Boekverslag Simone van der Vlugt

Info over dit verslag

Geschreven door:	janke [meer]
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1844
Opvragingen:	9

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (276 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Simone van der Vlugt

• Blauw water (4)

  2008

• Bloedgeld (30)

  1996

• De amulet (36)

  1995

• De bastaard van Brussel (9)

  2005

• De guillotine (38)

  1999

• De reunie (25)

  2004

• De slavenring (17)

  2003

• Het bosgraf (2)

  2006

• Het Hercynische woud (7)

  2005

• Het laatste offer (4)

  2007

• Jehanne (17)

  2001

• Schaduwzuster (12)

  2005

• Schijndood (23)

  2002

• Schuld (2)

  2007

• Zwarte sneeuw (31)

  2000

Titel: De guillotine
Auteur: Simone van der Vlugt
Jaartal eerste druk: 1999

A) Verkenning
1) Ik verwachtte dat het een mooi boek zou zijn met een goede inhoud, omdat het een boek vanaf 12 jaar is en ik dan verwacht ik dat het geen kinderverhaaltje is, maar dat het een serieus boek is. Dat je na moet denken en dingen moet combineren. Ik verwachtte ook dat je veel te weten zou komen over het leven tijdens de Franse Revolutie en de verschillen tussen de bevolking. Als je de flaptekst leest dan lijkt het ook wel een spannend boek, want de Franse Revolutie was een onzekere tijd en vooral voor iemand van adel.

2) Samenvatting:
Sandrine de Billancourt is een meisje van adel. Ze heeft het goed thuis en komt weinig in aanraking met het gewone volk. Het verhaal begint in 1789, Sandrine komt, samen met haar kamermeisje Julie, vast te zitten in een oproer. De koets loopt vast in een steegje en Sandrine en Julie mengen zich tussen het gewone volk. In een zijstraatje vinden ze een jongetje dat gewond is. Julie kent het jongetje en samen brengen ze het jongetje naar huis. Julie kent de ouders van het jongetje zeer goed. Sandrine zorgt ervoor dat er een goede dokter naar het jongetje gaat kijken. Als ze thuis zijn besluit de vader van Sandrine dat ze naar hun landhuis Possie gaan op het platteland, omdat hij denkt dat het daar veiliger is. Op het platteland ontmoet Sandrine Nicolas, de zoon van een van de pachtboeren van haar vader. De pachtboeren op het platteland komen in opstand en vallen Possie aan. Sandrine en haar ouders en zus kunnen nog maar net vluchten.

Het verhaal gaat verder in 1792 en duurt tot 1793.
Het wordt steeds gevaarlijker, overal in Frankrijk worden aristocraten gevangengenomen en terechtgesteld onder de guillotine. Drie jaar nadat ze terugkwamen van Possie wordt er bij Sandrine ook een inval gedaan. Sandrine’s ouders, haar zus en Julie worden gevangengenomen, maar Julie heeft er voor kunnen zorgen dat Sandrine zich kon verstoppen en gezegd dat ze naar de familie moest gaan van het jongetje dat ze gevonden hadden. Niet iedereen is daar even blij met de komst van Sandrine. Vooral Philippe is er tegen dat ze in huis komt. Sandrine moet in het begin wennen aan het zware werk dat ze moet doen. Niemand mag weten dat Sandrine van adel is, dus wordt er verteld dat ze een nichtje is. Opeens staat op een dag Nicolas voor haar neus. Nicolas verraad haar niet en Sandrine en Nicolas vinden elkaar steeds leuker. Philippe begint Sandrine ook steeds leuker te vinden en er ontstaat een machtsstrijd tussen Nicolas en Philippe.
Philippe heeft voor Nicolas geregeld dat hij de stad uit kan, maar Sandrine wil mee met Nicolas. Nicolas verstopt Sandrine onder afval in de kar, maar ze worden betrapt bij de poort en worden de gevangenis in gegooid. Daar ontmoeten ze veel mensen, ook oude vrienden van Sandrine. Iedereen weet dat er een dag komt dat je terechtgesteld wordt onder de guillotine.
Na een paar weken is Sandrine aan de beurt. Ze wordt samen met andere mensen, die ook terechtgesteld worden, in een kar gezet en naar het plein vervoerd waar de guillotine staat. Halverwege de rit komen ze vast te zitten in een oproer. Iedereen moet uit de kar en Sandrine wordt beetgepakt en een steegje ingeduwd. In het steegje ziet ze dat de Philippe is. Hij heeft de oproer uitgelokt om Sandrine te kunnen bevrijden. Sandrine en Philippe gaan de stad uit naar Possie. Omdat ze met Nicolas afgesproken had naar Possie te gaan. Philippe heeft ervoor gezorgd dat er onder het bed van Nicolas een pak van een bewaker zou liggen, zodat hij ook kan ontsnappen. Nicolas gaat de stad uit en besluit naar Possie te gaan


