Boekverslag Gudrun Pausewang

Heb je zin om een korte enquête in te vullen over jouw ergernissen op school? Meedoen kost een paar minuutjes van je tijd.

Geschreven door:	Marlies
Datum ingestuurd:	18 november 2001
Niveau:	6 vwo
Taal:
Woorden:	2237
Opvragingen:	2545 (40 deze maand)
Waardering:	Currently 4.22/5 1 2 3 4 5 4.2/5 (18 stemmen)

Titel:	Das Tor zum Garten des Zambranos
	De poort
Auteur:	Pausewang, Gudrun
Jaar van uitgave:	1988

Auteur:	Pausewang, Gudrun
Nationaliteit:	Duits
Populaire titels:	1983Die letzten Kinder von Schewenborn (14) 1987Die Wolke (7) 1978Auf einem langen Weg (6) 1984Kinderbesuch (5) 1988Das Tor zum Garten des Zambranos / De poort (2) 2003Du darfst nicht schreien (1) 1986Pepe Amado (1) 1993Der Schlund (2) 1996Reise im August (2) 1995Die Verraterin (1) 1984Die Entfuhrung der Dona Agata (1) 1978Wie gewaltig kommt der Fluß daher (1) 2000Einfach abhauen (1) 1992Der Grossvater im Bollerwagen (0) ... meer

1. Das Tor zum Garten des Zambranos
2. Das Tor zum Garten des Zambranos

Download dit verslag in PDF-formaat

Das Tor zum Garten der Zambranos
Gudrun Pausewang
1988
Zonder plaats

Informatie over auteur:
Gudrun Pausewang werd op 3 maart 1928 geboren in Tsjechië. Na de basisschool gaat ze
naar het meisjesgymnasium. Haar vader sterft in de Tweede Wereldoorlog in Rusland en het
gezin vlucht naar Duitsland, waar Gudrun in 1948 eindexamen doet. Hierna gaat ze naar de
kweekschool om onderwijzeres te worden.
In 1948 vertrekt ze naar Chili waar ze in Temuco als tekenlerares gaat werken bij de
Deutsche Schule. Ze werkt hier tot 1961, en gaat dan naar een zusterinstelling in
Venezuela. Daarna maakt ze nog vele reizen door Zuid-Amerika en Azië. In 1963 keert ze
terug naar Duitsland en werkt ze hier weer een paar jaar, maar in 1968 gaat ze weer terug
naar Zuid-Amerika, naar Colombia. In 1972 keert ze definitief terug naar Duitsland, om
daar aan een basisschool te gaan werken.
Haar reizen hebben grote invloed gehad op haar werk, veel van haar boeken spelen zich
af in Zuid-Amerika, en beschrijven de slechte omstandigheden waarin de meeste mensen daar
leven. Deze boeken hebben nog al eens felle reacties uitgelokt.
In begin waren haar jeugdboeken veel neutraler wat politiek betreft, maar later kregen
ook dezen een sterke sociaal-politieke inslag.
Gudrun is sinds de jaren tachtig een internationaal erkend schrijfster, en veel van
haar boeken zijn in diverse talen vertaald. Ze heeft ook vele prijzen gewonnen, voor
‘Die letzten Kinder von Schewenborn’ won ze de ‘Preis der Leseratten’,
‘La vache qui lit’, de “Buxtehuder Bulle’ en ook de “Gustav-
Heinemann- Friedenspreis’. Ook zijn enkele van haar boeken verfilmd.

