Boekverslag Emmanuel Carrere

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem [meer]
Niveau:	6VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1870
Opvragingen:	8

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (87 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Emmanuel Carrere

• La classe de neige (12)

  1997

1. De titel van het verhaal is: “La Classe de Neige”
2. De schrijver van het verhaal is: Emmanuel Carrère.
3. Het verhaal is in 1995 geschreven.
4. De genre waar dit verhaal in past is psychologische roman.
5. Het verhaal speelt zich voor het grootste gedeelte af in het skioord Pors-Even, een andere plaatst waar het verhaal zich afspeelt is Parijs.
6.Personages:
- Nicolas: Nicolas is een apart jongetje van ongeveer 9 jaar oud die op de basisschool zit. Hij is erg verlegen en onzeker en dat is dan ook waarschijnlijk de reden waarom hij zo gepest wordt. Een deel van zijn verlegen en onzekere karakter heeft hij te danken aan zijn ouders, zijn moeder is een vrij hysterisch en bang iemand en zijn vader is een man van strenge en vooral hygiënische regels. Nicolas heeft eigenlijk geen vriendjes en de enige waarmee het zo’n beetje omgaat is Hodkann.
- Hodkann: Deze is jongen is zogezegd de enige met wie Nicolas omgaat in de klas. Eigenlijk erg raar als je bedenkt dat Hodkann de grootste en breedste jongen uit de klas heeft met veel macht. De relatie tussen Nicolas en Hodkann is tamelijk vreemd omdat Hodkann de ene keer heel aardig is en de andere keer eigenlijk gewoon gemeen.
- Patrick: hij is een van de begeleiders van het kamp en hij en Nicolas lijken goed met elkaar te kunnen opschieten. Dit karakter is niet heel belangrijk maar neemt wel een duidelijke plaats aan in het verhaal.
7. Milieu van de hoofdpersonen:
De vader van Nicolas is een vertegenwoordiger in chirurgische
instrumenten. Nicolas komt dus uit een goed milieu, maar ontvangt van
zijn ouders een rare opvoeding. Ze zijn erg beschermend en voeren
strenge regels ten opzichte van het leven van Nicolas, dit maakt het voor
Nicolas allemaal niet gemakkelijker Uit het boek wordt niet geheel
duidelijk uit wat voor milieu Hodkann komt, maar gezien de macht die hij
heeft binnen de klas schat ik zo in dat hij strenge ouders heeft en dat
Hodkann een opvoeding krijgt waarin hem wordt geleerd niet met zich te
laten spotten.
8. zie losse bladzijde.
9. Mening:
Het is een vreselijk spannend verhaal waarin stukje bij beetje meer en meer duidelijk wordt over de situatie van Nicolas. Zijn karakter is vrij sterk beschreven wat er gewoon voor zorgt dat je medelijden krijgt met deze jongen. Het verhaal is ijzersterk maar wel een beetje vreemd en vrij moeilijk. Ik zou dit boek aanraden als je er van houdt enigszins spannende verhalen te lezen en als je ervan houdt om je in te leven in de gedachten van andere (in dit geval dus van een jongen die het leven niet meer ziet zitten).
10. Onderwerp(en):
Het belangrijkste onderwerp van dit verhaal is, denk ik, eenzaamheid en angst. Nicolas is zo bang voor de reacties van anderen, en zo alleen, zo zonder vrienden. Ook is hij vreselijk in zichzelf gekeerd en ziet hij het leven niet meer zitten. Dit verhaal beschrijft hoe groot de gevolgen van eenzaamheid kunnen zijn (zelfmoordneigingen), verder geeft het een duidelijk beeld van hoe erg het is als kinderen worden gepest en hoe groot het gevolg is van niet alleen eenzaamheid maar ook van pesten en van buitengesloten worden.
11. Titelverklaring:
Letterlijk vertaald betekent “La Classe de Neige” de sneeuwklas. De klas die hiermee wordt bedoeld is de klas van Nicolas. Ik denk dat er een soort dubbele betekenis achter zit, ten eerste gaat de klas natuurlijk op een educatieve sneeuwvakantie wat alvast één betekenis geeft maar ik denk ook dat met sneeuwklas de klas die Nicolas pest en buitensluit met ijzige reacties het gepest en het negeren.
12. Mooiste passage:
