Je bent nu hier: voorpagina » boekverslagen » Over de vos Reinaert / Van den vos Reynaerde door Onbekendff n studiebreak
Klasgenoten stonden vroeger als hongerige hyena's om Jorieke heen. Klaar om het jonge hertje aan te vallen dat nog scoubidoutouwtjes had.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
Boekverslag Onbekend
Over de vos Reinaert / Van den vos Reynaerde
Geschreven door: | Pim (5 vwo) |
Datum ingestuurd: | 11 november 2001 |
Taal: |  |
Woorden: | 2.150 |
Bekeken: | 13568 keer (22 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
-
Door Henk (4havo) op 23-03-2011staat gwoon in de bieb!! -
Door marloes op 27-11-2002staat dit boek gewoon in de bieb? of kreeg je het van school? Want ik moet ook zo'mn boek lezen.
Primaire gegevens
Auteur: -
Titel: Van den vos Reynaerde
Ondertitel: Tekst en vertaling
Verschenen in: 1985
Druk: 3 (1990)
Aantal blz.: 127
Leestijd: 3 uur
Uitgelezen op: 6 oktober 2001
Verantwoording van de keuze
Toen ik te horen kreeg dat ik een boek uit de middeleeuwen moest gaan lezen, schrok ik meteen een beetje. Ik was helemaal niet op de hoogte van de boeken uit die tijd dus ik begon me af te vragen hoe ik nou toch een leuk moest vinden. Gelukkig werd voor iedereen de keuze wat makkelijker gemaakt door een aantal boeken in de klas te halen. De meeste leken me wel leuk. Maar dit kwam vooral omdat het me grappig leek literatuur te lezen uit een tijd waarin vrijwel alles anders was dan nu. Toen ik er achter kwam dat Van den vos Reynaerde een mogelijkheid was, was voor mij meteen duidelijk dat ik dat boek wilde gaan lezen. Ik heb thuis namelijk een Suske & Wiske die gaat over Reinaert de vos. En nou is het zo dat alles wat in die Suske-en-Wiskes staat er geloofwaardig overkomt, maar of het nou echt zo betrouwbaar is was voor mij zeer de vraag. Ik besloot daar maar eens een klein onderzoekje naar te doen door Van den vos Reynaerde te lezen en dat verhaal naast de Suske & Wiske versie te leggen.
Verwachtingen vooraf
Door de Suske & Wiske en de verhalen van klasgenoten die het boek al hadden gelezen had ik het idee dat het allemaal erg grappig zou zijn. Dit idee werd door de leraar bevestigd doordat deze vertelde dat het boek de spot drijft met de samenleving van de tijd waarin het boek geschreven is. Ik had geen idee van de soort humor die er in voor zou komen en vroeg me af of het boek wel is bedoeld als humoristisch. Misschien vinden wij het wel grappig, maar dachten ze daar in die tijd wel heel anders over. Ik hoopte (en dacht) door het lezen van het boek op deze vraag een antwoord te vinden.
Eerste reactie achteraf
Ik vond het een erg leuk boek maar op de vraag of het nou ook echt als humoristisch bedoeld was heb ik geen antwoord gekregen. Wel denk ik dat veel stukken die wij grappig vinden inderdaad niet als grappig bedoeld zijn, maar van sommige stukken heb ik geen idee. Wat Suske & Wiske betreft: Paul Geerts fietst er in zijn versie wel erg snel en onzorgvuldig doorheen. Sommige stukken slaat hij over en andere stukken worden verdraaid. De reden hiervoor is duidelijk: sommige stukken zijn niet geschikt voor het jeugdige publiek van de Vlaamse strip. Niet betrouwbaar dus. Ik heb geprobeerd het verhaal in het middeleeuws te lezen, maar dat bleek vies tegen te vallen. Van sommige worden is de betekenis zonder vertaling niet te herleiden. Wat wel leuk is, is dat ik de betekenis naam van een basisschool heb kunnen achterhalen: palster. Ik vond het altijd maar een rare naam maar nu weet ik dat het een pelgrimstas is.
