Boekverslag Boudewijn Büch

Info over dit verslag

Geschreven door:	Nynke
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	2361
Opvragingen:	100

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (101 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Boudewijn Büch

• Brieven aan Mick Jagger (5)

  1988

• De blauwe salon (1)

  1981

• De bocht van Berkhey (3)

  1996

• De hel (21)

  1994

• De kiezen van de keizer (0)

  2000

• De kleine blonde dood (73)

  1985

• De rekening (8)

  1989

• Eerstejaars (1)

  1985

• Geestgrond (5)

  1995

• Het bedrog (4)

  1993

• Het dolhuis (17)

  1987

• Het geheim van Eberwein (6)

  2003

• Links! (1)

  1986

• Weerzien (1)

  1984

A Zakelijke gegevens

Auteur: Boudewijn Büch
Titel: De kleine blonde dood
Uitgever: De Arbeidspers
Plaats van uitgave: Amsterdam
Jaar van uitgave: 1994
Druk: 18
Aantal bladzijden: 133
Eerste jaar van uitgave: 1985
Genre: Psychologische roman

B Korte uitleg waarom het boek gekozen is.

Ik heb dit boek gekozen, omdat ik er veel over het boek had gehoord. De verfilming van het boek(in de zomer van 1992) heb ik nog nooit gezien, maar wel goede recensies over gehoord en gelezen. Mijn zus had het boek ook al gelezen en ze raadde mij het aan.


C Eerste persoonlijk reactie.


Ik vond het een indrukwekkend en aangrijpend verhaal. Wat me vooral aansprak was de jeugd die Boudewijn in Wassenaar had. En dat hem het overlijden van zijn vader aangreep, ondanks de verschrikkelijke jeugd die hij gehad heeft. Ook vond ik zeer mooi dat Boudewijn zoveel van z’n kind hield en alles voor hem over had. Ik vond de manier waarop het boek geschreven is (twee verhalen door elkaar) niet verwarrend. Dit komt vooral doordat de schrijver in sommige stukken terugblikt op vroeger. Ik vind het juist heel mooi geschreven.


D Korte samenvatting van de inhoud.