Pagina 49 vind ik de mooiste passage uit het boek omdat deze weergeeft hoe vreselijk wanhopig en alleen Nicolas is. In deze passage heeft hij zijn zelfmoordpoging gedaan (nadat hij een natte droom heeft gehad, gaat hij aan de wandel, hij komt langs een kantoor waar een telefoon staat en realiseert zich dat hij iedereen zou kunnen bellen, alleen dan komt het harde besef dat hij niemand heeft om te bellen, er is niemand die hij dit kan toevertrouwen en dat maakt hem waarschijnlijk erg radeloos hij stapt midden in de nacht terwijl het buiten vriest en sneeuwt een auto in zonder iets anders aan dan een pyjama, in deze auto brengt hij alleen, koud een verward de nacht door.) en wordt hij gevonden door Patrick, een kampleider. In deze passage komt de eenzaamheid van Nicolas goed tot uiting wat het een onwijs zielig stukje maakt en waardoor je echt heel hard doorkrijgt hoe erg het eigenlijk is als kinderen zo erg worden gepest dat ze geen andere mogelijkheid meer zien dan dood te gaan. In eerste instantie denken de leiders en de klasgenoten van Nicolas helemaal niet aan een zelfmoordpoging. Ze denken gewoon dat hij is gaan slaapwandelen en per ongeluk buiten in die auto is terechtgekomen. Nicolas weet natuurlijk wel beter, zo ook de lezer, die in het voorgaande stuk te lezen heeft gekregen dat Nicolas al eerder een zelfmoordpoging heeft willen ondernemen. Dit is gewoon nog een poging om een einde te maken aan alle ellende.
13. Verschil tussen het begin en het einde van het boek:
In het begin van het boek komt eigenlijk al meteen tot uiting hoe beschermend de ouders van Nicolas zijn. Het is meteen duidelijk dat Nicolas voor alles dat hij wil moet vechten en dat het niet gemakkelijk is een leven te leiden zoals Nicolas. Er moet het nodige slijmwerk vooraf gaan om mee te mogen op het schooluitje. Hij moet alles tot in de details uitwerken en proberen het zo positief mogelijk bij zijn ouders voor te schotelen. Niet dat hij zo graag mee wil voor de gezelligheid en alles maar meer om er nou ook eens een keer bij te horen. Het einde van het boek, is vaag en een beetje raadselachtig. Hij komt tot de conclusie dat zijn leven geen genade kent, en dat zijn leven hard en moeilijk zal gaan worden. Hij lijkt in het boek te zijn gegroeid tot een serieus, meer volwassen persoon die van binnen erg depressief is en dat ook wel naar de buitenwereld uitstraalt alleen niet op zo’n manier dat iedereen doorheeft wat er nou precies aan de hand is. Het verschil tussen het begin en het einde is dat de lezer in het begin al doorheeft dat Nicolas het moeilijk heeft en dat Nicolas dat in het einde zelf ook ineens doorheeft, verder verschilt het begin en einde van elkaar doordat ze in een beetje andere stijl zijn geschreven. Het begin is eenvoudig. Het einde is wat filosofischer en heel erg open en tegelijkertijd afsluitend. Hij weet dat het leven moeilijk gaat worden. Heel afsluitend zo van dat is het, leven wordt moeilijk punt. En heel open omdat je niet weet hoe moeilijk, hoe hij deze moeilijkheden gaat overwinnen en welke moeilijkheden hij moet overwinnen. En vooral omdat je niet weet hoe het nou zit met de vader van Nicolas.
14. Herkenning in eigen leven of omgeving:
Nu ik dit verhaal heb gelezen ben ik er wel door aangegrepen maar ik heb niet het gevoel dat ik zoiets heb meegemaakt in mijn eigen leven of dat zoiets is voor gekomen in mijn omgeving. Het verhaal is zoals in zoveel boeken vrij heftig en wie weet licht overdreven en zo heftig dat zoiets in een gewoon leven niet voorkomt. Gelukkig heb ik nog nooit meegemaakt dat iemand zo werd gepest, zo alleen was of zo gekwetst dat hij of zij geen zin meer had in het leven en ik hoop dat eigenlijk zo te houden. Wat ik wel herken in mijn omgeving zijn natuurlijk pesterijen. Iedereen zal in zijn leven daar wel mee geconfronteerd worden ik hoop alleen dat de pesterijen die ik dagelijks om me een zie niet resulteren in dergelijk wanhoopsgedrag als dat van Nicolas.
15. Bewustwording van bepaalde dingen:
Ik kan niet echt zeggen dat ik me van bepaalde dingen bewust ben geworden, eigenlijk weet je de meeste dingen wel die in dit boek zijn beschreven, natuurlijk maak je mensen mee die pesten of gepest worden, natuurlijk zie je mensen die eenzaam zijn of alleen en natuurlijk maak je mensen mee die wanhopig zijn. Op tv en in andere mediavormen zijn genoeg verhalen te zien, horen of lezen die gaan over pesten, zelfmoord en eenzaamheid. Maar dat is het dagelijks leven dat je daarvan bewust maakt en niet een roman over Nicolas.

