Je bent nu hier: voorpagina » boekverslagen » Letters from the inside / Lieve Tracey, lieve Mandy door John Marsden
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
ff n studiebreak
Annemieke blikt terug op dat dagenlange surfen van vroeger. Tegenwoordig ben je binnen een half uur klaar.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
Geschreven door: | Student Havo (4 havo) |
Datum ingestuurd: | 30 januari 2002 |
Taal: |  |
Woorden: | 1.100 |
Bekeken: | 7976 keer (9 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
-
Door roxanne op 26-01-2011zozo, ik ben iemand van VMBO en ik moest dit boek lezen. ik heb wel veel aan dit gehad, thanks ! -
Door snake op 01-12-2003thnx voor de samenvatting van LETTERS FOR A SPY! Ik hoop maar dat ik een dikke vette 10 haal
-
Door Tirza op 02-01-2003Een goed uitreksel. 'k Heb er veel aan gehad, omdat ik het boek soms niet echt goed snapte!
Titelverklaring
Auteur: John Marsden
Titel: Letters from the inside
Plaats/Uitgever: Australië/Macmillan Children’s Books
Jaartal/Druk: 1991/onbekend
Minibiografie
John Marsden is geboren in Melbourne in Australië in 1950 en was de derde van vier kinderen.
Op zijn zesde verhuisde hij naar Devonport. Hier ontdekte hij zijn liefde voor literatuur. De schoolbibliotheek en de plaatselijke bibliotheek waren voor John een soort paradijs.
In de klas moedigde John's leraar hem en een vriend aan om een schoolkrant te produceren. Vanaf dat moment begon hij te schrijven. Zijn grote voorbeelden waren: Agatha Christy, Enid Blyton en W E Johns. Op zijn tiende verhuisde hij naar Sydney waar hij naar een strenge militaire school gestuurd werd. Hij was een van de weinigen die geen militaire award of promotie ontving. Wel kreeg hij een award voor een essay wat hij geschreven had.
Hij was van plan om een studie rechten te volgen, maar hier kwam niets van terecht. John had verschillende baantjes, maar besloot toch maar een studie engels (grammatica) te gaan doen. In die tijd schreef hij een kort verhaal genaamd; Dairy. Hij stuurde dit naar verschillende uitgevers, maar werd keer op keer afgewezen totdat hij een bekende melbournse schrijver ontmoette die het verhaal las en het aan een nieuwe uitgever gaf die het WEL wou publiceren. Zijn eerste boek kwam uit in 1987 en heette; So much to tell you. Vanaf dit moment belande zijn carrière in een sneltreinvaart en won hij vele prijzen.
Verwachtingen en eerste reactie
Ik was te laat met het kiezen van een titel dus ging ik onder de les naar de bibliotheek en zocht daar een boek uit. Ik had zelf het boek “Jaakie with the chocolat factory” uitgekozen. Deze was volgens mijn leraar te kinderachtig. Ik snap eigenlijk dan niet waarom ze het dat in de studiezaal te leen hebben. Ik kreeg van mijn leraar een boek. Aan de voorkant te zien leek het mij een saai boek om te lezen. Toen ik het boek opensloeg zag ik dat het allemaal brieven. Ik had nog nooit eerder een boek met brieven gelezen. Het leek mij meer een meisjes boek om te lezen. Mijn reactie van de eerste paar bladzijdes was: Bah! Wat een saai boek.Het is misschien ook een beetje mijn eigen schuld. Dan had ik maar eerder een titel moeten hebben. Ik had verwacht dat het een heel saai boek zou zijn maar uiteindelijk ging ik mij toch interesseren in de hoofdpersoon. De avonturen die ze beleefden en weer aan elkaar schreven spraken mij toch wel aan.
