Boekverslag Renate Dorrestein

Het hemelse gerecht

... 15 16 17 18 19 20 [21] 22 23 24 25

Info over dit verslag

Geschreven door:

Danielle

Niveau:

4VWO

Kwaliteit:

Waardering:

Taal:

Nederlands

Woorden:

1802

Opvragingen:

23

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker Openen in tekstverwerker

Printen Printen

Emailen Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (19 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Renate Dorrestein

Laatst gewijzigd op 14 oktober 2001

A.
1. Ik ‘koos’ dit boek, omdat ik het moest lezen van mijn docent Nederlands.
2. Samenvatting (in chronologische volgorde):
"Het Hemels Gerecht" ligt twee kilometer buiten het dorp aan de rivier. Het restaurant is tot in de omtrek bekend om zijn exclusieve gerechten.
De gebeurtenissen beginnen op vrijdag en het is eind maart.
Er valt al dagen veel regen en vooral Gilles maakt zich daar druk om, want als dat zo door gaat zal het restaurant onder water komen te staan. De zusters concentreren zich meer op het koken en de avond verloopt zoals gewoonlijk weer goed. Gilles maakt die avond aan Henri, die in het restaurant eet, bekend dat hij op vakantie zal gaan. Dit verbaast de zusters, omdat hij nog nooit op vakantie is gegaan sinds hij bij hen werkt.
De volgende ochtend is het water weer flink gestegen. Vooral Irthe betreurt dit, want haar "conservenmuseum" is ondergelopen. Daar bewaart ze al vijftien jaar de gebruikte potten. De volgende dag staat het water al tot de keukendeur.
's Avonds droomt Ange dat alles ondergelopen is. Ze schrikt wakker van Gilles die zegt dat de situatie een wending genomen heeft. Dit vieren ze met z'n drieën, waarbij Gilles aankondigt dat hij vertrekt met als reden dat hij geen echte liefde meer voor hen voelt. Bij het pakken van zijn koffers op zolder sluiten ze hem op. Ze nemen hem net zo lang gevangen totdat hij besluit te blijven. Door een luikje zullen ze hem te eten en te drinken geven.
Drie weken later is er een hittegolf. Ange en Irthe geven een tuinfeest. De zussen vertellen tegen de dorpsbewoners dat Gilles zonder het aan te kondigen op vakantie is. Beiden hebben een slecht humeur. Ze tonen wel interesse voor het pasgeboren kind van Willemse, de timmerman, die voor hen een roeiboot zal maken. De daarop volgende dagen verslechtert de stemming. Ze krijgen wel via een brief van de postbode te horen dat ze een Michelin-ster gekregen hebben, die ze erg verdiend hebben.
Een paar dagen later staat Dixie, de dochter van Gilles uit zijn vorige huwelijk voor de deur. Ze moeten op haar passen, omdat haar moeder op vakantie is. Ze logeert in de kelder. Door Anges slechte humeur daarover krijgt ze hevige ruzie met de slager.
