Boekverslag Tessa de Loo

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	2579
Opvragingen:	26

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (43 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Tessa de Loo

• De meisjes van de suikerwerkfabriek (11)

  1983

• De tweeling (62)

  1993

• De zoon uit Spanje (12)

  2004

• Een bed in de hemel (7)

  2000

• Een varken in het paleis (4)

  1998

• Het mirakel van de hond (2)

  1988

• Het rookoffer (38)

  1987

• Isabelle (58)

  1989

• Meander (4)

  1986

A uiterlijke beschrijving

Titel: De Tweeling
Ondertitel: Roman
Naam van de schrijfster: Tessa de Loo
Jaar van 1e druk: 1993
Jaar van gelezen uitgave: 46e druk, 2001
Uitgeverij: uitgeverij De Arbeiderspers
Motto: Die Welt ist weit, die Welt ist schön, wer weiss ob wir uns wiedersehen. (onbekend)
Opdracht: voor mijn moeder en Maria Hesse

B beschrijvingsopdracht

Motivatie:
Ik hoorde van veel mensen uit de omgeving dat De Tweeling een mooi boek is. En ik moest nog een boek hebben voor dit verslag, dus ben ik De Tweeling maar gaan lezen.

Samenvatting:
De Tweeling is een verhaal dat gaat over twee meisjes, Anna en Lotte, die op zes jarige leeftijd door de dood van hun ouders worden gescheiden. Lotte, die tbc heeft, wordt naar Nederland gebracht om aan te sterken. Anna heeft geen tbc en hoeft dus niet aan te sterken in Nederland. Zij gaat met haar opa mee naar een klein boeren dorpje in Duitsland, waar hij woont samen met zijn zoon.