Korte samenvatting in het Duits:
Angelito lebt auf der Strasse ohne Eltern. Er hat viele Freunde. Als er ein Tag mit sein besten Freund Tinto rennt, weil die Polizei Angelito und Tinto sucht, kommen sie beim Haus der Zambranos. Gregorio lebt da und hat keine Freunde. Er fragt ob Angelito und Tinto ihn helfen wollen ein Baumhaus zu bauen. Angelito und Tinto machen das und das macht ihnen viel Spass.Die Eltern des Gregorios kommen zu Hause. Tinto musst weggehen und Angelito bleibt. Er wird gewaschen. Angelito wird „der Bruder“ von Gregorio. Er geht mit ihm in der Schule. Angelito denkst oft an seine Freunden. Weil Angelito slaft, redet er über Juan Ohnehand. Gregorio hört dass und will unbedingt wissen wer Juan ist. Sie gehen zusammen in die Stad.
Gregorio will jetz die Leute helfen der kein Geld haben. Die Eltern des Gregorio sind böse auf Angelito weil Gregorio die Leute ohne Geld helfen will.
Die Eltern des Gregorio gehen 8 Tage an Urlaub. Gregorio, Angelito und die andere Leute die ins Haus arbeiten organisieren ein Fest. Familie und Freunde werden angeladen. Das Fest ist sehr toll bis der Pater kommt. Er findet dass das Fest aufhören musst und als die Eltern wieder Heim sein, erzählt der Pater alles. Die Eltern sind sehr Böse und Angelito msst das Haus verlassen. Gregorio ist sehr traurig aber als er Alter wird, vergisst er Angelito immer mehr. Gregorio geht in Amerika in der Schule. Sie sehen einander manchmal aber das wird immer weniger. Ein Tag putzt Angelito die Schuhe van Gregorio. Gregorio will Angelito nicht mehr kennen. Angelito wird sehr traurig und kauft ein Kanister mit Benzin. Er sagt gegen ein Freund: Ich werde das Tor aufmachen.

Hoofdpersonen voorstellen:
De hoofdpersonen zijn:
Angelito, Gregorio, Alicia, Tinto, en de ouders van Gregorio.
Angelito is een straatjongen die al jong op eigen benen heeft leren staan. Hij kon natuurlijk ook niet anders. Hij is een doorzetter.
Gregorio is het rijkeluiszoontje. Hij is verwend, eenzaam en egoïstisch.
Alicia is huishoudster en hulpvaardig
De ouder van Gregorio zijn egoïstisch en ze houden van niets behalve geld.

Het thema en het verhaal:
Het thema van het boek is vriendschap en wat geld daarop van betrekking heeft. Echte vrienden zijn schaars(of bestaan niet) blijkt uit dit boek. Angelito is gebruikt door de familie Zambranos en Gregorio heeft Angelito nooit als een echte goede vriend gezien. Hij had hem nodig en deed aardig tegen hem totdat hij hem niet meer nodig had. Als Angelito opeens rijk is doen vrienden van hem zoals, Pepe opeens heel erg vijandig tegen hem. Als Angelito geen geld meer heeft is hij opeens wel welkom, maar dan gaan Gregorio hem met de duur vergeten.

Het verhaal:
Angelito is een wees die op straat leeft. Zijn vader heeft hij nooit gekend en zijn moeder, die barvrouw was, is een paar jaar geleden overleden. Angelito leeft van het stelen en bedelen. Hij heeft veel vrienden op straat. Tinto is zijn beste vriend.
Op een dag komen Tinto en Angelito, als ze op de vlucht zijn voor de politie, uit bij het huis van de familie Zambranos. De jongen laat ze binnen en ze bouwen samen een boomhut. De kokkin waarschuwt nog dat de ouders van Gregorio dit zeker niet goed zullen keuren. Gregorio is enig kind en daarom eenzaam. Hij wil dat Tinto en Angelito blijven.
Ze bouwen samen de hut, maar als de ouders thuiskomen zijn ze heel erg boos. Als Gregorio gaat zeuren, mag Angelito blijven, maar Tinto niet, want die is zwart.
Angelito weet niet wat hem overkomt. Hij wordt gewassen, krijgt schone kleren en te eten. Hij moet apart slapen in een kamer van de dienstmeisjes en hij moet ook apart eten. De familie had al eerder een straatjongen in huis genomen, maar die kon zich niet snel genoeg aanpassen. Die werd zonder pardon terug op straat gegooid. Angelito is aan de ene kant blij dat hij een keer geen honger heeft, maar hij mist zijn vrienden van de straat en is huis wordt hij niet vertrouwt en stelt men hoge eisen aan Angelito.
Een paar dagen later komt Tinto langs en staat Angelito tussen twee vuren. Tinto wil dat Angelito hem binnenlaat, maar dat mag niet van Gregorio. Angelito kiest voor zichzelf en daarmee voor Gregorio. Angelito leert zwemmen en leert van de huishoudster hoe hij zich moet gedragen. Eerst mag hij heel weinig, maar later krijgt hij een eigen kamen met spullen erin. Angelito verveelt zich al Gregorio op school zit en die wordt op school uitgescholden en wil heel graag dat Angelito mee naar school gaat om hem te beschermen
Op een dag gaat Angelito terug naar de stad zijn vrienden zoeken, maar die zijn boos op hem, omdat hij nu rijk is en daarmee niet meer één van hen. Hij wordt zelf in elkaar geslagen door Pepe en zijn jongen. Thuis is men ongerust geweest.
In het huis gaan en komen de dienstmeisjes. De vrouw des huizes heeft elkaar wel wat op ze aan te merken, waardoor ze ontslagen worden. Zij beschuldigd de meisje van diefstal etc.
Angelito gaat nu mee naar school en slaat daar een jongen in elkaar die Gregorio zat te pesten. Angelito deed dit, omdat van Gregorio moest. Angelito doet het verbazend goed op school en al gauw is hij belangrijker dan Gregorio, maar die vindt dat niet zo leuk.
Angelito praat in zijn slaap over Juan Ohnehand. Dat is een vriend van hem die bij een ongeluk zijn handen verloren heeft. Gregorio is nieuwsgierig en haalt Angelito over om samen naar de stad te gaan. Daarvan is Gregorio erg onder de indruk.

