Boekverslag Patrick Lagrou

Info over dit verslag

Geschreven door:	Koen
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	2352
Opvragingen:	5

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 2 uit 5 (74 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Patrick Lagrou

• Body Switch (6)

  2002

• De poorten van Atlantis (5)

  1998

• De spoken van Mchaggis (1)

  2001

• De wraak van de mummie (1)

  2000

• Geesten in huis (3)

  2005

• Het beest van Canigou (11)

  1997

• Het dolfijnenkind (7)

  1992

• Het huis van het kwaad (1)

  1990

• Het monster uit de diepte (6)

  1995

• In de klauwen van de duivel (12)

  1997

• Kreten in de mist (1)

  1994

• Sterrenkind (0)

  1996

• Verdwenen in de Saragassozee (1)

  2005

• Vervloekte aarde (3)

  1999

• Volgelingen van Satan (3)

  1999

Iets over het boek
Dit boekverslag gaat over het boek “In de klauwen van de duivel.” Het is geschreven door Patrick Lagrou in 1997. De uitgever is Clavis uit Hasselt in België. Het boek is in 1998 bekroond door de Nederlandse kinderjury. In 1999 gebeurde dat door de Belgische kinderjury.

Uitleg keuze boek
Het waarom ik dit boek heb gekozen is heel simpel. Ik heb geen ander boek gelezen. De laatste tijd heb ik alleen oude computermagazines gelezen. En daar staat weinig literatuur in. Dit boek moest je op school lezen tijdens de Nederlands-lessen. Ik vond het wel een interessant boek, hoor. Ik heb het wel met plezier gelezen. Normaal lees ik wel meer boeken. Alleen de laatste tijd niet zo. Ik had er gewoon te weinig tijd voor en dit was dus de makkelijkste oplossing voor.