3) Mijn eerste reactie op het verhaal was: ,, wat jammer dat het afgelopen is”. Ik vond het een heel mooi boek, dat kwam vooral door de gebeurtenissen en de manier waarop die geschreven waren. Het kon zo een echt gebeurd verhaal zijn, het was heel realistisch. Het verhaal laat ook heel goed de verschillen tussen de bevolking zien, direct in het begin al, als Sandrine vast komt te zitten in een oproer. Ze ziet dan hoe arm en boos de bevolking is en ziet dan in hoe goed zij het thuis heeft. Dat vind ik een goed onderdeel van het verhaal, en dat maakt het ook realistischer, dat je echt met de mensen mee kunt leven.

4a) Ik kon me heel goed inleven in de gevoelens van de personages. Vooral in die van Sandrine, want zij was de hoofdpersoon. De gevoelens waren goed beschreven. Ik kon heel duidelijk uit het verhaal opmaken dat Sandrine zich ongemakkelijk voelde bij die familie en dat ze het moeilijk had. Dat kun je opmerken uit haar gedachten die beschreven zijn en uit haar gedrag. Dat Philippe en Nicolas allebei Sandrine leuk vinden kun je opmerken uit hun gedrag tegenover elkaar en Sandrine. Dat de arme mensen boos zijn kun je opmerken in de stukjes als er een opstand is en de mensen van alles schreeuwen.

4b) Het woord dat ik het belangrijkst vind is revolutie, dat komt omdat het hele boek om de revolutie draait en wat voor gevolgen die heeft gehad.
De zin die ik het belangrijkst vind is De macht van de adel brokkelde verder af en langzaak begon er iets van een democratie te ontstaan. En daarmee heeft de Franse Revolutie, ondanks haar bloedvergieten, uiteindelijk toch haar doel bereikt, omdat dit een soort samenvatting is van de bedoeling van de revolutie. Het is de slotzin van het boek, het is het einde.

5a) Sandrine de Billancourt is een meisje van adel van ongeveer 15 jaar. Ze heeft een zorgzaam en moedig karakter. Ze is beleefd en voorzichtig. Ze wil de arme mensen helpen. Ze krijgt het zwaar als ze bij de familie Lambertin intrekt en moet werken en meehelpen in het gezin. In het begin van het verhaal is ze rijk en leeft in grote luxe, maar van het ene moment op het andere is ze arm en heeft ze bijna niets meer.

Philippe Lambertin is de oudste zoon van de familie Lambertin. Zijn leeftijd is onbekend. Hij is fel voor de revolutie en ook bazig. Hij is er in het begin op tegen dat Sandrine in huis komt, maar hij begint haar steeds leuker te vinden, hij wordt verliefd op haar. Hij is in het begin ook koppig.

Nicolas is een boerenzoon van een van de pachtboeren van de vader van Sandrine. Ze komen elkaar in het begin tegen op Possie. Hij is rond de 17-18 jaar. Hij verraad Sandrine niet. Zijn vader is vermoord en hij is boos, maar ook verdrietig. Hij is moedig en is een grote troost voor Sandrine. Samen met Sandrine komt hij in de gevangenis terecht Hij is verliefd op Sandrine.

De onderlinge relaties:
Philippe is in het begin vijandig tegen Sandrine en laat dat ook duidelijk merken, maar hij begint haar steeds leuker te vinden en wordt verliefd op haar. Als Sandrine in de gevangenis zit dan redt hij haar van de dood door een oproer te veroorzaken. Nicolas is op Possie boos op Sandrine, zij is tenslotte van adel. Maar in de stad bij de familie Lambertin vindt hij haar wel leuk en er ontstaat een onderlinge strijd tussen Philippe en Nicolas om Sandrine.

