Boekverslag Tessa de Loo

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem [meer]
Niveau:	4VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1520
Opvragingen:	16

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (2 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Tessa de Loo

• De meisjes van de suikerwerkfabriek (11)

  1983

• De tweeling (62)

  1993

• De zoon uit Spanje (13)

  2004

• Een bed in de hemel (7)

  2000

• Een varken in het paleis (4)

  1998

• Harlekino (1)

  2008

• Het mirakel van de hond (2)

  1988

• Het rookoffer (38)

  1987

• Isabelle (59)

  1989

• Meander (4)

  1986

Motivatie
Omdat u vertelde dat de boeken van Renate Dorrestein en Tessa de Loo wel leuk zouden zijn, heb ik een aantal boeken van hen geleend in de bibliotheek. Een paar daarvan heb ik gelezen en Isabelle vond ik het leukst dus vandaar dat ik deze heb gekozen voor mijn boekbeschrijving.

Samenvatting
Op een dag verdwijnt de beroemde actrice Isabelle Amable. Er wordt in de bossen van de Auverge zeer nauwkeurig naar haar gezocht, maar zonder resultaat. Iedereen is uitgebreid ondervraagd, maar een gesprek met de lelijke Jeanne Bitor wordt zo snel mogelijk afgehandeld. Zij woont in een bouwvallig huis en werkt in het dorpscafé ‘La Truite Dorée’. In haar vrije tijd schildert ze vooral dood en verval. Voor haar nieuwe werk heeft ze de mooie Isabelle ontvoerd om de aftakeling van de mens te schilderen. Ze wordt gedreven door jaloezie, vanwege haar eigen lelijkheid en de schoonheid van Isabelle. Jeanne wil Isabelle laten verhongeren en deze raakt daardoor helemaal uitgeput. Jeanne wil niet met haar ‘model’ praten maar Isabelle toont zich in haar geïnteresserd. Jeanne voelt zich hierdoor zeer gevleid. Zij voert voor het eerst van haar leven een klaagzang op over haar lelijkheid en haar ideeën over schoonheid.
Isabelle probeert het vertrouwen van Jeanne te winnen door te vertellen over de moeilijkheden, waar zij door haar schoonheid tegenaan loopt. Zij vertelt over de vernederende huwelijksrelaties en het misbruik door haar stiefvader. Jeanne krijgt zelfs medelijden met haar slachtoffer. Ze hoopt dat Isabelle bij haar wil blijven zodat ze haar problemen met iemand kan delen.
De enige die nooit de moed heeft opgegeven in de zoektocht naar Isabelle, is Bernard Buffon. Hij is onderwijzer in het dorp. Bernard werd vroeger altijd gepest vanwege zijn dikke figuur, dat aan een schildklieraandoening te wijten is. Deze pesterijen liepen zo uit de hand, dat ze hem in een waterton geduwd hebben. Isabelle en haar vader hebben hem toen gered. Sindsdien is hij idolaat van de actrice. Hij weet van een jeugdvriendin van Isabelle dat zij een gelukkige jeugd heeft gehad en verloofd is met Jean-Pierre.
Bernard merkt in het dorpscafé dat Jeanne steeds vrolijker wordt en dat vindt hij verdacht. Hij praat met haar over Isabelle. Jeanne ontdekt dat Isabelle over haar privé-leven gelogen heeft. Het blijkt dat ze helemaal niet onder haar schoonheid lijdt. Bij thuiskomst besluit Jeanne om Isabelle weer onder streng regime te stellen. Isabelle acteert huilbuien en smeekbedes, maar Jeanne is niet onder de indruk. De volgende ochtend ziet zij dat Isabelle zich heeft opgehangen. Geschokt door het verlies van haar ‘vriendin’, verbrandt ze al haar schilderijen en loopt weg.
Op dat moment bezoekt Bernard het huis van Jeanne en hij ontdekt Isabelle. Het blijkt dat zij haar ophanging heeft geacteerd. Dat had bijna een fatale afloop. De twee pitbulls van Jeanne hadden namelijk de strobalen, waarop ze stond, omgegooid. Bernard bevrijdt haar. Isabelle wil niet dat Jeanne gestraft wordt en Bernard kan dat niet begrijpen. Zijn verering voor Isabelle is verleden tijd. Hij besluit een zoektocht naar Jeanne te starten, omdat hij gefascineerd is door haar lelijkheid en benieuwd is naar haar beweegredenen voor de ontvoering.

Eerste persoonlijke reactie
Ik vond het verhaal heel origineel. Een ontvoering komt natuurlijk vaker voor in boeken, maar de reden van de ontvoering en de uitwerking op Jeanne en Isabelle vind ik bijzonder. Het verhaal was heel boeiend en ik wilde het boek meteen uitlezen. Ik vond het erg indrukwekkend om te zien wat Jeanne allemaal dacht. Zij was helemaal geobsedeerd door haar lelijkheid en dacht daardoor hele vreemde dingen. Ik vond dat het verhaal heel samenhangend; het liep heel vlot.

Uitgewerkte persoonlijke reactie
Ik denk dat het onderwerp van het boek is het uiterlijk van mensen, dus lelijk of mooi zijn en dan vooral wat het betekent om lelijk te zijn. De hele ontvoering is namelijk ontstaan doordat Isabelle zo mooi is en Jeanne niet. Er wordt in het boek ook veel over gepraat en de schilderijen die Jeanne maakt zijn volledig gericht op lelijkheid. Ik vind dit een heel goed onderwerp omdat lelijk of mooi zijn voor iedereen belangrijk is. Het onderwerp kom je denk ik ook niet vaak tegen in boeken dus het is ook nog eens erg origineel hoewel het toch dagelijks voorkomt bij mensen. Ik vind dat de schrijver heel diep is ingegaan op de gevoelens van Jeanne en de problemen die zij heeft met haar lelijkheid.

