Boekverslag Katherine Tarbox

Geschreven door:	anoniem (3 vwo) [meer]
Datum ingestuurd:	19 november 2001
Taal:
Woorden:	1.050
Bekeken:	2882 keer (3 deze maand)
Waardering:	Currently 2.94/5 1 2 3 4 5 2.9/5 (34 stemmen)
Deel op:

Titel:	Katie.com
Auteur:	Katherine Tarbox
Jaar van uitgave:	2000
Aantal pagina's:	208

Auteur:	Katherine Tarbox
Geslacht:	vrouw
Nationaliteit:	Engels
Geboren:	17 januari 1930
Populaire titels:	2000Katie.com (1)

Naam:
Klas/niveau:
E-mail:
Bericht:
Bestemd voor	Iedereen Scholieren.com redactie
Geheime code:

Titel: Katie.com
Schrijver: Katherine Tarbox (vertaalt uit het Engels door Ellen Segeren)
Uitgeverij: BZZTôH bv, ’s-Gravenhage
Jaar van uitgave: 2000
Aantal bladzijden: 201
Titelverklaring: Katie is de naam van de schrijfster en tevens hoofdrolspeelster in dit boek. Het verhaal gaat over internet dus daarom is er .com achter gezet.

Mijn eerste persoonlijke reactie na 30 bladzijden is dat het niet echt een boek vol avontuur en actie is, maar meer een boek die gevoelens en gedachtes beschrijft. Ik houd niet zo van zulke boeken, maar tot nu toe vind ik het juist erg interessant. Waarschijnlijk vind ik dat, omdat het echt gebeurd is.

De hoofdpersoon in dit boek is Katherine (Katie) Tarbox.
Innerlijke kenmerken: in het begin van het verhaal voelt ze zich al erg volwassen. Ze vindt dat andere meisjes van haar leeftijd (dertien jaar) alleen maar aan jongens en seks denken.
In haar woonplaats wordt iedereen op zijn/haar uiterlijk beoordeeld en dat is storend voor Katie, omdat ze zichzelf erg lelijk vindt. Maar ze probeert dit niet aan anderen te laten merken.
In de loop van het verhaal verandert ze in een meisje dat angstig is, mensen niet zo snel meer vertrouwt, zich erg schuldig voelt tegenover bijna iedereen en vind dat ze zich onvolwassen heeft gedragen. Katie gaat de stad waar ze woont haten, omdat de mensen haar na de aanranding veroordelen tot slet en vinden dat ze haar familie en haar zwemteam heeft verraden.
Uiterlijke kenmerken: Katie heeft blonde krullen, maar gaat niet de deur uit zonder haar haren ontkroest te hebben. Ze draagt weinig make-up (in tegenstelling tot de meeste meisjes van haar leeftijd). Katie heeft blauwe ogen. Ook draagt ze veel merkkleding en probeert ze elke dag want anders aan te trekken, ze heeft dus bijna al haar kleren maar 1 keer aangehad.
Sociale kenmerken : Katie woont in New Canaan (in de V.S). Ze woont daar in gewoon, maar redelijk groot huis en haar ouders verdienen goed.
David en Katie’s moeder zijn workaholics en zijn bijna nooit thuis. De relatie met haar moeder is wel goed, maar ze zien elkaar weinig. David bemoeit zich weinig met Katie en andersom.
Carrie is Katie’s halfzusje. De twee hebben veel ruzie en gaan daarbij ook met elkaar op de vuist. Maar het zijn en blijven gewone, echte zuster-ruzies.
Abby is Katie’s zus, zij zit op een privé school in New Hampshire. De twee gaan erg goed met elkaar om, als beste vriendinnen. Katie vind het dus ook erg jammer dat Abby niet meer thuis woont.
Karen is Katie’s beste vriendin, maar in de loop van het verhaal groeien de twee uit elkaar, omdat de broer van Karen op sterven ligt. Katie steunt haar daar absoluut niet bij, omdat ze het te druk heeft met zichzelf en Mark.
Dan wordt Katie goede vriendinnen met de Engelse Ashley. Na het vervelende incident met Mark blijft Ashley Katie steunen, maar later vertrekt Ashley naar een kostschool in Engeland.
Katie doet (samen met Carrie) aan zwemmen. Daar is ze erg goed in, maar toch vind ze het niet meer zo leuk. Maar omdat haar ouders er zo fanatiek in zijn om Katie elke wedstrijd te laten winnen, gaat ze er toch mee door.
Mark is de drieëntwintig jarige jongen waarmee Katie via chatten, e-mails en telefoneren een vriendschappelijke- en later ook liefdesrelatie opbouwt. Maar als Mark Katie bij hun eerste ontmoeting aanrandt, begint ze pas aan hem te twijfelen.


