geef je mening

Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?



» resultaten poll

CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.

ff n studiebreak

Experiment: geen Twitter, mail en Whatsapp meer voor Nina. Wel faxen, brieven in enveloppen en ouderwetsch bellen.

Geschreven door:

Babbie

Datum ingestuurd:

23 januari 2002

Taal:

Woorden:

1.900

Bekeken:

2882 keer (0 deze maand)

Waardering:

2.0/5 (2 stemmen)

Deel op:

Naam:


Klas/niveau:


E-mail:


Bericht:


Bestemd voor

Geheime code: 


 

Titel: De Kroongetuige
Auteur: Maarten ’t Hart
Druk: 25ste, Amsterdam
Uitgever: De Arbeidspers, 1995
Aantal pagina’s: 212

Beschrijvingsopdracht:

De motivatie:

De motivatie van mijn boekkeuze was dat het mij aangeraden werd door de bibliothecaresse, toen ik haar vroeg welk boek van de lijst erg leuk was. Zij zei dat het boek erg spannend was en dat ik het moest proberen. Ook leek het mij een erg mooi en leuk boek toen ik de recensies van het boek las, er staan er namelijk twee op de kaft van het boek. Daarnaast sprak de titel mij erg aan. Het klinkt heel erg spannend en dus besloot ik om dit boek maar te gaan lezen.

De inhoud:

De hoofdpersoon in dit boek is Thomas Kuyper, hij onderzoekt het kannibalisme van ratten als ze een bepaalde tijd geen eten hebben gehad.
De belangrijkste bijpersonen zijn Leonie Kuyper, meneer Lambrechts, meneer Meuldijk, Jenny Fortuyn en Alex.
De relatie tussen de personen: Thomas is de man van Leonie, Alex is de collega van Thomas, Jenny Fortuyn is de geheime liefde van Thomas en meneer Lambrechts en meneer Meuldijk zijn rechercheurs die de verdwijning van Jenny Fortuyn onderzoeken, want Thomas heeft Jenny als laatste persoon gezien.
De belangrijkste gebeurtenis is dat Jenny Fortuyn verdwijnt en Thomas als laatste haar heeft gezien. Thomas wordt daardoor ook verdacht van moord op Jenny Fortuyn. Maar Thomas zegt dat hij het niet gedaan heeft. Leonie gaat op onderzoek uit en ontdekt van alles, maar komt er al snel genoeg achter dat Thomas het niet gedaan kan hebben.
Het leven van Thomas verandert wel. Hij wordt gearresteerd en zegt daardoor geen woord meer. Zijn vrouw mag geen bezoek brengen totdat Thomas wat zegt. Er wordt dus van alles gedaan om hem aan het praten te krijgen maar dat lukt niet.
De gebeurtenissen spelen zich af in Nederland (Leiden), ongeveer in de tijd toen het boek geschreven was. Dat was rond 1980.

De uitgewerkte persoonlijke reactie:

Onderwerp:


· Het boek gaat over de verdwijning van Jenny Fortuyn.
· Ik vind het onderwerp erg interessant, want ik houd wel van wat mysterie. Ik vind het altijd erg leuk als het een beetje mysterieus is, want ik probeer het altijd zelf op te lossen en dan te kijken of ik het een beetje goed heb.
· Ik had niet echt bepaalde verwachtingen bij dit boek, maar dat heb ik eigenlijk nooit bij boeken. Misschien dat het spannend zou worden, maar dat is logisch, want op de kaft staat een doodskopje en dat betekent dat het een spannend boek is, die verwachting is overigens wel uitgekomen.
· Het onderwerp ligt wel in mijn belevingswereld. Ik denk er soms wel over na, maar ik ben er niet anders over gaan denken dan dat ik normaal doe.
· De schrijver heeft het onderwerp goed uitgewerkt, hij vertelt heel veel over die verdwijning en vertelt ook hoe ze het oplossen en dat vind ik wel erg goed. Daar wordt het ook duidelijk van.
· Ik heb wel eens een serie gezien met hetzelfde onderwerp. Ik vind het allebei wel leuk, maar als ik echt een keuze moet maken, denk ik dat ik toch voor het boek kies dat ik net gelezen heb, want in een boek kan je ook lezen wat ze denken en dat vind ik wel erg leuk.

