Boekverslag Thea Beckman

Geef me de ruimte

1 2 3 [4] 5 6 7 8 9 10 11 ...

Info over dit verslag

Geschreven door:

anoniem

Niveau:

3VWO

Kwaliteit:

Waardering:

Taal:

Nederlands

Woorden:

1795

Opvragingen:

7

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker Openen in tekstverwerker

Printen Printen

Emailen Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (80 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Thea Beckman

Laatst gewijzigd op 5 november 2001

samenvatting

Marije Warteldochter is 15 jaar en woont in het Vlaanderen van de middeleeuwen. In die tijd werden meisjes uitgehuwelijkt, en dus ook Marije. Ze moest trouwen met Jan van Gauwe, een verschrikkelijke jongen. Omdat zij dit niet wilde, vluchtte ze op een nacht in het geheim naar frankrijk. Volgens haar was frankrijk het mooiste land wat er bestond.
Ze weet niet dat in frankrijke een hevige oorlog aan de gang is met Engeland, later ook wel de honderdjarige oorlog genoemd.
Die nacht reed ze uren op haar paard naar het zuiden. Toen zij eindelijk in frankrijk aankwam, werd hier net een bruiloft gehouden, en mocht Marije mee feesten. Ze werd met open armen ontvangen en dit voelde voor haar alsof frankrijk haar in de armen nam.
Maar na een tijdje kwam zij in een donker bos terecht, waar de geur hing van lijken. Later bleek dat bijna het gehele franse leger hier was afgeslacht. Maar omdat Marije nergens kon slapen en aan het bos geen eind leek te komen, zocht ze onderdak. Ze vond een hut, maar tot haar grote schrik lag hier een nog halflevende man in.
Hij stelde zichzelf voor als Berton. Marije verzorgde hem tot hij weer in staat was een beetje te bewegen. De volgende dag werden zij samen gered door monniken, die op zoek waren naar overlevenden.
In het klooster aangekomen ontmoeten zij Jean d’Ailly, een troubadour van lage adel. Omdat Berton ook muzikant is, besluiten hij en Marije met hem mee te reizen. Berton heeft nu ook Marije een andere naam gegeven, Marie-Claire. (dit betekent Gods vlindertje)
Ze worden de beste vrienden, en Marie-Claire leert veel van muziek en heeft een hele zuivere stem. Met z’n drieën trokken ze langs steden en dorpen, en brachten vrolijkheid met zich mee.
Maar dan breekt in 1349 de pest uit. Marie-Claire en haar man Berton (in de zomer waren zij getrouwd) en Jean d’Ailly zijn erg bezorgd. Ze weten niet hoe het af gaat lopen met hun, maar wonder boven wonder blijven ze gezond.
Maar op een dag zien zij ineens een wees, Matthis. Al snel blijkt dat deze jongen beschikt over een gouden stem en ze besluiten hem in hun gezelschap op te nemen. Marie-Claire zorgt voor Matthis alsof het haar eigen kind is.
Een paar jaar later krijgt mathis opeens de baard in de keel, en dat werd beschouwt als de duivel. Ook heeft hij het probleem dat hij Marie-Claire steeds leuker en mooier gaat vinden. Als ze op een dag naar de kerk gaan om aan een priester te vragen wat er aan de hand is, vertelt die hem dat hij een jaar of drie niet kan zingen. Van verdriet vertrekt Matthias naar Bertrand Du Guesclin die ze een jaar of twee nog zijn tegen gekomen. Tot maat van ramp word Jean ook nog ziek en sterft een paar dagen later. Als Marie en Berton naar Bertrand gaan om Matthis op te zoeken worden ze gevangen genomen omdat men denkt dat ze engelse spionnen zijn. Als ze ondervraagd worden zeggen ze de waarheid. Berton krijgt het bevel om een boodschap naar Bertrand Du Guesclin te brengen en hij moet de volgende ochtend weer terug zijn anders zal Marie-Claire sterven. Als Berton weg is komt Marie-Claire er achter dat de klerk van de ridder, Jan van Gauwe is (de man aan wie ze uitgehuwelijkt was is) en een verrader van de kroon. Marie-Claire verzint een list om hem te pakken, als ze moet zingen voor de maarschalk en ander hoge adel zingt ze een lied over een verrader, dat ging dus over Jan. Later worden ze vrijgelaten en gaan ze naar Engeland om Bertrand op te zoeken, die zou daar in Londen de boel op stelten zetten.
Maar dan komt het gezelschap dingen te weten die ze niet voor hun bestemd zijn. De koning had hen als zijn vaste troubadours aangenomen, en bij de koning komen ze in aanraking met Moro. Moro is een nar, en is verschrikkelijk om te zien. Hij diende alleen om mensen te vermaken, maar hij had wel een gave. hij kon heel goed luisteren, en had dus door dat er in het kasteel een plan tegen de koning werd gesmeed. Dankzij Berton de fleur en Marie-Claire zijn de verraders wel opgepakt, maar de problemen waren nog lang niet afgelopen.
Moro voorspelt ook dat de slag bij Poitiers de ergste klap voor Frankrijk zou worden in de 100 jarige oorlog, maar Marie-Claire gelooft dit niet, zij gelooft in frankrijk. Maar later blijkt dat Moro gelijk had. De slag bij Poitiers word en verschrikkelijke nederlaag voor frankrijk, en de koning en zijn familie kunnen ter nauwe dood ontsnappen. Ook Marie-Claire, Berton, en Matthis ontsnappen. Moro heeft de slag niet overleefd.
Maar Matthis heeft sinds hij Bertrand du Guesclin heeft gezien een droom, de droom om ridder te worden. En Marie-Claire laat hem gaan, omdat zij 10 jaar geleden precies hetzelfde had gedaan toen ze Brugge ontvluchtte.

