Boekverslag Ferdinand Bordewijk

Info over dit verslag

Geschreven door:	Eline
Niveau:	4VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	3064
Opvragingen:	11

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (7 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Ferdinand Bordewijk

• Apollyon (0)

  1941

• Bint (47)

  1931

• Bloesemtak (1)

  1955

• Blokken (4)

  1934

• Blokken, Knorrende beesten, Bint (8)

  1949

• De wingerdrank (0)

  1937

• Fantastische vertellingen (0)

  1919

• Het vegetarisme van mr. J.P. de Vries (2)

  1984

• Huissens (1)

  1982

• Karakter (51)

  1938

• Knorrende beesten (0)

  1931

• Noorderlicht (2)

  1948

• Rood paleis (1)

  1936

• Tijding van ver (1)

  1961

Beschrijvingsopdracht:

Motivatie van mijn boekkeuze.
Het boek leek me leuk om te lezen omdat het over een school ging met een heel streng regime. Ik dacht dat het ging om de leerlingen in die school en dat hun leven werd beschreven. Daarom had ik het boek gekozen. Ook de titel sprak me wel aan. Kort maar krachtig en daar hou ik wel van.

Korte weergave van de inhoud.
De Bree is een vervanger voor leraar de Fleer, en gaat vanaf november les geven op de school van Bint ( een oude man die een tuchtsysteem heeft op zijn school). Hij werkt thuis aan een studie over Anna Maria van Schuurman, en gaat lesgeven op de school voor afleiding en om meer in contact te komen met de werkelijkheid. De Bree woont alleen.
De favoriete klas van Bint, 4D, had namelijk de vorige leraar Nederlands, Van Fleer, weggepest. Op de school van Bint zijn weinig leerlingen en heerst een streng regime op de school van Bint, orde en tucht staan voorop.
De Bree krijgt vier klassen, hij ziet deze als wezens. Hij noemt ze “de grauwe”, “de bruine”, “de bloemenklas” en “de hel”.
Aan klas 4D, “de hel” verklaart De Bree direkt de oorlog, om zo problemen te voorkomen. En stelt zich voor aan een leerling met een geweldig ferme handdruk. Met de andere klassen heeft hij geen problemen. Zijn tactiek werkt, want hij hoeft maar korte bevelen te geven en de leerlingen volgen ze direkt op. Tegen de kerstvakantie kwam de klas via woordvoerder Steijd vragen of hij vrede wilde, maar zijn antwoord was nee.
Als de rapportvergadering plaatsvindt hebben de leraren het over leerling Van Beek. De jongen verdient een onvoldoende, omdat hij niet genoeg presteert, van Beek heeft het erg moeilijk thuis en als hij dit jaar niet haalt kan hij nooit voor zijn familie zorgen, als hij een onvoldoende krijgt heeft hij gedreigd zelfmoord te plegen. Het bestuur van de school is hiervan echter niet onder de indruk en geven hem gewoon het slechte cijfer. Van Beek springt vervolgens radeloos de gracht in en sterft kort daarna in het gasthuis, aan pneumonie. Bint voorspelt de leraren na de vakantie moeilijkheden omtrent Van Beek.
Na de kerstvakantie breekt er inderdaad een opstand uit onder de leerlingen, aangezet door Jérôme Fléau en met hulp van de conciërge. De opstand wordt neergeslagen door “de hel”. Dit had Bint namelijk met “de hel” afgesproken. De conciërge wordt ontslagen, Fléau van school verwijderd en “de hel” beloond.
Tijdens het jaarlijkse reisje dat met Pasen gemaakt wordt, is “de hel” verdeeld over Remigius en Nox. Het toeval zorgt er echter voor dat Remigius vervroegd vader wordt en dat De Bree meegaat met een helft van “de hel”, de beste helft vindt hij zelf. De groep van 12 met de Bree als 13e gaat via Bergen op zoom naar België en dan door naar Noord-Frankrijk. Tijdens de reis wordt Te Wigchel ziek, hij hoest de longen zowat uit zijn lijf, hierdoor doen ze het wat rustiger aan(zonder dat de Bree laat merken dat hij het voor Te Wigchel doet). Ook zijn de twee leerlingen Heiligenleven en Punselie 1 dag spoorloos verdwenen. Ze hebben de originele route gefietst, die gepland stond, maar die vanwege de hoest van Te Wigchel gewijzigd werd. Als ze later weer bij de rest van de groep komen worden ze flink afgeronseld door de rest, als blijk van hun stommiteit.
Er waren examens op school voor de 5e klassen. Tijdens de examenuitreiking wankelt Bint even (De Bree zag het opeens. Bint stond doodstil, hij schommelde even naar voren, naar achteren. Hij was een blad, overgevoelig voor de zwakke luchtstroom, die de mens ontgaat. Een stalen wil, maar geen stalen lijf. Pag. 66).
De Bree weigert in eerste instantie een herbenoeming, omdat het de bedoeling was geweest om slechts 1 schooljaar les te geven. Later denkt hij nog eens terug over het afgelopen jaar en bedenkt zich dan. Hij stuurt een briefje naar Bint waarin hij meldt nog een jaar leerling te zijn van Bint. Bij het begin van het nieuwe jaar is Bint verdwenen, hij heeft ontslag genomen, en staat Donkers op zijn plaats als directeur. Bints’ vertrek had te maken met de dood van Van Beek. Of de spanningen hem te veel zijn geworden, of de druk van een of andere arbeidsinspectie wordt niet echt duidelijk beschreven.
Nu is klas 4D ,“De hel”, 5C geworden. Het zien van hoe de jongetjes zijn gegroeid tot echte volwassen kerels (met uitzondering van Schattenkeinder, een lomp maar volwassen meisje) doet De Bree besluiten dat hij met Bints’ systeem wil blijven werken.
Tot twee keer toe probeert de Bree Bint thuis te spreken maar het antwoord van de dochter van Bint blijft hetzelfde :,, Nee, hij is er niet en ik weet niet wanneer hij thuiskomt”. Dan wordt het de Bree duidelijk dat Bint wil dat de school door moet gaan zoals was toen hij nog hoofd van de school was. Met dat in zijn achterhoofd gaat De Bree, met nog meer wilskracht, al vroeg op weg naar school.