Een paar dagen later is het kind van de timmerman aan koorts overleden, dus gaan ze naar de begrafenis, maar daar maakt Ange een verkeerde opmerking, en er volgt een ruzie. Ange gaat overstuur naar huis en snijdt zich in haar hand, waardoor Irthe voorlopig het werk in de keuken moet overnemen. Dixie is erg in de war en lijkt ziek. Ange neemt haar mee naar Henri. De arts zegt dat er wel meer mensen uit het dorp ziek zijn. Henri vraagt haar daar mee uit. Met tegenzin stemt ze toe. Ondertussen heeft Irthe de buitenboordmotor opgehaald voor de roeiboot, maar op weg naar huis gaat hij kapot en ze moeten verder roeien. Het onweer barst los en ze is nog maar net binnen of de bliksem slaat in het museum. De aantrekkelijke bloemist helpt Irthe en belt de brandweer. Door dit alles krijgt ze ruzie met de bakker, omdat de bestelling niet doorgaat. De postbode heeft allerlei slecht nieuws uit het dorp, waaronder dat er steeds meer mensen ziek worden.
Intussen zijn Ange en Dixie nog steeds niet terug, omdat ze zijn gaan schuilen en de deur in het slot van die schuilplaats viel. Dixie weet eruit te komen en waarschuwt Irthe die Ange met enige tegenzin zal bevrijden, omdat zij al die tijd Gilles te drinken gegeven heeft, waardoor ze hem niet goed kunnen dwingen te blijven. Dixie blijft alleen thuis en raakt overstuur. De voor niks gekomen gasten horen het gegil van Dixie. Irthe en Ange zijn weer thuis en alleen Henri mag binnen komen. Als Dixie heeft verteld dat er een man op zolder is gaat Henri kijken en sluit Ange hem ook op. Irthe is intussen weggegaan en in het plaatselijke café beland, waar ze een zeer vijandelijke groep dorpsbewoners aantreft, die er van overtuigd is dat het Hemelse Gerecht de oorzaak van alle ellende, zieken en sterfgevallen is. Ze zijn van plan het restaurant plat te branden. Iemand houdt haar in het café vast, terwijl de anderen met fakkels naar het restaurant gaan. Ange is overstuur en weet geen raad met de twee mannen op zolder. Als de fakkeloptocht nadert, vlucht ze met Dixie in het bootje. Als ze begint te roeien komt Irthe, die wist te ontsnappen, in paniek aanhollen en springt in het water. Ze verdrinkt bijna, maar bereikt de boot uiteindelijk toch. Met z'n drieën varen ze verder......
3. Ik vond dit een saai boek omdat ik mijn aandacht er totaal niet bij kon houden. Het verhaal was gewoon niet boeiend genoeg; er zat niks ‘meeslepends’ in.
4. Informatie over de auteur:
Renate Dorrestein werd in 1954 geboren in Amsterdam. Na het gymnasium volgde ze een cursus journalistiek. Ze ging werken als verslaggeefster bij het weekblad Panorama. De jaren tachtig waren geen pretje voor Renate Dorrestein. Eerst pleegde haar zus zelfmoord en zes jaar later werd de ziekte ME bij Renate vastgesteld. Door vermoeidheid kan zij slechts enkele uren per dag werken. In 1983 debuteerde ze met de roman ‘Buitenstaanders’. Het is een verhaal waarin dingen gebeuren die in de werkelijkheid eigenlijk helemaal niet kunnen. De boeken die zij later schreef waren veel realistischer en vaak schrijft ze over een actueel probleem. Renate werd in 1993 onderscheiden met de Annie Romeinprijs. In 1997 schreef ze het boekenweekgeschenk met als titel ‘Want dit is mijn lichaam’. Andere belangrijke werken van Renate zijn: ‘Een nacht om te vliegen’ (1987), ‘Het perpetuum mobile van de liefde’ (1988), ‘Ontaarde moeders’ (1992), ‘Een sterke man’ (1994) en ‘Verborgen gebreken’ (1996).