Samenvatting
Het is op een Pinksterdag dat Nobel (de leeuw), koning van het rijk der dieren, een hofdag organiseert. Alle dieren verschenen uitgezonderd Reinaert (de vos), hij had erg veel dingen op zijn geweten waarover de andere dieren hun beklag deden. Toen Izengrijn erop aandrong Reinaert ter dood te brengen kwam Grimbeert de das naar voren en hield een pleidooi omdat Reinaert zijn oom was. Terwijl Grimbeert zijn pleidooi hield naderde een groep met de dode kip Coppe. Cantecleer vertelde hoe schandelijk hij door Reinaert was bedrogen. Reinaert had een list bedacht om zo zijn kinderen op te kunnen eten. Na de aanklachten besloot de koning Nobel de vos Reinaert voor het hof te dagen. Bruun de beer kreeg als taak Reinaert op te halen. Aangekomen bij het kasteel riep Bruun Reinaert en na een tijdje gaf de vos gehoor. Reinaert zei dat hij niet mee kon, omdat hij veel te veel honing had gegeten. Hij had berouw en at geen vlees meer maar honing. Reinaert zei dat er nog heel veel van die honing was, waar de beer natuurlijk onmiddellijk voor viel. De honing lag volgens Reinaert op het erf van de timmerman Lamfroit in een door wiggen gespleten eik. Bruun en Reinaert vertrokken richting het erf van Lamfroit. Daar aangekomen stak Bruun zijn hoofd en poten diep in de gespleten boom. Reinaert trok de wiggen uit de stam en zat de beer klem. Toen Lamfroit dit in de gaten kreeg waarschuwde hij het hele dorp en ze begonnen Bruun te mishandelen. Bruun kon zich met veel getrek los krijgen, waarbij hij zwaar verminkt werd. In paniek stootte Bruun vijf vrouwen in het water en zag daardoor kans weg te komen.
Tibeert de kater was de tweede die de vos moest gaan halen. Toen Tibeert bij Reinaert was aangekomen stelde deze voor om de volgende dag pas te vertrekken, omdat het al donker begon te worden. Hier had Tibeert geen moeite mee, op de voorwaarde dat Reinaert voor een goed avondmaal zou zorgen. In de schuur van de pastoor zouden veel muizen zitten dus besloten ze daar hun avondmaal te halen. Reinaert liet Tibeert als eerst naar binnen gaan. Achter het gat waar Tibeert door naar binnen moest was echter een strik uitgezet. Tibeert trapte erin maakte zo'n lawaai dat de bewoners van het huis wakker werden en de kat te lijf gingen. Tibeert wist te ontkomen aan de dood door de pastoor zijn geslachtsdelen te verwonden. En de kater ging vervolgens verwond terug naar de koning.
Alleen Grimbeert, die vertrouwen in Reinaert had, was nu nog bereid om de vos te gaan halen. En het lukte hem om Reinaert, die afscheid van vrouw en kinderen nam, mee naar het hof te krijgen. Tijdens de reis biechtte Reinaert zijn gemene streken op en toonde berouw. Toen Reinaert bij het hof was aangekomen deden nog vele dieren hun beklag en Reinaert werd tot de galg veroordeeld. Reinaerts beste vrienden en familieleden wilden de terechtstelling niet zien en vertrokken. De galg werd door Izengrijn, Bruun en Tibeert in gereedheid gebracht terwijl door Reinaert een biecht werd gehouden waarbij hij zichzelf beklaagde.
Na de biecht vertelde Reinaert over een aanslag, die Bruun, Izengrijn en Tibeert zouden willen plegen. De aanslag zou door Reinaerts vader uit een schat worden betaald. Reinaert had dit weten te voorkomen door de schat ergens anders te begraven. De koning wilde meer weten over de schat. Reinaert vertelde waar de schat zou zijn begraven en de koning schold Reinaert zijn straf kwijt. Izengrijn en Bruun werden gevangen genomen en Reinaert zei te willen boeten voor zijn daden. Hij zou naar Rome gaan. Hij gebruikte de huid van Bruun als pelgrimstas en de huid van de klauwen van Izengrijn en zijn vrouw als schoenen. De volgende dag gingen Cuwaert en Belijn mee naar Reinaerts kasteel. Reinaert lokte Cuwaert mee naar binnen en at hem op. Aan Belijn, die buiten had staan wachten, vertelde Reinaert dat hij hem een brief voor de koning zou meegeven. Reinaert deed de kop van Cuwaert in de pelgrimstas en zei tegen Belijn dat in de tas de brief zat die hij naar de koning moest brengen, Cuwaert zou nog even bij Reinaert blijven om afscheid te nemen. Toen Belijn bij de koning kwam en ze er achter kwamen hoe het werkelijk in elkaar zat, werd de koning ontzettend kwaad en verklaarde Reinaert, die met vrouw en kinderen was gevlucht, en Belijn vogelvrij.