Uitgewerkte persoonlijke reactie.
Ik vind het onderwerp op zich erg interessant, maar de manier waarop het in dit boek beschreven is spreekt me helemaal niet aan. Ik had het leuker gevonden als het onderwerp tucht en het strenge regime meer uitgewerkt zouden worden en je de gevoelens van de leerlingen te weten komt. In dit verhaal, gaan ze niet echt op de onderwerpen tucht en streng regime in, dat vind ik jammer en erg saai.
Het onderwerp ligt totaal niet in mijn belevingswereld, ik ben totaal niet het “ slachtoffer” van tucht of een streng regime. Ik zit op een gewone school waar wel regels zijn, maar waar het niet zo streng is. En met tucht heb al helemaal nooit te maken. Door het lezen van dit boek ben ik niet anders over het onderwerp gaan denken, want ik vond het boek heel erg saai en heb er niet bepaald iets van geleerd.
Ik vond dat de schrijver het onderwerp heel erg oppervlakkig heeft beschreven, hij beschrijft niet wat het is, hij neemt aan dat je weet wat het is en er wordt verder niet echt op ingegaan vind ik. Kijk, het onderwerp op zich is erg interessant maar hoe Dhr. Bordewijk het beschrijft in zijn boek is enorm saai en oninteressant. Het kostte me echt veel moeite door dit boek heen te komen omdat zijn manier van leven me niet boeit en erg raar. Al die korte zinnen en ouderwetse woorden is nou niet echt de schrijfstijl waar ik van hou.
De belangrijkste gebeurtenis vond ik het uitstapje van de Bree met de hel, met Pasen. Daar krijgt hij een band met ze en daar begint het verhaal een klein beetje interessant te worden, niet teveel want dat was het boek gewoon niet. Tijdens dat uitstapje leer je de personages echt kennen en zie je dat de Bree ook wel aardig kan zijn, ook al laat hij dat niet merken aan zijn groep. Die gebeurtenis is ook uitgebreid beschreven en hier is zijn schrijfstijl wat beter te begrijpen. F. Borderwijk beschrijft zelden een gebeurtenis, hij is in meer dan de helft van het boek een persoon of gedachte aan het beschrijven, hierdoor gebeurt er bar weinig in het boek en spelen dus de personages een grotere rol dan de gebeurtenissen. De gebeurtenissen vloeien heel logisch uit elkaar voort,want het is op een chronologische manier geschreven De gebeurtenissen worden verteld in de volgorde waarin zij plaatsvinden. Er is geen sprake van sprongen terug in de tijd, al denkt De Bree één maal terug aan Van Beek, een leerling die zelfmoord pleegde. De vakanties gaan voorbij zonder er bij stil te staan en zijn dus kleine sprongen vooruit in de tijd.
De meeste gebeurtenissen waren moeilijk om doorheen te komen omdat ze uitermate saai beschreven waren. De enige gebeurtenis waarbij ik niet hoefde te worstelen om doorheen te komen was die wanneer de Bree voor het eerst bij in de klassen les gaat geven en de gebeurtenis van reisje naar Noord-Frankrijk. Deze 2 vond ik boeiender dan de rest omdat bij de eerste je de personen nog niet kent en ze graag wil leren en kennen en bij de tweede omdat dat leuk beschreven werd en een echt uitje was voor de leerlingen.
De hoofdpersoon niet echt een held naar mijn mening. Want als hij een held zou zijn dan zou hij iets doen wat heel erg bepalend is voor het boek of dat iedereen hem als voorbeeld ziet enzo. De Bree is een rustige man die niet echt opvalt en de held uithangt. Ik vind hem gewoon een saai en nietszeggend personage.
De personages zijn naar mijn mening levensecht in het boek verschenen. Het lijkt allemaal echt te gebeuren. Het gedrag van de hoofdpersoon keur ik in dit geval af De Bree is een beetje een vreemde man hij sluit zich heel erg af van anderen en hij vindt zichzelf ontzettend heftig. Dat vind een vervelende eigenschap van hem. Ook hoe hij zich tegenover de klas gedraagt is niet normaal. Die straffen die hij oplegt zijn erg overdreven. Het verhaal is niet ingewikkeld van opbouw, het is allemaal chronologisch verteld. Er zitten alleen soms wat vage stukjes in dat ik soms niet begrijp wie wat nou zegt, maar verder is het niet moeilijk te begrijpen.
Het verhaal vind ik absoluut niet spannend. Er zit totaal geen spanning in, maar omdat het een beetje andere manier is geschreven heb je toch wel een beetje de drang om door te lezen, in de hoop dat er nog iets leuks gebeurd.
Er zitten in het verhaal helemaal geen terugblikken, aan de ene kant is dat wel fijn maar aan de andere kant geven die terugblikken ook wel spanning.
Het taalgebruik is aardig moeilijk, het is erg ouderwets geschreven en op een bepaalde manier geschreven die ik nog niet eerder ben tegengekomen. Het zijn korte zinnen en hele rare gedachtegangen die worden beschreven. Het taalgebruik vind ik goed passen bij de personages. Meneer de Bree is zelf ook zo saai en kortbondig als de zinnen.

