Boekverslag Remco Campert

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem [meer]
Niveau:	3VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1814
Opvragingen:	57

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (46 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Remco Campert

• Alle dagen feest (0)

  1976

• Als in een droom (2)

  2000

• Beschreven blad (5)

  2001

• De Harm & Miepje Kurk story (14)

  1983

• De jongen met het mes (1)

  1958

• Een liefde in Parijs (10)

  2004

• Gouden dagen (1)

  1990

• Het gangstermeisje (2)

  1965

• Het leven is vurrukkulluk (32)

  1961

• Het onkruid en de bloem (17)

  1971

• Het satijnen hart (2)

  2006

• Het theater (1)

  1979

• Liefdes schijnbewegingen (11)

  1963

• Mijn leven's liederen (5)

  1968

• Ohi, hoho, bang, bang of Het lied van de vrijheid (2)

  1995

• Rechterschoenen (1)

  1992

• Somberman's actie (12)

  1985

• Tjeempie, of Liesje in luiletterland (15)

  1968

• Wie doet de koningin ? (0)

  1984

• Zachtjes neerkomen (0)

  1989

ALGEMENE GEGEVENS.

De naam van de schrijver is Remco Campert.
De titel van het boek is “het leven is verrukkulluk”.
De uitgever van het boek is de bezige bij.
Dit boek is uitgegeven in Amsterdam in 1961.
Dit is de 14e druk.

Het motto van dit boek:
“Zij zingen, nijgen naar elkaar en kussen, geenszins om liefde, maar om de sublieme momenten en het sentiment daartussen”.

Een citaat uit het boek:
‘het leven is vurrukkulluk’ zei Panda.
‘Jaah’, beademde Mees met een zucht. Hij had Panda teerst gezien en aangesproken en mocht nu het dichtst nas haar lopen. Zo af en toen (sublieme elektrische momenten) raakte zijn hand haar heupwiegende heup. Daartoe moest hij zich enigszins bukken, want hij was lang, zij was klein.
Boelie , die aan aar andere heupzijde liep, had Panda een ondeelbaar ogenblik later gezien, zei daarom niets. Hij legde zich altijd snel bij gedane zaken neer, hoewel vaak niet zonder wrevel. Als ze op meisjesjacht waren, was Mees hem meestal een ondeelbaar ogenblik voor. Voor is voor, de ongeschreven wetten wilden dat wie teerst kwam ook teerst maalde. ‘Vooral met mooi weer’, zei Mees, een poging doend om zich in haar hem nog onbekende gedachtenwereld in te leven. ‘Ik heb zin om iets geweldigs te doen. Jij niet?’
Boelie glimlachte smalend, maar dit werd niet gezien, wat ook de bedoeling was.
‘Wat noem je geweldig?’vroeg Panda.
‘Wat noem jij geweldig?’pareerde Mees geschrokken. Wat noem ik geweldig? Er schoot hem niets te binnen.

Indeling van het boek:
Het boek is verdeeld in 17 hoofdstukken.

DE SCHRIJVER.

Remco Campert werd geboren in Den Haag op 28 juli 1929 geboren. Hij is nu 71 jaar oud. Hij was enig kind. Het beroep van zijn vader was dichter en prozaschrijver, zijn naam was Jan Campert. Zijn moeder was actrice, haar naam was Wilhelmina (Joekie) Broedelet.
Zonder diploma verliet hij in 1948 het Amsterdams Lyceum. Hij sloot zich aan bij een groep dichters die werden aangeduid als de Vijftigerers.
Hij trouwde met en scheidde van Freddie Rutgers, Fritzi ten Harmsen van der Beek, en Lucia van den Berg.
Uit het huwelijk met Lucia kwamen twee dochters voort, Emanuela en Cleo. Zijn eerste dochter schonk hem 2 kleindochters Elise en Vita.
In 1996 trouwde Remco Campert opnieuw. Nu met Deborah Spelman-Wolf.
Remco Campert is nog in leven.
Andere bezigheden buiten boeken schrijven waren, redacteur en medeoprichter van enkele literaire tijdschriften, en dichter.
Het algemene thema van zijn boeken is humor en liefde.

Naast deze romans gaf Remco ook nog andere romans uit. Hier de titels en de jaren van uitgave:
· 1963: Liefdes schijnbewegingen.
· 1966: Het gangstermeisje.
· 1968: tjeempie.

Remco Campert heeft ook gedichtenbundels geschreven. Dit waren de volgende titels en jaartallen van uitgave van zijn gedichtenbundels:
· 1951: vogels vliegen toch.
· 1952: een standbeeld opwinden.
· 1953: berchtesgaden.
· 1955 het huis waarin ik woonde.
· 1955: met man en muis.
· 1959: bij hoog en bij laag.
· 1962: dit gebeurde overal.
· 1965: hoera hoera.
· 1968: mijn leven’s liederen.
· 1970: betere tijden.

