Heb je zin om een korte enquête in te vullen over jouw ergernissen op school? Meedoen kost een paar minuutjes van je tijd.
Geschreven door: | |
Datum ingestuurd: | 1 november 2001 |
Niveau: | 5 havo |
Taal: |  |
Woorden: | 2870 |
Opvragingen: | 6198 (50 deze maand) |
Waardering: |
Titel: | Fenrir |
Een lang weekend in de Ardennen | |
Auteur: | |
Jaar van uitgave: | 2000 |
Aantal pagina's: | 163 |
Moeilijkheidsgraad: |
|
Thema: |
Auteur: | |
Geslacht: | vrouw |
Nationaliteit: | Nederlands |
Geboren: | 2 februari 1918 |
Informatie: | http://www.hellahaasse.nl/boekboek/show/id=89942 http://nl.wikipedia.org/wiki/Hella_S._Haasse |
Populaire titels: |
|
1: Zakelijke gegevens
Auteur: Hella S. Haasse
Titel : Fenrir, een lang weekend in de Ardennen
Uitgever:Em. Querido’s Uitgeverij BV.
Plaats van uitgave: Amsterdam
Jaar van uitgave: 2000, eerste druk
Aantal bladzijden: 163
Genre: Roman/thriller
2: Eerste reactie
a: Keuze
Ik zag een poster van het boek in de mediatheek hangen zo kwam ik op het idee het boek te gaan lezen. Ik heb het boek gekozen om de titel. Fenrir is de Noorse Wolvengod, dat wist ik al. Ik dacht daarom dat het boek over wolven ging. Wolven heb ik altijd al interessant gevonden en daarom wilde ik het boek graag lezen.
b: Inhoud, reactie na het lezen van het boek
Ik vond het een ingewikkeld boek, maar ik snapte er wel een beetje van. Het was niet saai. De ontknoping wordt wel een beetje vaag gehouden
3 Verdieping
Op het landgoed Breidablick in de Ardennen woont Edith Waldschade, ze is een ongehuwde, beroemde pianiste die een teruggetrokken leven leidt. Ze heeft een zus Gerda die getrouwd is met Egon Blanck die samen een puberdochter hebben genaamd Siv. Alle 3 hebben ze hun eigen redenen om de wolven en Edith weg te hebben. Edith heeft 3 Canadese wolven op het landgoed die haar eigendom zijn: Roo, Luut en Wala. Edith mist haar geliefde Jon heel erg die tegelijkertijd haar collega is met wie ze soms samen speelde. Ze schrijft hem brieven waarin ze vertelt wat er allemaal gebeurt op Breidablick.
De jonge journalist Matthias Crone, is bezig met het samenstellen van een wolvenencyclopedie. Hij verzamelt alles over wolven en maakt er een boek van. Al van jongs af aan is hij helemaal weg van wolven. Matthias werkt voor een krant, hij is journalist. Hij weet af van het bestaan van Edith Waldschade en dat ze wolven in haar ‘achtertuin’ heeft, dat heeft hij eens gelezen in een interview. Hij bezoekt een concert van haar. Matthias vindt, op zoek naar teksten over wolven, de naam Erik Waldschade, een in 1977 overleden Nederlandse germanist en volkenkundige.
Gerda heeft nogal vreemde bezigheden, ze probeert oud-Germaanse rituelen levend te houden. Als Edith op tournee is, organiseert ze een natuurgodsdienstig feest op het landgoed met fakkels, maskers en dansen. Deze bijeenkomst loopt uit de hand. Extreemrechtse activisten infiltreren en er wordt een moord gepleegd. De wolven raken van het lawaai erg van slag en breken uit hun omheining.
Ondertussen ontmoet Edith Erwin, die beweert een halfbroer van haar te zijn. Ze praten over hun vader. Edith mag Erwin niet zo, omdat Erwin nu ook aast op Breidablick, hij wil er een asielzoekerscentrum van maken. Erwin vertelt aan Edith hoe haar geliefde Jon is overleden.
Op een avond ontmoet Matthias zijn oud-klasgenoot Rollo Bleys. Rollo vertelt Matthias dat hij van een meisje een aanbod kreeg om 3 wolven te schieten op een landgoed in de Ardennen. Matthias is geïnteresseerd in de wolven en hij gaat mee. Op Breidablick aangekomen worden ze niet al te vriendelijk ontvangen. Rollo en Matthias zijn teleurgesteld omdat de wolven weg zijn, maar Gerda, Egon en Siv lijken juist blij. Matthias maakt contact met Edith en hij mag rondneuzen in de bibliotheek van Edith’s vader. In de gang hangt een enorm schilderij van een grote wolf die ze zon verslind, het is de Noorse Wolvengod Fenrir.
