Boekverslag Simone van der Vlugt

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem [meer]
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	862
Opvragingen:	5

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (42 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Simone van der Vlugt

• Blauw water (4)

  2008

• Bloedgeld (30)

  1996

• De amulet (36)

  1995

• De bastaard van Brussel (9)

  2005

• De guillotine (38)

  1999

• De reunie (25)

  2004

• De slavenring (17)

  2003

• Het bosgraf (2)

  2006

• Het Hercynische woud (7)

  2005

• Het laatste offer (4)

  2007

• Jehanne (17)

  2001

• Schaduwzuster (12)

  2005

• Schijndood (23)

  2002

• Schuld (2)

  2007

• Zwarte sneeuw (31)

  2000

Titel: Zwarte sneeuw
Schrijfster: Simone van der Vlugt
Uitgever: Lemniscaat
Genomineerd door de Nederlandse Kinderjury.
191 pagina`s

Het verhaal speelt zich af rond 1845.Emma, een meisje van veertien jaar, moet samen met haar familie in een kolenmijn gaan werken.Haar vader kon de pacht voor het huis niet meer betalen en dus werden ze het huis uitgezet.Haar moeder is zwanger en verwacht over enkele weken het kind.Ze heeft ook nog twee broers en twee zussen.


De arme familie Mullenders woont op een oude vervallen boerderij.Na een mislukte oogst kunnen ze de pacht niet meer betalen en worden ze het huis uitgezet.En dat terwijl moeder Annekatrien hoogzwanger is.Ze trekken met de hele familie naar Kerkrade.Daar is werk in een kolenmijn.Vader Sjeng en moeder Annekatrien hebben vijf kinderen. Volkert,hun oudste zoon van rond de zestien ,Emma van veertien die de hoofdpersoon in dit verhaal is ,Tom van tien ,Sofievan acht en de kleine Mayke van drie.Ze wonen nu in een klein huisje. Vader Sjeng,Volkert,Emma en Tom moeten in de vieze,stinkende mijn werken.Moeder blijft met de kleinsten thuis om voor het eten te zorgen en omdat ze zwanger is.Emma vindt het vreselijk om in de mijn te werken omdat het er zo donker en stoffig is.Tom vervoert samen met leeftijdsgenootjes en nog jongere kinderen kolenbrokken door de laagste gangen van de mijn.Vader Sjeng en Volkert moeten kolenzakken vullen.Die zakken moet Emma dan vervoeren en ze tenslotte naar boven dragen.Voor iedere zak die ze naar boven brengt krijg ze een kwartje.De eerste keer dat Emma een zak kolen naar boven brengt wordt haar zak gestolen door iemand anders.Ze voelt zich heel verdrietig omdat elke zak minder ook eten minder betekent.Maar dan wordt ze verliefd op de zoon van de landeigenaar van de mijn.En daar wordt ze een beetje door opgevrolijkt.Zeker als die zoon,genaamd Rudolf,haar ook wel ziet zitten.Als op een dag de mijn wordt geïnspecteerd door de hoge heren van het dorp,komt Rudolf ook mee.Emma weet hem zover te krijgen dat hij met haar mee gaat naar de onderste gangen van de mijn.Dat had ze beter niet kunnen doen want er hadden op die plek al een paar maal aardveschuivingen plaats gevonden.Als Rudolf en Emma in de onderste gang zijn aangekomen stoort juist een deel in.Ze zitten twee dagen vast in de hoop dat iemand hen vindt.Uiteindelijk worden ze uit de mijn gehaald.Ze moeten wel een tijd in bed blijven maar ze leven in ieder geval nog.Rudolf is geschokt door de verschrikkelijke dingen die hij in de mijn heeft gezien .Hij zag mensen met kromme ruggen en zwarte gezichten.Hij krijgt medelijden met Emma`s familie die zo moet leven terwijl hij gewoon alles kan doen wat hij wil.Ondertussen is de kleine Elmer geboren.Omdat Emma een tijd niet kan werken gaat moeder ,met de pasgeboren baby in een draagzak, de mijn in om geld te verdienen.Meestal is er te weinig eten.Iedere keer als Emma dat tegen Rudolf zegt geeft hij haar altijd wel wat omdat ze bij hem thuis toch in overvloed hebben.De andere vrouwen uit de mijn zijn erg jaloers op Emma en treiteren haar .Tijdens de lunchpauze mist ze bijvoorbeeld haar fles water of ze struikelt over een uitgestoken voet.Emma leert ook de oude man Keube kennen.Keube werkt al zijn hele leven in de mijn en kan Emma er dus veel over vertellen.Maar omdat Keubes longen vanbinnen helemaal zwart zijn door de vieze lucht uit de mijn, stikt de oude man.Een groot verdriet voor Emma want ze mocht hem graag.Als dan ook nog de mijn overstroomt en als ze daarbij haar broertje Tom kwijtraakt,wordt het haar allemaal te veel.Ze gaat als dienstertje bij Rudolfs familie in Maastricht werken.Rudolf werkt als amateur-fotograaf in de zelfde stad. Als hij een tentoonstelling houdt komt Emma ook.Daar ziet ze een foto van Sofie die met lege ogen en een zwart gezicht voor zich uit kijkt.Dan begrijpt Emma dat Rudolf er alles aan zal doen om haar familie te redden.


Mijn mening.


Ik vond het een prachtig boek.Je leerde de mensen echt kennen en je moest wel met ze meevoelen.Simone van der Vlugt beschrijft het leven in de mijn zo goed dat je je er gewoon bij betrokken voelt.Ik heb van dit boek geleerd dat je elkaar in moeilijke tijden moet helpen.De meeste mensen in de mijn hebben een sterke band met elkaar.Maar er zijn er ook die zich afkeren van de rest.Zij worden bijvoorbeeld buiten gesloten.Het boek is ook wel realistisch,tenminste als je in de tijd terug gaat want tegenwoordig gebeurt dit niet meer.Maar in die tijd kon het nog zomaar dat zulke jonge kinderen in een mijn moeten werken.Ik vind het eind wel goed.Aan de ene kant hadden ze misschien het eind iets kunnen uitbreiden zodat je het beter snapt,maar aan de andere kant ook weer niet want nu kun je zelf verzinnen hoe het afloopt.Of hoe jij graag wilt dat het afloopt.Dat vind ik ook het leuke van dit boek want iedereen weet er een ander eind aan te maken afhangend van zijn/haar mening natuurlijk.De titel ``Zwarte sneeuw`` vind ik heel goed want als de mensen uit de mijn in de sneeuw naar huis lopen wordt deze helemaal zwart van het vuil uit de mijn.Ik zou iedereen aanraden dit boek te lezen want het is een venster op de wereld.