En Remco Campert gaf ook nog verhalen uit. Dit waren de volgende titels en jaartallen van uitgave van die verhalen:
· 1953: eendjes voeren.
· 1955: Alle dagen feest.
· 1956: Lodewijk Sebastiaan.
· 1959: De jongen met het mes.
· 1960: een ellendige nietsnut.
· 1962: het paard van ome Loeks.
· 1964: nacht op de kale dwerg
· 1968: fabeltjes vertellen.
· 1969: hoe ik mijn verjaardag vierde.
· 1971: Campert compleet.

DE INHOUD.

Mees en Boelie zijn twee vrienden die samenwonen. Mees probeert een meisje te versieren, ze heet Panda, en het lukt hem ook.
Met z’n drieën beroven ze een oude grijsaard, Kees, van zijn fl.200,-. Van dat geld geven Mees en Boelie samen een feest. Ook Ernst-Jan en zijn vrouw Etta komen. Boelie zit al een tijdje achter haar aan, en die avond is Etta stomdronken, ze maakt ruzie met haar man en Boelie weet haar te verleiden.
In het boek wordt vaak teruggeblikt op het leven van Mees. Zijn mislukte jeugd, hoe hij eerst altijd muziek maakte in “Billy’s Bar” waar hij een hoop mensen ontmoet, en er wordt teruggeblikt op de liefdes die Mees daar ontmoet, en hoe dat ook altijd bij een nacht bleef, en die liefde daarbij eindigde.

DE TITEL.

De titel is de eerste zin van het boek en komt nog een aantal keren terug in het verhaal. Hoewel de titel ‘het leven is vurrukkulluk’ luidt, vinden de personen dat lang niet het hele boek, dat vinden ze dus niet de hele dag, want het boek vertelt een verhaal over een dag. Het leven bestaat vooral uit genieten, en iedereen is bang om voor altijd aan de ander vast te zitten. Iedereen probeert zo te leven, zodat het lijkt alsof het leven verrukkulluk is. Dat is ook een beetje de verwijzing en de betekenis van de titel. Het is dus een beetje een sarcastische titel.
Ik vind die titel wel goed gekozen, want als je de titel zo alleen leest denk je dat het een boek gaat over geluk en een zorgeloos bestaan, maar dat is dus niet zo. Ik vind de titel vooral origineel.

FIGUREN, PERSONAGES, VERTELLER.

De volgende personen komen in het boek voor:
Mees, Panda, Boelie, Etta, Ernst-Jan, Jens, Kees de grijsaard, Rosa Overbeek, Tjeerd Overbeek, de achterburen van Etta, Dolf, Ronnie, en Michel.

Hoofdfiguur:
De hoofdfiguur is Mees, hij is lang en heeft blond haar. Hij is 26 jaar oud. Hij heeft een trots karakter. Hij heeft ook een beetje een hoge dunk van zichzelf. Hij had een mislukte jeugd, zijn vader scheidde 2 keer, en hij werd bij familie gedumpt.
Hij is een musicus, en schrijft muziek voor musicals. Voordat hij deze baan had speelde hij altijd in een bar, “Billy’s Bar”.
Daar ontmoette hij vele vrouwen, waar het stuk voor stuk allemaal mee misging. Het bleef altijd bij relaties van 1 nacht.
In het verhaal, krijgt hij een “relatie” met Panda. Die ook maar bij een dag blijft. Het duurt dus niet lang.

Bijfiguur:
Boelie is een bijfiguur. Hij is even oud als Mees. Hij woont samen met Mees in een huis aan de rand van het park. Hij is verliefd op de vrouw van een vriend van hem, Etta. Boelie schrijft muziekteksten voor musicals en hij dicht. Hij is ook lang, heeft donkerbruin haar en in het verhaal wordt verteld dat hij erg behaarde armen heeft.

Round character, flat character, type:
Round character:
Etta, de dochter van een rijke bankier. Hij was er op tegen dat Etta met de journalist Ernst-Jan trouwde, dit deed Etta toch. Later kreeg ze er spijt van. Ze was altijd met haar vader naar de feestjes van ministers en andere hoog gewaardeerde mensen. Haar moeder was alcholiste.
Etta gaat later in het verhaal vreemd met Boelie.

Flat character:
Kees de grijsaard is een flat character. Hij is de man die ’s morgens met Boelie, Mees en Panda meeliep, ook al wilden zij dat liever niet, ze sloegen hem neer en beroofde hem van zijn 200 gulden die in zijn schoenen verstopt zaten. Later wordt hij geholpen door Tjeerd Overbeek om zijn geld terug te krijgen. Als Kees bij Tjeerd Overbeek thuiskomt ziet hij de tante van hem, Rosa Overbeek en vergeet opslag alles, omdat ze een vroeger schoolvriendinnetje van hem was.