B.
1. Titel
Het Hemelse Gerecht: dit is de naam van het restaurant uit het verhaal. De blikseminslag wordt als een ‘hemels gerecht’ gezien, als een soort straf.
“Met wijd opengesperde ogen ziet ze het weerlicht als een beschuldigende vinger tegen de deemstere lucht afgetekend staan. Het is alsof er een hemels gerecht aan het werk is.”
2. Ondertitel
Er is geen ondertitel.
3. Motto
Er is geen motto.
4. Personages
- Ange: 38 jaar, kort haar, stevig en breed, kokkin, snauwerig, egoïstisch, niet tactisch, belangstelling voor de natuur, arrogant.
- Irthe: 36 jaar, rood haar, slank, lang, bol gezicht, lange ledematen, gastvrouw, moederlijk, hulpvaardig, deskundig, sociaal, stiekem.
- Gilles: zwart haar, blauwe ogen, getrouwd met Ange, minnaar van Irthe, heeft een kind genaamd Dixie, wil het altijd iedereen naar de zin maken, onverzetterlijke kin en zorgzaam.

5. Perspectief
Er is sprake van een meervoudig personaal perspectief.
“Wat ga ik straks in ’s hemelsnaam zeggen, denkt Irthe terwijl ze gehaast haar haren opsteekt”. Is er bij de dood van een zuigeling wel iets dat kan troosten?”
“Het is lang geleden dat Henri heeft gemasturbeerd. Hij voelt zich een beetje dwaas. Maar niet ontevreden. Tenslotte zou zo’n veel jongere vrouw op dit vlak zeker het een en ander verwachten. ‘Oude zot’, mompelt hij: dat hij zijn met levervlekken bespikkelde hand aan zichzelf slaat is één ding, maar dat hij zich in deze hete koortsnacht zou verbeelden dat hij ooit haar lichaam zal beroeren – verward knipt hij het licht weer aan en neemt een boek van het nachtkastje.”
6. Tijd
- Verteltijd: 7 uur
- Vertelde tijd: begint in maart, daarna veel regen en daarna een hittegolf van 30 dagen.
- Chronologisch: ja, maar soms een korte flashback (herinneringen aan hun jeugd)
- Het verhaal is continu.
7. Plaats en ruimte
Dorp (restaurant) aan de waterkant, keuken, zolder, eetzaal, tuin, kelder, schuurtje en de rivier zelf. De weersomstandigheden spelen ook een rol. Eerst is er veel regen en later volgt er een hittegolf van 30 dagen.
8. Thema
‘Relatieproblemen’.
In het Hemelse Gerecht slaat dit op het vertrek van Gilles omdat hij niet meer verliefd is op de zussen. Deze twee kunnen dit niet begrijpen en laten hem dus niet gaan. Ze willen het niet inzien dat hij geen liefde meer voor hen voelt.
9. Motieven
- Dood
- Eten
- Haat
- Liefde
- Water(snood)
- Hittegolf
- Dorpsbewoners
- Aap van Dixie
10. Genre
Het is een psychologische roman.

11. Eigen oordeel
Ik vond dit boek saai want er zat niet echt iets ‘meeslepends’ in. Ik kon mijn aandacht er dan ook niet bijhouden. Na 1 bladzijde had ik al geen zin meer om verder te lezen. Er staan ook zinnen in het boek waarin meerdere figuurlijke betekenissen staan:
“Deze zoveelste maart is de zoveelste schakel in een lange ketting van schotels en gerechten, deze maart is een onderdeel van een verzameling die een heel mensenleven van eten documenteert”.
Dat vind ik nogal lastig om te lezen en het is nogal moeilijk om te begrijpen. Wat ik wel leuk aan dit boek vond was de manier waarop de man wordt afgekraakt:
“If they can put one man on the moon, why not all of them?”
Renate Dorrestein doet de man voor als het geslacht dat een langere rang heeft als het vrouwelijke geslacht. Dat gebeurt op een hele leuke manier. Niet bot of vervelend, maar juist heel humoristisch. De gebeurtenissen kwamen niet allemaal even geloofwaardig over. Het opsluiten van Gilles en Henri lijkt me niet echt realistisch want er zullen echt wel mensen zijn die zich afvragen waar ze zijn. Dan kunnen ze wel smoesjes verzinnen maar ik geloof nooit dat iedereen daar in trapt. Een herkenbare situatie vond ik wel dat Ange en Irthe niet wilde inzien dat Gilles niks meer voor hun voelde. Ik kan me dat wel voorstellen en zeker als iemand geen duidelijke reden geeft (zoals hij dus deed). Ik heb nog nooit een boek gelezen waar ongeveer dezelfde gebeurtenissen in voorkwamen, dus qua dat was het boek wel uniek voor mij. Ik heb van dit boek geleerd dat je niet zomaar iemand kan verlaten zonder een duidelijke reden want dan kunnen er vervelende dingen gebeuren. Maar ik denk dat iedereen dat zelf ook wel kan bedenken. De personen in dit verhaal vond ik nogal achterbaks. Ze deden echt dingen waarvan ik dacht: ‘dat zou ik zelf echt nooit doen’. Zoals de dorpsbewoners die Irthe vasthouden in het café en dan het restaurant gaan afbranden. Ze zeggen ook dat Het Hemelse Gerecht de reden is van al de ellende enzo. Ik vind het niet eerlijk dat je als hele groep Irthe zo ‘aanvalt’. Ik vond het wisselende perspectief wel mooi want zo wordt het verhaal van verschillende kanten belicht. Je komt dan te weten hoe iedereen over een bepaald onderwerp denkt en ook lees je de gedachten van de verschillende personen. Het taalgebruik was af en toe lastig want er zaten veel figuurlijke betekenissen in (zie boven) en ook lastige woorden. Het is geen boek wat je ‘even gemakkelijk leest’. Je moet er echt bij nadenken en dat vond ik niet leuk want ik lees een boek voor de ontspanning en dan wil ik er graag niet te veel bij nadenken.
Conclusie: ik zou dit boek zelf nooit gelezen hebben en ik zou het dan ook nooit iemand aanraden.

Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.

Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.

naar boven