Boekverslag Renate Dorrestein

Want dit is mijn lichaam

... 3 4 5 6 7 [8] 9 10 11 12 13 ...

Info over dit verslag

Geschreven door:

anoniem

Kwaliteit:

Waardering:

Taal:

Nederlands

Woorden:

2071

Opvragingen:

4

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker Openen in tekstverwerker

Printen Printen

Emailen Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (30 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Renate Dorrestein

Laatst gewijzigd op 22 oktober 2001

Auteur: Dorrestein, Renate
Titel: Want dit is mijn lichaam
Plaats: Amsterdam
Jaar: 1997

Biografische gegevens:
Renate Dorrestein is in 1954 geboren te Amsterdam. Ze stortte zich na haar schooltijd meteen in de journalistiek. Toen ze achttien was werd ze aangesteld bij Panorama, waaraan ze vier jaar in vaste dienst en nog enkele jaren als free-lance medewerkster verbonden was. Voor de jonge Renate, die zich sterk aangesproken voelde door het toen opkomende feminisme, vormde de redactie van het met vele blote borsten en billen opgesierde "gezinsblad" geen ideale werkomgeving. Beter op haar plaats was de journaliste bij het feministische blad Opzij, waarvan ze later redactrice werd. In 1983 debuteerde ze als romanschrijfster met Buitenstaanders. Jarenlang had ze tevergeefs geprobeerd boeken gepubliceerd te krijgen, maar Buitenstaanders vestigde op slag haar reputatie als meest fantasierijke Nederlands auteurs van dit moment. Zowel kritiek als publiek toonden zich ingenomen met deze wonderlijke, verrassende roman, waarin een normaal gezin op vakantie geconfronteerd wordt met enkele krankzinnigen die, bij wijze van experiment zelfstandig wonden. De scheidslijn tussen gek en normaal valt weg en de normaliteit valt lelijk tegen. Ze heeft sinds zeven jaar ME(chronisch vermoeidheidssyndroom). Het veroordeelde haar tot "het leven van een dweil" zoals ze zelf gezegd heeft. Zelf zegt ze dat als je het over de jaren heen bekijkt ze wel vooruit is gegaan. Ze kan nu vijf uur per dag actief zijn en is over de meeste allergieën heen. Ze weet niet wat het vooruitzicht is, maar hoopt dat het over zal gaan.

Bibliografische gegevens:
Buitenstaanders (1983)
Vreemde streken (1985)
Noorderzon (1986)
Een nacht om te vliegeren (1987)
Het perpetuum mobile van de liefde (1988)
Vóór alles een dame (1989)
Het hemelse gerecht (1991)
Ontaarde moeders (1992)
Heden ik (1993)
Een sterke man (1994)
Verborgen gebreken (1996)
Want dit is mijn lichaam (1997)
Een hart van steen (1998)
Het geheim van de schrijver (2000)