Verdiepingsopdracht.

Mijn verwachtingen kwamen totaal niet overeen met het verhaal. Ik had verwacht dat het boek ging over kinderen in op kostschool met een streng regime. En over de gebeurtenissen die ze in de klas hadden beleven enzo. Mijn verwachtingen waren gewekt door de titel “Bint” en door het lezen van de achterkant. De meeste verwachtingen zijn dus niet uitgekomen. Alleen de verwachting van het strenge regime is uitgekomen, maar dat was al genoemd in het verhaaltje op de achterkant.
De verwachtingen die niet zijn uitgekomen verwachtingen hebben het oordeel van het boek beinvloed. Omdat het boek anders verliep dan ik had gedacht vind ik het dus een minder boek, dit vind dus ook van het boek dus er is wel een verband.
Het boek is een fabel want alle gebeurtenissen zijn logisch - chronologisch geordend. Als het een sujet was, waren de gebeurtenissen niet in chronologische volgorde en zouden situaties ( en hun oplossingen ) heel anders op de lezer overkomen.
Een fabel geeft meer objectieve informatie zonder spanning en smaak, maar een sujet geeft wel spanning, maakt het boek veel leesbaarder en aantrekkelijker voor de lezers. Als je zo’ n boek moet gaan lezen, krijg je daar wel veel meer plezier van en het boek grijpt je veel makkelijker dan als het een fabel was, Vind ik. Bij een sujet zie je meer open plekken en je daar moet je meer nadenken om het verhaal te begrijpen. Daarom vind ik een sujet leuker om te lezen, omdat ik vind het leuk om erachter te komen wat de schrijver nou precies wil bereiken met het schrijven van een boek.
Op zich vind ik een sujet veel leuker dan een fabel. Dit boek is een fabel en ik vind het ook niet zo leuk. Ik vind dat in een boek spanning moet zitten, je moet kunnen meeleven met de hoofdpersoon, ook moet er een beetje fantasie inzitten en hier en daar een beetje humor.Dat maakt, naar mijn mening, een boek leuk om te lezen. Een fabel is meer objectief, dat vind ik veel minder aantrekkelijk om te lezen.
De volgorde van het verhaal is chronologisch, het heeft geen terugblikken en alles wordt op hetzelfde tijdstip verteld als het gebeurd, van begin tot het einde.
Het verhaal is continu verteld, maar ik kan moeilijk een voorbeeld geven, want daar moet je het hele boek voor overschrijven - je merkt het pas nadat je het uit hebt dat er niks miste in de loop van de tijd. Er zijn alleen enkele tijdsprongen in het boek, de vakanties worden bijv. niet beschreven.Er zijn geen terugblikken of vooruitwijzingen. Dus is het aan een stuk door geschreven.
De functie van flashbacks is om in het verhaal spanning aan te brengen en er langzaam achter komen hoe het verhaal nu eigenlijk in elkaar steekt. Je krijgt hierdoor meer de drang om door te lezen. Meeleven met personen kun je op deze manier veel beter.
De verteltijd was in totaal niet erg lang ,maar ik kon het niet opbrengen om bijvoorbeeld een halfuur of langer achter elkaar door te lezen, want dat werd echt te saai. Volgens mij was het ongeveer iets langer dan twee uur of 3 uur. De vertelde tijd was in het boek ongeveer tien maanden een schooljaar dus, en nog een paar dagen na de grote vakantie.
Het verhaal speelt zich aan het begin van de twintigste eeuw af. Maar ik weet het niet zeker want er stonden geen aanwijzingen in die de tijd duidelijk kunnen maken.