Verdiepingsopdracht 33, Hoofdstuk 4 (Literatuur zonder grenzen)
Lief dagboek,
Luister nu naar wat mij vandaag, deze verwarrende dag, is gebeurd. Vanmorgen kwam Tibeert de kater zwaar gehavend aan op mijn hof. Hij vertelde mij dat de vos Reinaert hem dat leed had aangedaan. Ik vervloekte de vos, maar nu bid ik in de hoop dat God het mij vergeven moge, want de kater is degene die vervloekt had moeten worden, en dat is hij, de verader! In mijn onwetendheid stuurde ik de das Grimbeert naar Malpertuus om het door mij zo sluw geachte beest te dagvaarden. Trouw als Reinaert is ging hij natuurlijk met de door de vos zo geliefde das mee. Een stortvloed van beschuldigingen werd over het arme dier uitgesproken. Met een waas voor mijn ogen veroordeelde ik hem tot de galg. En nu weet ik waarom die door Izengrijn, Tibeert en Bruun zo graag de taak van galgenmaker op zich namen. Ze waren op de hoogte van dat wat de vos mij later zo eerlijk vertelde. En door de trouw aan zijn hof en aan God aanvaarde Reinaert alles maar. Het eerlijke dier wilde natuurlijk biechten voor hij zijn dood zou vinden. Maar na dat hij een aantal vergrepen had opgebiecht, biechtte hij een zonde waar hij zelf niet schuldig aan was! Wat bleek nu, die schijnheilige verraders van een Tibeert, Bruun en Izengrijn hadden een aanslag tegen mij beraamd! En ik wist dat het waar was want de aanslag werd betaald uit een schat van koning Ermerike die Reinaerts bloedeigen vader zich eigen had weten te maken. En hoe sluw een dier ook is, zijn bloedeigen vader verraad hij niet. Maar Reinaert wilde mij, hij die hem wilde laten hangen, natuurlijk niet vertellen waar die schat verborgen lag. Maar mijn lieve vrouw schold hem de straf kwijt, en gelijk had ze! Men kan zo’n eerlijk beest toch niet laten hangen! Reinaert vertelde me dat de schat verborgen ligt bij de Kriekeput. Bruun, Tibeert en Izengrijn heb ik laten oppakken, de vervloekten. En de vost, die vertrekt morgen naar Rome om voor zijn vergrepen te boeten. Moge God hem bij staan op deze gevaarlijke reis!
Koning Nobel
Recensie
Ik vind het moeilijk om een recensie te schrijven over dit boek omdat ik heel anders tegenover dit boek sta dan tegenover een modern boek. Maar goed, Van den vos Reynaerde behoort tot de wereldliteratuur. En om eerlijk te zijn begrijp ik (nog) niet helemaal waarom. Maar dit komt mede doordat ik niet veel weet van andere literatuur uit de middeleeuwen. Misschien komt het door het feit dat met de maatschappij van die tijd de spot wordt gedreven. En dat is meteen de reden die Van den vos Reynaerde voor mij een erg komisch boekt maakt. Niet dat ik gierend van het lachen in het boek heb zitten kijken, maar het was zeker amusant te zien hoeveel overeenkomsten het boek vertoont met manier waarop in deze tijd de spot wordt gedreven met de maatschappij.
Het onderwerp vond ik leuk. Misschien had ik het in de tijd waarin het geschreven is minder leuk gevonden want ik heb het niet zo op boeken die de maatschappij belachelijk maken. Ze irriteren me en dat komt onder andere doordat dergelijke boeken het vaak op dezelfde manier over dezelfde onderwerpen hebben.
Nu even over de inhoud van het verhaal. Ik heb erg veel plezier gehad om de manier waarop dingen verteld worden en om een aantal gebeurtenissen. Ik vind het grappig hoe agressief de bewoners van het dorp beer Bruun te lijf gaan en hoe nuchter en luchtig dit wordt beschreven. Hetzelfde geld voor de manier waarop Reinaert Tibeert te grazen neemt. Deze gebeurtenis verbaast mij trouwens een beetje. Bij dit onderdeel wordt de priester namelijk op een behoorlijk onzedelijke manier voor schut gezet. Wat mij hieraan verbaasd is dat dit in die tijd kon bij iemand van deze stand. Ik had verwacht dat voor zo'n actie zware straffen gegeven zouden worden. Het kan zijn dat dat ook daadwerkelijk gebeurd is maar het lijkt mij niet dat je als schrijver in zo’n geval toch zoiets in je boek betrekt
De personages vind ik grappig maar wat mij aan hen opvalt is dat ze niet zo goed uit de verf komen in verhouding met de rol die ze spelen in het verhaal. De nadruk ligt veel meer op de gebeurtenissen. Want van zelfs van Reinaert zijn maar twee eigenschappen bekend: hij is gemeen en hij is sluw. Over zijn gevoel wordt niet gepraat. Misschien is dit kenmerkend voor verhalen uit die tijd. Misschien is het ook wel de reden achter het komische van het boek.
Waarvan ik ook denk dat het kenmerkend zou kunnen zijn voor verhalen uit de middeleeuwen is de opbouw. Deze is heel simpel en recht-toe-recht-aan. Van flashbacks is geen sprake en als er in het boek over het verleden gesproken wordt gebeurt dat door het een personage te laten uitspreken. En dat terwijl de verteller van het verhaal niet afstandelijk overkomt. Regelmatig vertelt de verteller even wat hij van de situatie vindt. Ook dit is volgens mij een reden voor het komische in het boek.
Het boek heeft dus veel komisch, maar dat komt vooral doordat het op een manier geschreven is die in onze tijd grappig overkomt en door de vergelijking met moderne boeken die het onderwerp “de maatschappij” behandelen. Het komt dus niet doordat de schrijver van die leuke grappen in zijn boek heeft verwerkt. Maar het is zeker de moeite waard want het heeft veel interessante aspecten.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
