CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
ff n studiebreak
Online een chick scoren, je liefde laten zien op Whatsapp en digitale kusjes sturen. Zonder een blauwtje te lopen. Aanrader?
Boekverslag Mensje van Keulen
Tigertits Rosie
Geschreven door: | daan (3 vwo) [meer] |
Datum ingestuurd: | 9 november 2001 |
Taal: |  |
Woorden: | 700 |
Bekeken: | 1526 keer (1 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
-
Door sabina op 02-12-2001ik wil je onwijs bedanken voor dit uitreksel.. ik moest het nog op het laatste moment maken maar dankzij jou super uitreksel is het veel minder werk geworden..echt tof! doegg thanx. mail me.x
Titel: Tigertits Rosie
Schrijver:Mensje van Keulen
(de hoofdpersoon had geen naam, daarom heb ik haar zelf een naam gegeven: Jo-Ann)
KORTE INHOUD
Jo-Ann was een ontdeugend, niet zo’n braaf meisje. Vandaar dat haar moeder haar ook van de gemeentelijke school af wilde halen en naar een gerenommeerde nonnenschool wilde sturen. Jo-Ann’s angst voor kuise tutjes bleek terecht, maar werd meteen de eerste dag al wat draaglijker omdat ze vriendschap sloot met Roos. Roos was iemand die niet netjes en kuis was, ze zag er niet braaf uit en had borsten die tot halverwege de schoolbank kwamen. Roos had – mede daarom – ook veel vrijers. Op een dag ontmoette ze de man van haar leven. De vrijdag daarop liep ze van huis weg en ging bij de man van haar dromen wonen. Jo-Ann had beloofd haar mond te houden. Maar Roos liet haar keihard vallen, ook op school zei Roos niks meer. Jo-Ann’s moeder maakte zich zorgen om Roos, omdat ze er nooit meer was. Jo-Ann moest Roos bellen van haar moeder, dat deed Jo-Ann. Toen kreeg ze Roos’ moeder aan de telefoon, en vroeg waar Roos was. Roos’ moeder wist het niet en dacht dat Jo-Ann er wel wat meer vanaf zou weten. Maar Jo-Ann deed alsof ze er niks vanaf wist. Roos haar ouders waren gekomen om te praten, op een gegeven moment gaf Jo-Ann toe dat ze wist waar Roos was: op de Bierkade. De Bierkade werd afgezet, maar Roos werd niet gevonden, wel een foto van haar. Die werd in de krant gezet met het kopje: ‘VERMIST’ erboven. Drie dagen later werd ze gevonden met een Spanjaard zonder papieren die direct het land uit werd gezet.
Toen Roos weer terug was gingen Roos en Jo-Ann samen op vakantie. Naast het vakantiehuisje was een militair oefenterrein. Dus toen Roos en Jo-Ann cantharellen gingen zoeken in het bos, kwamen ze langs het hek van het militaire oefenterrein. Daar stonden een paar soldaten. Twee kwamen op Roos en Jo-Ann af. Roos dook met de een de bosjes in en van Jo-Ann werd verwacht dat ze met de ander de bosjes indook. Dat heeft Jo-Ann nog net kunnen voorkomen. Die avond gingen ze naar een kroeg in de buurt. Roos vermaakte zich met de soldaten in de kroeg, Jo-Ann ging aan een tafeltje zitten. Er kwam een neger naast haar zitten;Ferry. Hij schonk haar glas vol met een drankje dat riticola heette. Na een glaasje draaide het interieur al om Jo-Ann heen. Jo-Ann ging naar buiten om alvast op de bus te wachten. Ferry ging met haar mee. Buiten moest Jo-Ann overgeven. Ferry belde een taxi. Even later kwam er een politiebusje met sirene aangescheurd. De deuren gingen open en Jo-Ann werd naar binnen gesleurd, ze vroeg zich af waarom ze was meegenomen. Na een tijdje kwam ze erachter dat ze was opgepakt wegens dronkenschap. De handen van de agent die naast haar zat schoven op een gegeven moment haar bloesje en kaar broek in. Toen ze bij het huis van de tantes aankwamen haalde hij ze er gauw weer uit. De tantes waren woedend, Jo-Ann ging snel naar haar kamer. Toen ze in bed lag hoorde ze de tantes nog praten en schreeuwen. Even later schrok ze wakker van geschreeuw beneden aan de deur, het was Roos die thuiskwam met een van de soldaten, die soldaat werd eruit gezet door de tantes. Toen kwam tante Do binnen op Jo-Ann’s kamer en zei dat Jo-Ann met de politie mee moest. Bij de politie zat Roos in een wachtkamer een tijdschrift te lezen. Na een tijdje werd haar naam geroepen en ze moest naar een kamer. Daar moest ze een agent antwoorden die haar vragen stelde. Toen Jo-Ann op het laatst zei dat de agent aan haar had gezeten in het busje, werd de laster aan haar strafblad toegevoegd. Al die tijd wist ze niet waar Roos uithing. Daarna arriveerde Roos en Jo-Ann’s ouders. Ze keken elkaar zwijgend aan…
MIJN MENING
Op zich vond ik het wel Een goed verhaal, met een leuke, losse schrijfstijl en taalgebruik. De personen werden erg goed omschreven. De sfeer vond ik alleen erg raar, er werd aan een stuk door wel iemand verkracht of aangerand. Dat vond ik wat minder…
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