De allerbelangrijkste persoon is De Bree. Hij heeft wel onmenselijke Karakter- eigenschappen en daarom is hij als nieuwe leraar op de school van Bint uitgekozen. Bint weet dat De Bree wel met zijn systeem mee zou helpen en zo min mogelijk in contact met leerlingen of andere leraren zou komen. De Bree praat niet veel en hij is a-seksueel, heeft blijkbaar een hekel aan vrouwen ( "De vrouw was altijd een kunstwerk, soms een kunstenares. De man was nooit een kunstwerk, maar soms een geleerde." Enz. ) en hij vergelijkt zijn leerlingen met dieren. Hij is ook oppervlakkig en laat zijn gevoelens niet zien, andere personages zijn niet zo goed beschreven, misschien nog voldoende met het uiterlijk ( als dieren of met andere vreemde benamingen van De Bree ), maar qua beschrijving van het innerlijk kom je niet echt veel te weten.
Helaas kan ik geen relaties beschrijven, want de mensen in het verhaal hebben bijna geen relaties met elkaar. Bint, de directeur, is helemaal neutraal en hij kiest altijd hetzelfde soort mensen. Hij laat niet zien wat hij van iemand vind,maar heeft wel respect voor “ de hel” Alleen De Bree sympathiseerde met een paar leraren, maar dat was alles. Door dit gevoel van "iets als sympathie" begon hij niet wat meer met hun te praten of meer persoonlijke relatie proberen te onderhouden. Het boek gaat te weinig over andere mensen dus je weet niet welke relaties er tussen de andere leraren waren, die De Bree misschien niet kreeg te zien of hem niet op waren gevallen.
Bint speelt een directeur van een school die heel trots op zijn eigen systeem van "stalen tucht en ijzeren hand" is geworden. De Bree is een oppervlakkige leraar met een vreemd gezicht op de wereld in het algemeen. De conciërge hoort wel goed in het systeem van Bint, maar toen hij deel had genomen aan de oproer, werd hij ontslagen. Dit zijn een aantal personages, deze vind ik de belangrijkste.
De hoofdpersoon bereikt wel zijn doel, want aan het begin van het boek wilde hij wel goed deelnemen aan het systeem en verder op basis van Bint werken, zijn voornemen was om de "stalen tucht en ijzeren hand" te gebruiken zodat het systeem niet wordt vergeten. Aan het einde van het boek begint hij uiteindelijk wel een beetje als een mens te denken, maar het is al het einde van het verhaal dus hij heeft geen tijd meer om te veranderen en dus zijn doel niet te bereiken.
Volgen mij zijn de belangrijkste personages uit het boek “ karakters”, De Bree is een duidelijk Karakter, hij is streng, leeft in een eigen wereld, laat geen emoties en gevoelens blijken, beetje vreemde fantasie. Bint de directeur is ook zo’n man erg streng en objectief en wil de stalen tucht in deze tijd nog hand haven.
Het is moeilijk om het wereldbeeld van De Bree te beschrijven, want je krijgt bijna geen situaties of gevoelens te weten, waardoor je aan zijn wereldbeeld kunt denken.
Ik kan de personages niet herkennen in mijn eigen omgeving. Gelukkig maar want zulke onmenselijk en vage personages hoef ik niet in mijn omgeving te hebben. In de personages kan ik mij ook niet inleven ze hebben een heel andere manier van leven en denken die ik niet herken.