Gebeurtenissen:

· De gebeurtenis die ik het belangrijkst vind in het boek is dat Jenny Fortuyn verdwijnt. Daar gaat ook eigenlijk het hele boek over. Daar draait het om. Ik vind het wel heel erg goed beschreven. Het is allemaal heel erg duidelijk en blijf daarom ook niet met vragen zitten en dat vind ik wel makkelijker, want anders heb je het gevoel dat je een heel stuk mist.
· Ik vind dat de gevoelens en de gedachten van de personages een belangrijkste rol spelen, want doordat de personen denken kom je verder met de gebeurtenissen. De personen proberen de zaak op te lossen en omdat ze dan denken, krijg jij een idee hoe het in elkaar steekt. Dat vind ik wel erg goed en ik heb dat ook nog nooit gehad zo, maar het geeft een erg leuk effect.
· De gebeurtenissen lopen wel mooi in elkaar over, maar soms wordt er ook terug geblikt naar wat er precies in de nacht van de verdwijning van Jenny Fortuyn is gebeurt. Er zijn dus wel eens flashbacks, maar op zich loopt het verhaal in chronologische volgorde.
· Ik vind de gebeurtenissen erg spannend, want je weet niet wat er nog meer gaat gebeuren, het is erg raadselachtig, en dat wekt de spanning op. Dat vind ik erg goed, want een boek moet wel wat spanning opwekken als het onder de categorie spanning valt.
· De gebeurtenis die het meeste indruk op mij heeft gemaakt, is dat Leonie gaat onderzoeken wat er nou eigenlijk is gebeurt. De rechercheurs beweren dat Thomas Jenny opgevoerd heeft aan de ratten die honger lijden. Leonie gaat dit onderzoeken met lever. Ze probeert te schatten hoe zwaar Jenny moet hebben gewogen en geeft dit dan aan de ratten, maar ze komt er achter dat de ratten haar dan niet helemaal hebben kunnen opeten. Ik vind dat een hele leuke gebeurtenis, want dan heb je echt bewijs dat Thomas het niet gedaan kan hebben en dat vond ik wel heel mooi, want ik leefde namelijk een beetje met die Leonie mee, en toen viel er ineens een heleboel spanning van haar af, en ook van mij.
· Er hebben wel bepaalde gebeurtenissen mij aan het denken gezet, want toen er ineens een lichaam gevonden werd, dat was toen alles al weer opgelost was, werd het ineens weer heel erg mysterieus en moest je weer gaan bedenken van wie dat lijk nou was.
· De gebeurtenissen bleven wel erg boeien, want ik wilde echt weten wat er daarna gebeurde en of Thomas nog uit de gevangenis kwam. En als het dan heel spannend is, dan heb je er niet zo’n moeite mee om door te lezen.
· De gebeurtenissen worden wel allemaal behandeld, de ene iets minder duidelijk dan de andere, maar toch is het wel erg duidelijk. Op het laatst valt alles in elkaar, dan zie je ineens echt alle verbanden en dat is wel erg leuk.

Personages:

· De hoofdpersoon is volgens mij geen held. Hij zit bijna de hele tijd van dit verhaal vast in de gevangenis, dus dan vind ik niet echt dat je dan een held bent.
· De karaktereigenschappen van Thomas zijn niet erg goed beschreven, ik weet alleen dat hij heel goed kan zwijgen en dat hij met Jenny omging, omdat zijn eigen vrouw geen kinderen konden krijgen en zij wel. Ik leer hem dus niet goed kennen. Ik vind dat niet erg belangrijk, bij boeken in het algemeen ook niet, want daar gaat het ook niet echt om. Het gaat om wat er in het boek gebeurt.
· Ik vind de personages in dit boek wel levensecht. Dit is echt geen sprookje met een koning en een heks of zo. Het boek is heel realistisch geschreven en dan worden de personages ook heel erg realistisch, vind ik.
· Ik kon me wel goed verplaatsen in bepaalde personages, vooral in die van Leonie, maar ook wel in Alex. Ik vind het altijd wel leuk dat je je kan verplaatsen in bepaalde personages, want dat geeft gewoon meer drang tot verder lezen van het boek. Ik vind het niet belangrijk als je je kan verplaatsen in een personage, want niet alle boeken zijn daarvoor geschreven en kunnen toch heel erg spannend zijn.
· Ik vond Thomas wel heel sympathiek, want hij wilde zijn vrouw deze ellende besparen, maar het is hem niet gelukt. Jenny Fortuyn vond ik niet erg sympathiek, want zij gebruikte Thomas gewoon voor zijn geld, maar wilde verder niets met hem. Ook meneer Lambrechts vond ik niet erg sympathiek, want hij verdacht de hele tijd Thomas ervan dat hij Jenny had omgebracht en elke keer als Thomas weer naar huis mocht, werd zijn hechtenis verlengd, omdat ze weer nieuw bewijsmateriaal hadden.
· Ik vond wel dat het gedrag van Thomas goed was, hij deed niets fout, alleen dat hij dan een kleine verhouding had met iemand anders, maar er was niets gebeurt, dus ik keur het niet echt af.
· Ik keur het gedrag van de andere personages wel goed, want zij deden ook niet echt iets fout.
· Ik zou in zo’n situatie wel hetzelfde reageren als Thomas. Ik zou ook niets zeggen, want alles wat je zegt kan tegen je gebruikt worden en als je dan niets gedaan hebt, vind ik het onterecht als je daarvoor wordt veroordeeld. Dat zou ik ook niet leuk vinden.
· Ik vind niet dat de personages voorspelbaar reageren. Het maakt mij ook niet zoveel uit als ze dat wel doen, dat vind ik eigenlijk wel leuk als je het niet weet, want dan leef je veel meer mee met het verhaal vind ik.