5b) Ik begrijp philippe wel, het is logisch dat hij ertegen is dat Sandrine in huis komt, omdat hij fel voor de Revolutie is en bang is dat het ontdekt wordt. Het is goed dat Sandrine oplettend is, want de mensen mogen niet ontdekken dat zij van adel is, want dan brengt ze de hele familie Lambertin in gevaar, ze moet op haar manieren letten en niet te beleefd zijn. Ik vind dat Nicolas best wel boos mag zijn, want zijn vader is vermoord en toen stond hij alleen met zijn broertjes en zusjes en moest hij ervoor zorgen dat zij een veilig onderkomen hadden.

B VERHAALANALYSE

Titel: De guillotine, de guillotine had een belangrijke bijdrage aan de Franse Revolutie. De ouders van Sandrine zijn vermoord onder de guillotine, de guillotine had dus een belangrijk gevolg voor haar leven.

Soort boek: het boek is een historische drama.

Personen: Hoofdpersonen: Sandrine, Philippe en Nicolas
Bijfiguren: Maurice, Margot en Pierre Lambertin, Julie, vader en moeder.
Voor beschrijving van de hoofdpersonen zie onderdeel 5a.

Bijfiguren:
Maurice Lambertin is de vader van Philippe en pierre hij heeft nog een zoon, maar die komt niet voor in het verhaal. Hij is schoenmaker. Hij houdt zich op de achtergrond.

Margot Lambertin is de moeder van Philippe en pierre. Ze is zorgzaam en vangt Sandrine op, ze leert Sandrine dingen zoals wassen en koken. Ze is aardig.

Pierre is de jongste zoon van Maurice en Margot. Hij wordt erg ziek, maar wordt wel weer beter. Hij is vrolijk tegen iedereen en merkt niet veel van de revolutie, hij snapt er niet echt iets van.

Julie is de kamenier van Sandrine en kan goed met haar opschieten. Zij zorgt ervoor dat Sandrine kan vluchten naar de familie Lambertin.

Vader van Sandrine wordt vroeg in het verhaal vermoord en is komt ook niet veel voor. Hij is de baas in huis en neemt alle beslissingen. Hij is aardig tegenover zijn familie. Hij draagt een witte pruik.

Moeder van Sandrine is bezorgd om Sandrine en durft de straat niet meer op, omdat ze bang is dat ze aangevallen wordt. Ze wordt vermoord onder de guillotine.

Tijd:
Het verhaal is opgedeeld in twee delen. Het eerste deel speelt zich af in 1789 en het tweede deel van 1792-1793. Het verhaal speelt zich af tijdens de Franse Revolutie. Het verhaal is chronologisch verteld en er is een grote tijdssprong. (van 1789 naar 1792) Er zijn geen terugblikken in het verhaal. Soms denkt Sandrine wel eens aan haar familie maar ze noemt geen situaties.

Vertelsituatie:
Het verhaal wordt verteld vanuit Sandrine, maar het is zo geschreven dat het lijkt alsof je er zelf bij bent, maar geen deel uitmaakt van het verhaal, je staat op een afstand ernaar te kijken. Het is dus geschreven in de personale vertelsituatie.

Ruimte:
Het verhaal speelt zich af in Frankrijk, in Parijs. Possie is belangrijk voor het verhaal, omdat Sandrine daar heen wil aan het eind van het verhaal, die plek is belangrijk voor haar. Het huis van de familie Lambertin is ook belangrijk, want daar speelt een groot deel van het verhaal zich af.

C SLOTEVALUATIE:

a) Wat me bij het boek het meest is opgevallen/ het meest zal bijblijven, is de ongelijkheid tussen de bevolking. Het verschil in rijk en arm.
b) Ik vond het een duidelijk en goed geschreven verhaal. Als ik begon met lezen wou ik meer lezen en niet stoppen met lezen, ik vond het jammer toen het afgelopen was. Het boek heeft een goede inhoud en dat vind ik belangrijk voor het boek. Achter in het boek stond een korte lijst met woorden die verklaard werden, maar die had ik niet nodig.
c) Wat ik van dit alles geleerd heb is dat er een grote ongelijkheid was tijdens de Revolutie en dat de arme mensen het zwaar hadden tijdens de Revolutie.