Boekverslag Jan Wolkers

Turks fruit

... 17 18 19 20 21 [22] 23 24 25 26 27 ...

Info over dit verslag

Geschreven door:

Sander Greter

Niveau:

4VWO

Kwaliteit:

Waardering:

Taal:

Nederlands

Woorden:

1771

Opvragingen:

77

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker Openen in tekstverwerker

Printen Printen

Emailen Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (62 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Jan Wolkers

Laatst gewijzigd op 27 september 2001

Algemene informatie

Titel: Turks Fruit
Schrijver: Jan Wolkers
Uitgever: Meulenhoff
Uitgave: Amsterdam 1990, 38e druk

Overige Informatie:
Turks Fruit als film.Turks fruit is één van de meest succesvolle Nederlandse films aller tijden.De hoofdrolspelersin de film zijn:
Monique van de Ven, die Olga vertolkt
Rutger Hauer, die de rol van de ik-figuur speelt.
De regie is van Paul Verhoeven.
De film wijkt overigens wel iets af van het boek, maar dit is meestal het geval als een boek verfilmd wordt.
De seks-scenes zijn wel hetzelfde gebleven. Verder zijn er ookl kleine dingetjes weggelaten. Zoals de muis waar Olga voor zorgde.
Turks Fruit is een film die eigenlijk iedereen een keer gezien moet hebben, het wordt een soort klassieker. En helemaal nadat je het boek hebt gelezen. Omdat je dan veel herkenningspunten hebt en het je ook opvalt dat de regiseur dingen heeft weggelaten die wel in he6t boek staan.

Motivatie van mijn keuze:

Dit boek heb ik gekozen omdat het op veel literatuurlijsten staat en het al door heel veel leerlingen uit mijn klas gelezen is hierdoor ben ik erg nieuwsgierig geworden.Toen ik het boek las, vielen me een paar dingen op zoals de heel andere normen en waarden en de hele andere ‘wereld’ die beschreven werd.

Samenvatting:

Het boek gaat staat de ik-persoon centraal samen met relatie met zijn vrouw Olga. Olga is bij hem weggeaan nadat zij een tijdje hadden samengewoond en getrouwd zijn geweest. Hij kijkt in het verhaal terug op de hoogtepunten van hun relatie. Het verhaal is dus niet chronologisch verteld. Het begint echter wel gewoon met hun ontmoeting en eindigt dan ook met hun afscheid. Ook beschrijft hij wat er in Olga’s leven nog meer gebeurd. Ze trouwt namelijk daarna tweemaal met een andere man, maar die huwelijken lopen allemaal uit op niets.
In de eerste hoofdstukken van het boek beschrijft de ik-figuur de ontmoeting met Olga. Als hij staat te liften langs de snelweg en Olga hem mee neemt. Ze seksenvoor het eerst in haar auto. Daarna verteld de ik-figuur hoe het leven bij Olga thuis was. Haar vader die vaak in zijn neus zat te peuteren en daarna, van het opgedroogde snot, bolletjes draaide om ze vervolgens onder zijn stoel te plakken. Haar vader vertelde ook altijd dezelfde mop, van die twee jongens die naar Parijs gingen, die gingen niet. Verder owrdt ook de moeder van Olga uitvoerig beschreven, bijvoorbeeld dat ze altijd vreemdging met klanten en vrienden, maar thuis de goede huisvrouw uithing.

Ook worden de hoogtepunten uit het seksleven en hun bijna niets kostende trouwdag, wanneer Olga achter op de fiets moet om naar het stadhuis te komen, worden allemaal uitvoerig en erg humoristisch beschreven.

Er wordtvolgens mij dan ook langzaam naar een bepaald punt toegewerkt. Dit is geloof ik het moment als Olga tijdens een zakendiner zit te flirten met een zakenrelatie, De ikpersoon weet dan niet wat hij moet doen. Dan wordt hij er zo misselijk van dat hij de tafel onder kotst. Olga vindt dit niet leuk en trekt weer in bij haar moeder, die eindelijk haar zin heeft, namelijk omdat ze altijd al wilde dat ze uit elkaar gingen. Niet kort daarna volgt een echtscheiding. Nadat Olga hem verlaten heeft loopt de spanning weer af. Het verhaal gaat verder met het leven van de ik-figuur en soms wat stukjes uit Olga’s leven. De ik-figuur neukt met alle meisjes die hij, bij wijze van spreken, tegen komt. Maar hij blijft ze steeds vergelijken met Olga. En niemand komt volgens hem ook maar iets in de buurt. Ze zien elkaar soms, alleen bij toeval, in de stad, maar dan hebben ze alleen ‘nutteloze’ gesprekken. Elke keer als ze elkaar weer ontmoeten voelt de ik-figuur zich weer enkele dagen heel eenzaam.

