CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
ff n studiebreak
Online een chick scoren, je liefde laten zien op Whatsapp en digitale kusjes sturen. Zonder een blauwtje te lopen. Aanrader?
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
Boekverslag Ellen Tijsinger
Vijandig vuur
Geschreven door: | anoniem (1 havo/vwo) [meer] |
Datum ingestuurd: | 5 januari 2002 |
Taal: |  |
Woorden: | 1.150 |
Bekeken: | 2986 keer (6 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
Voor dit boekverslag heb ik het boek "Vijandig vuur" van de schrijver Ellen Tijsinger gelezen. Ik heb dit boek gekozen nadat ik het op goed geluk uit de kast pakte en ik de kaft en de titel leuk vond. Ik heb het boek genomen zonder de achterkant te lezen.
Op de kaft zie je op de voorgrond (dat blijkt later in het verhaal) een zigeunerkind en een Nederlander.
Het moet Istvan voorstellen die Robina in zijn armen houdt en vlucht voor de mannen (uit het dorp) op de achtergrond. Op de horizon in het afgebeelde landschap zie je huizen branden.
Mijn verwachting van het boek is dat het over arme mensen en oorlog in Roemenië gaat.
Waarom de titel "Vijandig vuur"?
Ik denk omdat er in het boek 's nachts door mannen die op wraak uit zijn een zigeunerkamp in brand wordt gestoken.
Er hangt dus eigenlijk al een gevaarlijke sfeer in het dorp.
Dat weet ik door wat er op de kaft geschreven staat.
Dit boek is erg realistisch en best confronterend met de waarheid: vooral dat andere mensen het niet zo goed hebben als wij.
Ik heb nog nooit eerder een boek van Ellen Tijsinger gelezen en ben erg benieuwd.
Samenvatting:
Vijandig vuur, door Ellen Tijsinger
Pali, de vader van Mariska en Istvan, is in Hongarije geboren maar ze wonen nu in Nederland.
Op een dag leest Pali een brief voor van zijn jeugdvriend Sandor uit Roemenië.
Hij schrijft dat het helemaal niet goed gaat: de school waarop hij les geeft heeft niets meer, de daken lekken en de schriften zijn op. Daarom besluit Mariska actie te ondernemen en ze zamelt allerlei spullen in.
Mariska en Istvan gaan met hun vader en de geschiedenisleraar mee om alles naar Roemenië te brengen.
Als ze daar aankomen, valt het hen op hoe mistroostig alles er uit ziet.
Ze logeren niet echt luxe, maar wel bij de gastvrije Sandor en zijn vrouw Anna.
Anna en Sandor zetten zich erg in voor de zigeuners want die hebben helemaal niets.
Django komt elke avond om eten voor de andere zigeuners in zijn familie te halen: zijn moeder Bibi, zijn broertje Zurka, zijn zusje Robina en oma Boti.
Bibi heeft nog 6 andere kinderen en ze krijgt er nog een: Lululev.
De school is al aardig opgeknapt en Mariska en Anna gaan het dorp in. Daar zien ze twee mannen vechten, een zigeuner met een dorpeling, verder zien ze hoe een andere zigeuner kleren steelt. Het is een grote chaos.
Als ze 's nachts terug komen, hangt er een rare spanning in het dorp.
Mannen met messen en speren komen vanaf het zigeunerdorp rennen.
Als ze daar aan komen, is er niets meer over: alles staat in brand of is al verkoolt.
Mariska raakt in paniek, Istvan en Django waren bij elkaar en waar zijn ze nu?
Een hele groep gaat ze zoeken maar ze vinden niemand.
Als ze thuis komen staat Istvan daar met Robina in zijn armen; ze zit onder de brandwonden.
Hij vertelt dat ze maar één zigeuner te pakken wilden nemen maar het hele dorp uit wraak verwoest hebben. Ook vertelt hij dat Django nog met Lululev op de verlaten velden zit, ze gaan hem halen. Als iedereen veilig thuis is, de school opgeknapt is en iedereen winterkleren heeft, mogen Mariska, de geschiedenisleraar, Istvan en Pali weer naar huis terug, naar hun luxe leven om voortaan elk jaar weer terug te komen?.
