Boekverslag Carry Slee

Spijt!

1 2 3 [4] 5 6 7 8 9 10 11 ...

Info over dit verslag

Geschreven door:

Gonda [meer]

Niveau:

3VMBO

Kwaliteit:

Waardering:

Taal:

Nederlands

Woorden:

1822

Opvragingen:

26

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker Openen in tekstverwerker

Printen Printen

Emailen Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (182 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Carry Slee

Laatst gewijzigd op 24 november 2001

A .Zakelijke gegevens
Titel van het boek: Spijt
Naam van de auteur: Carry Slee
Naam van de uitgever:Van Holkema & Warenhof
Jaar van verschijning: 1996

B Korte uitleg waarom het boek gekozen is
Ik had wel meer boeken van Carry Slee gelezen en toen ik dit boek van haar tussen de boeken lijst zag staan had ik dit boek gekozen.

C Bespreking

C1 Persoonlijke reactie:
Ik vond het een heel zielig boek, vooral omdat het heel goed wordt beschreven hoe machteloos Jochem was en hoe makkelijk het is om iemand met z’n alle te pesten. Ik vind het ook vreemd omdat het boek een keer niet goed afloopt. Het boek zet me wel aan het denken. Vaak zie je niet in als je iemand pest dat de gevolgen voor zo’n iemand zo erg kunnen zijn dat diegene zelf een eind aan zijn leven erdoor maakt.
Ik vind het boek echt mooi geschreden. Toen Jochems lichaam gevonden werd vond ik het zo erg dat ik er wel even een traantje bij weg moest pinken.