Het boek begint in een kuuroord in Spa waar Lotte Goudriaan, inmiddels 70 jaar ouder, is. Ze irriteert zich daar enorm aan een luidruchtige Duitse vrouw. Nadat de Duitse vrouw met haar gepraat heeft, blijken ze zussen te zijn. De vrouw is haar tweelingzus Anna. Ze besluiten wat te gaan drinken. Anna is heel enthousiast, Lotte wat terughoudender. Ze vertellen elkaar hun levensverhaal, vanaf het moment dat ze uit elkaar zijn gehaald. Zo kom je langzamerhand hun hele geschiedenis te weten. Lotte bijvoorbeeld was terechtgekomen in een communistisch gezin. Ze werd er beschouwd als een volwaardig familielid en er waren broers en zusjes. Anna daarentegen blijft na de dood van haar opa bij haar oom wonen, die met tante Martha trouwt. Zij wordt gezien als een gratis arbeidskracht, terwijl haar tante niks aan het huishouden doet en alleen maar kinderen baart. Anna wordt erg mishandeld. Op een gegeven moment wordt ze door haar oom geslagen omdat ze gezien is met een hitler-gezinde jongen. Anna heeft daardoor constant zo’n buikpijn dat ze naar een dokter gaat. Hier blijkt dat haar baarmoeder gedraaid is en ze zal altijd onvruchtbaar blijven.
Hoewel Lotte niet is opgevoed met iets van het geloof, wordt Anna juist erg gelovig opgevoed. Het is dan ook de pastoor die haar helpt om van de boerderij en tante Martha te ontsnappen.
Vergeleken met Anna heeft Lotte een rooskleurige jeugd gehad. Toch heeft ook zij haar ongelukkige momenten meegemaakt. Ze was bijvoorbeeld eens bijna verdronken. Zij heeft toen een half uur onder het ijs gelegen. Haar redding was dat ze nog niet warm had gegeten. Aan het in het koude water liggen heeft ze een ding over gehouden. Ze is gaan stotteren. Alleen, merkt haar Nederlandse moeder, als ze zingt, stottert ze niet. Daarom adviseert haar moeder om op zangles te gaan. Ze is zelfs zo goed, dat ze voor de radio zingt. Ze krijgt veel fanmail, en elke keer zit haar hele familie rond de zelfgemaakte radio van vader.
Anna`s pastoor heeft intussen de kinderbescherming gewaarschuwd. Deze halen Anna bij de boerderij weg en zetten haar in een clarissenklooster waar ze een gelukkige tijd doorbrengt. Ze leert er van alles; naaien, koken, bedienen. Als haar opleiding daar voltooid is, moest ze terug naar het klooster. In de tussentijd is er de nazi-aanhang flink gegroeid. Ze wist wat de intenties van Hitler waren, toch is de verkiezing tot kanselier geheel aan haar voorbij gegaan door haar tijd in het klooster. Op verzoek van de pastoor wordt zij samen met een groepje meisjes lid van de Bund Deutscher mädel, een afdeling van de Hitler-jugend. Zij zorgt ervoor dat de BDM zichzelf moet opheffen.
Daarna gaat ze een opleiding volgen in Keulen, haar geboortestad. Ze volgde een opleiding tot hoofd van het huishouden. Nadat ze dit heeft afgerond, is haar eerste baantje bij mevrouw Stolz. Haar huishouden heeft een fabrieksmatig systeem, en Anna vindt het daar maar niks. Toch heeft mevrouw Stolz wel iets goeds voor haar gedaan, want wanneer ze merkt dat Anna nooit menstrueert, is ze met haar naar de dokter gegaan. Daar heeft ze toen medicijnen ervoor gekregen, en mevrouw Stolz lette er persoonlijk op dat ze die ook innam.
Bij Lotte was haar moeder ziek geworden. Ze had een geslachtsziekte opgelopen die haar vader van de hoeren had meegenomen. Tijdenlang was er vaak ruzie en geen rust totdat de vrede was weergekeerd met een nakomertje, Bart. Niet lang daarna kreeg haar vader een ongeluk. De arts stelde de diagnose van schedelbasisfractuur. Later kwamen daar nog vele ziektes bij, en eigenlijk had die man dood moeten gaan, maar hij bleef leven. Toch was haar vader na het ongeluk verandert. Hij wilde in het middelpunt staan, nog meer dan anders. Hij verziekte vaak de sfeer.
Intussen had Anna ontslag genomen bij de familie Stolz. Al vrij snel had ze een nieuwe baan. Ze kon werken bij een zekere gravin Charlotte von Garlitz Dublow. Haar vader had de vader van de gravin grote diensten bewezen. Ze leefde daar in een voor haar ongekende luxe. Ze kreeg de zorg over de garderobe. Het huishouden wemelde van het bedienend personeel, waar Anna goed mee overweg kon. Vooral met de kokkin werd ze vertrouwelijk.
In 1933 had Lotte het voor elkaar gekregen dat ze naar Anna kon. Het bezoek viel alleen ontzettend tegen. De meisjes die 18 jaar uit elkaar waren geweest, durfden elkaar geen emoties te tonen. Ze konden elkaar wel voor het hoofd slaan dat ze toen niet meer vertrouwelijker waren geweest. Ondertussen had Frau van Garlitz een nieuw meisje, Hannelore, in dienst genomen. Door haar leerde Anna Martin, een soldaat, kennen. Hun prille liefde werd alleen erg gestoord door de oorlog, waardoor ze maar een kleine tijd met elkaar hadden doorgebracht. Toch kwam Martin na een tijdje bij Anna op bezoek, en Frau van Garlitz regelde zelfs een korte vakantie voor het paar. Martin`s verlof was slechts van korte duur, en toen de oorlog weer was komen opzetten, vluchtte Anna mee met de familie van Garlitz naar het voorvaderlijke slot van de familie aan de Oder. Haar taak daar was om het slot enigszins te restaureren.
Lotte ging in die tijd veel om met David, de zoon van een beroemde liedjeszanger. Ze waren bijna verloofd. Maar Lotte wilde hem nog even laten wachten voordat ze zekerheid wilde geven, en daarom ging ze niet in op zijn uitnodiging voor die zaterdag. Hij werd diezelfde zaterdag opgepakt omdat hij joods was. Lotte begon zich schuldig te voelen, omdat wanneer zij op zijn uitnodiging in was gegaan, hij niet op de verkeerde plek op de verkeerde tijd zou zijn geweest.
Anna en Martin waren bijna getrouwd in Wenen, maar omdat Martin eigenlijk illegaal op verlof was, was het onmogelijk.
Terug in Holland leefden de joden enorm onder druk. Zo ook de familie Frinkel, die op een dag bij Lottes Hollandse familie aanbelden. Of ze mochten onderduiken. Bij de familie Frinkel bleef het enkel niet. Nog meer mensen klopten aan bij het afgelegen huis dat steeds voller raakte, zelfs nog vol was toen de Frinkels elders onderdak hadden gevonden. Ze keerden later echter weer terug, want ze hielden het niet uit in het huis met de 48 katten.
Anna was inmiddels gehuwd. Martin had officieel verlof gekregen en ze trouwden in de Karlskirche. Ze leefden voor een paar weken in het huis van Martin`s overleden oma, alsof het geen oorlog was.
Bij Lotte thuis kwam op een dag Leon Stem in paniek bij het huis vol onderduikers. Hij riep dat er een razzia zou komen. Ze vluchtten de speciaal voor hen gemaakte schuilkast in, op Ernst Goudriaan na. Hij zei dat als Lotte gewoon door kon gaan met de afwas terwijl het gezin het risico liep nog dezelfde dag tegen de muur gezet te worden, dan had hij de kracht om gewoon in zijn werkplaats te blijven. Vanaf dan onderdrukt Lotte haar gevoelens voor Ernst niet meer.
Ondertussen was Martin in Neurenberg gelegerd. Anna en Martin bezoeken elkaar vaak. Maar Martin voelde zijn dood naderen. Hij liet haar beloven na zijn dood niks doms te doen maar bij een militair hospitaal verpleegster te worden. Wanneer Martin echt dood gaat, denkt Anna aan deze woorden terug, en wordt een verpleegster.
In Holland heerste er erge hongersnood. Lotte gaat een aantaal keren op pad samen met Sara Frinkel om eten te krijgen. Ze gaat zelfs naar de kamer van Ernst omdat daar nog steenkool liggen moet.
Anna deed in het hospitaal goed werk. Ze maakte hier erger dan ergens anders mee hoe erg de oorlog was. Ze verzorgde hier mannen die ze niet herkende aan het gezicht, maar aan de wonden.
Lotte trouwde vlak voor het einde van de oorlog met Ernst. Een bruiloft zat er niet in, want ze hadden er geen geld voor. Ze werden gehuwd door een loco-burgemeester die betrouwbaar was, Ernst was namelijk nog wel een onderduiker en de Duitsers waren nog niet weg.