Dan worden de wolven gesignaleerd. Eentje is er doodgereden, en er zijn er nog 2 in leven. Matthias gaat zoeken en vind ze. Hij roept Edith en Edith gaat naar de wolven toe, en ondertussen wil Erwin Edith neerschieten. Gelukkig ziet Rollo dat en schiet daarom Erwin neer. Rollo word opgepakt en komt in de gevangenis terecht.
Uiteindelijk blijft Erwin leven en Gerda en Egon en Siv gaan verhuizen naar een onbekende plek, Erwin gaat in een ander huis wonen en Edith blijft gewoon op Breidablick. Matthias keert terug naar zijn geboortedorp om zijn familie te bezoeken.
b: Onderzoek in de verhaaltechniek
1: De schrijfstijl
De schrijfstijl van het verhaal is serieus, het boek heeft een serieuze toon. Net zoals in het boek Transit zijn er in dit boek ook brieven verwerkt. De brieven worden afgewisseld met korte hoofdstukken. Het is een soort dagboek, want bij alle hoofdstukken staan data aangegeven.
Het taalgebruik in het boek kan soms wel wat ingewikkeld zijn vanwege de lange zinnen
2: De ruimte: plaats en tijd
Het verhaal speelt zich voor het grootste gedeelte af op in de villa Breidablick en op het landgoed zelf. Breidablick is een landgoed dat de twee zussen Edith en Gerda van hun vader hebben geërfd. Het is heuvelachtig en bebost met naaldbomen, en een paar hectare groot. Het wolvenkamp is van driedubbel ineengedraaide strengen ijzerdraad.
De tijd in het boek speelt zich af van 24 september tot en met twee maanden later in december. Het jaar weet ik niet, dat staat niet beschreven.
3: De verhaalfiguren
Edith Waldschade:
Zij is een goede pianiste en ze houdt heel veel van wolven. Zij heeft vaak concerten gegeven samen met Jon Altman, de man waarvan zij hield. Hij was Joods. Zij weet niet meer waar hij is, hoort niks meer van hem. Daarom schrijft zij brieven aan Jon, waarin ze alles vertelt over hoe zij zich voelt en wat er allemaal in haar leven gebeurt. Wanneer de wolven ontsnappen doet zij er alles aan om de wolven terug te krijgen. Zij is in strijd met haar zus Gerda, die Edith weg wil hebben uit Breidablick, en de villa voor zichzelf wil hebben.
Edith woont op de 3e verdieping van Breidablick. Thuis ziet zij er heel anders uit dan op haar concerten. Ze heeft asblond haar met grijze strepen los op haar schouders, die ze telkens wegstrijkt. Ze is nonchalant gekleed in een gewone broek en een trui. Ze heeft opvallend brede handen.
Matthias Crone:
Matthias is een jonge journalist. Hij is 23 jaar, lang en slungelig, maar opvallend blauwe ogen in zijn magere gezicht met een ‘slordige jongensmond’ maken hem toch aantrekkelijk. Hij komt uit een Gelders dorp uit een apothekersgezin. Nu woont hij in de Amsterdamse Pijp in een kleine huurkamer. Hij had een relatie met Marlou, een beginnende actrice, maar dat was uitgegaan. Van trends had hij zich nooit veel aangetrokken en was een middelmatige leerling. Hij is journalist en wilde via publiciteit bijdragen tot kennis en begrip voor de bedreigde wolven. Matthias is sinds zijn kinderjaren in de ban van wolven.
Gerda Blanck: Zij is de zus van Edith. Ze is getrouwd met Egon Blanck en heeft een dochter Siv. Ze is nogal in de ban van de oud Noorse goden en rituelen. Die voert ze regelmatig uit. Zij wil graag Breidablick voor haar alleen hebben om er een huttenkamp van te maken.
Egon Blanck: Hij is de man van Gerda.
Siv Blanck: Ze is de dochter van Gerda en Egon. Ze verafschuwt de omgeving en het huis. Ze wil graag bekend worden en wegkomen uit haar omgeving. Ze vindt de rituelen van haar moeder ook erg raar.