Motieven
Hieronder staan een aantal onderwerpen die regelmatig terugkomen in het verhaal.
Vertrouwen & Verraad: Katie vertrouwt Mark als geen ander. Ze houdt van hem en denkt dat dit wederzijds is. Maar als ze Mark ontmoet, rand hij haar aan. Ze hoort later ook van de politie dat hij Frank heet en vijfenveertig jaar oud is. Hiermee is haar vertrouwen dus enorm geschaad en voelt ze zich (pas veel later) erg verraden door hem.
Maar ook haar vrienden verraden Katie door haar na het incident als een baksteen te laten vallen.
Hierdoor heeft ze er moeite mee andere mensen weer te kunnen vertrouwen. Zelfs psychiaters durft ze weinig of niets te vertellen.
Schuld & Onschuld: Nadat Frank haar heeft aangerand houd Katie dit nog een week lang stil. Maar doordat haar moeder bij Frank op de deur klopte, kon hij Katie niet verkrachten. Haar moeder heeft vermoedens over wat hij heeft gedaan en als Katie haar schuldgevoel niet meer kan inhouden, vertelt ze alles. De zwemclub, haar vrienden en haar familie blijven haar maar zeggen dat het haar eigen schuld is.
Ook wil ze in het begin Frank helemaal niet als de schuldige zien en hem veroordeeld hebben. Hij heeft tenslotte Mark gecreëerd: haar beste vriend die haar lange tijd een goed gevoel gaf. En ze wil die man zijn leven niet verpesten door hem naar de gevangenis te sturen. Maar als ze na een paar maanden inziet wat hij haar heeft aangedaan, wil ze wraak.

Thema
Het waar gebeurde verhaal van een jong meisje dat wordt verraden door iemand die ze blindelings vertrouwt en de daarop volgende worsteling met haar geweten en haar schuldgevoel.

Motiveringen
Ik vind het een aangrijpend boek, omdat het erg zielig is voor Katie dat iedereen haar afwijst wanneer ze juist zoveel steun nodig heeft. Zelfs haar eigen familie veroordeelt haar!
Haar gevoelens zijn af en toe wel een beetje onbegrijpelijk. Katie houd bijvoorbeeld in het begin nog steeds van Mark. Niet van Frank, want hem kent ze niet en hij is gewoon degene die haar heeft aangerand. Ze weigert Mark ook Frank te noemen, omdat hij niet de persoon is waarvan ze zo hield. Dit vind ik wel logisch, maar ook een beetje raar.
Het is een interessant verhaal, dat verbaast me omdat ik boeken waarin gevoelens beschreven worden nooit zo leuk vind. Maar dit is anders omdat het een gek idee is dat, dat wat je leest de jeugd van een echt levend, jong meisje heeft verpest.
Verder vind ik het einde erg mooi, want dan houd ze een toespraak voor de leerlingen op de kostschool (daar is ze later op gegaan). Ze vertelt dat ze het erg zwaar heeft gehad en dat de laatste twee jaar van haar leven zijn verpest door Frank. Maar nu is ze verantwoordelijker, volwassener en verstandiger. Ze hoopt dat anderen haar nu gewoon kunnen accepteren en wanneer haar vrienden en opstaan en juichen en klappen begint ze te huilen. Ze is eindelijk geen slachtoffer meer.