CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
ff n studiebreak
Het mooiste crimiboek van 'onze' agent Don Heins? Die over de ontvoering van Alfred Heineken. Type in-één-ruk-uit.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
Boekverslag Boudewijn Büch
De kleine blonde dood
Geschreven door: | anoniem |
Datum ingestuurd: | 13 december 2001 |
Taal: |  |
Woorden: | 1.450 |
Bekeken: | 3760 keer (3 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
(1993)1) Zakelijke gegevens
A. Auteur: Boudewijn Büch
B. Titel: De kleine blonde dood
Uitgever: Wolters- Noordhoff
Plaats van uitgave: Amsterdam
Aantal bladzijden: 133
Jaar van uitgave en druk: 1985, 1e druk
Vertaling: Nee, het is geen vertaling
C. Genre: Dit boek is een roman. Dit, omdat er allereerst niet zo heel veel personen in voorkomen. Daarnaast maakt de hoofdpersoon geen karakterontwikkeling mee, in ieder geval, dat gedeelte wordt overgeslagen. En de personen zijn niet gedetailleerd beschreven. Dit alles maakt het duidelijk dat het een roman is. ( bron: www.scholieren.com )
2) Eerste reactie
A. Ik heb dit boek gekozen omdat het me een erg leuk boek leek.
Ik hou erg van boeken waar (alledaagse) problemen in voor komen zoals over de liefde, drugs, alcohol, ruzies en in dit geval de dood.
Ik had ook al erg veel leuke en goede reacties over dit boek gehoord en dat gaf uiteindelijk de doorslag om dit boek te gaan lezen voor dit boekverslag.
B. Ik vond het een erg leuk boek om te lezen maar wel zielig en ontroerend door sommige stukken die worden beschreven.
Het taalgebruik was makkelijk en er zaten niet echt ingewikkelde stukken in of stukken die onduidelijk waren om te lezen, kortom een boek om aan iedere (moeilijke) lezer aan te raden.
3) Verdieping
A. Samenvatting:
Dit boek bestaat uit twee verhalen. In het ene verhaal gaat het over Boudewijns vader en over zijn jeugd in Wassenaar. In het andere verhaal over de herinneringen aan zijn zoontje. Deze twee verhalen lopen door elkaar.
Het verhaal begint als Boudewijn op schoolreisje gaat naar Nijmegen. Ze zullen ook even naar Duitsland gaan, maar mag dat van zijn vader absoluut niet. Hij heeft een trauma aan de oorlog overgehouden en is daardoor anti-Duits. Als ze eenmaal bij de Duitse grens zijn moet Boudewijn bij zijn leraar op Nederlands grondgebied blijven. Als Boudewijn opeens een zeldzame vlinder (een landkaartje) ziet vliegen gaat hij er achteraan om hem voor zijn vader te vangen. Als hij hem te pakken heeft blijkt hij verdwaald en in Duitsland te zijn. Twee Duitse douanebeambten houden hem aan en brengen hem terug naar de rest van de klas. Als zijn vader, die eerst dolblij is met de vlinder, hoort van het verhaal trapt hij de vlinder dood ('Ik wil geen Duitse vlinders').
Het duurt een week voordat hij weer met Boudewijn praat. Er worden steeds verschillende situaties in het boek geschreven over de situatie van zijn vader. Die haalt de meest rare dingen uit en waardoor de rest van het dorp zijn vader alleen nog maar meer voor een gek uitmaakt. Boudewijn lijdt erg onder de situatie thuis. Iedereen moet zich aanpassen aan zijn vader en hij heeft onuitputbaar buien. Boudewijn krijgt steeds ergere problemen met zijn ouders en moet hij een lange tijd naar een katholieke inrichting in Brabant. Hij beleeft daar een vreselijke tijd en mag daar praktisch niets. Het ergste vindt hij nog dat hij daar niet mag lezen. Na bijna een jaar mag hij weer naar huis. Daar krijgt hij erge last van zijn buik. De doktoren denken dat het niets ernstig is, het heeft allemaal te maken met stres, later raakt hij in een coma. Hij had last van een blindedarmontsteking, maar die is geknapt. Zijn vader heeft al de tijd dat hij in coma heeft gelegen bij hem gezeten en hij krijgt van hem de mooiste dingen.
Vele jaren later, zijn ouders zijn intussen gescheiden, ontvangt Boudewijn een brief van zijn moeder. Die stuurt hem een kopie van een rouwkaart waarin staat dat zijn vader gestorven is. Hij rouwt erg om de dood van zijn vader. Twee weken na dit kaartje ontvangt hij een brief van zijn vader. Twintig vellen vol. De brief grijpt hem erg aan. Enkele zinnen neemt hij over, de brief verbrandt hij. Hij hoort van een dokter dat zijn vader zelfmoord heeft gepleegd. Voordat zijn vader stierf is hij nog een keer naar hem toe geweest. Het wordt een emotioneel gesprek. Boudewijn vertelt dat hij homoseksueel is en een vrouw van hem in verwachting is. Zijn vader en diens (vijfde) vrouw worden woedend.