C2 Samenvatting van de inhoud
Op een dag gaat David naar school.
Hij heeft zich verslapen en als hij bij de brug aankomt ziet hij dat Niels, zijn beste vriend, al weg is.
Hij komt nog net op tijd op school. Als hij de gymzaal binnen komt ziet hij dat Jochem er nog niet is. Hij hoopt ook niet dat hij nog komt, want hij is dat gepest een beetje zat aan het worden. Op het laatste moment komt Jochem toch nog binnen. Natuurlijk maakt Tino van Dijk, hun klassenleraar en gymleraar, weer een rotopmerking over de dikke Jochem.
Als de gymles afgelopen is, rennen Sanne, Justin en Remco meten de kleedkamer in.
Ze pakken Jochems kleren en hangen ze in een boom. Sanne, Justin en Remco willen namelijk niet dat Jochem op de klassenfoto komt die zo gemaakt word, want als hij er opkomt dan is de foto verpest. Ze zeggen tegen Jochem dat hij zijn kleren na de klassenfoto terug kan krijgen. Tino doet er niets tegen en lacht gewoon vrolijk mee.
Als David een paar dagen later bij Frans zit, ziet hij dat hij zijn boek vergeten heeft. Sanne ziet dat en pakt Jochems boek af en geeft die aan David.
David wil het terug geven maar is bang dat hij uitgelachen wordt. Als Davids moeder ’s avonds zijn Franse woordjes overhoord ziet ze dat hij niet zijn eigen boek heeft maar die van Jochem. David legt aan zijn moeder uit hoe hij er aan gekomen is en zijn moeder vind dat David het boek terug naar Jochem moet
brengen. Als hij bij Jochem aan komt zet Jochems moeder gelijk chips en cola op tafel. David weet niet wat hem overkomt.
Het blijkt dat Jochems moeder helemaal niets afweet van het gepest en denkt dat Jochem en David de beste vrienden zijn. Jochem wil niet veel vertellen maar hij zegt dat hij één goede vriendin heeft die Nienke de Graaf heet.
David zegt tegen Jochem dat als hij geholpen wil worden dat hij het tegen David moet zeggen.
De avond van het klassenfeest breekt aan en David is vastbesloten om aan Vera,het meisje waar hij al zo lang gek op is, verkering te vragen. Als het feest is begonnen zoekt David naar Vera maar hij kan haar nergens vinden.
En als hij gaat kijken of haar jas er nog hangt ziet hij haar staan. Maar wat is dat ze staat te zoenen met Youssef. Davids wereld stort in. Hoe kon hij nou zo stom zijn dat hij het niet doorhad hij zat ook zo met zij hoofd in de wolken.
Ondertussen denkt Jochem dat hij eindelijk niet meer gepest word en speelt een kaart spelletje met Sanne, Justin en Remco.
Maar wat hij niet doorheeft is dat één van hen bij hem op de kaarten kijkt en zij hem laten winnen en als hij gewonnen heeft geven ze hem een slok sterke drank en voeren hem dronken. Jochem rent naar buiten en gaat staan kotsen bij een boom en hij wordt uitgescholden voor vies varkentje. Hij roept David om hulp maar David zegt rot toch op.
De volgend dag komt de rector binnen.
Hij vertelt dat Jochem de vorige avond na het klassenfeest niet is thuisgekomen. Er gaat een Schok door de klas. Iedereen weet dat het hun schuld is. Ze zijn te ver gegaan. En dat wisten ze. De politie is Jochem al aan het zoeken, maar nog zonder resultaat. David kan niet hulpeloos toekijken en besluit zelf actie te ondernemen.
Hij belt Nienke op en samen gaan ze op zoek naar Jochem. Ze gaan langs alle plekjes waar Nienke en Jochem vaak samen naar toe gingen, maar nergens is Jochem te vinden. Tenslotte is er nog maar één plaats over. Dat is het meertje waar Jochem vaak zit als hij verdrietig is. En dat kwam maar al te vaak voor. Dan krijgen ze de schrik van hun leven. Daar in de verte drijft een rugtas net zo’n rooie als Jochem heeft. David en Nienke barsten in tranen uit. Ook al is het niet zeker dat dat Jochems tas is, ze weten al genoeg. Jochem is dood….
De duikploegen van de politie gaan op zoek naar Jochem.
David rekent uit nog ongeveer twee keer duiken en dan hebben ze het hele meer gehad.
Maar daar komt een duiker boven met het levenloze lichaam van Jochem. Niemand kan geloven dat het Jochem is. Maar het is toch echt waar. Iedereen treurt, de één omdat hij Jochem niet geholpen heeft, de ander omdat hij niet gestopt met pesten is. David voelt dat hij de grootste schuld heeft, omdat hij zijn woord heeft gebroken. Niemand is het met hem eens, want iedereen is schuldig geweest.
Jochem word in stilte gecremeerd, dat is de wens van zijn ouders. Maar omdat de leerlingen van klas 2B het moeilijk vinden heeft de directeur iets bedacht.
Ze gaan met zijn alle naar het meer toe en lezen daar een gedicht voor die ze hadden moeten maken en leggen een witte lelies op het water neer.
De hele klas vind het belachelijk wat er met Jochem is gebeurt. En daarom besluiten ze dat er in de school krant iets moet komen dat dit niet nog eens gebeurd. Ze moeten wat doen tegen het pesten op andere scholen. En zo bedenken ze de pestlijn. David, Vera, Manon, Niels en Youssef werken daar aan mee. Ze helpen veel kinderen.
Op een dag is er ook een meisje en zij wordt ook aaldoor gepest door een paar andere jongeren. Tot op een zekere dag dat ze belt en zegt dat ze niet meer gepest zal worden en dat de jongeren haar in hun band willen hebben omdat zij gitaar speelt.
Maar David en Vera vertrouwen het niet en vragen haar het adres waar ze die kinderen gaat ontmoeten.
Op die avond gaan David en Vera naar het adres toe. Het blijkt een oud huis te zijn ze zijn er iets eerder dan Karin en de jongeren.
Daar komen de Jongeren aan en Karin komt wat later en laat haar gitaar trots zien dan pakt één haar beet en de ander pakt de gitaar af. Ze binden haar aan een stoel vast en zeggen dat ze de gitaar in de vik gaan steken Karin roept om hulp en de jongeren vluchten.
Dan komen Vera en David uit de kast en Karin huilt en zegt ze hebben mijn gitaar gestolen.
Wat later op de avond komen ze de jongeren weer tegen en ze weten de gitaar van hun af te pakken en het weer aan Karin terug geven.
De volgende dag belt er ook een meisje met liefdesproblemen en David moet met haar in het café afspreken want de andere hebben geen tijd.
Maar het blijkt Vera te zijn en zij vraagt verkering aan David.
En David zegt tegen Vera wat hij haar altijd al wou zeggen:
Babe, I love you!