In het laatste gedeelte van het boek komt Olga terug uit de Arabische golf, waar zij met haar derde echtgenoot jaren heeft gewoond. Als Olga terug in Nederland is word het huwelijk verbroken. Olga heeft regelmatig last van hoofdpijn en is vaak moe. Dan belt op een dag naar de ik-persoon om de situatie uit te leggen. Olga had een hersentumor zo groot als een stuk toiletzeep. Ze moest een hersenoperatie ondergaan. De doktoren hadden alles weggehaald behalve de wortels, die zaten te diep. Olga zou nooit meer beter worden. Door de vele bestralingen die Olga moest ondergaan verloor zij haar haar. De ik-figuur komt elke dag langs en ziet Olga aftakelen. Op het laatst ziet ze bijna niets meer, toch blijft hij haar bloemen geven en op een dag koopt hij voor haar een rode pruik. Het enige wat Olga durfde te eten met haar loszittende tanden was turks fruit. Olga gaat op een vroege voorjaarsavond dood. De dokter vraagt of Olga de pruik op moet houden. De ik-persoon antwoordde met:,,Ja, zo had ze het zelf gewild.”

Titelverklaring:

De titelverklaring werd al in de samenvatting genoemd. Turks Fruit is het fruit dat zij alleen nog maar durfde te eten, vanwege haar loszittende tanden.

Thema:

Het thema is liefde, de relatie van de ikpersoon en Olga. Dit staat centraal in het hele boek.

Personages:
De hoofdpersoon,
De hoofdpersoon is de ikpersoon. Hij is een kunstenaar en beeldhouwer. Hij heeft een relatie met Olga met wie hij ook getrouwd is. Deze relatie is ook zeer diepgaand. Als Olga hem verlaat weet hij niet meer wat hij moet doen, hij is radeloos. De vraag die hem door het boek bezig houdt is waarom. Waarom heeft Olga hem verlaten. Hij geeft zijn schoonmoeder de schuld, met wie hij een haat-relatie heeft.

Olga,

Het boek draait de hele tijd om haar. Olga is een vrouw met rode haren en volgens de ikpersoon heeft ze een droomlichaam. Zij heeft een relatie met de ikpersoon gehad en daarna nog twee anderen. Olga gaat op een zeer jonge leeftijd dood aan een hersentumor.

De moeder van Olga,

Zij is een beetje ongevoelig. Als haar man overlijdt toont zij geen enkele emotie. Doet al zijn bezittingen weg en leeft vrolijk verder. Zij heeft borstkanker gehad vandaar dat zij maar één borst heeft. Tegen Olga zij ze vroeger dat Olga zo hard had gezogen bij de borstvoeding, dat de borst nu helemaal leeg was.Dit geloofde Olga heel lang.

De vader van Olga,

Een man die zich eenzaam voelt. Hij kan niet veel meer. Olga’s vader moet eigenlijk op dieet maar hij zich daar niet aan. Dat wordt later ook zijn dood.

De opbouw:
Het verhaal was soms wel moeilijk te begrijpen, de ikpersoon vertelde zijn gebeurtenissen. Maar helemaal door elkaar met terugblikken. De terugblikken waren meestal wel begrijpelijk, er werden dan gewoon wat dingen beter en uitgebreider uitgelegd. Er zit dan ook niet echt een lijn in het boek. Elk hoofdstuk lijkt wel een apart verhaal dat terugslaat op de titel van het hoofdstuk.

Tijd waarin het verhaal zich afspeelt:
Het speelt zich waarschijnlijk af in de jaren zestig. Dat kan je, volgens mij opa, afleiden van de messen uit de Tweede Wereldoorlog, die als relatiegeschenk dienen.

