geschreven door:	Bolledwerg
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1124
Opvragingen:	8

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (7 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Vonne van der Meer

• De avondboot (14)

  2001

• De reis naar het kind (12)

  1989

• Een warme rug (5)

  1987

• Eilandgasten (27)

  2000

• Het limonadegevoel e.a. verhalen (1)

  1985

• Ik verbind u door (5)

  2004

• Laatste seizoen (6)

  2002

• Nachtgoed (2)

  1993

• Spookliefde (9)

  1995

• Take 7 (2)

  2007

• Zo is hij (1)

  1991

A: Mijn verwachting van het boek.

Ik verwacht van het boek dat het leuk is, want alle boeken van Yvonne zijn wel leuk.
Ik denk dat het boek over veel landen gaat, omdat het woord reis in de titel staat. En omdat het een open titel is ga je nieuwsgierig worden en dan ga je het boek lezen.
Ik heb nog nooit romans gelezen dus dit boek is voor mij een primeur. Ik verwacht van het boek dat het niet zo spannend is, gezien de titel. Maar je weet het natuurlijk nooit. Ik heb nog nooit van dit boek gehoord, het is me nooit verteld (aangeboden), dus ik weet niet wat het word. Maar toen ik dit boek gehuurd had, toen hoorde ik van mensen dat het een leuk boek is/was. Dus het boek is best wel bekend. Ik had wel wat meer van Yvonne van der Meer gehoord dus dat zat wel goed. Ik las veel boeken van Yvonne van der Meer in de Boekenweek, vandaar.
Ik verwacht dat het niet met moeilijke woorden is geschreven, want anders zouden mensen mij dit boek niet aanraden dus dat is ook weer een voordeel dat het niet moeilijk geschreven is want dan is het makkelijk te begrijpen.

B: Samenvatting.

Julia en Max zijn zeven jaar getrouwd en willen een kind, terwijl ze allebei vruchtbaar zijn lukt het ze niet om een kind te krijgen. Daarop besluiten ze een kind te adopteren uit een derde wereld land. Maar door Max zijn leeftijd kan dat niet. Hij is namelijk 40 en dan is het wettelijk verboden. Op een middag ontmoet Julia Roland. Hij biedt aan om op illigale wijze een kind te adopteren. Max wil dit niet maar gaat later toch nog overstag. Ze gaan samen naar Peru en daar gaat alles al mis. Roland is niet op het vliegveld om hun af tehalen, in het hotel is er een plaatsvervanger, advocaat Manuel. Van hem krijgen ze te horen dat het kind nog geboren moet worden. Ze moeten nog 2 weken wachten. Maar 2 weken later krijgen ze te horen dat het kind te zwak is. Dan horen ze dat een moeder een tweeling krijgt, maar de moeder wil er maar 1. Max gaat terug naar Nederland voor zijn werk. Julia blijft wachten voor de geboorte. 2e terleurstelling: geen tweeling!!Dan heeft Manuel nog een schakel. Dan gaat Julia met de taxi terug naar het hotel. Als ze langs een raam rijd, ziet ze een kind in een rietenstoel zitten.
Maar het is een oude
man( Pablo). Voordat Julia het bedrog door heeft, is Manuel al weg. Ze neemt haar kind (de oude man) terug naar het hotel om terug te gaan naar huis.
Als Max dit ziet verlaat hij haar onmiddellijk. Na een paar maanden overlijdt het “kind”. Als Max ziet hoe Julia lijd, blijft Max toch bij Julia en zo is alles toch nog goedgekomen. Na een paar maanden raakt ze dan toch zwanger.

Titelverklaring:
Een letterlijke verklaring van de titel is de reis van Max en Julia naar Peru, om daar een kind te adopteren.
Figuurlijke verklaring van de titel is de wens van Julia om een kind te krijgen en zwanger worden. Die weg daar tussen is de reis naar het kind, denk ik.

Genre: Roman

Tijd: het speelt zich af in 1987.

Ruimte: Peru, waar Julia en Max heen gaan om het kind te halen speelt een belangrijke rol in het verhaal. Maar het belangrijkste deel van het verhaal word gespeeld tegen de achtergrond. Het eiland waar ze elke zomer naar toe gaan speelt ook een kleine rol in het verhaal.
Perspectief: Het perspectief ligt bij Julia. Alle gebeurtenissen worden vanuit haar gezichtspunt verteld en haar gedachten worden beschreven (hij-perspectief).

Personages:
Julia: Is 33 jaar en lerares klassieke talen. Ze is al zo’n 10 jaar getrouwd met Max. Na zeven jaar besluiten ze samen een kind te nemen. Na drie jaar proberen besluiten ze een kind uit een derde wereld land te halen. Aan het einde van het verhaal word ze toch uiteindelijk zwanger.

Max: Max is 39 jaar en is architect. Hij wil graag een kind met Julia, maar wil geen kind adopteren. Uiteindelijk gaat hij toch overstach.

Ronald: biedt zich aan als tussenpersoon, om een kind te adopteren. Voor dit soort zaken vraagt hij 8000 gulden.

Pablo: Pablo is het “kind”dat ze adopteren. Hij is 80 jaar en sterft in december in Nederland.

Verwerkingsopdracht.

Mijn verwerkingsopdracht is dat ik vertel waarom ze een kind wil en waarom ze genoegen neem met een oude man.

Julia is 33 jaar en gelukkig getrouwd, maar ze vindt dat ze nog iets mist in haar leven. Ze mist het moeder zijn.
Ze wil samen met Max een kind. Maar het wil maar niet lukken.
Maar ze wil toch een kind. Na veel stappen in Peru om een kind te adopteren, stappen die vaak tegen zaten, word ze met een oude man in haar maag gesplits. Als ze erachter komt dat het een oude man is en geen klein kind, is Ronald (de adoptie-regelaar) allang verdwenen.
Ze kan het “kind”niet gewoon achterlaten, dus besluit ze het mee tenemen. Ze houdt die opa omdat,als ze erachter komt dat het een opa is, is Ronald al weg. En zo moet ze het wel houden. Want dit knd”kost F8000,-. En als ze het “kind” hier achterlaat is die F8000,- weggegooid geld en dat wil ze ook weer niet. Ze houdt het kind ook omdat ze in die opa een kind ziet en dat ze daar ook de moeder over kan spelen.
Ze houdt wel van het “kind”, maar als Max erachter komt dat het geen kind is, gaat hij bij haar weg. Maar als hij ziet hoe blij Julia is met het “kind”, blijft hij toch en word het toch een gelukkig gezin.
Maar het zelfde jaar nog, overlijdt het “kind”en hebben ze weer geen kind. En dan blijven ze maar gelukkig met zijn tweeën. Ze ziet dat ze ook gelukkig kan zijn zonder een kind.

C: Eindoordeel.

Ik vond het een interessant boek omdat het goed geschreven is en dat maakt het lezen veel leuker.
Ik vond het niet erg om aan dit verslag te zitten omdat het niet moeilijk is om dit verslag te maken!

Ik denk dat ik nog meer boeken van haar ga lezen want ze kan het heel goed.
Dit was mijn eerste roman en het is me niet tegen gevallen.
Misschien ga ik er wel meer lezen. De reacties van de mensen over het boek vind ik terecht want het is een zeer goed boek. Ik vond het geen spannend boek maar dat hoeft niet voor roman. Ik vond dat het boek goed verteld is/was, want ik begreep het boek de hele tijd. Er staan niet zo veel plaatjes in het boek maar dat is niet erg, want je begreep het verhaal al zonder plaatjes.