Boekverslag Renate Dorrestein

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem
Niveau:	4VMBO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	3757
Opvragingen:	5

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (20 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Renate Dorrestein

• Buitenstaanders (33)

  1983

• Echt sexy (3)

  2007

• Een hart van steen (48)

  1998

• Een nacht om te vliegeren (6)

  1987

• Een sterke man (9)

  1994

• Heden ik (5)

  1993

• Het duister dat ons scheidt (22)

  2003

• Het geheim van de schrijver (0)

  2000

• Het hemelse gerecht (25)

  1990

• Het perpetuum mobile van de liefde (10)

  1988

• Korte metten (1)

  1988

• Laat me niet alleen (0)

  2008

• Mijn zoon heeft een seksleven en ik lees mijn moeder Roodkapje voor (6)

  2006

• Noorderzon (9)

  1986

• Ontaarde moeders (16)

  1992

• Verborgen gebreken (50)

  1996

• Voor alles een dame (0)

  1989

• Vreemde streken (1)

  1984

• Want dit is mijn lichaam (18)

  1997

• Zolang er leven is (8)

  2004

• Zonder genade (19)

  2001

1. Zakelijke gegevens

A. Auteur en titel
Renate Dorrestein, Buitenstaanders, Contact, Amsterdam, 1985, 198 blz. (4e druk)

B. Pseudoniem
Renate Dorretein is de echte naam van de schrijfster

C. Genre
Dit boek is een roman. Er spelen meerdere personen een rol. Het boek heeft maar dan 8o blz. En er is een geleidelijke gang naar de climax. Het verhaalsoort van dit boek is een avonturenroman, omdat er veel gebeurtenissen plaatsvinden. Zoals dat Agrippina opeens een muis vermoord en zijn bloed drinkt.

D. Titel
Verklaring: De bewoners van de dependance van de psychiatrische inrichting zijn buitenstaanders voor de normale wereld. Nee, het boek heeft geen ondertitel.

2. Eerste reactie

A. Keuze
Ik heb dit boek gekozen omdat toen ik in de bieb een boek aan het zoeken was dit boek me wel nieuwsgierig maakte met zijn “rare titel”. En toen ik de achterkant had gelezen wou ik meteen beginnen met lezen omdat je niet in ieder boek een oma tegenkomt die van vers bloed houdt.

B. Inhoud
Het boek heeft me niet aan het denken gezet.

Origineel: het boek heeft een origineel einde je had dit niet verwacht.
Spannend: het boek bevat tal van spannende momenten. Zoals dat Agrippina van vers bloed houdt.
Ingewikkeld: Je viel midden in het verhaal binnen. Je wist niet van tevoren dat Laurie en Max op vakantie gaan. Ze zijn gewoon op weg en rijden het water in.
Er worden in het boek regelmatig stukken over geslagen, waar je later dan alle informatie over krijgt. Vaak is dat verwarrend, omdat je niet snapt waarom een persoon dan zo reageert. Ook weet je in het begin niet dat Evertje Polder een hond is en dat Sterre al jaren doodt is. Dat is informatie die je pas achteraf leert.
Zielig: het boek bevat zielige momenten. Zoals dat Lupo evertje polder (de hond) doodschiet.
Onbegrijpelijk: Ik vind het experiment van Wibbe een beetje onbegrijpelijk. Wie laat nou een paar “licht” gestoorde mensen in een huis helemaal alleen afgezonderd van de buitenwereld samen wonen?!