Hij geeft zijn horloge aan Juan Ohnehand en thuis begint Gregorio over het armoedeprobleem. Hier zijn de ouders van Gregrorio helemaal niet blij mee.
Gregorio wil weer naar de stad en wil de vrienden van Angelito dingen geven. Die doen ze en het gaat goed. Angelito is blij zijn vrienden weer te zien, maar opeens is daar Pepe. Die neemt hun alles af en slaat hun in elkaar.
Thuis wordt er met de gehele huishouding een plan in elkaar gedraaid om het gebeurde te verbergen. Ze zouden zogenaamd overvallen zijn. Gelukkig geloven de ouders het.
Angelito mist Tinto erg, want die heeft hij sinds het deurincident niet meer gezien. Met de kerst komt hij langs en praten ze heel even.
De ouders van Gregorio gaan voor 8 dagen op vakantie en laten de jongens, die nu 12 jaar oud zijn, alleen achter met de bewaking en één dienstmeisje (de vader van de ander was net overleden en zij was daar heen gegaan) Gregorio wil een groot feest in de tuin, waar hij alle vrienden van Angelito voor uitnodigt. De familie van de huishouding komt ook. Het is hartstikke leuk, totdat de pater langskomt en die alles aan de ouders bij terugkomst verlinkt. Hierop zijn de ouders heel erg boos. De huishoudster wordt ontslagen en Angelito krijgt zijn oude kleren weer terug en wordt het huis uitgezet. Het was allemaal zijn schuld en hij had een slechte invloed op Gregorio. Hij mag nooit meer contact opnemen. Angelito loopt teneergeslagen terug naar de stad als het dienstmeisje terugkomt wiens vader overleden was. Ze vindt dat dit alles niet kan en neemt hem in huis. Gregorio huilt de hele dag, maar de ouders geven geen kik De bewaker Raul is een verrader en die heeft doorgeven dat Angelito nu bij Alicia in huis woont. Daarop moet Angelito ook dat huis weer verlaten. Hij pakt zijn straat leventje weer op en krijgt brieven een wanhopige Gregorio. Die wordt nu heel erg bewaakt zodat hij en Angelito elkaar niet meer ontmoeten. Op zaterdag moet Alicia Gregorio van school halen en dat geeft ze door aan Angelito. Gregorio en Angelito ontmoeten elkaar dan op de weg terug naar huis.
Een paar dagen later blijkt Raul alles gezien te hebben wordt ook Alicia ontslagen. Alicia geeft Angelito de sleutel van de tuindeur. Angelito krijgt een brief van Gregorio dat hij naar Amerika moet voor zijn school. ’s Nachts sluipt Angelito de tuin in, maar Gregorio is er al niet meer. Ze schrijven elkaar vaak en Gregorio heeft het niet naar zijn in Amerika en is blij als het vakantie is en hij Angelito weer kan zien. Hierna gaat hij weer terug en gaat het steeds beter met Gregorio. Met Angelito gaat het slechter. Gregorio komt ook dit jaar met de grote vakantie terug en zoekt Angelito weer op. Ze zijn een beetje uit elkaar gegroeid, maar Gregorio komt met een plan voor een Disney-park waar Angelito dan mede-eigenaar van zou worden. Hij gaat weer weg en de briefwisseling is er nog wel maar neemt af. Gregorio is opeens heel erg geïnteresseerd in politiek en wil de wereld verbeteren. Hij heeft steeds minder oog voor Angelito. De begint aan de avondschool, maar dat is erg zwaar, omdat hij overdag hard moet zwoegen om aan eten te komen. Na een briefje van Gregorio stopt hij hiermee. Hij had van Euclides de raad gekregen om op avondschool te gaan. Vroeger was hij schoenpoetser, maar omdat Euclides nu geslaagd is, krijgt Angelito nu de schoenenpoetsspullen.
Na een paar maanden is Gregorio terug in de stad. Hij is nu echt enorm veranderd en als Angelito zijn schoenen poetst doet hij net of hij hem niet meer kent. Hij kijkt heel erg op hem neer en hij is niet meer de Gregorio van vroeger. Hij betaalt hem niet eens genoeg geld voor het schoenenpoetsen en eist de sleutel van Angelito terug. Die zegt die niet meer te hebben. Gregorio lacht Angelito zelfs uit en gaat weer verder.
Angelito besluit zijn spullen te verkopen en de sleutel, die hij helemaal niet verloren had, weer om zijn nek te doen. Van het geld komt hij een jerrycan en die vult hij met benzine. Hij komt Euclides tegen en als hij vraagt wat Angelito gaat doen, zegt Angelito dat hij de deur wil gaan openmaken.