Type:
Panda is een type. Ze is een 15 jarig meisje, dat heel onschuldig lijkt, maar is lang zo onschuldig nog niet. Ze gaat met mannen naar bed, maakt niet uit wat voor leeftijd, en doet dingen die niet door de beugel kunnen, zoals het beroven van een grijsaard.

Verteller:
Het verhaal wordt verteld door een alwetende verteller. Hij kan alles zien en vertelt het hele verhaal.
Autobiografisch:
Het verhaal is niet verteld naar het leven van de schrijver. Het is een gewoon verzonnen verhaal, dat wel echt zou kunnen zijn, maar het is niet naar het leven van de schrijver verteld.

TIJD, BOUW.

Het boek is opgebouwd in 17 hoofdstukken, zonder verdere indeling van blokken, delen of jaren. Het verhaal speelt zich af in de jaren 50.
Het verhaal heeft tijdsprongen en flashbacks. Tijdsprongen worden bijvoorbeeld gebruikt wanneer een nieuw hoofdstuk begint. Het hoofdstuk begint met een persoon die je totaal niet eerder hebt gezien in het verhaal, en dan wordt in het hoofdstuk later pas duidelijk wie ze is en wat ze met het verhaal te maken heeft. Ook wordt gebruik gemaakt van flashbacks, bijvoorbeeld als Mees terugblikt op zijn jeugd, of zijn werk in “Billy’s Bar”.
De tijdsduur neemt één dag in beslag. En de verteltijd is 163 bladzijdes.
Het is een open einde, want het boek gaat over een dag uit het leven van een aantal mensen, en die dag eindigt ook gewoon. Je weet niet wat er met die mensen gebeurt, en hoe het verder met ze gaat.
De opening van het boek is heel vrij. Je wordt gewoon midden in het verhaal neergezet, maar ook weer een beetje aan het begin. Het is namelijk het begin van de dag waar het verhaal begint, maar het verhaal is bij wijze van spreke net 5 minuten begonnen dus je moet wel even uitvinden hoe bepaalde dingen zitten.
De spanning in het boek wordt veroorzaakt door de onvoorspelbaarheid, en de volgorde van schrijven.
Aan het begin van een hoofdstuk lees je bijvoorbeeld verder over een gebeurtenis die een paar hoofdstukken terug begon.

PLAATS, RUIMTE, SFEER.

Het verhaal speelt zich af in het park, bij Mees en Boelie thuis, bij Etta en Ernst-Jan thuis, in het huis van de achterburen van Etta en Ernst-Jan, op het terras van Asiatique, in de drankwinkel van Jens, en in het huis van Rosa Overbeek.
De geografische plaats van dit verhaal is Amsterdam.
Het is een milieu van mensen van een hogere stand, dichters, journalisten, en bankiers en ministers, uit het laatste milieu komt bijvoorbeeld Etta.
De sfeer en invloed van de omgeving is er wel, zo mag Etta bijvoorbeeld niet met Ernst-Jan trouwen, en zo wordt ze bijvoorbeeld altijd meegenomen naar de feestjes van ministers en andere hooggewaardeerde mensen. Dat bepaalt wel een deel van haar karakter.

THEMA, MOTIEVEN.

Het centrale thema van het verhaal is liefde, maar ook weer niet echte liefde, want het draait daarbij alleen om de seks.
Motieven zijn het park, het huis van Mees en Boelie, en marihuana.

GENRE.
Het boek is een roman.
De soort van de roman is een liefdesroman.
Het is volwassenenliteratuur.

EIGEN MENING.

Ik vind het een heel leuk boek om te lezen. Soms wel een beetje moeilijk te volgen maar daardoor blijf ik wel geboeid door het verhaal.
Ik vind het een heel origineel en grappig boek. Dit vind ik omdat ik het sarcasme het boek heel grappig maakt. En het is origineel omdat je niet veel van zulke verhalen tegenkomt. Ik vind het ook een realistisch en leerzaam boek. Je leert van het boek dat het leven lang niet altijd zo mooi en gelukkig is.
Het is realistisch omdat ik zeker weet dat het bij veel mensen precies zo gaat.
De bedoeling van het boek is niet echt verborgen maar ook niet heel duidelijk, toen ik het boek gelezen had moest ik er wel even over nadenken, maar het werd me al snel duidelijk wat de bedoeling achter het boek was.
De situaties en personen staan ver van mijn omgeving af, ik herken mezelf of mensen uit mijn omgeving er ook niet in.
Het taalgebruik is precies als alledaagse taal. Niet altijd Nederlands dat goed klopt, maar niet grof of onbegrijpelijk.