Ruimte:

De plaats waar de meeste gebeurtenissen zich afspelen is in Amsterdam, in het atelier tevens woonruimte. Daar sekst hij wat af met al zijn vriendinnen, maar met name Olga. Daar staat Olga ook vaak model. Hij verwerkt daar ook zijn verdriet. Ook speelt het verhaal zich soms in Alkmaar af. Want daar woont Olga en is ook de winkel van vader de vader van Olga, “Hermes”.

Perspectief en vertelsituatie:
Het verhaal is verteld in de ik-vertelsituatie, want je ziet het verhaal gewoon door zijn ogen. Je kan, doordat je het verhaal door zijn ogen ziet, je goed inleven in het verhaal.

Bronvermelding:
Jan Wolkers in “grote ontmoetingen” van Ed Popelier.
Internet voor informatie over Jan Wolkers.
De film “Turks Fruit”.

Persoonlijke beoordeling:

De gebeurtenissen in het boek waren erg realistisch. Jan Wolkers schijnt trouwens ook nog te hebben verteld dat het boek autobiografisch zou zijn. Ik vind het wel goed als alles zo realistisch op me overkomt, zeker met dit soort ‘alledaagse’ gebeurtenissen.
Het boek heeft me niet aan het denken gezet. De problemen die in het boek voorkwamen waren namelijk niet erg diepgaand. De hersentumor van Olga zou me normaal aan het denken moeten zetten, maar Jan Wolkers ging er zo snel overheen dat dat niet is gebeurd. Net zoals de dood van Olga’s vader. Het enige probleem wat goed en uitvoerig beschreven werd, was het feit dat Olga de ikpersoon verliet. Je kon de pijn van de ikpersoon soms bijna voelen.

Er waren niet erg veel personages. De enige echt belangrijke personen waren Olga en de ikfiguur. De moeder van Olga was een bijpersoon en de vader van Olga ook. Andere personen waren eigenlijk alleen de zakenrelaties van Olga’s moeder en een paar wethouders. Ik vond het niet vervelend dat er maar twee echte karakters waren, ik vond het eigenlijk niet eens storend.
Ik kon me goed inleven in de hoofdpersoon, al dacht hij heel anders dan ik. De hoofdpersoon was een stuk nuchterder dan ik en handelde soms een beetje simpel naar mijn gevoel. Hij was erg vasthoudend en trok zich te weinig aan van de buitenwereld. Toch was het leuk met deze persoon mee te voelen.

De opbouw was niet simpel, maar toch best goed te volgen. De sprongen die in de tijd genomen werden waren erg logisch en daardoor werd het verhaal ook niet echt lastig om te lezen. Ik vond het verhaal niet echt spannend qua gebeurtenissen, maar wel qua opbouw. Ik wilde steeds meer weten en dat spoort je steeds weer aan de zelfde avond nog even een uurtje langer te lezen, zodat ik het boek ook eigenlijk in no-time uit had. Zo begon het boek met de ikpersoon die net verlaten was. Dan wil ik weer weten waarom hij verlaten was en door wie. Ik hou er absoluut niet van als er vragen onbeantwoord blijven dus daarom vond ik het einde ook wel goed zo. Olga was dood, de ikpersoon hoorde van de arts dat hij veel voor haar betekend had, dat ze zijn pruik tegen zich had aangedrukt. Daar houd ik van: alles wat gezegd moest worden was gezegd. De ikpersoon kon nu weer zijn eigen leven oppakken.

Ik vond eigenlijk de manier hoe Jan Wolkers over de seksscenes schreef ook best leuk, door zijn woordkeuze maar helemaal de manier waarop hij over seks leek te denken. Hij behandelde absoluut niet de gevoelswaarde van seks, alleen het genot dat de ikpersoon ervan had. Het leek voor hem niet meer te zijn dan iets lekkers waar hij geen genoeg van kon krijgen, dit vond ik erg grappig.Ik vond het taalgebruik dan ook niet storend in het boek. Wat ik ook erg leuk vond was de eigenlijk constante humor, en het gebruik van veel poulaire woorden, ook dit vond ik erg leuk.

Verder vond ik het boek erg leuk, echt een succes.

Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.

Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.

naar boven