Alle 3: Ze willen graag de wolven weg hebben en het huis voor zichzelf. Ze vinden Edith allemaal raar en haar zouden ze het liefst ook zien willen vertrekken.
Erwin Waldschade: Een geheimzinnige indringer die aanvoert dat hij Ediths halfbroer is. In het huis is hij niet erg gewenst. Hij is opgevoed in Duitsland en in Nederland. Het is wel waar dat hij Edith’s halfbroer is. Hij is opgevoed met de rassenleer dat er maar 1 ras superieur is en dat is het Germaanse ras. Zijn leeftijd ligt in de zestig.
Rollo Bleys: Hij is ongeveer even oud als Matthias, want het zijn oud-klasgenoten. Hij heeft nooit verder geleerd. Ook is hij inbreker geweest. De laatste jaren is hij provocateur geweest. Hij heeft een kaalgeschoren hoofd, een langwerpig gesneden gezicht met een litteken op de linkerwang. Hij heeft bruine ogen en rossige wimpers.
Jon Altman: Hij was de geliefde van Edith maar door een ongeluk met de auto van zijn zus is hij overleden in Tussen Jeruzalem en Tel Aviv. Dat komt Edith later te weten van Erwin.
De wolven: De wolven zijn beige, rossig en lichtbruin en komen oorspronkelijk uit Canada. Edith heeft ze meegenomen toen hun moeder ze verlaten had. Het zijn dus broers en zusters. Roo is een reu, Luut en Wala zijn de 2 wijfjes.
4: De situaties
-Matthias leest over Edith Waldschade en haar wolven.
-Door het oerfeest van Gerda loopt uit de hand en de wolven van Edith van slag en breken uit.
-Matthias komt Rollo tegen en gaan nar Breidablick
-Edith ontmoet Erwin
-Edith en Erwin praten over hun vader.
-Matthias vindt de wolven vlakbij het huis en Edith gaat kijken.
-Rollo schiet erwin neer omdat Erwin Edith neer wil schieten.
-Breidablick word een beginnend asielzoekerscentrum
-Erwin herstelt en praat met Edith.
-Matthias keert terug naar zijn geboortedorp.
5: De vertelwijze
De vertelwijze vind ik soms een beetje apart. De schrijfster schrijft soms de gedachten of de handelingen tussen haakjes en daarna wat ze zeggen, zoals dit citaat, blz 73:
(Edith, in het voorbijgaan) ‘Laat je niet storen, Ik ben op weg naar buiten’.
(Siv trekt rillend haar schouders op) ‘Het regent, en ik ben uitgepraat met oom. Vandaag geen uitbranders meer!’ (Zij verdwijnt in een aangrenzende kamer)
(Erwin Waldschade wijst uitnodigend naar de bank naast de voordeur) ‘Heb je even tijd voor mij Edith?’
Er zijn ook brieven in het boek, van Edith aan Jon. Dat is een ikpersoon die vertelt. Voor de rest is het een personaal verhaal.
c: Op zoek naar de thematiek
Thema
Het onderwerp van het verhaal is volgens mij wolven (het boek gaat over wolven) en met familiedrama dat heeft te maken met een gebeurtenis uit de Tweede Wereldoorlog, nazi-sympathieën en rassenleer. Vooral Erwin is daar erg mee bezig, met het superieure ras.
Verdere thema’s zijn neonazisme en extreem rechtse praktijken en het asielzoekerprobleem. De wolven zijn er om het verhaal spannend te maken.
Identiteit is een belangrijk thema, het gaat over de vader van Edith, Gerda en Erwin, over zijn theorieën van de rassenleer, de mensen indentiviceren zich met hun vader.
Titelverklaring
In de villa van Edith Waldschade hangt een imponerend doek van een wolf. Met de titel word verwezen naar Fenrir, in de mythen een gigantisch monster in de gedaante van een wolf. Hella Haasse studeerde ooit Scandinavische talen en letteren en weet dus van de mythische betekenis van de wolf. Het verband tussen de titel en het thema is: 1 het gaat over wolven. En 2 het gaat over Noord-Europese volken van het superieure ras en de ondertitel ‘Een lang weekend in de Ardennen’ slaat op het belangrijke weekend in de periode waarin het boek zich afspeelt.
4: Beoordeling
De verhaalelementen die mij het meeste aanspreken zijn de wolven die ontsnappen, en wanneer ze gevonden worden. Dat komt omdat ik wolven mooie dieren vind. De situatie op Breidablick vond ik goed beschreven en de gedachten van de personen ook. Je weet wat iedereen wil.