Ergens in België was een begrafenisonderneming gevestigd. In het bedrijf heeft Stanny Demey de leiding. Het gaat hem erom zoveel mogelijk geld binnen te halen. Hij heeft een dochter van 17 : Stefanie Demey. Tijd voor haar heeft hij niet,zijn zaken gaan voor.
In hetzelfde bedrijf werkt Jurgen Appelmans. Hij is de vriend van Stefanie en werkt voor haar vader. Meneer Demey heeft Jurgen een vakantiebaan voor drie weken aangeboden. In die weken zit Stefanie in Zwitserland. Ze moet een cursus Duits volgen,zodat ze aan het einde van de vakantie herexamen kan
doen. Daar zou ze samen met Jurgen op vakantie gaan,naar Griekenland.
In Zwitserland zat Stefanie te wachten op Jurgen. Toen ze ontdekte dat Jurgen niet in de trein zat, werd ze ontzettend kwaad. Toen ze naar huis belde, hoorde ze dat Jurgen nog drie weken bij Demey ging werken. Stefanie werd ontzettend kwaad. Een jongen en een meisje in witte kleden vingen haar liefdevol op. Stefanie besloot om met ze mee te gaan.
Toen ze op de plek van bestemming kwamen,werd Stefanie aan de anderen voorgesteld. De beweging wilde voor een beter leven in de wereld zorgen. Stefanie begon zich steeds meer thuis te voelen en wilde zich graag bij de groep aansluiten. Daar moest ze wel veel voor over hebben en dat had ze.
Een paar dagen later kwam Jurgen naar Zwitserland toe. Hij vond Stefanie veranderd,zo had hij haar de laatste tijd niet meegemaakt. Stefanie vond de jongerenbeweging geweldig en ze hoopte dat Jurgen het ook zo zou ervaren. Jurgen vond het maar niks,maar liet zich toch overhalen tot hypnose,een van de onderdelen van de beweging. Hij zag hoe zijn vader hem vroeger mishandelde. Jurgen raakte in paniek en vluchtte weg bij de jongerenbeweging. Toen hij uiteindelijk weer in België kwam,ging hij langs bij de ouders van Stefanie en vertelde wat hij had meegemaakt en dat het hem niet beviel.
Een paar dagen later gingen de ouders van Stefanie naar haar toe. Stefanie was vrolijk en aardig,zelfs tegen haar vader. Meneer en Mevrouw Demey vertrokken met een opgelucht gevoel weer naar België. Opeens schoot mevrouw Demey wat te binnen ; die ogen,de koude ijzige blik die Stefanie in haar ogen had gehad. In paniek vertelde ze het aan haar man. Ze waarschuwde Jurgen. Jurgen belde naar de politie in Zwitserland en informeerde naar de jongeren beweging : " Kinderen van het licht". Na het gesprek keken meneer en mevrouw Demey hem vragend aan. Jurgen vertelde hen dat Stefanie in een sekte was beland. Ze bedachten een plan om Stefanie naar huis te halen en ervoor te zorgen dat ze uit de sekte stapte.
Via via kwamen Jurgen en de familie Demey terecht bij meneer Windels,een sekte-expert. Hij gaf advies over hoe ze met Stefanie om moesten gaan.
Jurgen zag Stefanie op een keer op het station. Ze hadden een goed gesprek. Jurgen vertelde dat Stefanie’s vader het weer goed wilde maken. Stefanie wou dat alleen met een voorschot op de erfenis.
Twee weken later was er een afspraak met de notaris,een goede vriend van de familie. Stefanie was weer uit Zwitserland gekomen. Rosso,een lid van de sekte,had haar gebracht en bleef in de wachtkamer bij de notaris. Toen Stefanie binnenstapte waren haar ouders en Jurgen er al. Na wat handtekeningen liep de notaris naar een andere ruimte om de cheque te halen,die voor Stefanie bedoeld was. Op dat moment nam Jurgen Stefanie in een wurggreep en bond mevrouw Demey een sjaal voor haar mond. Stefanie werd via de achteruitgang naar buiten gevoerd. Daar hadden meneer Windels zich de hele tijd schuilgehouden. In een bestelwagen werd Stefanie vastgebonden en reden ze naar de Ardennen. Meneer Demey was gewoon naar huis gegaan.
Ondertussen waren de anderen in de Ardennen aangekomen.Stefanie werd in de kamer van een vakantiehuis opgesloten. Meneer Windels, mevrouw Demey en Jurgen waren op haar in aan het praten. Ze probeerden haar ervan te overtuigen dat de jongerenbeweging een sekte was,een groot toneelspel en dat
het slecht voor haar was. In het begin wilde Stefanie er niets van weten,maar uiteindelijk moest ze wel luisteren Langzamerhand werd Stefanie tot opluchting van iedereen weer de oude. Na een paar dagen konden ze weer terug naar huis. Waar ze niet op hadden gerekend was dat de sekte opzoek was gegaan naar Stefanie. Meneer Demey die hen kwam halen kwam aanrijden en Stefanie rende naar haar vader. Opdat moment werd Stefanie vastgegrepen door Rosso. Net op tijd werd ze bevrijd door Jurgen. Toen konden ze pas echt rustig naar huis gegaan.

Iets over de schrijver
Patrick Lagrou werd op 1 oktober 1949 in Brugge geboren. Zijn ouders werkten
heel hard, zodat ze maar weinig tijd hadden om voor hem te zorgen.
Naar school ging hij niet graag. Daar kreeg hij vaak straf omdat hij kletste. Hij hield van opstellen schrijven, tekenen, geschiedenis en aardrijkskunde.
Toen hij twaalf werd, stopten zijn ouders hem in een hele strenge school, waar alles moest en niets mocht. Daar las, droomde, fantaseerde en droomde hij veel. Ook schreef hij daar zijn eerste verhaaltjes.
Eenmaal achttien, trok hij de wijde wereld in. Hij liftte heel Amerika rond en trok door Europa en Noord-Afrika . Hij verrichtte allerlei klusjes om aan geld te komen. Over al deze reizen schreef hij reportages. Tussendoor volgde hij als werkstudent les aan de universiteit en werd uiteindelijk Licentiaat in de Rechten.
Daarna bleef Patrick Lagrou verder reizen door de hele wereld en filmreportages maken.
Einde jaren tachtig ging zijn aandacht steeds meer uit naar zijn eigen opgroeiende kinderen. Bij hen ontdekte hij een wereld die hij altijd had gemist.
In de zomer van 1992 verscheen 'Het dolfijnenkind'. Hij werd daarvoor bekroond door de Vlaamse kinderjury.
Hij schrijft nu vele jeugdboeken. In 1999 verschenen zijn eerste griezelverhalen. Dat interesseerde hem. En de meeste boeken die hij tegenwoordig schrijft, zijn dan ook griezelboeken.
Boekbesprekers zijn over het algemeen zeer te spreken over Lagrou’s schrijfstijl. Doordat hij in korte zinnen vertelt, is het een lekker vlot boek waar je makkelijk door heen leest. Dit komt ook door de snelle opvolging van gebeurtenissen. Dus voor liefhebbers van uitgebreide details in boek, zijn zijn boeken niet echt geschikt.