Het boek gaat over Boudewijn Büch en zijn relatie met zijn vader en zijn zoontje. De hoofdpersoon is zelf. Dit boek bestaat uit twee verhalen. In het ene verhaal gaat het over zijn vader en over zijn jeugd in Wassenaar. In het andere verhaal over de herinneringen aan zijn zoontje. Deze twee verhalen lopen door elkaar.
In het eerste verhaal vertelt Boudewijn over zijn vader, die hij Vati noemt. Vati is door de Tweede wereldoorlog zeer getraumatiseerd en anti-Duits. Dit blijkt wel uit een fragment uit het boek waarin Boudewijn op schoolreisje gaat.( hoofdstuk 1) Het boek verteld ook over de band van Boudewijn en zijn vader. Die was toch heel goed. Zijn vader was het er niet mee eens dat Boudewijn homoseksueel was geworden. Hij en Vati hebben na de scheiding van zijn vader en moeder, haast geen contact meer gehad. Uit meerdere fragmenten blijkt dat Vati, om het in gewone taal te zeggen, helemaal is doorgedraaid door de gebeurtenissen in de oorlog. Zijn vader heeft nooit verteld over wat er precies is gebeurd in de oorlog. Tot dat hij dood is en Boudewijn een brief van hem krijgt.(blz.88 hoofdstuk 12)
In het tweede verhaal verteld boudewijn over zijn leven als vader. Ondanks dat Boudewijn homoseksueel is heeft hij, om zijn familie te vrede te stellen, al meerder seksuele relaties met vrouwen gehad. Uit één daarvan is zijn zoontje Micky geboren. Uit alles blijkt dat Boudewijn enorm van Micky houd. Als hij met zijn vrienden op vakantie gaat brengt hij Micky bij Gerda, een vriendin van Mieke, de moeder van Micky. Boudewijn zegt tegen Gerda dat ze hem in geen geval aan Mieke mee mag geven. Mieke is namelijk alcoholverslaafd en zit vaak met een slok op achter het stuur. Wanneer Boudewijn terug komt van zijn vakantie ligt Mickey in het ziekenhuis. In coma. Mieke had hem toch meegenomen en Micky is bij haar van de portiektrap gevallen. Dokters in het ziekenhuis vertellen hem dat Micky waarschijnlijk zijn hele leven al een gezwel in zijn hersenen heeft gehad en dat dit tijdens zijn val is geknapt. Boudewijn wil dat Micky wordt gecremeerd zodat er geen spoor meer van hem op aarde is. Alleen Boudewijn is op de crematie aanwezig.
Belangrijke gebeurtenissen die de hoofdpersoon beleefd zijn moeilijk aan te wijzen. Heel belangrijk is natuurlijk dat Micky overlijdt en ook de woedeaanvallen van vader Büch hebben enorme indrukken op Boudewijn achtergelaten. Ook de dood van vader maakt veel bij hem los.
Als de hoofdpersoon terugkijkt op z’n jeugd. Merkt hij dat er veel veranderd is en dat hij ook veranderd is. In het boek staat dat iedereen vond dat Boudewijn na zijn verblijf in een Brabants gekkenhuis, dat 1 jaar duurde, dat Boudewijn nooit meer hetzelfde ‘ leuke blije ventje’ (blz. 58 hoofdstuk 8)van ervoor was. Boudewijn zelf voegde eraan toe dat hij, gedurende zijn verblijf in het gekkenhuis, zelfmoordgedachten zich in hem vast hadden gezet en hem ook nooit meer verlaten hebben (ook blz. 58 hoofdstuk 8).
Andere belangrijke personen in het boek zijn, zijn vader Rainer Büch, zijn moeder, Mieke, de moeder van zijn kind en Mickey, zijn kind.
De verhouding tussen Boudewijn en zijn vader was verschillend. Zijn vader probeerde Boudewijn altijd van alles te leren, maar zo gauw hij, een van zijn broers of zijn moeder iets verkeerd deed of maar over de oorlog begonnen te praten, kon Vati gaan slaan en schoppen. Iedereen zei altijd dat Boudewijn en zijn vader iets speciaals hadden, een bepaalde band.
De relatie tussen boudewijn en zijn moeder was niet bijzonder. een gewone moeder-zoon relatie. Zijn moeder zei wel eens dat ze jaloers was op boudewijn en de band met Vati ( blz. 56 hoofdstuk 7). Zij heeft ook na de scheiding niet veel meer van zich laten horen.
Tussen Boudewijn en Mieke, de moeder van Mickey, was niet zo goed. Ze konden elkaar soms niet luchten (blz 21 hoofdstuk 2). Mieke was zijn voormalige lerares Engels van 14 jaar ouder. Alhoewel Boudewijn homoseksueel was, is hij dus met Mieke naar bed geweest waardoor ze zwanger raakte. Mieke wilde geen abortus. Ze trouwden niet en woonden ook na de geboorte niet samen in 1 huis. Boudewijn bleef wel eens slapen. Mieke had een drankprobleem en was de grootste tijd van de dag dronken. Boudewijn zorgde vooral voor het kind.
De relatie tussen Boudewijn en Mickey,zijn zoon, was zeer goed. Hij doet werkelijk alles voor hem. Mickey heeft ook de liefde voor de ‘Rollink Stowns’ geërfd van zijn vader. Uit het boek kun je wel opmaken dat Boudewijn erge veel van Mickey hield en vice versa (blz. 97/98 hoofdstuk 14). Boudewijn heeft het er heel moeilijk mee als Mickey na een val in coma raakt en als hem gezegd word dat het ‘ beter voor iedereen’ is om hem in te laten slapen. Ook na de dood en crematie heeft hij er nog moeite mee.
Het verhaal loopt van na het einde van Wereld Oorlog II tot in de jaren 70. Van Boudewijns jeugd tot de dood van Micky en een tijdje erna. Er lopen twee verhalen door elkaar. Sommige periodes worden uitgebreid verteld en soms worden er hele jaren overgeslagen. De belangrijkste plaats waar het verhaal zich afspeelt is de omgeving van Wassenaar rond zijn ouderlijk huis , zijn woonplaats in Amsterdam, vakantie in italië en bij de Duitse grens.


F Grondige beschrijving van je leeservaringen.