De mooiste passage vind ik het einde van het verhaal. Het einde vind ik wel heel spannend want daar schiet Rollo Erwin neer voordat Erwin Edith neer kan schieten. Dat is heel spannend beschreven.
De brieven van Edithh aan Jon vond ik niet saai, maar wel een verhaal wat Erwin vertelt. Dat gaat over een oude man in Duitsland die een meisje uit een ander land opvoed. Ik snap niet wat dit met het verhaal te maken heeft, het is heel saai. Verder was het boek niet echt saai, maar wel ingewikkeld.
Je kan dit boek een beetje vergelijken met Transit. Die heb ik ook gelezen. Daar komen ook brieven in voor. Ik vind Transit ook net zo ingewikkeld als Fenrir.
Het thema van het boek is wel herkenbaar. Het gaat over identiteit en neonazisme. Dat is tegenwoordig een erg belangrijk onderwerp in onze samenleving. Ook het asielzoekerprobleem word behandeld in dit boek en dat zie je ook wel vaak in Nederland.
Het taalgebruik vind ik niet moeilijk. Het taalgebruik in het boek kan soms wel wat ingewikkeld zijn vanwege de lange zinnen.
Ik zou een ander wel aanraden om dit boek te lezen. Ik vind het een heel spannend boek.
Ik heb dit boek in 3 dagen uitgelezen want ik vond het een erg mooi boek. Deze vind ik wel stukken beter dan Transit. Fenrir is een soort thriller dat mag ik wel. Ook dat het over wolven gaat vind ik erg leuk, daarom had ik dit boek ook gekozen. Ik vond het boek wel erg ingewikkeld en ik snap de bedoeling van het boek niet echt.
1e aanvulling: recensie
zie de op een na laatste pagina.
2e aanvulling
Plaats in de literatuurgeschiedenis
Plek in de literatuurgeschiedenis
Het werk is gepubliceerd in 2000.
Hella Serafia Haasse
werd op 2 februari 1918 in Batavia geboren, als dochter van de detectiveschrijver W.H. Haasse (pseudoniem: W.H. van Eemlandt). Zij studeerde o.a. aan de Amsterdamse Toneelschool, debuteerde in 1945 met de dichtbundel Stroomversnelling en werd bekend met de mede op jeugdherinneringen gebaseerde novelle Oeroeg (1948). Haar eerste grote, vaak herdrukte roman, Het woud der verwachting (1949), heeft Charles d'Orléans als hoofdfiguur. De verbeelding van een exotisch verleden karakteriseert een belangrijk deel van haar werk, dat daardoor enigszins romantisch aandoet. Gaandeweg is het echter van verhalend en fictief geëvolueerd naar sober en documentair, getuige boeken als Een gevaarlijke verhouding of Daal-en-Bergse brieven (1976) en Mevrouw Bentinck of Onverenigbaarheid van karakter (1978), waarin zij gebruik maakt van authentieke documenten, overgeleverde geschriften van mensen uit vroeger eeuwen, die zij afwisselt met eigen commentaar. Zo ontstaat er een controleerbaar en toch fictioneel geheel. Haar scherpe intelligentie en haar cultuurhistorische belezenheid blijken uit verscheidene essays als Een kom water, een test vuur (1959). Haar autobiografische geschriften Zelfportret als legkaart (1954) en Persoonsbewijs (1967) tonen haar als een persoonlijkheid die in de veelheid van waarnemingen, emoties en relaties via zichzelf op zoek is naar de mens. In 1981 ontving zij de Constantijn Huygensprijs, in 1984 de P.C.-Hooft-prijs en in 1995 de Annie Romeinprijs.
Tijd waarin het werk geschreven werd:
Dit boek is geschreven in 2000, het is dus een heel erg nieuw boek. Het behoort in de literatuurgeschiedenis in de tijd van na 1980. De behoefte van de media aan nieuwe gezichten heeft geleid tot een sterke verandering van het introduceren van een nieuw talent. Dat is een gunstige ontwikkeling voor de literatuurliefhebbers, maar heeft ook een nadelige kant. Grote literaire succesboeken en ontdekkingen worden even snel weer vergeten als ze geïntroduceerd zijn. En in hoog tempo worden nieuwe literaire werken afgekraakt. De ‘levensduur’ van elk boek word steeds korter, omdat de publiciteit en commercie behoeften hebben aan een snelle verandering van de show. Ook literatuur wordt tegenwoordig meer als handelswaar beschouwd, het is een vast onderdeel van de massamedia geworden, waarin de bestseller oppermachtig is. Van auteurs word verwacht dat ze bereid zijn zichzelf verkopen. Daardoor staat ook hun persoon bloot aan bewondering en kritiek.