Na de oorlog was Anna`s wens om het graf van Martin te bezoeken. Ze zocht onderdak bij de ouders van Ilsa, een ex-collega die in de buurt van de Eifel was geboren. Daar vlakbij was Martin doodgeschoten. Eerst deed ze bij Ilsa`s ouders werk in de stront zoals ze gewend was van toen ze nog bij tante Martha woonde. Na een tijdje ging ze werken bij Frau Schmidt. Zij zorgde er voor dat ze werd toegelaten tot de opleiding voor sociaal werkster in de kinderbescherming. Alleen werd de opleiding gegeven vlakbij de boerderij waar oom Heinrich en tante Martha woonden. Voor haar vertrek bracht Anna het gewenste bezoek aan het graf van haar man.
De laatste confrontatie met tante Martha was een overwinning voor haar geweest, want ze liet niet meer met zich sollen. Ook kreeg ze oom Heinrich klein, die de boeken die ooit van haar vader waren geweest, niet terug wilden geven.

Dit alles is wat er over de geschiedenis van de tweeling verteld wordt. De vorm waarin het verteld wordt, is dat ze elkaar verhalen vertellen, onder het genot van een kopje koffie of iets dergelijks. Het boek eindigt wanneer ze in het Thermaal Instituut van Spa zijn. Wanneer ze allebei een bad nemen, hoort Lotte naast haar de zusters die Anna helpen gillen. Het blijkt dat ze een hartaanval heeft gehad. De zusters vragen of zij weet of ze ook familie had, omdat de zusters haar zo vaak met elkaar hadden om zien gaan en zij misschien een vriendin van haar was. Daarop antwoord Lotte dat zij haar vriendin niet is, maar “Ik ben haar zus.”

C beoordeling

Welke passage spreekt je het meest aan? Waarom?
Ik vind de laatste bladzijde uit het boek heel erg mooi. Als Lotte Anna eindelijk als haar eigen zus beschouwt. Ze aanvaard haar eindelijk als familie, alleen nu is het te laat en zal Anna dat nooit weten.

Vind je het een aanrader? Waarom?
Ja, ik vind het boek zeker een aanrader. Het is heel mooi en duidelijk geschreven en beschreven. Het is alleen wel een boek van bijna 500 bladzijden, maar als je er eenmaal in begonnen bent, kun je niet meer stoppen.

Wat vind je van het werkelijkheidsgehalte?
Naar mijn mening is het een heel echt boek, het is dan ook een waar gebeurd verhaal. Alles wat in het boek gebeurd, zou ook in het echte leven kunnen gebeuren, en ze zijn heel geloofwaardig neergezet.

D de hoofdpersonages

Uiterlijke en innerlijke eigenschappen, doel

De belangrijkste personages uit het boek zijn Anna Grosalie en Lotte Goudriaan. Zij zijn de echte hoofdpersonen.

