ff n studiebreak
Online een chick scoren, je liefde laten zien op Whatsapp en digitale kusjes sturen. Zonder een blauwtje te lopen. Aanrader?

CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
*’t Hart, Maarten, De Kroongetuige. Uitgeverijen Wolters-Noordhoff, Groningen en Bulkboek, Amsterdam 2000. Pentapockets
*Er zit geen motto in dit boek
*Tijd:
Tijdvertraging/tijdverdichting:
Er is een erg grote variatie in de hoeveelheid pagina’s die de auteur gebruikt om de gebeurtenissen te beschrijven. Zo heeft hij 29 pagina’s nodig (pag 95 – pag 124) om de gebeurtenissen van een dag, 17 september, te beschrijven. Maar voor 8 september gebruikt hij maar 6 regels (pag 79).
Fabel/Sujet:
Het is een fabel omdat er geen noemswaardige flashbacks in voorkomen en het verhaal dus chronologisch is.
*Personages
Hoofdpersoon:
Leonie Kuyper: de werkelijke hoofdpersoon. Ze gaat op onderzoek uit en is de detective in het verhaal. Ze is twaalf jaar getrouwd met Thomas. Ze slaagde cum laude voor Frans. Ze werd huisvrouw, zodat ze vaker naar Schumann kon luisteren. Ze wordt beschreven als burgerlijk en truttig. Ze vindt het vreselijk dat ze onvruchtbaar is. Ze wil niets liever dan moeder worden. Leonie begint haar zoektocht naar de ware dader niet alleen om Thomas' onschuld te bewijzen, maar ook omdat ze jaloers is. Ze wil weten wat Jenny heeft dat zij niet heeft. (karakter)
Doel:
Leonie Kuyper’s doel is het bewijzen van de onschuld van Thomas, haar man.
*Structuur en Samenhang
Begin van het verhaal:
Ab ovo, het gehele verhaal is chronologisch.
*Ruimte
Functie van ruimtebeschrijvingen:
De ruimtes waarin het verhaal zich afspeelt worden niet zo heel erg duidelijk omschreven, dit wordt alleen soms gedaan om het verhaal extra spannend te maken (Zoals in het laboratorium).
Weersomstandigheden:
Dit wordt wel zeer veel gebruikt. Bijv. in het begin, als Jenny en Thomas voor het café afscheid nemen en ruzie krijgen, dan onweert het extreem hard.
*Perspectief
Vertelsituatie:
In het eerste hoofdstuk ziet men het verhaal door de ogen van Thomas, en is hij dus de ik-figuur. Echter in het tweede hoofdstuk wordt de ik-vorm voor zowel Thomas als Leonie gebruikt in hun brieven aan elkaar.
Vanaf het derde tot en met het laatste zie je het verhaal door de ogen van Leonie. De schrijver probeert volgens mij op die manier duidelijk te maken hoe Leonie en Thomas tegen deze gebeurtenissen aankijken en wat hun gevoelens daarbij zijn, het verhaal laat de emoties van deze twee personen duidelijk naar voren komen.
*Interpretatie en thematiek:
Thema:
Het thema is eigenlijk dat het huwelijk behoorlijk verstoord kan worden door de onvruchtbaarheid van een der beide partners en het door die onvruchtbaarheid uitblijven van kinderen en het geluk wat kinderen met zich mee kunnen brengen. Vooral als je beiden kinderen wilt. Een ander thema zou kunnen zijn de mysterieuze verdwijning van een jonge vrouw en het zoeken naar de feiten die deze verdwijning zouden kunnen verklaren, dat maakt dit boek tot een detectiveroman en een huwelijksroman ineen.
Motieven:
Het 'frustratiemotief': " 'Ik kan geen kinderen krijgen,' zei ik." (blz. 117) " 'Ja, dat kan,' zei ik,' maar je voorkomt daarmee niet dat het als een splijtzwam werkt in je huwelijk, want het ligt haast nooit aan allebei dat ze niet komen, het is altijd de schuld van één van beiden, en daardoor is het onvermijdelijk dat de ander denkt: was ik maar... en zelfs dat is misschien nog wel overkomelijk, zoals het overkomelijk is dat je al je vrienden kwijt raakt omdat zij wel kinderen krijgen en daar, vooral in het begin, zo vol van zijn dat ze nergens anders meer over willen praten. Omdat jij daar niets over wilt horen omdat het je herinnert aan je gemis, blijven ze maar liever weg. En toch is dat het ergste niet, het ergste is dat je maar rondloopt met zo'n gevoel van grote leegte in je binnenste, van grote zinloosheid, een gevoel alsof je nergens meer bijhoort, alsof je buiten de continuïteit van het leven bent geplaatst, alsof je op een bijspoor bent gerangeerd, alsof je onderhevig bent aan een middelpuntvliedende kracht die je naar de buitenkant dirigeert. En toch kan je dat allemaal wel verwerken, maar wat je niet kunt verwerken is dat je, als je gewoon op straat loopt, van die hummeltjes ziet van een jaar of twee oud die naar hun moeder lachen.' " (blz. 118)
In dit citaat zit ook een schuldmotief verwerkt.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.