Voor wat ontspanning gaat Boudewijn voor een paar dagen naar Parijs met vrienden. Micky blijft ondertussen logeren bij Gerda, een vriendin van Mieke. Ondanks dat Boudewijn tegen Gerda heeft gezegd dat ze Micky absoluut niet aan Mieke mee mag geven, doet ze dat toch, omdat het immers bijna kerstmis is. Als Micky bij Mieke is knapt er iets in zijn hersenen en valt daarna van de trap. Hij ligt in coma. Als Boudewijn uit Parijs terugkomt, hoort hij het verhaal en gaat naar Mieke en is hartstikke kwaad op haar, waarna hij vervolgens snel naar het ziekenhuis gaat. De dokter legt hem uit dat het gezwel in zijn hoofd is geknapt. Hij vertelt ook dat zijn zoon eigenlijk dood is en dat het geen zin meer heeft om hem in leven te houden. Boudewijn besluit na veel nadenken en verdriet om de behandeling te stoppen. Hij heeft veel moeite met het verwerken van het verdriet. Hij besluit om Micky te laten cremeren. Hij kwelt zichzelf hier nog meer mee, doordat hij wil dat er geen spoor meer van Micky op aarde blijft bestaan. Boudewijn wil in zijn eentje op de crematie zijn. Omdat Boudewijn gek is op de Rolling Stones, net als Micky was, werd op de crematie het lievelingsnummer van Micky 'Out of time' gedraaid. Of 'oudovtaim' zoals Micky het zelf uitsprak. Zes jaar na de dood van Micky, bezoekt hij het crematorium nog een keer om een artikel te schrijven. Hij beseft dan dat hij de dood van Micky nog steeds niet verwerkt heeft. Hij besluit om Micky's micrografie te schrijven. ( bron: www.scholieren.com )
B. Er lopen twee verhalen door elkaar, maar elk van de verhalen op zich is wel chronologisch (hoewel er soms flashbacks en forwards in voor komen). Er is wel vaak sprake van tijdsverdichting. Sommige perioden zijn uitgebreid verteld en soms slaat hij jaren over. De vertelde tijd is ongeveer 20 jaar. Het mooiste en ontroerendste stukje vind ik de crematie van Micky, er worden daar namelijk veel emoties blootgelegd.
C. Het boek gaat over de gevoelens tussen een vader en zijn zoon: Tussen Boudewijn en zijn vader, maar ook tussen Boudewijn en zijn zoontje Micky. In het laatste hoofdstuk waar herinneringen staan over de banden tussen Micky en zijn vader, staan daarover parallelen. Een leuke: In de ene herinnering loopt Boudewijn over het strand met zijn vader die een rubber dingetje vindt: “Wat is dat?” “Dat is een kapotje, daarmee vrijen matrozen, dan krijgen ze geen kinderen.” In een andere herinnering loopt hijzelf met Micky over het strand als Micky ineens iets oppakt en vraagt: “Wat is dat?” “Een kapotje.” “Maar hij is helemaal niet kapot.”
4) Beoordeling
Ik vond het een zeer goed en mooi boek.
Het is ook heel erg goed en mooi beschreven, en het is ook best wel makkelijk om te lezen, erg duidelijk en de vertelwijze is niet moeilijk. Het stuk over de crematie van Boudewijns zoon Micky heeft de aandacht erg van mij getrokken, en toen ben ik ook gaan nadenken over het feit: “Het zal je eigen kind maar zijn die op zo’n jonge leeftijd overlijd”
Ik heb ook een keer een film gezien over een soortgelijke gebeurtenis wat ik erg zielig vond. Dit boek een keer verfilmd met in de hoofdrollen: Antonie Kamerling en Isa Hoes. Het is iedereen aan te raden, ook aan leerlingen die niet echt van lezen houden of er moeite mee hebben.
Over de schrijver:
Boudewijn Büch
Geboren: 1948
Debuut: Nogal droevige liedjes voor kleine Gijs (poëzie, 1976)
Genres: Poëzie, roman, reisverslag
Bijzonderheid: Zijn nieuwe - niet educatieve - show Hoe word ik schrijver? Een cursus, is ontstaan als antwoord op de hem eeuwig gestelde vraag; ‘Hoe word je schrijver?’
Citaat: 'Ik wilde helemaal geen schrijver worden! Eerst werd ik opgeleid tot schoonheidskoning, daarna wilde ik aardrijkskundige worden en ten slotte chemicus.' (uit: 'Hoe word ik schrijver' in: Büch's Boeket I (1985, bloemlezing proza)
Recent werk: Geestgrond (1995, roman), De bocht van Berkhey (1996, roman), Voorgoed verliefd (1997, roman, oorspronkelijke titel: Brieven aan Mick Jagger). In april 1999 verschijnt: Een boekenkast op reis. Een persoonlijke kroniek van 1998.
Enkele recensies die ik heb verzameld en kort heb samengevat:
1) "moeizame zinnen en onnodige terzijdes"
2) "onverbloemd autobiografisch"
3) "overtuigende beschrijving van herontmoeting met vader"
4) "verhaal van de vader [deel 1] het sterkst"
5) "verhaal over zoontje Micky […] Büch niet verder dan herinneringen van een trotse vader"
6) "beide [verhalen] sterk genoeg om een heel boek te dragen, hindert het een het ander in de kleine blonde dood"
7) Büch is onzeker over eigen schrijversschap- vele tussenzinnen om duidelijk te maken wat erboven al beschreven stond
8) "Verhaal van vader Büch moeilijk te verbeteren"
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