Verhaalaspecten
Het boek is fictie. Het is niet echt gebeurd, maar de schrijver heeft wel zo dicht mogelijk de werkelijkheid willen benaderen. Hij is wel zelf op onderzoek uitgeweest om te kijken hoe het er in sektes aan toe gaat. Dus het boek is fictie, maar het zou wel makkelijk werkelijk gebeurd kunnen zijn.

Het verhaal kent een beetje spanning. Je bent constant benieuwd of Stefanie uit de klauwen van de sekte gered wordt. Op het eind is er ook nog een beetje spanning. Want Stefanie wordt nog op het allerlaatst gered van een ontvoering door een van de sekteleden. Dit wordt echter nooit echt spannend, omdat alles heel snel verteld wordt. Er zijn gewoon te weinig details voor spanning. Dit gaat eigenlijk het hele boek zo door. Te weinig details voor echte spanning. Toch maakt dit allemaal niet zo veel uit, omdat de algemene verhaallijn (

De hoofdpersoon van het verhaal is Stefanie. Stefanie is een erg eigenwijs meisje van 17 jaar ( In de loop van het verhaal wordt ze 18). Alles ze niet goed vindt, daar komt ze tegen in opstand. Ze heeft dus nog echte idealen. Ze is ook lid van allerlei milieuorganisaties: Greenpeace en het wereldnatuur fonds.
Een andere hoofdpersoon is Jurgen. Jurgen wordt vooral belangrijker op het eind van het verhaal. Jurgen is de vriend van Stefanie. Hij is ook een beetje het tegenovergesteld van Stefanie.Hij is een rustige en verlegen jongen. Hij laat zich makkelijk overtuigen van dingen. Zo haalt meneer Demey, Stefanie’s vader, hem constant over om nog een paar dagen langer voor hem te werken. Dit zorgt ervoor dat Jurgen Stefanie niet kan ophalen uit Zwitserland voor de vakantie die ze samen gepland hadden (Stefanie is hier heel boos over. En hierdoor laat ze zich heel makkelijk overhalen om in de sekte te gaan.) Jurgen is ook een hele nuchtere jongen. Door zijn nuchterheid gelooft hij niet in de wonderen van de sekte. Jurgen is zo verlegen en rustig geworden, doordat hij werd mishandeld door zijn vader. In de loop van het verhaal verandert Jurgen wel. In het begin is hij vrij willoos en laat hij zich alles aanpraten. Maar op het eind heeft hij duidelijk een doel: Stefanie terugkrijgen. Hij doet er dan ook alles aan. Hieruit blijkt ook hoeveel Jurgen van Stefanie houdt.
Ook Stanny Demey, Stefanie’s vader, is een belangrijk bijpersoon. Hij is grotendeels de oorzaak van de opstandigheid van Stefanie. Hij geeft heel weinig aandacht aan Stefanie. Meneer Demey (die zelf ook zo’n jeugd heeft gehad) kon daar wel tegen, maar Stefanie lijdt er erg onder. Ook vindt geld verdienen erg belangrijk. Hij besteedt bijna zijn hele leven aan zijn begrafenisonderneming. Hij heeft de grootste uit de hele omgeving. Toch kan hij er niet veel aan doen dat hij meer aandacht geeft aan geld verdienen dan aan Stefanie. Hij is niet anders gewend. Zijn vader was ook zo.

Het hele boek draait om sektes. Dit is dus het thema. Er zijn duidelijk geen andere thema’s, het verhaal gaat eigenlijk alleen maar over de hoofdverhaallijn.
Een motief zijn de pogingen van Jurgen en de familie Demey om Stefanie uit de sekte te krijgen. Steeds proberen ze het weer opnieuw om Stefanie weer terug te krijgen.. Daarop volgt altijd een woedeuitbarsting van Stefanie. Deze woedeuitbarstingen zijn wel begrijpelijk. Hoewel ze net doet alsof ze Jurgen en haar familie niet belangrijk vindt, houdt ze wel van hen. Ze hoopt dat ze haar gaan begrijpen. Elke keer als iemand dan iets verkeerds zegt over de sekte, wordt ze teleurgesteld en kwaad.