3. Verdieping

A. Samenvatting
De belangrijkste gebeurtenis is dat Wibbe aan Max verteld dat hij psychiater is en dat de mensen in het oude huis lichtgestoorde mensen zijn. Als je dit namelijk niet weet snap je het hele boek niet en ook de climax niet. De hoofdpersoon is Laurie(eigenlijk kun je meerdere hoofdpersonen aanwijzen zoals Agrippina). Haar probleem is dat ze met de auto van de weg is gereden en nu in een huisje in het bos zit bij een paar rare typetjes. De hoofdpersoon beleeft vele gebeurtenissen zoals dat ze haar man bezig ziet een ander meisje te versieren. De andere belangrijke bijpersonen zijn: Evertje Polder, Wibbe, Ebbe en Agripinna. Zij spelen een belangrijke rol in het verhaal. De relatie tussen de hoofdpersoon en de andere personen verloopt stroef omdat ze andere persoenen in het huis lichtelijk geestelijk gehandicapt zijn. De gebeurtenissen spelen zich grotendeels af in het afgelegen huisje in het bos bij de rivier. Het verhaal speelt zich af in de huidige tijd. Het verhaal loopt niet af zoals je dat verwacht had.

B. Thema
Het thema van het “grotendeels”verhaal is: “aanpassing van geestelijk gehandicapte mensen in een aparte leefomgeving”. Ik heb dit thema gekozen omdat het thema eigenlijk al voor zich zelf spreekt. Wibbe verteld dit ook later in het verhaal.

C. Motieven
Liefde, buitenstaanders, gestoordheid, opzienbarend

D. Ruimte
De belangrijkste ruimt in dit verhaal is het huis en de omgeving. Het huis is een fasehuis. Het is eigenlijk een soort inrichting, maar de bewoners denken zelf dat ze heel zelfstandig leven. Ze leven echter wel onder bewaking. Lupo is namelijk de bewaker, maar dat weten de bewoners niet. De plaats heeft wel degelijk invloed op de bewoners van het huis. De omgeving oefent geen invloed uit op de gebeurtenissen. De ruimte roept een bepaalde sfeer op.

E. Tijd
Je kunt niet precies zeggen in welke tijd het verhaal zich afspeelt maar aan gezien er een auto in voorkomt en een psychiatrische-inrichting zal het wel in deze eeuw zijn. Heet verhaal speelt zich af in 1 dag en een nacht. Het verhaal bestaan uit veel flashbacks. Zo kom je meer te weten waarom iemand zo reageert op iets. Het verhaal had in geen andere tijd kunnen spelen.

F. Verhaalfiguren.
Hoofdfiguren:
Max:
Max is de man van Laurie. Hoe oud hij is weet ik niet, maar ik denk dat hij ongeveer vijfendertig jaar zal zijn, want hij heeft nog jonge kinderen, dus veel ouder zal hij niet zijn. Samen met Laurie en hun kinderen belanden zij met de auto in het water. Max wil alleen maar carrière maken en vindt zichzelf heel goed, ten opzichte van anderen.
Laurie:
Laurie is de vrouw van Max en de moeder van twee zoons. Ze is denk ik ongeveer even oud als Max, ze zal dus ongeveer vijfendertig jaar zijn. In het begin vindt Laurie de familie en het huis ook allemaal wel vreemd, maar later begint ze hun situatie toch wel te begrijpen en kan ze zich wel een beetje inleven in het leven van Agrippina en haar 'familie'.
In het begin is Laurie ook meer een echt huisvrouw-type dan later in het verhaal. Ze wil het beste van haar vakantie proberen te maken, alhoewel ze weet dat drie weken met Max niet mee zal vallen. Ze voelt zich erg ongelukkig sinds ze weet dat Max een ander heeft, maar later begint ze zelf te verlangen naar Lupo. Ze wordt wat vrijer van Max en krijgt meer zelfvertrouwen. Ze stelt Max zelfs voor te gaan scheiden. In het begin van het verhaal zou ik me echt niet voor kunnen stellen dat Laurie dat zou zeggen, in het begin was ze veel afhankelijker van Max.
De hoofdpersonen en de bijfiguren zijn allemaal karakters.
Bijfiguren:
De oudste en jongste zoon van Max en Laurie
De oudste is de oudste zoon van Max en Laurie. Zijn naam weten we niet. Hij heeft krullen en draagt een spijkerbroek. Hoe oud hij is weten we niet, maar ik denk ongeveer tien jaar. Samen met zijn broertje pest hij Marrie heel erg.
De jongste is de jongste zoon van Max en Laurie. Over hem weten we eigenlijk niets. Hij doet alles wat de oudste doet. Hoe oud hij is weten we ook niet. Hij zal iets jonger zijn dan de oudste. Ik denk dat hij ongeveer acht jaar is.