Typerend voor de schrijver:
Ik vind het typerend voor Hella S. Haasse dat ze brieven verwerkt in de boeken die ze schrijft. Ik heb ook Transit gelezen en dar komt dat ook voor. Ook de soort dagboekvorm komt voor in deze boeken. Ik vind Hella Haasse ingewikkelde boeken schrijven.
In hoeverre is het werk typerend voor de tijd waarin het geschreven is?
Dit vind ik een moeilijke vraag. Ik had nog nooit van het boek gehoord in de media, of ik heb niet goed opgelet. Volgens mij is het wel een commercieel boek, er moet zoveel mogelijk van verkocht worden.
1e aanvulling: Recensie
Hella S. Haasse zet aan tot nadenken
Koop een boek van de ‘grande dame´ van de literatuur, Hella Haasse, en je weet dat je zowel kwaliteit als leesplezier in huis haalt. Haar nieuwe roman Fenrir is daar opnieuw een voorbeeld van. In een mysterieus bos in de Belgische Ardennen staat de grote, donkere villa ‘Breidablick'. Het lijkt een oase van rust, maar er gebeuren dingen die het daglicht niet kunnen verdragen.
`Breidablick´ is een landgoed dat de twee zussen Edith en Gerda van hun vader hebben geërfd. Edith is een ongehuwde, beroemde pianiste die een teruggetrokken leven leidt. Gerda is getrouwd en heeft een puberdochter. Zijn heeft een merkwaardige bezigheid: ze probeert oud-Germaanse rituelen levend te houden. Als Edith op tournee is, organiseert ze een natuurgodsdienstige manifestatie met fakkels, maskers en dansen. Deze bijeenkomst loopt volledig uit de hand. Extreem-rechtse activisten infiltreren in de rite en er wordt een moord gepleegd.
Meer dan spannend
Fenrir leest als een thriller. Nieuwsgierig naar de afloop sla je steeds sneller de bladzijden om, maar eigenlijk kan dat niet omdat je dan dingen mist. Want Hella Haasse heeft veel te vertellen. Ze zet je bijvoorbeeld aan tot nadenken over het thema ‘identiteit'. De vader van Edith en Gerda was een bekend antropoloog die oud-Germaanse culturen bestudeerde. De vraag rijst of zijn theorieën racistisch zijn. Is dat de reden van de komst van de neo-nazi's naar `Breidablick´? Herkennen zij zich in zijn denkbeelden? Was de vader anders dan iedereen dacht? Een wolf in schaapskleren misschien?
Wolven
Om het verhaal nog mysterieuzer te maken, introduceert Haasse echte wolven in het verhaal. In het bos dat bij het landgoed hoort, houdt Edith drie exemplaren. Ze zijn tam, maar als ze ontsnappen worden het bloeddorstige roofdieren. Ook de titel van het boek verwijst naar een wolf. Volgens een oud-Noorse mythe kreeg het kwaad gestalte in de reuzenwolf Fenrir, die de zon wil verslinden waarna een nieuwe ijstijd aanbreekt.
Verwarring
Wolven, mythen, racisme en mensen die misschien niet zijn wie ze zeggen te zijn, maken van Fenrir een raadselachtig en boeiend boek. Je moet het eigenlijk twee keer lezen om alles te begrijpen. Het einde zal lezers die van een afgerond verhaal houden, teleurstellen. Haasse laat de puzzelstukjes namelijk niet allemaal op hun plaats vallen. De verwarring blijft ook na de laatste pagina bestaan.
Door Linda Vosjan, 21 september 2000, de volkskrant
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het ons dan weten.
a d v e r t e n t i e
Ik wil alles weten over…
• het eerste jaar
• boeken
• colleges
• de stad Leiden
• docenten
• studentenleven
• nog veel meer
Op de Open Dagen van de Universiteit Leiden kun je alles te weten komen over studeren in Leiden. Kom op 20/21 november naar de opleiding van jouw interesse.
www.opendageninleiden.nl
Gelukkig heeft Scholieren.com nu elke vrijdagmiddag film.
© Scholieren.com 2009