Boekverslag Willem F. Hermans

Info over dit verslag

Geschreven door:	Bramboooo
Niveau:	1VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1746
Opvragingen:	8

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 2 uit 5 (20 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Willem F. Hermans

• Au pair (31)

  1989

• De donkere kamer van Damokles (54)

  1958

• De elektriseermachine van Wimshurst (0)

  1967

• De god denkbaar denkbaar de god (0)

  1956

• De laatste roker (0)

  1990

• De tranen der acacia's (3)

  1949

• De zegelring (2)

  1984

• Een heilige van de horlogerie (1)

  1987

• Een landingspoging op New Foundland (0)

  1957

• Een wonderkind of een total loss (2)

  1967

• Filip's sonatine (4)

  1980

• Geyerstein's dynamiek (0)

  1982

• Herinneringen van een engelbewaarder (10)

  1971

• Het behouden huis (42)

  1952

• Het evangelie van O. Dapper Dapper (0)

  1973

• Het sadistisch universum (1)

  1966

• Homme's hoest (2)

  1980

• Ik heb altijd gelijk (2)

  1951

• In de mist van het schimmenrijk (5)

  1993

• King Kong (1)

  1972

• Malle Hugo (0)

  1994

• Mandarijnen op zwavelzuur (0)

  1964

• Moedwil en misverstand (0)

  1948

• Naar Magnitogorsk (1)

  1990

• Nooit meer slapen (29)

  1966

• Onder professoren (6)

  1975

• Paranoia (1)

  1953

• Periander (0)

  1974

• Ruisend gruis (6)

  1995

• Uit talloos veel miljoenen (4)

  1981

1 zakelijke gegevens
a) Auteur: Willem Frederik Hermans.
b) Titel: ’Het behouden huis’ in: Penta Pockets, Wolters Noordhoff, Amsterdam, 2000, 46 blz. (eerste druk 1951).
C) Genre: Oorlogsnovelle

2 Eerste reactie
a) Keuze: Waarom dit boek?
Het leek me een spannend boek. Toen ik de achterkant van het boek las was ik benieuwd hoe het afliep en ben het daarom gaan lezen. Ik ben altijd al een fan geweest van oorlogsromans Dus de keus was gemakkelijk, mede doordat het een dun boekje is.
b) Inhoud: Mijn eerste reactie.
Ik vond het boek erg leuk, want er kwamen vaak spannende momenten in voor. Ik vond het boek ook makkelijk te lezen, omdat het chronologisch verteld was, dus geen flashbacks, want dat maakt een verhaal soms heel verwarrend. Ik vond wel dat er geen echte duidelijke beschrijving was gegeven van de personen. Dit vind ik meestal wel handig, want dan kan ik me beter inleven in het verhaal. Zo vond ik het stukje ‘met de oude man die bij zijn vissencollectie was gebleven’, maar erg vaag.

3 Verdieping
a) Samenvatting. Voordat ik het verhaal onderzoek.
- Het hele verhaal is de ikpersoon aan het woord. Een Nederlandse soldaat, zonder naam. Hij vecht al 4 jaar in een Russisch leger. Hij heeft weinig contact met zijn medepartizanen, vanwege het taalverschil.
- In dit verhaal komen voor:
de hoofdpersoon: de Nederlandse soldaat
de bijfiguren: een oude man, hij is een fanatiek visverzamelaar
de Duitse kolonel
de Spanjaard, Yesero, ook een partizaan, voor de oorlog was
hij een gipsbrander.
- Het verhaal begint in 1940. De hoofdpersoon zegt op een gegeven moment dat hij 4 jaar weg is en het is dan 1944.
Het verhaal speelt zich af in de Balkan. De plaats is in dit boek niet echt van belang.
- Het verhaal heet een gesloten einde. Het leven van de hoofdpersoon zal niet veel andere wendingen meer nemen, want hij is psychisch in de war.
- Het thema is de onmenselijkheid die ontstaat door de oorlog:
* de bewoners van het huis worden vermoord;
* ze martelen en vermoorden de Duitse kolonel;
b) Het onderzoek van de verhaaltechniek
- De schrijfstijl: De zinnen zijn kort met veel komma’s. Het woordgebruik is modern. Er is weinig dialoog en die is bovendien kort.
- Het verhaal speelt zich af in de 2e Wereldoorlog in de Balkan in een periode van ongeveer 4 tot 5 maanden.
- De ik-figuur, die genoeg van de oorlog heeft maar er niet uit kan stappen.
Yesero, de Spaanse vriend van de hoofdpersoon.
Een Duitse beleefde officier.
De oorspronkelijke eigenaar van het huis met zijn vrouw.
Een oude man die ook in het huis woont en daar vissen houdt.
De sergeant en de medepartizanen van de hoofdpersoon.
- De situaties in het boek zijn redelijk opvallend. Bijvoorbeeld, wat de ik-figuur moet doen als de echte bewoners van het huis thuiskomen. Hij weet geen andere oplossing dan ze te vermoorden. Zelf vind ik dit niet zo’n geweldige oplossing. Een andere mogelijkheid was geweest dat hij de mensen op had gesloten bij de oude man.
Een andere belangrijke situatie was toen de Duitsers voor een tijdje onderdak wilden hebben. Hij had zich toen al kunnen verbergen in de gesloten kamer, hij had deze kamer dan wel al eerder moeten openbreken.
Aan het einde van het verhaal, blaast hij het “behouden huis” op. - Het verhaal wordt chronologisch verteld, waardoor het makkelijk te begrijpen is.
c) Thematiek
Het thema van het verhaal is de onmenselijkheid die ontstaat door de oorlog.
Er worden mensen gedood, omdat de ikpersoon zichzelf wil beschermen tegen de oorlog.
De titel van het boek wekt met opzet een verkeerde indruk. Het huis is helemaal niet behouden. Er wordt van alles in het huis gedaan waardoor het huis wordt beschadigd. Bijvoorbeeld, het aquaria wordt kapot gemaakt in het huis en op het einde wordt het huis opgeblazen met een handgranaat. Het huis is dan helemaal niet zo behouden.