Agrippina:
Agrippina is een vrouw van in de zeventig. Ze is de moeder van Lupo. Agrippina gaat veel met Evertje Polder om en houdt van vers bloed, dat ze drinkt om jong te blijven. Agrippina heeft blauwe ogen. Agrippina houdt alleen van feesten als ze zelf het middelpunt was. Agrippina heeft maar één keer iemand ontmoet van wie ze meer heeft gehouden dan van Evertje Polder. Ze noemde hem de Allesplakker, omdat ze hem niet bij zijn naam wilde noemen. Dat deed zijn vrouw al. Agrippina heeft een hersentumor waardoor ze vaak dingen ziet die er niet zijn. Zo praat ze ook met Evertje Polder, terwijl dat een hond is.

Lupo:
Lupo is de zoon van Agrippina. Zijn leeftijd weten we niet, maar ik denk dat hij niet zo heel oud is, ik denk dat hij rond de veertig is. Hij woont in een caravan achter in de tuin. Lupo is een dichter, hij schrijft liefdesbrieven voor andere mensen. Lupo houdt van zijn werk. Lupo heeft last van astma. Zijn hoofd is bijna helemaal kaal.

Evertje Polder:
Evertje Polder is de hond van Agrippina. In het begin krijg je de indruk dat Evertje Polder een mens is, maar later blijkt dat ze een hond is. Hoe oud Evertje Polder is, weet niemand.
Evertje Polder wordt door Lupo doodgeschoten. Lupo wilde Evertje Polder uit haar lijden verlossen omdat ze al zo oud en versleten was.

Biba:
Biba is één van de drieling. Ebbe en Sterre zijn haar zusjes. Biba en Ebbe zijn ééneiige zusjes. Sterre is al overleden. Biba heeft groene ogen en lang blond haar. Biba bezat engelengeduld. Bijna niemand vond het moeilijk om van haar te houden.
Biba en Ebbe zijn denk ik ongeveer zestien jaar. We weten het niet precies, maar ze zitten in de puberteit. Ze zijn even oud als Sterre. Sterre had een hekel aan zichzelf, vooral als ze ongesteld was. Daarom pleegde ze zelfmoord.
Biba, Ebbe en Sterre vormden een eenheid, ze hoorden bij elkaar.

Ebbe:
Ebbe is één van de drieling. Ze is het zusje van Biba en Sterre. Ze is dus ook even oud, ik denk ongeveer zestien jaar oud. Ebbe krijgt een soort kleine verhouding met Max.

Sterre:
Sterre is het drielingzusje van Biba en Ebbe. Sterre is dood.
Sterre had een hekel aan zichzelf. Vooral wanneer ze ongesteld was. Dan voelde ze zichzelf vies. Sterre was de middelste van de drieling. Sterre was heel anders dan Biba en Ebbe. Wibbe:
Wibbe is een soort aangenomen kind. Wibbe was gelukkig als hij werkte. Wibbe is een volwassen man. Wibbe is handig, heeft verstand van auto's en is wat mensenschuw Wibe komt uit een gesticht. Later blijkt dat Wibbe een psychiater is die deed alsof hij ook 'gek' was, zodat hij de familie in de gaten kon houden zonder dat ze dat wisten.

G. Vertelwijze (vertelperspectief)
Het verhaal wordt verteld door de zogenaamde alwetende verteller. De verteller vertelt de gedachten, meningen, en gevoelens van de personages.