A Onderwerp

In dit boek gaat het over de relatie tussen vaders en zoons. Als meisje zijnde zou ik daar nooit heel goed over kunnen oordelen. Ik zou nooit een vader-zoon relatie kunnen hebben. Het boek heeft me daarom dus veel geleerd. Ik weet nu een beetje hoe die relatie kan zijn.
Ik en mijn vriendinnen hebben het er al wel eens over gehad. Bijvoorbeeld tijdens films. We zeggen dan iets van: “ Oh, zo’n man wil ik later ook”, of “zo’n kindje krijg ik later ook”. Al toen ik voor het eerst een klein buurmeisje kreeg ben ik weggeweest van kleine kinderen. Ik heb mijn, inmiddels 3, buurmeisjes ook allemaal zien en helpen opgroeien. De oudste is nu al 7.
Ik heb na het lezen van dit boek erachter gekomen dat het niet altijd geweldig is zo’n relatie en dat er veel kan gebeuren. Je moet dus maar veel van je zoon/ dochter ge nieten.
Ik vond het onderwerp zeer mooi geschreven en uitgewerkt. Ik vond het heel mooi dat Boudewijn zo van zijn zoontje hield.
Ik denk dat Boudewijn met dit boek probeerde uit te leggen, dat het niet uit maakt wat iemand doet, hij kan best ooit een vergissing maken, dat je altijd van iemand blijft houden. Ondanks de mishandelingen door zijn vader, bleef hij van hem houden. Dat vond ik wel heel mooi.

B Gebeurtenissen

Het verhaal bestaat uit twee hoofd gebeurtenissen. Het leven van Boudewijn als zoon en zijn herinneringen en het leven van Boudewijn als vader en hoe hij dat ervoer. De twee verhalen lopen door elkaar heen. Hij schrijft steeds een stukje over zijn zoontje, dat deed hem aan zijn vader denken. Dan schreef hij daar weer over, enz. Het verhaal gaat heen en weer, maar is toch goed te begrijpen.
De gebeurtenissen vond ik soms vrij schokkend, omdat er stukjes voorkomen die helmaal niet bij mij of mijn gezin thuishoren. ik zou bijvoorbeeld niet snappen dat iemand zijn vrouw en kinderen zo zou kunnen slaan en schoppen, terwijl er niemand iets aan doet. Ik leef nu ook een hele tijd later en weet alleen stomme feiten over de tweede wereldoorlog. Ik geloof goed dat die helemaal verschrikkelijk was, maar ik kan het me niet zo goed inbeelden. De vader zal terecht kwaad zijn op de Duitsers van toen.
Ik vond het ook dramatisch, vanwege de erge gebeurtenissen. Het mishandelen van zijn vader en dan later ook nog de dood van Mickey.
Het meeste indruk heeft het stukje tekst van blz. 97/98: Waarneer ik hem…open wilde gaan in hoofdstuk 14. Ik vond dat stukje zo lief en grappig. Dat een vader en zoon zoiets met elkaar hebben. Zo iets eigens. Ik vind het ook zo lief dat Mickey zei: Tuurlijk niet, ik houd toch van jou!


C Personages

Ik vind de hoofdpersoon zeker een held. Als je leest hoeveel hij heeft meegemaakt vroeger en toch gewoon door ging. Dat hij voor een jaar in een inrichting heeft gezeten ( zonder echt gek te zijn), waar zijn ouders hem geen een keer hebben opgezocht. Dat zou ik allemaal niet aankunnen. Dat hij een kind zou moeten hebben, waarvan hij heel veel houdt, maar de moeder blijkbaar niet ,want die drinkt te veel. Dat dan door haar schuld, doodgaat, waarvan hij moest beslissen wat ‘beter voor hem was’. Zeer moeilijk en dus zeker een held.
Ik bewonder in dit boek dus wel een beetje Boudewijn. Hoe hij dit allemaal heeft kunnen doorstaan. Ik vind dat echt heel goed.
Voor mij gingen in dit boek alle personages leven. ik kan me in een boek best goed inleven. Zeker met dit boek.
Van Boudewijn de hoofdpersoon kom je het meest te weten. Hij heeft veel moeilijke beslissingen moeten maken in zijn leven. Ik ben het er met veel mee eens. Ik vind het goed van hem dat hij goed voor zijn gevoelens uitkomt, dat hij veel voor zijn kind zorgt terwijl hij vast student was toen hij een kind kreeg en dat hij toch de stekker er bij Mickey heeft uitgetrokken. Ik vind ze heel moedig, de beslissingen.
Waar ik het misschien niet mee eens ben is dat Boudewijn en Mieke hadden afgesproken om het kind zo veel mogelijk als een volwassene te behandelen. Ook dat Boudewijn zijn kind hemzelf vriend wou laten noemen. Geen vader. Ik vind dat een kind het recht heeft om kind te zijn. Je kindertijd is de mooiste tijd uit je leven die je jammer genoeg te gauw vergeet. Om het kind dan nog als volwassene te behandelen vind ik stom. Ook vind ik dat Mickey hem vader zou moeten noemen. Daar heeft hij recht. Boudewijn zorgde even veel voor hem dan andere vaders, ook al is hij wat jonger. En Mickey hield ook van hem als een vader.