C3 Beschrijving van mijn leeservaring

1 Onderwerp
Het onderwerp spreekt mij niet echt aan.
Ik heb wel eens over pesten nagedacht.
Ja, ik heb andere kanten van het pesten geleerd ik had nooit gedacht dat iemand die gepest word dat die een einde aan zijn leven wou maken.
Ik heb geleerd dat je niet iemand moet pesten want het is gewoon het domste wat je kunt doen.
Ik vond het altijd al raar als iemand gepest werd want dan dacht ik altijd van doe er dan wat aan.
Eigenlijk vind ik het niet zo’n verrassende uitwerking.
Ja ik ben het eens met de mening dat pesten dom is.
Ik vind het een perfect boek dus niets te veel en niets te weinig.

2 Gebeurtenissen
Ja het verhaal bevat voldoende gebeurtenissen, want ik kon het boek gewoon niet wegleggen.
De gebeurtenissen komen wel logisch in elkaar voor.
Ik vond het echt een heel dramatisch boek omdat het gewoon hartstikke zielig was zoals voor Jochems ouders en David zelf.
Ik ben wel over de dingen die in het boek voorkwamen gaan denken want ik kan eigenlijk nog steeds niet begrijpen waarom sommige kinderen iemand zo kunnen pesten dat ze einde aan alles willen maken.
‘Jochem!’ schalt er over het water.
Terwijl ze voortdurend zijn naam roepen zoeken ze de omgeving af. Overal waar Nienke ooit met Jochem is geweest, kijken ze.
Ze slaan geen plekje over. Na een tijdje kijkt Nienke David aan wanhopig aan. ‘Hij is hier echt niet.’
‘We kunnen naar zijn huis bellen,’ zegt David. ‘Misschien weten zijn ouders inmiddels al meer.’
‘laten we maar gaan. Deze kant op, dan hoeven we niet helemaal om te lopen.’
‘Jochem!’ roept Nienke nog een keer en ze tuurt over het water. Dan pakt ze Davids hand. ‘Daar…!’ Haar stem klinkt hees en haar gezicht is spierwit, ze wijst naar het water. ‘Daar drijft Jochems tas…’
David weet niet wat er gebeurt. Hij schreeuwt om hulp en roept Jochems naam. En Nienke kan alleen nog maar huilen.
Dit was een stukje uit het boek Spijt dat wel het meeste indruk op mij maakte.

3 Personages
Ik zou niet op de hoofdpersoon willen lijken want ik zou nooit iemand in de steek laten die ik mijn hulp had aan geboden.
Ik verafschuw Sanne, Justin en Remco omdat ze niet stoppen met het pesten van Jochem.
De meeste personages reageren nogal onvoorspelbaar vind ik.
Van David kom je het meeste te weten misschien maar net genoeg om zijn gedrag te bepalen.
Ik vind het wel goed van David dat hij Jochem wil helpen, maar het is gewoon dom dat hij dat niet doet op het klassen feest omdat hij Vera zag kussen met een ander.
Er zijn geen overeen komsten tussen de normen van de personages en die van mij.

4 Bouw
Alles hangt goed bij elkaar samen.
Het is geen spannend verhaal.
Het is wel een heel boeiend verhaal.
De bouw van het verhaal is niet ingewikkeld je leest het
makkelijk door en het is goed te begrijpen.
Ik vind dat de bouw van het boek goed bij het onderwerp past.
Er zitten geen terugblikken of herinneringen in het boek.
Ik vind het wel een droevig eind maar alles blijft duidelijk, er blijven geen vragen over.

5 Taalgebruik
Ik vond het een makkelijk boek om te lezen.
De verhouding is goed tussen de gesprekken, beschrijving en weergave van de gedachten of gevoelens.
Ik vind dat de taal bij de personages past.

Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.

Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.

naar boven