Dit was het verhaal kort samengevat van deel 1. er zijn drie delen, maar tot nu toe heb ik alleen deel 1 nog maar gelezen, dus dit boek had eigenlijk een open eind.

A. Onderwerp.

Het onderwerp spreekt mij aan, ik hou wel van historische avontuurlijke boeken, waarin het levensverhaal van een persoon wordt verteld. Dit boek heeft me na laten denken over de 100jarige oorlog tussen frankrijk en Engeland, normaal denk je hier nooit zo bij na, maar in dit boek word alles zo mooi geschreven net of je er zelf in zit.
Door dit boek heb ik veel dingen geleerd hoe het eraan toe ging in de 100jarige oorlog, maar ook hoe de mensen toen dachten over elkaar. Dat de mensen duidelijk verdeeld waren, terwijl de boeren soms veel slimmer waren dan de adel.
Het boek heeft me niet anders over het onderwerp laten denken, want ik wist eigenlijk nog maar heel weinig over dit onderwerp.
Wel vind ik dat de slag bij Poitiers te veel ruimte in beslag neemt in het boek, ongeveer de laatste 75 bladzijdes gaan hierover en dat vind ik best wel lang.

B. Gebeurtenissen.

Het verhaal bevat voldoende gebeurtenissen om te blijven bloeien, want elke keer gebeuren er weer onverwachtse dingen.
De gebeurtenissen zijn logisch, maar soms toch wel moeilijk te begrijpen, omdat het verhaal zich in een geheel andere tijd afspeelt, namelijk de middeleeuwen. De mensen dacht in deze tijd heel anders, dus soms is het wel moeilijk te begrijpen.
Ik vind de gebeurtenissen:
Spannend: het is een levensverhaal van Marije (Marie-Claire) en elke keer gebeuren er dus weer onverwachtse dingen, bijvoorbeeld dat ze gevangen worden genomen op het eind terwijl ze helemaal niets hadden gedaan. Dat soort dingen verwacht je niet, en zijn dus spannend.
Boeiend: de gebeurtenissen zijn heel mooi beschreven, net of je er zelf in zit, en daarom is het en leuk en boeiend verhaal om te lezen, je blijft maar doorlezen omdat je wilt weten hoe het afloopt.
Spannend: als ze de bestorming van de amiens van dichtbij meemaken met betrand du Guesclin, en of ze de pest overleven of niet.
Boeiend: als er heel aandachtig wordt verteld over de pest, dan wil je toch weten hoe dat nou allemaal kwam en hoe de mensen erover dachten.
De gebeurtenissen hebben mij aan het denken gezet, vooral over de oorlog die frankrijk had met Engeland, er wordt heel veel historische informatie gegeven in het boek.
Een gebeurtenis die de meeste indruk op mij maakte was in het begin, dat Marije als 15 jarig meisje van huis weg liep, omdat ze uitgehuwelijkt was. Dat kan je je eigenlijk niet voorstellen dat meisjes van 15 moesten trouwen, en dat ze dan nog niet eens zelf mochten kiezen met wie.