8. Nicolas is een eenzame jongen van een jaar of 9 die met zijn klas op een educatieve wintersportvakantie gaat. Hij heeft hier eigenlijk helemaal geen zin in omdat hij het buitenbeentje van de klas is en altijd wordt gepest. Toch wil hij niet nog meer buiten de klas vallen en gaat dus toch mee. Het gaat vanaf het allereerste begin al fout. Hij mag van zijn te beschermende ouders niet met de bus mee en dus brengt zijn vader hem naar de plaats van bestemming. Hierdoor mist hij dus al alle voorpret in de bus. Nicolas arriveert later dan zijn klasgenoten en als zijn vader is weggereden komen ze tot de conclusie dat hij de tas van Nicolas in de auto heeft laten staan. Dit brengt Nicolas is een lastige positie omdat hij nu van iemand een pyjama moet gaan lenen.

De eerste nacht komt hij zonder veel kleerscheuren door maar daarna beginnen de problemen. In de tweede nacht krijgt hij een natte droom (wat overigens niet zo duidelijk wordt beschreven) en als hij wakker wordt is zijn pyjama helemaal nat. Hij gaat dan een stuk lopen en komt langs een kantoortje waar een telefoon staat. Hij denkt eraan dat hij op dat moment iedereen kan bellen die hij wil maar komt tot de harde conclusie dat er helemaal niemand is die hij kan vertrouwen. Hij besluit naar buiten te gaan en gaat zonder iets anders aan te hebben dan een pyjama de koude nacht in. Het is ijskoud buiten en hij gaat in een auto zitten. In deze auto brengt hij een groot deel van de nacht door, denkend aan allerlei rare dingen zoals hoe het is om dood te gaan. Uiteindelijk wordt Nicolas gevonden door een begeleider. Patrick. Nicolas heeft hoge koorts en wordt apart gelegd om beter te worden, niemand denkt aan een zelfmoordneiging omdat men er van uitgaat dat Nicolas aan het slaapwandelen was. In de tijd dat Nicolas apart ligt voelt hij zich veilig en lekker. Hij is weg van de groep en doezelig door de hoge koorts.

Maar als Nicolas weer beter is moet hij toch weer mee in de sneeuw.Als ze een tussenstop maken in een dorp krijgt hij te horen dat er een jongetje is ontvoerd, wanneer Hodkann de zogehete “vriend” van Nicolas vermeld dat de vader van Nicolas een zelfde kleur auto heeft als de auto waarmee het jongetje is ontvoerd breekt voor Nicolas de hel los. Er worden vele beschuldigingen naar Nicolas en zijn vader toegeworpen en er wordt uiteindelijk besloten dat Nicolas naar huis moet. Patrick zal hem naar huis brengen, Nicolas krijgt op de terugweg een steeds zwaarder voorgevoel. Hij weet dat het iets met zijn vader te maken heeft. Hij voelt dat er of iets heel ernstigs met zijn vader aan de hand is of dat zijn vader al dood is. Als hij uiteindelijk thuiskomt en met zijn bagage naar de deur loopt weet hij dat zijn leven moeilijk en zwaar zal worden…