- Lotte Goudriaan- Bamberg is bijna 76 jaar en heeft donker, steil haar. Ze is erg muzikaal, rustig en nuchter en haar doel is om Anna op een afstand te houden. Ze wil het verleden laten rusten.
- Anna Grosalie- Bamberg is ook bijna 76 jaar en lijdt, evenals Lotte, aan artrose. Anna is erg druk, haantje de voorste en intelligent. Haar doel is Lotte te leren kennen en haar haar kant van het verhaal te vertellen.

Grote beslissingen en het gevolg daarvan

De grootste beslissing die in het boek genomen is, staat naar mijn mening op de eerste bladzijde. Het is wanneer Anna aan Lotte in het Frans vraagt of dat de flessen water er zijn om te drinken. Lotte had al vernomen dat Anna (van wie ze nog niet weet dat het Anna is) Duits is, en dus antwoordt Lotte in het Duits. Had ze dit niet gedaan, dan had ze niet hoeven uit te leggen waarom ze zo perfect Duits spreekt en was Anna er dus nooit achtergekomen dat Lotte haar tweeling zusje Lotte was.
Verder zijn er in het boek geen enorm grote en belangrijke beslissingen geweest.
Zou het mijn beslissing zijn geweest?
Ik denk van wel. Als je van te voren weet dat iemand een andere taal spreekt dan de taal waarin die iemand je aanspreekt, zou ik antwoorden in de taal die die ander het makkelijkste praat. Mits ik die taal ook spreek.

Veranderen de hoofdpersonages?

De hoofdpersonages zijn wel wat verandert door het verhaal. Door de enorme hoeveelheid flashbacks zie je tweeling namelijk ook nog als kind. Nu ze opgegroeid, oud en volwassen zijn, zijn ze natuurlijk anders dan toen ze nog jong waren.
Verder vind ik Anna niet zo veel verandert in de tijd dat ze in Spa zitten. Lotte daarentegen wel. Eerst aanvaardde ze Anna niet als haar zus, want ze was in Duitsland opgevoed, en dat was haar vijand. Maar naarmate Anna vertelt over haar tijd bij haar om en tante, en hoe ze tegen Hitler en zijn dictatuur was, begint Lotte eindelijk Anna te accepteren.

Verplaatsing in de hoofdpersonages

Ik kon me wel in ze verplaatsen. In allebei. Ze zijn natuurlijk anders opgevoed; in een ander land, andere ideeën. Ik snap heel goed dat Anna alles wil uitleggen maar dat Lotte nog steeds een beetje afkerend tegen Anna reageert, snap ik ook. Zij is opgevoed met de gedachte dat de Duitsers fout waren, en Anna is Duits opgevoed.

Andere personages

- De vader en moeder van Anna en Lotte. Ze overlijden al vrij snel aan artrose, dus veel informatie is er over hun niet.

- De opa van Anna en Lotte, bij wie Anna na de dood van haar vader bij gaat wonen. Ook hij overlijdt vrij snel.

- Oom Heinrich. De broer van Anna`s en Lottes vader. Nadat opa overleden is, komt Anna onder de hoede van oom Heinrich. Hij is erg aardig alleen trouwt hij met tante Marthe. Zij ziet Anna als een gratis arbeidskracht. Het is een booswicht die alleen maar kinderen kan baren. En niks in het huishouden doet.

- De pastoor Jacobsmyer. Hij helpt Anna wanneer die mishandelt in de kerk komt, en om zijn hulp vraagt via een briefje. Ook stuurt hij haar weg van de boerderij.

Na hun vaders dood, komt Lotte bij een neef van hun vader terecht in Holland. Dat is haar tweede vader. Ze wordt daar opgevangen als een dochter en heeft daar broers en zusjes.

- Haar (tweede) vader is een erg aardige man, die veel van muziek houdt en zijn eigen installaties bouwt. Nadat hij een ongeluk heeft gehad is hij wel veel van persoonlijkheid veranderd en vraagt steeds om aandacht.

- Haar (tweede) moeder is een hele lieve vrouw, die Lotte ziet als haar eigen dochter. Wanneer ze ’s nachts haar vader mist, komt zij Lotte troosten. Lottes moeder wordt wel ernstig ziek, nadat haar vader bij de hoeren is geweest. En ook als de oorlog over is, wordt haar moeder ernstig ziek, omdat ze in de oorlog alle spanningen heeft opgekropt.

Mijn mening van de werkelijkheid van de personages, de ideeën, kijk op de wereld.

Ik vindt ze heel echt. Het is dan ook een waar gebeurd verhaal. Maar dan nog had de schrijfster de personen onecht over kunnen laten komen.