C. personages

De hoofdpersoon is een heldin, ze is van huis weggelopen omdat ze moesten trouwen tegen haar mening in. In frankrijk weet zij heel veel geld te verdienen, en ook nog eens op haar 19de een kind van 8 jaar (Matthis) met veel liefde op te voeden. Ik zou wel op haar willen lijken, ze heeft een sterk karkater.
Haar karakter is dus een eigenschap die ik van Marie-Claire bewonder. De andere personages hebben ook een sterk karakter. Maar jean d’Ailly spreekt vaak nogal minachtend over het boerenvolk, omdat hij zelf van del adel is, en dat vind ik wel erg. Want de boeren waren soms veel slimmer dan de adel, maar zij kregen de kans niet om dit te uiten. Wel laten de personen ondanks hun verschillen elkaar in hun waarde en dat waardeer ik wel.
Marie-Claire ging echt voor me leven, ik kan me helemaal voorstellen hoe deze persoon geleefd zou kunnen hebben. Berton en Matthis en Jean d’Ailly iets minder, omdat de hoofdpersoon Marie-Claire is en hier het meeste over wordt verteld.
De personages reageren over het algemeen voorspelbaar, maar soms is het juist weer heel onvoorspelbaar, bijvoorbeeld als Marie-Claire perse naar Bretagne wil, terwijl het daar oorlog is.
Je komt het meest te weten van Marie-Claire. Zij is de hoofdpersoon uit dit boek en word beschreven sinds ze uit bruggen vluchtte. Je krijgt heel veel over haar te weten en genoeg informatie om haar gedrag te begrijpen. Van Matthis kom je ook veel te weten, want als de pest uitbreekt, gaat het boek ineens over Matthis, de jongen die zijn familie verloor aan de pest. En daarna gaat het weer verder over Marie-Claire.
Ik ben het eens met de beslissing van Marie-Claire om te vluchten. Jan van Gauwe dreigde haar te slaan, als ze eenmaal getrouwd waren. Veel beslissingen in het boek zijn logische, ze hebben weer gevolgen voor het verloop van het boek.
Marie-Claire lost haar probleem op door te vluchten naar frankrijk en daar een nieuw leven te beginnen. Ik weet niet of ik dat zou doen, ik zou het denk ik niet durven om zomaar alles achter te laten. Ik zou eerst nog het proberen uit te praten.

D opbouw

Het verhaal hangt goed samen. Het verhaal word duidelijk verteld, en soms worden er wel moeilijke woorden gebruikt, maar die worden later in de tekst altijd verklaard.
Het verhaal is spannend en boeiend. (zie B gebeurtenissen)
De bouw van het verhaal is logisch, het speelt zich af in de volgorde dat het gebeurd. Daardoor is het boek interessant om te lezen, het voelt of je er zelf in zit.
Er zitten niet veel terugblikken in het verhaal, wel een paar, bijvoorbeeld als er een stukje geschiedenis wordt verteld.
Het eind blijft erg onduidelijk, maar dit komt omdat het een boek is wat uit meerdere delen bestaat.

E Taalgebruik

Het verhaal is soms lastig om te lezen, als er terugblikken worden gebuikt. Die vind ik wat te langdradig in dit boek.
Ik vind de verhouding tussen beschrijving, gesprekken en weergave van gedachten goed, maar ik vind het jammer dat er zoveel gedichten in staan die Marie-Claire en Berton dan zongen, want op het eind word dat echt saai.
De taal past bij de personages en bij het onderwerp.

Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.

Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.

naar boven