4. Leeservaring
1. Het thema was interessant, maar heeft me niet aan het denken gezet. Het spreekt me aan. Was niet herkenbaar.
2. Nee ik verwachtte niet dat het onderwerp op deze manier uitgewerkt zou worden. Het had een verrassend effect.
3. Het verhaal bevat talloze gebeurtenissen om steeds weer te blijven boeien. Zoals dat je erop eens achterkomt dat Evertje Polder een hond is.
4. De belangrijkste gebeurtenis in het boek is dat je er achterkomt dat Max psychiater is. Daarom weet je eigenlijk waarom dat die “rare” mensen nu in dat afgelegen huisje samen zitten.
5. Dat je opeens krijgt te weten dat Sterre dood is. Ik vind het gek dat ze zichzelf om het leven heeft gebracht alleen maar omdat ze ongesteld was.
6. nee
7. De hoofdpersoon is een heldin (Laurie) omdat ze Agrippina het leven red.
8. Laurie vind ik het meest sympathiek en Max het onsympathiekste
9. Nee de personen hebben geen eigenschappen die ik bewonder
10. Ik ben het met de beslissing van Sterre oneens door te besluiten een eind aan haar leven te maken, alleen maar omdat ze ongesteld is.
11. De hoofdpersoon lost al zijn problemen prima op
12. De verhaalpersonen gedragen zich niet zoals het hoor omdat ze gehandicapt zijn.
13. Nee
14. Ze reageren onvoorspelbaar
15. Verrassend, nee er blijft niet veel onduidelijk.

5. Beoordeling

A.
Ik vond het boek wel mooi, alleen een beetje verwarrend. Je snapt veel niet van het boek in het begin omdat je dan nog niet zo veel van de Bijfiguren af weet. Ik had niet verwacht dat het boek zo afliep. Het boek is niet realistisch geschreven omdat in het dagelijks leven niet z’n experimenten voorkomen. Het boek bevat weinig humor. Het was wel interessant omdat je graag wilt weten waarom ze een feest gaan organiseren voor iemand die dood is.