De belangrijkste gebeurtenis is duidelijk de ontvoering, want het hele boek draait hierom. De rest van de gebeurtenissen gebeuren tijdens de ontvoering. Deze gebeurtenis wordt heel duidelijk beschreven, maar dat is ook logisch. Alle gebeurtenissen in het boek, zoals de ontvoering zelf, de gesprekken tussen Jeanne en Isabelle en de ontdekkingen van Bernard, spelen een belangrijke rol in hun gedachten. Door iedere gebeurtenis gaan ze anders over dingen denken en komen zo weer bij een volgende gebeurtenis. Ik vond de meeste gebeurtenissen niet zo heel spannend, maar ze waren wel boeiend omdat je toch iedere keer wilde weten wat er verder zou gebeuren. De beste gebeurtenis vond ik wanneer Jeanne Isabelle dood vind en dat dan achteraf blijkt dat ze niet dood is. Dat was echt heel onverwacht. De gebeurtenissen werden heel uitvoerig beschreven waardoor het verhaal heel duidelijk was.

Je zou denken dat Isabelle de hoofdpersoon is, maar ik denk dat Jeanne eigenlijk belangrijker is, omdat de hele ontvoering is gebeurd door haar gedachten en alle gesprekken gaan ook over haar gedachten. Ik vind Jeanne niet echt een held want ze verbergt zich voor andere mensen in een hutje en vertoont zich bijna niet in het dorp. Omdat ze lelijk is hoeft ze zich toch niet te verbergen, maar aan de andere kant is het wel begrijpelijk omdat ze natuurlijk heel erg gekwetst is. Je leert de karaktereigenschappen van Jeanne goed kennen, ze is eigenlijk heel gesloten en negatief, maar Isabelle krijgt haar zo ver dat ze toch wat over haarzelf verteld. En iets positiever en vrolijker word. Vooral de gedachten van Jeanne komen heel duidelijk naar voren in het boek. Ik vind het wel begrijpelijk dat ze Isabelle ontvoert. Ze is gewoon ziek in haar hoofd door die lelijkheid en jaloezie, maar ik vind het geen goed gedrag dat ze Isabelle dan ontvoert. Zoiets kun je niet doen en al helemaal niet als je diegene vervolgens laat verhongeren. Ik vond Jeanne absoluut niet voorspelbaar, want ik had echt niet gedacht dat ze met Isabelle zou gaan praten en aardig tegen haar zou doen. Ik had niet verwacht dat ze zulke emoties kon laten zien, want in het begin van het boek was ze heel hard en later kreeg ze zelfs een beetje medelijden met Isabelle omdat die vertelde dat zij het ook zwaar had terwijl ze mooi was.

De opbouw van het verhaal is heel logisch; het loopt van het begin van de ontvoering (de eerste dagen) totdat Isabelle is gered. Er zitten niet veel terugblikken in het verhaal en dat is wel fijn want dan loopt het logisch en is het verhaal goed te begrijpen; er waren alleen flashbacks over wat dingen die belangrijk waren als achtergrondinformatie. Ik vond het wel leuk dat je het verhaal vanuit twee kanten ziet. Namelijk die van Bernard en Jeanne. Zij vertellen wat zij meemaken en ze weten niet van elkaar wat ze doen, maar zijn wel allebei met de ontvoering bezig dus dat geeft wel een leuk effect. Het boek begon meteen te boeien; er waren iedere keer gebeurtenissen waarvan ik wilde weten hoe ze afliepen dus dat is heel goed want als een boek niet boeit is het saai en hoef ik het niet meer te lezen.

Het taalgebruik in het boek was heel makkelijk; gewoon normaal begrijpelijk Nederlands. Niet te makkelijk, maar ook niet overdreven moeilijk. Ik vind taalgebruik niet snel moeilijk, maar het kan wel overdreven zijn, met veel moeilijke woorden, dat is helemaal niet nodig. Ik vond dat er een hele goede verdeling was tussen dialoog en beschrijvingen. Er was veel dialoog tussen Jeanne en Isabelle, maar bij Bernard waren er bijna alleen maar beschrijvingen van zijn gedachten. In totaal waren er denk ik meer beschrijvingen, maar dat vind ik niet erg, want dialoog vind ik meestal iets minder leuk dan beschrijvingen. Het taalgebruik past goed bij Bernard vind ik, bij Isabelle had het iets meer bekakt kunnen zijn en bij Jeanne wat harder en lomper. Ik vind het alleen niet zo belangrijk in een leesboek hoe iemand praat; bij een voorleesboek is het wel belangrijk om meer leven in de tekst te krijgen.

Eindoordeel
Ik vond het een goed boek: het onderwerp was origineel en belangrijk. De gedachten van de personages over lelijkheid kwamen heel goed naar voren. De belangrijkste gebeurtenis was de ontvoering zelf en dat had veel gevolgen voor de gedachten van de personages. De hoofdpersoon was een beetje verscholen, omdat je zou denken dat het Isabelle is, maar ik vind toch dat Jeanne belangrijker is omdat de belangrijkste gebeurtenis, de ontvoering, is ontstaan door haar gedachten en haar gedachten zijn het onderwerp van het boek. Het boek zelf was goed opgebouwd en niet moeilijk om te lezen, dat kwam ook door het taalgebruik, dat heel normaal Nederlands was.