Plaats en tijd:
Het verhaal speelt zich af in Venezuela of Peru.Deze twee plaatsen worden in het boek genoemd. Er zijn geen duidelijk tijdsaanwijzingen. Er komen auto’s en trams in voor. Het boek komt uit 1988 en ik denk dat het verhaal zich ook in die tijd afspeelt.
Het verhaal wordt chronologisch verteld en er komen weinig flashbacks invoor. Alleen als Angelito aan vroeger denkt.

Titelverklaring:
De titel is: Das Tor zum Garten der Zambranos
Het huis en daarmee de tuin, was een afgesloten wereld. Het huis werd bewaakt door bewaker en niemand mocht er ongevraagd komen. De deur is de grens. Het is verboden voor Angelito en Gregorio om zomaar de tuin te verlaten. De deur speelt een belangrijke rol in het verhaal. De tweestrijd waarin Angelito verzeilt raakt, omdat hij moet kiezen tussen Tinto en zijn nieuwe leven met Gregorio. Angelito wordt de deur uitgezet en zegt aan het einde van het boek dat hij de deur wil gaan openen.

Eigen mening:
Ik vond dit boek goed geschreven. Je wordt er alleen alles behalve vrolijk van. Dat gebeurt la tijden het lezen. Je kan al aanvoelen dat Angelito ooit het huis uitgezet wordt en ik vond het niet leuk om met zo’n gevoel te lezen. Ik vond veel mensen (de ouders, Gregrorio en Pepe’s bende) zo onredelijk. Het verhaal is natuurlijk niet leuk, maar je wordt heel neerslachtig van het lezen van dit boek. Ik heb het alleen maar uitgelezen omdat ik het uit moest lezen, maar eigenlijk had ik helemaal geen zin om het uit te lezen. Ik wilde gewoon niet weten hoe slecht het met Angelito zou aflopen en hoe gemeen Gregrorio zou worden. Dit wist je al van te voren en dan wil je het niet weten.
Het is geen leuk boek. Die letzen kinder von Schwewenborn was ook geen leuk boek omdat wat er gebeurd niet leuk is, maar dat niet leuk op een andere manier. Dat boek raakte je en ze was er door geschokt.
Van dit boek raak je niet geschokt je wordt er neerslachtig van.
De schrijfstijl van dit boek is goed. Het leest heel makkelijk weg. Daar is niets op aan te merken. Ik zou dit boek niet aan andere mensen aanraden.