B.
6,5, het boek had beslist hoger gescoord als er niet zovel verwarring was geweest in het lezen van het boek.

6. Samenvatting v/d inhoud
Max en Laurie en hun zoontjes waren op weg naar hun vakantiebestemming. Op een dijk vloog hun auto uit de bocht en ze belanden in het water. Max had een shock en kon alleen maar kwaken. Laurie zocht hulp. Een klein meisje ging hun voor naar een donkerrood huis met geblindeerde ramen. Het was het huis waar Agrippina met wat voor haar familie doorging woonde. Alleen Luppo was haar eigen zoon. Wibbe was een soort aangenomen kind, de meisjes Biba en Ebbe min of meer opgedrongen kleinkinderen en Marrie een vondeling. Gelukkig had Agrippina ook Evertje Polder nog, een stokoude hond. Op de dag dat Max en Laurie het ongeluk kregen, bereidde men zich in het huis aan de rivier voor op het feest van Sterre. Biba, Sterre en Ebbe waren een drieling. Agrippina was al in de 70, maar ze wilde graag jong blijven en daarvoor was veel vers bloed het beste medicijn. Zij trok er in alle vroegte al op uit met Evertje Polder om te kijken hoe het stond met het nest jonge zwanen langs de waterkant. Agrippina had een hekel aan feesten waarop zij niet in het middelpunt stond. Ze wilde vreselijk graag har verhalen vertellen, maar niemand wilde naar haar luisteren. Ze besloot om zelf voor publiek te zorgen door een gevarenbalk, die ergens op de dijkweg langs de rivier stond, in het water te gooien. Ondertussen waren Biba en Ebbe wakker geworden. Ze hielden een van hun interessante twistgesprekken. Lupo woonde in een caravan achter in Agrippina’s tuin. Hij had een liefdesbrievenfabriek; hij schreef in opdracht brieven. Lupo ging bij Wibbe in het botenhuis kijken. Wibbe was een soort klusjesman. Hij was een beetje vreemd, maar werd wel geaccepteerd. Waarschijnlijk was hij uit de provinciale inrichting weggelopen. Hij had voor Lupo een geweer gerepareerd, zodat Lupo voor een cadeau voor Sterre’s feest kon zorgen. Agrippina ging taarten bakken voor het feest. In de kelder hield ze muizen. Ze ging er een paar halen, want ze had zin in vers bloed.
Het kleine meisje Marrie, een mongooltje, bracht het gezin van Laurie en Max naar Agrippina. Laurie kreeg een kopje thee, Max werd in bed gestopt, en de jongens kregen zwembroeken en werden door Lupo naar het botenhuis gebracht. Ze gingen roeien, Marrie ging ook mee. De jongens treiterden haar de hele tijd, maar Marrie bleef lachen. Biba en Ebbe gingen bloemen plukken voor Sterre's feest. Toen ze terugkwamen, vonden ze een vreemde man (Max) in hun bed. Wibbe trok met een tractor de auto van Max en Laurie uit het water. Laurie wilde nog wel even blijven; Lupo was hierover van ontzetting vervuld. Toen Max ontwaakte en hij de naakte Ebbe voor zich zag, dacht hij eventjes dat hij hallucineerde. Maar hij had al gauw zijn positieven bij elkaar en zon op mogelijkheden om het met Ebbe aan te leggen. Ebbe vertelde Max over Marrie, Wibbe en Sterre, Max geloofde er niets van, zodat Ebbe haar verhalen niet afmaakte. Laurie vertelde aan Lupo dat ze ongelukkig was. Max had een vriendin en zij deed alles verkeerd, niemand begreep haar. Lupo en later Laurie zagen de naakte Ebbe en Max samen. Laurie wilde meteen weg, tot opluchting van Lupo. Ze ging achter het stuur van de auto zitten wachten op Max. Eindelijk konden ze vertrekken, maar de auto hield er na 100 meter al weer mee op.
Max ging met Wibbe naar het dorp. Laurie hielp Agrippina het huis versieren. Agrippina vond Laurie een stompzinnig wezen. Ze vroeg of Lupo haar mee wilde nemen. Lupo dacht dat ze Evertje Polder bedoelde. Hij nam haar mee, Laurie sjokte achter hen aan. Ze begon te huilen en Lupo voelde zich verplicht om haar te troosten. Lupo wilde alleen maar Evertje Polder uit haar lijden helpen, maar Laurie dacht dat hij haar wilde beminnen. Ze had zich al bijna uitgekleed, toen jaar jongens er opeen aankwamen. Ze hadden Marrie vreselijk toegetakeld. De jongens en Marrie werden weggestuurd en Lupo schoot Evertje Polder dood. Daarna schoot hij een zwaan neer. Hij wilde de zwaan gebruiken voor Sterre’s feest. Laurie wilde helpen, maar was Lupo alleen maar tot last. Ebbe en Biba knipten Marries haar. Ze wilden een jongetje van haar maken omdat Sterre ook gezegd had dat ze liever een jongen wilde zijn. Agrippina vond het vreselijk dat Evertje Polder en haar zwaan dood waren. Ze ging de jonge zwaantjes ophalen. Op weg naar het nest kwam ze de jongetjes en Marrie tegen. De jongens wilden een geheim verbond sluiten, waarbij ze elkanders bloed moesten drinken. Agrippina vond het hemels. Marrie ontsnapte. Lupo begroef Evertje Polder. Hij besloot een liefdesbrief voor Laurie aan Max te schrijven, die hij later ongemerkt in Max’s zak stopt. Laurie vertelde Max dat ze een verhouding met Lupo had. Max moest er alleen maar om lachten. Hij vertelde Laurie dat ze in een gesticht