Samenvatting:
Job en Maria Olson wonen in Oude brug, een gehucht in Noord-Holland. Job is een wereldberoemde schilder. Zijn schilderijen hangen in bekende musea over de hele wereld. Maria, zijn dochter, is zijn enige model en zijn kunstwerken heten de Maria's. Nu zijn ze bezig met Maria's wereld. Maria is vijfenveertig jaar oud en is mank aan haar ene been. Job heeft haar hele leven bij zich gehouden. Niet alleen vanwege dat poseren, maar ook omdat zij een van zijn enige herinneringen van zijn vrouw is, die overleed toen Maria tien jaar oud was. Job is getrouwd met Felicity, een veertig jaar jongere vrouw. Zij had Maria's dochter, Job's kleinkind, kunnen zijn. Job is een heel erg norse man. Hij wil dat iedereen doet wat hij zegt en wil geen tegenspraak. Het lijkt of hij geen gevoelens heeft. Maria heeft een zoon, Casper Olson. Cas is getrouwd met Xandra. Xandra is zwanger en ze weten dat het een jongen wordt. Ze gaan hem J.O. (Jason Olson) noemen. Voor Xandra's verjaardag krijgt ze van Cas een nieuwe neus. Na Jason's geboorte willen ze een meisje en dan nieuwe borsten voor Xandra. Maria’s wereld schiet niet erg op. Job kan zich niet concentreren en Maria wordt er een beetje moe van dat ze altijd maar moet poseren en bedenkt dat ze iets beters wil met haar leven ondanks haar handicap. Felicity is erg onzeker over haar relatie met Job. Ze vindt het vervelend dat Maria nog steeds in huis woont en dat Job zoveel met haar bezig is vanwege zijn schilderijen. Ook vindt Felicity het vervelend dat Claudia, Job's ex-vrouw, in de achtertuin is begraven. Op een dag ontdekt de loodgieter, die het fonteintje moet maken, dat er een stoffelijk overschot in de achtertuin begraven ligt. Hij meldt het en Claudia moet alsnog gecremeerd worden. Job gooit het as uit de urn in de achtertuin.
Felicity is vaak bezig het Job naar zijn zin te maken. Ze is bijna altijd in de keuken bezig om thee of iets anders voor hem te maken. Maria probeert zoveel mogelijk mee te helpen, maar wordt vaak weer door Job naar zijn atelier gesleept. Ondertussen gaan Cas en Felicity weleens joggen. Xandra is erg jaloers. Al helemaal omdat Cas haar niet steunt tijdens haar zwangerschap. Ook luistert hij niet naar haar als ze zegt dat hij minder moet eten, want Cas is erg dik en wel naar Felicity als zij voorstelt om te gaan joggen. Maria besluit dat ze rijlessen wil nemen om toch zelf iets te kunnen en niet contact afhankelijk hoeft te zijn van haar vader. Bij een van de lessen ziet ze Cas lopen aan de andere kant van de straat en gaat veel nadenken over het verleden. Ze raakt zo afgeleid van de weg dat ze een ongeluk krijgt.
Maria heeft een paar ribben gebroken. Als ze thuis hersteld, ligt ze in een kamer die tegenover het atelier staat. Als ze het gordijn opendoet kan ze dus het atelier inkijken. Felicity poseert nu voor Job. Naakt. Op een dag wordt Job erg boos op Felicity tijdens het poseren. Zij begon namelijk weer te praten over het loslaten van Maria en dat ze, zodra ze herstelt is, misschien toch beter het huis uit kan. Job wordt boos, want hij wil deze discussie niet weer voeren, en begint met spullen te gooien. Maria ziet alles vanuit haar kamer en belt naar het atelier om te zeggen dat ze dorst heeft, maar in werkelijkheid belt ze om te zorgen dat haar vader Felicity niks aan zal doen, want zij kent zijn agressie. In de tijd dat Job water haalt en naar haar kamer loopt, ziet Maria dat Cas naar het atelier is gegaan en Felicity troost, die nog naakt in een hoekje is gedoken. Ineens beginnen de twee te zoenen en Cas doet de knoopjes van zijn bloes open. Dan komt Job binnen. Maria doet snel de gordijnen dicht. Opeens begint het keihard te regenen. Dan wordt het minder. Maria maakt een paar opmerkingen over het poseren van Felicity en Job wordt woest op haar omdat de opmerkingen in zijn ogen kritiek is. Maria wordt ook boos en vraagt dus of hij even de gordijnen open wil doen om te kijken of het nog regent. Hij kijkt naar buiten en doet de gordijnen dan snel weer dicht. Hij gaat op het bed zitten en is erg verdrietig.
Thema:
Het boek gaat over de overtuiging dat de mens zijn eigen maker is. Job denkt dat hij meester is over alles en iedereen. Felicity, zijn vrouw, en Maria, zijn dochter, zijn dat op een gegeven moment beu en laten dat ieder op hun eigen manier merken. Ze zijn tenslotte niet geboren om Job te dienen of zoiets dergelijks. Iedereen is anders en heeft zijn eigen waarde. Elk mens is anders, en leeft op zijn eigen manier, hoe ze het zelf willen.

Motieven:
In dit boek wordt heel erg beschreven dat het mens eigenlijk baas is over zijn eigen lichaam.

Titelverklaring:
Want dit is mijn lichaam. Hiermee wordt bedoeld dat Maria aan het eind van het boek eindelijk voor zichzelf beslist dat niet niet is wat ze wil. Het is haar eigen lichaam en in het einde pas weet ze dat Job daar verder niks mee te maken heeft. Felicity is het er ook mee eens en begint dan voor Job te poseren, maar ook zij bedenkt dat dit niet is wat ze wil.

Verklaring van motto:
De verklaring is eigenlijk al beschreven in de titelverklaring hierboven.

Schrijversboodschap:
Ook met een handicap kan je gewoon leven zoals een ‘normaal’ mens.

Geleding:
Het boek telt 94 pagina’s. Het boek is verdeeld is drie hoofdstukken. Namelijk april, augustus en januari.

Opening:
Het verhaal begint dat Maria aan het poseren is voor Job, voor weer een nieuwe versie van Marie’s wereld. Pas op bladzijde 9 wordt echt verteld wie ze zijn en waar ze wonen.

Periode waarin het verhaal zich afspeelt:
Het is niet duidelijk in welke tijd het verhaal zich precies afspeelt. Het zou dit jaar kunnen zijn, maar ook drie jaar geleden. Dus de tijd waarin het boek geschreven is.

Verhaaltijd:
De vertelde tijd is 9 maanden. Het begint in april en eindigt in december.

Chronologisch?
Het verhaal is vrij chronologisch verteld met slechts enkele flashbacks naar momenten van Maria’s jeugd en Casper zijn jeugd.