Samenvatting
Tracey, een meisje is door een nare reden in een soort gevangenis terecht is gekomen. Op een dag zette ze een advertentie in een jongerenblad waarin ze vroeg naar een leuke penvriend. Tracey had gelogen dat ze in een normaal gezin woonde omdat ze anders bang was dat niemand op haar brieven zou reageren. Mandy was de enige die normaal reageerde. Mandy verteld veel over haar broer: Steve. Tracey verteld veel over haar hobby: basketbal. Mandy raakte geïrriteerd toen zij een brief schreef waarin zij veel over haar nare broer vertelde en waarop Tracey niks in haar geantwoorde brief zei. Ze vertelde alleen maar over haar belangrijke basketbal wedstrijd die ze die dag ervoor had gespeeld en had gewonnen. Tracey was bezig met een essay te schrijven. Met deze essay wint ze een prijs, en de essay komt in een boek dat een half jaar later uit komt. Ze besloot om nog meer te gaan schrijven omdat het volgens haar veel geld kon opleveren. Dat Mandy brieven schreef aan een soort gevangene durfde ze niet te vertellen aan haar ouders. Uiteindelijk heeft ze het toch gedaan omdat Tracey had gezegd de keuze is aan jou. Tracey werd ziek en kreeg oorontsteking. Op een zondagochtend werd ze wakker en ontdekte een rode vlek op haar kussen en hierdoor moest ze naar de “Med Unit”. Mandy heeft na alle brieven door gekregen dat het niet een vriendschap zou worden zoals zij dat dacht. Mandy had tegen Tracey gezegd: het lijkt wel alsof je je helemaal niet in mijn leven interesseert. En daarom hebben ze maar besloten om aan de vriendschap een einde te maken.
Verwerkingsopdracht Nr.8
Hieronder volgt een stuk uit het dagboek van Mandy een van de hoofdpersonen in het boek
Hallo dagboek, sorry dat ik al een tijdje niets meer in je heb geschreven. Het was een verschrikkelijke dag vandaag het begon s’ochtends al. Ik werd wakker en keek in mijn agenda om te kijken welke vakken ik had voor school. Terwijl ik mijn tas aan het inpakken was dacht ik: moest ik niet wat leren voor Duits?. Ik keek snel in mijn agenda en ja hoor, in blokletters nog wel ‘Duits PW’. Ik was het gewoon stomweg vergeten omdat ik het zo druk had met een brief voor Tracey. Nou een ding was zeker, weer een onvoldoende op een Duits proefwerk. In de brief die ik aan Tracey schreef ik over dat mijn broer mij die dag zo lastig viel. Alleen omdat ik meer koekjes at bij de thee dan hem. Hij is altijd bang dat hij te weinig krijgt. Maar ik durf er niks over te zeggen want ik ben bang dat hij mij dan zal slaan. Mijn grote voorbeeld is mijn zus Katrina, zij heeft een grote mond en tegen haar durft hij niks te doen. Jammer dat Katrina vorig jaar het huis uit ging, ze hielp me altijd tegen die engerd. Vandaag toen ik thuis kwam zat mijn broer al thee te drinken in de woonkamer met drie koekjes terwijl je er altijd maar twee mag. Ik dacht ik zeg maar niks en liep door naar boven. Maar opeens riep hij: hé trut, drink wat thee. Ik zij nee, en rende naar boven en sloot mijzelf op in mijn kamer zodat hij er niet in kon. Toen ik op mijn kamer was aangekomen lag alles overhoop. Er lag een briefje op mijn bureau. Op het briefje stond: “Het was zo’n erge troep ik heb het even voor je opgeruimd. Je broer” Kortom weer zo’n flauw grapje. Nadat ik alles weer had opgeruimd ging weer een brief naar Tracey schrijven. In haar vorige brief vroeg ze aan me of ik het al aan mijn ouders over haar had verteld. Ik heb het nog niet verteld aan mijn ouders omdat ze het mij dan misschien wel verbieden om dat Tracey in een jeugdgevangenis zit. Het werd niet zo’n lange brief omdat ik nog moest leren voor Engels. Nou ik hoop dat het morgen wat beter gaat met de toets Engels. Doei, XXX Mandy
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