terechtgekomen waren. Iedereen was gek, behalve Wibbe, die een beetje toezicht hield. Bovendien was Sterre dood. Wibbe had hem dat allemaal verteld toen ze naar het dorp waren geweest. Eindelijk was de lange middag voorbij en gingen ze Sterre’s feest vieren. Ebbe, Biba en Lupo hielden toespraken. Sterre had uit liefde zelfmoord gepleegd. Ze vond zichzelf vies en walgelijk omdat ze telkens weer ongesteld werd en ze wilde haar zusjes niet aansteken. Ze was van het dak gesprongen en Biba en Ebbe hadden daarbij geholpen. Biba en Ebbe herleefden dat moment door op het dak een ritueel met de zwanen vogels uit te voeren. Max dacht dat zij zouden springen. Wibbe raakte in paniek en verstoorde de ceremonie. Hij werd door Biba en Ebbe op zolder opgesloten. Toen ze gingen afwassen, zagen ze de lijkjes van de jonge zwanen die Agrippina uit hun nest had gehaald. Agrippina was weg, de kinderen waren ook weg. Lippo, Biba en Ebbe vreesden het ergste. Max werd opgesloten in de kelder. Ondertussen hadden de jongens besloten Marrie uit te schakelen omdat ze haar bloed niet geofferd had. Wibbe kon er niet tegen om opgesloten te zitten, waarmee hij zijn eigen stelling bewees, namelijk dat het onmenselijk is om iemand op te sluiten. Ook Max had het er moeilijk mee. Hij was tussen de muizen van Agrippina terechtgekomen. Hij vond Laurie's brief in zijn zak, las hem en besloot eerst aardig voor Laurie te zijn om haar dan langzaam gek te maken. Laurie kreeg een lachbui toen ze in de gaten kreeg dat Max opgesloten zat. Lupo, Biba en Ebbe gingen Agrippina en de kinderen zoeken. Ze zagen de jongens bezig in Marrie’s kamer. Ondertussen had Agrippina de merkwaardigste visuele gewaarwordingen gekregen. Ze begreep opeens niet wat ze in het bos deed en ging terug naar huis. Toen ze Max in de kelder hoorde schreeuwen, dacht ze dat het een muis was die wraak wilde nemen. Ze ging gauw naar bed. Laurie was verdwaald in het bos toen ze Lupo achterna ging. Ze kwam uiteindelijk terecht bij een gebouw dat een inrichting bleek te zijn. Ze kreeg een giechelbui en werd voor een patiënt aangezien. De psychiater die met haar kwam praten, vertelde haar dat het huis een fasehuis was, een dependance van de inrichting. Het was een project van Wibbe. Hij had zichzelf uitgegeven voor het gekke broertje, omdat hij niet wilde dat de vrijheid van de patiënten beknot werd door de aanwezigheid van artsen, terwijl er toch enigszins toezicht moest worden gehouden, vooral na de dood van Sterre. Laurie vertelde dat Wibbe en Max opgesloten zaten en dat Agrippina en de kinderen verdwenen waren. De psychiater riep Wibbe op met een zender. Hij vond het onverantwoord dat Agrippina verdwenen was. Zij was gevaarlijk omdat ze een hersentumor had. Wibbe meldde dat hij alles in de hand had en dat Laurie een hysterica was die onzin uitkraamde. De psychiater geloofde hem en Laurie werd platgespoten.
In het huis werden Wibbe en Max vrijgelaten. Max vroeg aan Wibbe of die gekken soms besmettelijk waren. De anderen waren kwaad op Wibbe; over dergelijke dingen mocht nooit gesproken worden. Wibbe ging kijken of Agrippina in bad lag. Ook dat was tegen de regels. Agrippina zag en hoorde niets. Ze keek alleen maar wild uit haar ogen en krabde zichzelf. Wibbe besloot haar onmiddellijk met zijn motor naar de inrichting te brengen. Max zocht zijn kinderen, maar ze waren verdwenen. Ook het vleesmes was weg. De jongens hadden Marrie overmeesterd en afgevoerd naar het botenhuis. Ze achten een wrede straf rechtvaardig. Doktor Wibbe leverde Agrippina af bij de inrichting en nam de knikkebollende Laurie weer mee terug. Max vertelde Lupo, Bibba en Ebbe dat Wibbe in werkelijkheid hun arts en bewaker was. Ze geloofden hem niet. Ze zochten de kinderen en gingen nog even in het botenhuis kijken. Biba opende de krakende deur. 'Aanvankelijk zag ze niets'..'
Toen Laurie bijkwam, zat ze met Max en de kinderen op een terras. Max zei dat ze dadelijk de auto op zouden kunnen halen. Laurie droomde van 3 dwergen. De kleinste van de 3 werd gevild met een mes door de andere 2. Toen Laurie weer wakker werd, wilde ze van Max weten wat er die nacht was gebeurd. Max zei alleen dat ze in de inrichting verdoofd was, waardoor ze allerlei nachtmerries had gekregen. Hij wilde niet meer teruggaan naar het huis Nu ging eindelijk hun vakantie beginnen. Laurie herinnerde zich nog wel iets van die nacht, maar ze vroeg zich af of ze haar herinneringen moest laten kloppen. “Ze moest kiezen: ofwel alles was waar gebeurd, inclusief jaar nachtmerrie, ofwel alles was een droom geweest”. Het was een keus tussen de echtheid van het bestaan en het tot een illusie verklaren van haar hele leven. Geluk was er niet mee gemoeid, het was alleen de vraag met welke leugen ze liever wilde leven. Aan de auto die de garage uitdraaide, was niet te zien dat er ooit iets mee was gebeurd.