Vertelwijze:
Het boek draait om de hele familie Olson. Dan lees je een stuk bij Cas thuis en dan weer een stuk bij Job thuis.

Perspectief:
Het is een wisselend perspectief, de ene keer zie je de dingen uit de ogen van de een, de andere keer uit de ogen van de ander. Het effect daarvan is dat je iedereen zijn kijk op de dingen krijgt.

Ruimte:
De ruimte waar het zich voornamelijk afspeelt is het huis van Job, of de achtertuin. Verder speelt het zich heel soms af in het huis van Casper. De ruimte heeft wel een functie in het verhaal, in de achtertuin staat een boom, die Maria veel aan vroeger doet denken. Verder is de kamer van Maria tegenover het atelier, zodat ze Casper en Felicity kan betrappen.

Personages:
Maria Olson is een door polio kreupel geraakte vrouw, die nog bij haar bejaarde vader in huis woont. Zij heeft een zoon met wie haar relatie slecht is een en schoondochter met wie haar relatie nog slechter is. Haar enige levensdoel is het poseren voor de schilderijen van haar vader en het zorgen voor haar vader.
Haar levensdoel verliest ze dan ook als haar vader trouwt met een veertig jaar jongere vrouw.

Job Olson:
Hij is de bejaarde vader van Maria, die wereldberoemd is geworden met zijn schilderijen van Maria. Om zijn jeugd te behouden, trouwt hij met een veertig jaar jongere, levenslustige vrouw. Met deze keuze gooit hij het leven van zijn dochter overhoop en bovendien wordt hij er ook niet gelukkiger van want zijn huwelijk doemt de mislukken onder andere door een aantal ouderdomkwaaltjes.

Felicity is de tweede vrouw van Job Olson. Zij is erg levenslustig en heeft nog allemaal geweldige plannen met haar leven die zij het liefst vervult met haar man. Maar het valt haar moeilijk, want haar inwonende stiefdochter (die overigens zo’n twintig jaar ouder is) belemmert Felicity in haar daden en uiteindelijk ook de ouderdomkwaaltjes van haar man.

Casper Olson:
Hij is de zoon van Maria en de kleinzoon van Job. Het contact tussen hun is niet goed en dit heeft mede te maken met zijn ongelukkige jeugd, waar hij opgroeide zonder vader. Hij is getrouwd met Xandra, een vrouw die erg veeleisend is en Casper begint haar een beetje zat te worden.

Xandra Olson:
Zij is de vrouw van Casper en de schoondochter van Maria. Haar relatie met haar schoonmoeder is erg slecht, want zij beschuldigt Maria ervan Casper vet te hebben gemest, toen hij jong was en nu moet zij de leven met de consequenties daarvan, namelijk een dikke man. Xandra doet er alles aan om er zo perfect mogelijk uit te zien en verlangt dat ook van haar man. Ze is erg veeleisend en een ‘control-freak’. Doordat ze zwanger is heeft ze nog meer last van humeurwisselingen en hiermee drijft ze haar man tot het uiterste.

Genre van het verhaal:
Een streekroman.

Mijn eigen mening:
Mijn eerste indruk van het boek was wel een beetje raar: ik was op zoek naar een boek voor m’n presentatie van Renate Dorrestein en toen ik dit boek zag viel mij dat meteen op. De voorkant viel me op door de kleurrijke ‘tekening’ en de titel “Want dit is mijn lichaam”. De titel sprak mij aan omdat ik dacht dat het boek wel zou gaan over hoe je met je lichaam om gaat en hoe vrouwen erover denken.
Dat leek me wel een interessant onderwerp en daarom heb ik dit boek gekozen.
In het begin vond ik het een beetje ingewikkeld, ik begreep niet helemaal hoe en wat. Toen ik een stukje verder las, werd het me wel duidelijk. Het was verder niet zo moeilijk om te lezen. Renate Dorrestein schrijft heel goed en niet ingewikkeld. Het verhaal was ook goed. Net als bij mijn vorige boek wilde ik weten hoe het afliep. Het eind had ik totaal niet zo verwacht zoals het ging, maar dat was heel erg leuk, omdat de rest van het verhaal wel een beetje te voorspellen was. Ik vond het een heel herkenbaar boek, omdat het onderwerp, namelijk onzekerheden over jouw lichaam en dat jij de enige bent die wat over jouw lichaam te zeggen heeft, heel herkenbaar is, omdat iedereen hier vaak mee te maken heeft. Daardoor vind ik het onderwerp ook interessant. De schrijfster heeft het onderwerp erg goed uitgewerkt vind ik, omdat er meerder personages in het boek waren die allemaal te maken hadden met hetzelfde onderwerp. Daardoor werd het onderwerp van meerdere kanten belicht en dat vond ik heel erg goed.

Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.

Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.

naar boven