Verwerkingsopdracht

Ik heb gekozen voor verwerkingsopdracht 7.
Eisen: - uitvoerige biografische gegevens van de auteur **
- beschrijving van de tijd waarin de eerste druk van de roman verscheen **
- nagaan in hoeverre deze roman typerend is voor de tijd waarin het ontstaan is **

** Willem Frederik Hermans (1921-1995) bracht een sombere jeugd door in de schaduw van een oudere zuster, die in mei 1940, bij de inval van de Duitsers, zelfmoord pleegde.
Hij studeerde fysische geografie, promoveerde in 1955, was tot 1973 lector aan de Groningse universiteit en vestigde zich tenslotte als schrijver in Parijs. Tijdens zijn laatste levensjaren woonde Hermans in Brussel.

Hermans verwoordde zijn literaire credo in de bundel 'Het sadistische universum' (1964): "Het literaire werk is een functioneel geconstrueerde wereld en kan geen afbeelding van de werkelijkheid zijn; de roman moet geen realistisch, naturalistisch of psychologisch verhaal zijn maar een mythisch, waarin de personages personificaties zijn van aspecten van het menselijk bestaan zoals dat in diepste wezen is."
In zijn gedichten en vroege verhalen bemerkt men Hermans' aandacht voor irrationele aspecten en voor de nachtzijde van het bestaan: de roman 'Tranen der acacia's' (1949) beschrijft de identiteitscrisis van een in de oorlog opgegroeide jongeman. Het thema van het gefnuikte genie en de zinloosheid van de woede van de machteloze, is te vinden in 'Ik heb altijd gelijk'. De roman 'De donkere kamer van Damocles' (1958) leverde de auteur grotere erkenning op.
Als Hermans' meesterwerk wordt 'Nooit meer slapen' (1966) beschouwd. In 'Herinneringen van een engelbewaarder' (1971), een opnieuw in de oorlog spelende roman, wordt getoond dat het menselijk handelen niet doelgericht is, dat het een aaneenschakeling is van verwarringen en vergissingen. De in de academische wereld spelende romans 'Onder professoren' (1975) en 'Uit talloos veel miljoenen' (1981) passen ook in dit kader. (Bron: ''t Is vol van schatten
hier' - Nederlands Letterkundig Museum, 1986)
In 1987 verscheen de roman 'Een heilige van de horlogerie', een parabel op het menselijk bestaan in relatie tot het verschijnsel tijd. In 1989 verscheen de roman 'Au pair'. In dit boek treedt de schrijver zelf op: "Schrijvers zijn net als andere mensen machteloos ten opzichte van dingen die er in de wereld gebeuren. Maar soms vragen ze zich af, of ze ook machteloos moeten toezien bij wat er gebeurt in de boeken die ze zelf verzinnen."
In 1990 verscheen de essaybundel 'Wittgenstein' en in 1991 de verhalenbundel 'De laatste roker'. In deze laatste bundel verzamelde Hermans twintig verhalen. Ze overspannen een periode van bijna vijftig jaar en geven een goed beeld van zijn ontwikkeling.
In 1993 schreef Hermans het Boekenweekgeschenk 'In de mist van het schimmenrijk' en in 1994 'Malle Hugo (vermaningen en beschouwingen)'. Postuum verscheen in 1995 zijn roman 'Ruisend gruis'.
Hermans, een van onze grootste naoorlogse schrijvers, liet een enorm en veelzijdig oeuvre na. Behalve romans publiceerde hij in loop der jaren ook verhalen, essays, poëzie, toneelwerk en vertalingen.