Evaluatie.

Ik vond het boek niet interessant en erg saai het is op een vervelende manier gescherven, kort en oppervlakkig. Er zit totaal geen spanning in en dat vind ik erg jammer. Ook terugblikken en vooruitwijzingen zijn nergens te bekennen in het verhaal, erg saai dus. Ik ben wel tevreden over hoe ik het boek heb beschreven, het is alleen een beetje veel waar je je aan moet houden.
Over de verdiepingsopdracht ben ik ook wel tevreden alleen is het redelijk veel en best saai, om eerlijk te zijn.
Het lezen van het boek “Bint” was toch wel een lastige klus, door de manier van schrijven en het oppervlakkige saaie verhaal was er bijna niet doorheen te komen. Op deze manier was het dus best lastig.
De schrijfwijze in het boek was erg onduidelijk en verwarrend, verder was er niets onduidelijk, verwarrend of moeilijk. Er waren namelijk geen terugblikken en/of vooruitwijzingen te beschrijven.
Het uitwerken van de verdiepingsopdracht vond ik best moeilijk,het was veel en er werd de hele tijd maar doorgegaan op één onderwerp. Bij de verdieping waren de vragen over de personages en welke rollen ze in het boek spelen en of ze hun doel hebben bereikt aan het einde van het boek enz. best moeilijk vond ik. Maar uiteindelijk is het tot een goed resultaat gekomen, vind ik.
Om de verdieping goed te maken bezat ik een volgens mij wel voldoende kennis, ik snapte de grote lijnen van het verhaal. Dus kwam ik er wel doorheen.
De volgende keer hoef ik naar mijn mening niets anders te doen. Ik kon alles goed beantwoorden. Alleen neem ik de volgende keer niet zo’n soort boek meer, met zo’n ouderwetse spelling.