Opbouw:

· Ik vind het verhaal best wel spannend, ik vind bijvoorbeeld spannend dat Leonie ontdekt dat er een lijk is en dan denkt dat Jenny dat is, dat is niet zo, want het is de vrouw van Robert (Jenny emigreert met hem mee naar het buitenland). Als het spannend wordt in dit boek, wordt alles heel nauwkeurig beschreven om alles zeg maar uit te rekken. Ook wordt er informatie achtergehouden en dan later pas vertelt. Dat vind ik wel heel erg leuk, want je gaat zelf naar een oplossing zoeken.
· Er zitten best wel veel flashbacks in dit verhaal. Dat vind ik op zich niet zo heel erg, maar als het er echt te veel zijn, dan kan ik er wel flauw van worden. Dat had ik bij dit boek niet echt, maar er zaten wel vrij veel flashbacks in. Ik denk dat dat komt door de spanning in het verhaal en dat ik er dan over heen lees.
· Ik vind dat die flashbacks wel heel erg goed bij het verhaal passen, dat maakt het ook best wel spannend.
· Je ziet het verhaal door de ogen van twee verschillende personen. Door die van Thomas en die van Leonie. Het eerste hoofdstuk zie je het door Thomas zijn ogen. Daarna krijg je allemaal brieven die Thomas en Leonie allebei schrijven en de laatste drie hoofdstukken zie je door de ogen van Leonie. Ik vind dit wel erg leuk gedaan, want je leert ze allebei heel goed kennen. Meestal wordt het vanuit de schrijver geschreven, of vanuit de hoofdpersoon. Dat is deze keer niet zo en dat vind ik ook heel erg leuk. Je krijgt dan een hele andere kijk op het verhaal.
· Aan het slot lossen alle problemen op. Alleen ik ga me dan zitten afvragen wat er gaat gebeuren met Jenny en Robert, want die zijn geëmigreerd naar Zuid-Amerika. Worden ze niet opgepakt of zo? Maar dat heb ik meestal bij alle boeken wel, want ik ga altijd wel verder denken, hoe zal het verdergaan met de personen. Ik vind dit op zich niet onprettig, want je kan dan je eigen draai aan het verhaal geven.
· Toen ik de eerste paar bladzijden van het boek las, dacht ik dat dit een heel saai boek zou worden. Er gebeurde niets bijzonders en dat vond ik wel jammer. Toen ik het tweede deelhoofdstuk las, begon het boek mij pas echt te boeien. Daarna begon het steeds leuker te worden en daar was ik wel blij mee, want op het eerste gezicht dacht ik echt iets van: “Dit zal vast heel saai worden”.

Taalgebruik:

· Ik vind de verhouding tussen het dialoog en de beschrijvingen wel goed. Het was allebei goed verdeeld en werd veel afgewisseld. Dat vind ik erg belangrijk bij een boek, want als je eerst heel veel dialoog krijgt en daarna weer heel veel beschrijvingen krijgt daar wordt het heel erg saai van.
· Ik vond het taalgebruik in dit boek gewoon. Het was niet moeilijk.

Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.