** De novelle verscheen in 1951. Ik geef nu een tijdsbeeld van de periode (1940-1960) rond de verschijning van het boek. Ik heb hiervoor gebruikt het literatuurboek eldorado.
Tijdsbeeld
Wereldwijd heerst grote werkeloosheid, waar leiders als Adolf Hitler en Mussolini gebruik van maken om de wereld in de tweede grote wereldbrand mee te slepen: WOII.
Aan het einde van WOII was Europa verwoest en verarmd. De wederopbouw begon met hulp van o.a. Amerika
De afschuwelijk WOII vormt het fundament van het existentialisme: een filosofische stroming ontstaan in Frankrijk.
Belangrijke personen: Jean-Paul Sartre en Albert Camus, die zeggen dat de mens vrij is in zijn doen, maar wel verantwoordelijk voor wat hij doet.
De Koude Oorlog vormt een dreiging in 1950-1960, met o.a. de blokkade van Berlijn en de wapenwedloop.
In jaren vijftig wordt weer geprobeerd Europa 1 te maken, door oprichting van de EEG.
Mensen volgen Amerikaans voorbeeld (the American Dream), als je maar hard werkt kan je zo hoog komen als je maar wilt.
Door veel reclame willen de mensen veel kopen (consumptiemaatschappij). Mensen verdienden steeds meer en kochten dus ook meer. De TV deed ook haar intrede.

** Deze roman is erg typerend voor zijn tijd, en dat komt in de eerste plaats al doordat het oorlogsliteratuur is. Dit is erg kenmerkend voor de periode na de 2e wereldoorlog.
Deze periode was eigenlijke een periode van wederopbouw en verwerking van het vele verdriet. Dit gelde ook voor W.F. Hermans. Hij verloor namelijk een zus in de oorlog (ze pleegde zelfmoord). Dit zal Hermans een groot verdriet hebben bezorgd.
Mede door dit verlies en o.a. de armoede die heerste zal hij aan ‘de zin van het leven’ denk ik wel eens getwijfeld hebben. Maar toch heeft hij doorgezet, wat vooral in deze periode erg moeilijk zal zijn geweest. Ik denk dat hij door het schrijven van romans zijn verdriet kon verwerken en de zin in het leven weer kon hervatten. Vooral het schrijven over de oorlog deed hij veel. Het behouden huis is er een van, welke als achterliggende gedachte ook het overleven en doorzetten in een bepaalde periode bevat. Het huis in dit boek is een soort lichtpuntje in een donkere wereld. Hierin geloofde de ikpersoon. W.F Hermans geloofde denk ik ook in dat lichtpuntje in de donkere wereld na de oorlog.
De ikpersoon in het boek gaat naar het prachtige huis toe, verblijft daar een tijdje, zet de afschuwelijke dingen van zich af (hij neemt een rein bad) en komt zo een deel van de oorlog door. Uiteindelijk zal dit ook zijn redding zijn geworden denk ik.
Dit is namelijk af te leiden van het verhaal van Barends-Heemskerk, waar de novelle op gebaseerd is:
Dit verhaal van Barends-Heemskerk kwam uit de tijd van de ontdekkingreizigers (De gouden eeuw, ± 1700). Nederland ging toen steeds met schepen naar India en Indonesië om daar luxe producten te halen en die daarna weer in Nederland met veel winst te verkopen. Deze barre zeereis duurde lang en was erg gevaarlijk. Ze moesten namelijk eerst naar het zuiden en als ze dan bij Kaap de goede hoop waren, moesten ze verder naar het oosten varen. Het grote gevaar was dan bij Kaap de goede hoop, want daar stormde het nogal vaak. Vele schepen zijn daar vergaan. Barends-Heemskerk wisten dat ook en wilden daarom een minder gevaarlijke weg zoeken naar India. Ze dachten dat ze wel langs het noorden konden varen, dus deden ze dat. Waar ze echter geen rekening mee hadden gehouden was de hevige vorst en ze kwamen met hun boot vast te zitten. Ze hebben toen van de wrakstukken van hun boot een huis gebouwd. Dat huis noemden ze “het behouden huis” en is uiteindelijk hun redding geworden.
Dit ‘overleven in een moeilijke tijd’ is dus ook erg typerend voor de periode na de oorlog.