7. Bronvermelding
ik heb bij dit leesverslag gebruik gemaakt van http://www.scholieren.com.

8. verwerkingsopdracht nr. 3

Kerkrade woensdag 3 December 2001
Beste Renate,

Ten eerste wil ik je vertellen dat ik je boek Buitenstaanders met plezier heb gelezen. Nu schrijf ik je wegens het feit dat ik je boek een beetje onduidelijk vond. Dit komt vooral doordat je verschillende verhalen door elkaar laat lopen. Als je nu gewoon zoals “bijna” iedere schrijver doet gewoon alles volgens chronologische volgorde had laten verlopen, was het boek zeker interessanter geworden. Want als je nu begint te lezen is het heel verwarrend om te begrijpen wat er nu eigenlijk aan de hand is. Want helemaal in het begin zie je dat Max en zijn familie met de auto in het water belanden en dat opeens zie je Agripinna een bord verwisselen. Als je nu eerst Agripinna het bord had laten verwisselen en daarna Max in de rivier had laten rijden was het een stuk duidelijker geweest voor te begrijpen. Misschien was het wel je opzet om dit boek zo te schrijven, maar ik raadt het je niet aan het nog eens te doen want je haalt alles door elkaar zo. Ook schrijf ik je omdat ik vind dat je de twee zoontjes van Max & Laurie best wel eens een naam had kunnen geven, en hun iets meer had kunnen beschrijven. Bijvoorbeeld wat ze als hobby’s hadden en wat ze droegen.. Dan kan je je iets meer inleven in hun en een voorstelling van hun maken hoe ze in het echt uit zouden zien. Nu zijn ze maar heel vaag beschreven, het enige wat je in jouw boek over de 2 jongetjes komt te weten is dat het twee hele irritante kleine jongetjes zijn. En dat vind ik jammer. Je had de jongetjes best wat meer naar voren kunnen halen. Hiermee bedoel ik dat je ze een iets uitgebreidere rol had moet laten spelen in het verhaal. Maar voor de rest was het verhaal goed bedacht en de figuren evengoed! Ik kijk met plezier uit naar je volgende boek.
Groetjes,