Het verhaal speelt zich op meerdere plaatsen af. Eén van die plaatsen is het gebouw van Stefanie’s vader die een begrafenisonderneming heeft. Het is een donker en saai gebouw in België. Verder is natuurlijk de plaats waar de sekte leeft heel belangrijk. Het ligt midden in de Zwitserse Alpen. Het uitzicht is er erg mooi en de lucht is er gezond. Dit is een ideale plaats voor deze sekte. Voor Stefanie is dat natuurlijk ideaal, want ze is een echt natuurmens. Voor haar is het een grote overgang. Van het saaie gebouw in België naar de mooie natuur in Zwitserland. De plaats in het verhaal is dus wel belangrijk, want hierdoor voelt Stefanie zich gelijk thuis in de Alpen.

Het verhaal speelt zich ongeveer in deze tijd af. Want sektes zijn vooral een probleem van de laatste tijd. Vroeger hechten de mensen meer waarde aan hun geloof. Tegenwoordig is dat niet meer zo belangrijk. Mensen zoeken naar een ander houvast. Die mensen vinden hun heil in een sekte. Voor de rest maakt het niet zo heel veel uit in wat voor een tijd het verhaal zich afspeelt.
Het verhaal heeft heel weinig flashbacks. Je komt alleen meer te weten over het leven van de drie belangrijkste personen, namelijk Stefanie, Jurgen en meneer Demey. Van Stefanie kom je te weten dat ze te weinig aandacht heeft gehad van haar vader en dat ze daardoor opstandig wordt. Jurgen ziet in een flashback hoe hij wordt mishandeld door zijn vader. En meneer Demey ziet zijn eigen jeugd aan zich voorbijtrekken. Die was net als die van Stefanie. Hij kreeg te weinig aandacht van zijn ouders.
Het hele boek duurt totaal ongeveer een half jaar. De eerste datum die vermeld staat is 21 juli. Op het einde van het boek staat er een krantenbericht dat is gedateerd van 23 december.

Eigen mening over het boek
Een sterk punt aan het verhaal zit in het einde. In de epiloog staat nog een krantenbericht. Daarin staat dat de sekte waarin Stefanie zat collectieve zelfmoord heeft gepleegd. Dit maakt je op het laatst toch nog even aan het denken.
Dit boek is erg leerzaam. Je leert er erg veel over sektes. Wat dat betreft is het een heel goed boek voor informatie over sektes. Hij vertelt je waarom een sekte zo slecht is. Ik wist dat eerder nooit. Ook snapte ik niet waarom mensen in een sekte gingen. Nou weet ik dat allemaal. Het boek is een perfecte combinatie geworden tussen informatie en een leuk verhaal.
De schrijver probeert je handige dingen over sektes te leren. Daarin is hij geslaagd. Ik denk dat ik het nou eerder zelf zou kunnen ontdekken, als het om een sekte gaat. En volgens mij was dat ook de bedoeling van de schrijver. Mensen uit sektes te houden.
Ik had al wel een keer eerder een boek over een sekte gelezen, maar dat was een heel ander soort boek. Dat was een griezelboek. Daarin was de sekteleider een duivel die allerlei dingen kon, die mensen niet kunnen. Dit boek was dus veel realistischer.
Ik vond het een zeer redelijk boek. Toch had het verhaal niet echt dingen waardoor ik een boek leuk vind. Ik vind een boek leuk als er humor of spanning in zit. Voor humor is het boek te serieus. Ik kan best begrijpen dat de schrijver geen humor in zijn boek stopt. Dan zou het ongeloofwaardig worden. En ik vind dat er gewoon net iets te weinig spanning zit. Toch kan het boek er zeker mee door. Het is lekker vlot te lezen. De gebeurtenissen volgen zich snel op. Dus het wordt nooit echt langdradig. En daarnaast heb je natuurlijk de informatieve kant van het verhaal. En die is echt handig. Dit boek zou eigenlijk iedereen moeten lezen voor de informatie. Alleen jammer dat het verhaal niet spannend genoeg was.