In één zin:
Mariska, Istvan, de geschiedenisleraar en Pali proberen met alle middelen die ze hebben de mensen uit een klein dorpje in Roemenië te helpen
Mariska is de hoofdpersoon in dit boek.
Ze is ongeveer 15 jaar want ze zit in 3-HAVO en het gaat best goed op school.
Ze is voor de helft Roemeense en ze praat die taal ook bijna net zo goed als haar vader.
Ze heeft soms een ontzettende hekel aan haar broertje maar ze is toch wel heel erg aan hem gehecht. Als ze in Roemenië zit, mist ze haar moeder heel erg.
Ze leeft erg mee met de arme mensen in Roemenië en doet ontzettend veel om ze te helpen.
Ze heeft ook bewondering voor die mensen omdat ze elke strenge winter toch weer overleven. Anna is erg aan Mariska gehecht omdat ze altijd al een dochter heeft willen hebben ( haar eigen zoon is doodgeschoten door de regering).
Ze staat erg sterk in haar schoenen en daar heb ik bewondering voor.
Ze geeft nooit op en zet door totdat ze heeft wat ze wilde bereiken. Ik zou in sommige situaties waarin zij zich bevindt in paniek raken en zij doet dat niet.
De belangrijkste bijfiguur is Django.
Hij is een zigeuner en probeert zo goed als het kan voor zijn familie te zorgen.
Hij hoedt de varkens van de dorpsbewoners.
Maar toch wordt hij door alle kinderen uitgescholden.
Dan hebben we nog de rest van de familie van Mariska, ze spelen een beetje dezelfde rol als Mariska in het boek alleen veel minder uitgebreid.
Ze helpen ook het dorpje weer tot leefbaar op te bouwen, waarbij ze hulp krijgen en onderdak van Anna en Sandor.
Het verhaal speelt zich in het begin af in Nederland maar verder voor het grootste deel in een klein plaatsje in Roemenië. In Nederland hebben de mensen het goed. Maar in Roemenië zijn de mensen heel erg arm; ondanks alles zijn de mensen in Roemenië erg gastvrij. Behalve voor zigeuners.
Hetzelfde verhaal zou zich bijvoorbeeld ook kunnen afspelen in andere voormalige Oostbloklanden. Daar leven ook zigeuners.
Het verhaal speelt zich in deze tijd af en is gebaseerd op iets wat de schrijfster in het verleden zelf meegemaakt heeft: het is dus maar voor een gedeelte fantasie.
Ik volg de gebeurtenissen door de ogen van Mariska, ze vertelt het verhaal niet maar je ziet gewoon door haar ogen hoe alles gebeurt, je leest hoe ze denkt en hoe ze zich voelt.
Deze manier van schrijven was nieuw voor mij en bevalt me wel.
Mijn verwachting dat het over arme mensen zou gaan, is zeker uit gekomen.
Maar dat het over oorlog zou gaan klopt niet, het gaat meer over een soort stille oorlog tussen de zigeuners en de dorpelingen.
Ik vond de inhoud van dit boek best goed, het gaat over van alles en nog wat zoals oorlog, maar ook over school dus het gaat niet de hele tijd over één onderwerp.
Het was niet moeilijk te lezen en ook niet saai omdat veel gebeurtenissen elkaar in een snel tempo opvolgen.
Het boek was alleen spannend toen er wraak werd genomen op de zigeuners want de grote vraag was: heeft iedereen het overleeft?
Het antwoordt was: ja.
Mariska vind ik het leukst in het verhaal want ik weet het meest over haar en dat maakt haar boeiend. Ik raad anderen aan dit boek te lezen.
Ik geef dit boek een 8, ik had nog nooit echt over dit onderwerp gelezen omdat het me langdradig en saai leek, dat blijkt nu niet zo te zijn: daarom heeft dit boek die 8 dik verdiend.
Of ik meer boeken van deze schrijver ga lezen weet ik nog niet: dat ligt eraan waar ze over gaan.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