D Opbouw

Ik vind de opbouw zelf goed. Veel anderen zouden het verwarrend kunnen noemen met twee verhalen door elkaar heen en veel terugblikken en herinneringen. Ik vond het juist mooi. Het hield het verhaal ook wel spannend en boeiend. Je wilde daardoor over twee levens iets te weten te komen. Ik vind het ook heel goed bij het verhaal passen. De schrijver heeft het van twee kanten bekeken. De kant van hoe het opvoedden vroeger was en hoe hij het deed. Het eind is een beetje raar, maar ik heb niet het gevoel dat ik iets mis. Het verhaal is toch wel klaar alleen niet in de goede volgorde.

E Taalgebruik

Ik vind alles op een goede manier verwarrend verwoord. Met soms hele serieuze, maar ook grappige stukken. Geen te moeilijke, of te lange zinnen. Nee precies goed.

H Informatie over de auteur.

Boudewijn Büch werd geboren op 14 december 1948 te Den Haag. Hij groeide met zijn 5 broers op in Wassenaar. Zijn vader,slachtoffer van de tweede wereldoorlog, was gevlucht naar Nederland. Waarschijnlijk van Russische, joodse afkomst. Zijn moeder van Italiaanse, joodse afkomst. Boudewijn was helmaal weg van zijn vader. Zijn ouders zijn later gescheiden. Op elfjarige leeftijd wordt hij naar een jeugdpsychiatrische inrichting in Brabant gestuurd. Vanwege moeite met slecht huwelijk en te hechte band met vader. Boudewijn heeft nog jaren naar een psychiater gegaan. Daarna een jaar in het ziekenhuis gelegen, waar hij bijna dood ging en waar zijn vader hem vaak kwam opzoeken. Na een studie Nederlands, Duits en filosofie debuteert hij in 1976 met de poëziebundel ‘Nogal droevige liedjes voor de kleine Gijs’. In 1970 heeft hij een relatie gehad met een iets oudere vrouw waarmee hij een zoontje, Mickey, heeft gekregen. Het jongetje wordt echter niet oud. Op bijna zesjarige leeftijd komt het kereltje in 1976 te overlijden aan een hersentumor. In 1981 verschijnt zijn eerste proza in boekvorm genaamd ‘De blauwe salon. In 1982 kwam een volgend poëziealbum ‘dood kind’ uit en word goed ontvangen. Zijn bekendheid steeg verder door zijn werk voor de VPRO-radio en de VARA-televisie, waar hij vanaf 1984 een eigen televisieprogramma had. In 1985 verscheen ‘de kleine blonde dood’, een aangrijpende roman die erg goed werd ontvangen. In de zomer van 1992 werd het boek verfilmd met Antonie Kamerling in de hoofdrol.
Zover ik weet heeft Boudewijn vooral veel gedichten en dramatische, bijna autobiografische boeken geschreven, waarvan ‘De kleine blonde dood’ een van zijn hoogtepunten.
Over het algemeen vinden recensenten zijn werk óf geweldig óf ze begrepen er niets van. Het gaat wel steeds beter met hem, hij wordt zelfs een tv bekendheid en heeft overal wel een column in.
Een aan tal andere boeken en gedichtenbundels die Boudewijn heeft geschreven zijn: Nogal droevige liedjes voor de kleine Gijs, Eilanden, Dood kind: lamenti, Weerzien, Altijd verliefd, Het dolhuis, De rekening, De hel, Het bedrog etc.

Dit was mijn leesverslag over de kleine blonde dood van Boudewijn Büch. Ik vond het een heel leuk boek om te lezen en om mijn leesverslag over te maken.