Boekverslag Boudewijn Büch

Info over dit verslag

Geschreven door:	jilse [meer]
Niveau:	4HAVO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1358
Opvragingen:	1

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (35 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Boudewijn Büch

• Brieven aan Mick Jagger (5)

  1988

• De blauwe salon (1)

  1981

• De bocht van Berkhey (3)

  1996

• De hel (21)

  1994

• De kiezen van de keizer (0)

  2000

• De kleine blonde dood (72)

  1985

• De rekening (8)

  1989

• Eerstejaars (1)

  1985

• Geestgrond (5)

  1995

• Het bedrog (4)

  1993

• Het dolhuis (17)

  1987

• Het geheim van Eberwein (6)

  2003

• Links! (1)

  1986

• Weerzien (1)

  1984

1)Het dolhuis
04-05-‘01

2)Boudewijn Büch
het dolhuis
eerste druk 1987
16de druk 1998
gelezen op 02-05-‘01

3)Ik heb dit boek gekozen omdat het over daders en slachtoffers moest gaan. Ik las op de achterkant dat het ging over een gekkenhuis, dus dacht tik dat er zeker wel een dader of een slachtoffer in voor zou komen. Ik had gedacht dat het over een gekkenhuis zou gaan, en dan waarom deze mensen gek zijn of zijn geworden. Maar het gekkenhuis is eigenlijk maar een deel van het verhaal, het gaat over één persoon in het gekkenhuis, en ik had gedacht dat er meerdere personen in het gekkenhuis zouden worden uitgelicht.

4)Winkler wordt als kind misbruikt door zijn vader. Om hem en zijn vader geschieden te houden, sturen ze hem naar een gekkenhuis in Brabant. Daar worden alle patiënten lichamelijk en geestelijk mishandeld. Als Winkler uit het gekkenhuis komt doen zijn vader en moeder heel afstandelijk, en hij moet altijd alleen eten. Hij is heel eenzaam, en denk elke dag aan de dood. Hij begrijpt niet waarom ze hem in het gekkenhuis hebben gestopt, hij was ten slotte niet gek.
Al zijn relaties gaan op een gegeven moment ook kapot, ze houden het nooit heel lang bij hem uit.
Hij reist veel en op een dag gaat zijn vader dood. En hij terug om een antwoord te krijgen op zijn vragen, en zijn moeder en mevrouw sprong vertellen hem alles.

5)Het hoofdthema van dit boek is volgens mij incest.
Winkler wordt als kind misbruikt door zijn vader. Hij weet niet dat dit ‘fout’ is en laat zijn vader zijn gang gaan. Omdat dit niet kan, stuurt zijn moeder hem naar een gekkenhuis. Anders komt het verhaal bij de politie terecht en kan zijn vader een straf verwachten. En hij wordt dus zonder dat hij weet waarom het gekkenhuis in gestuurd.

6)Daders en slachtoffers speelt een rol in dit boek, de dader in dit verhaal is duidelijk de vader van Winkler. Hij is oversekst en het maakt hem niet uit met wie en hoe. Hij had zelfs seks met zijn zoon en met een oudere dame. Ook was de vader alleen gelukkig als andere ongelukkig waren. Hij kon dus het leven van sommige heel zuur maken. Een slachtoffers is duidelijk Winkler, maar ook de moeder van Winkler leed erg onder het gedrag van zijn vader. Zij kon ook niet van hem scheiden omdat vader dan dreigde het hele dorp te vertellen dat ze vroeger een hoer was geweest, en dat hij haar uit dat leven heeft gehaald.

7)Het verhaal speelt zich af in de jaren ’50. Alles is heel goedkoop in het verhaal. Winkler koopt namelijk een sigaar voor 40 cent. Ook heeft men in die tijd nog een hele vreemde manier van therapie. Alles moet met regelmaat en ze laten de patiënten niet leven. Hun mond werd gesnoerd en men duldde geen tegenspraak. Ook werd er heel hard opgetreden wanneer ze iets fout deden.

8)Het tijdsverloop van het verhaal is heel raar. Er lopen verhalen door elkaar, het zijn allemaal over het leven van Winkler maar het 1ste hoofdstuk begint dat Winkler naar het gekkenhuis moet. En het 2de hoofdstuk gaat over Winkler nu.
Het 3de hoofdstuk sluit weer chronologisch aan op het 1ste. Maar het 4de hoofdstuk is weer een stuk uit Winkler leven vlak voor nu. Het is in het begin heel erg wennen, en heel verwarrend. Maar als je eenmaal door hebt dat het om en om het hoofdstuk een verhaal wordt verteld is het heel gemakkelijk te volgen. Alleen gaat het ene verhaal vooruit in tijd en het andere achteruit. Op het einde van het boek is het allemaal heel duidelijk, en krijgt Winkler eindelijk te horen waarom hij nou in het gekkenhuis heeft gezeten.

9)Het boek sprak mij wel aan, en ik vond het niet erg om het te lezen. Ik heb er gewoon een dag voor uitgekozen en heb hem in 3 uur uitgelezen. Ik vind het een heel zielig verhaal, omdat Winkler in het gekkenhuis belandt zonder dat hij gek is, en ook niet weet waarom hij er heen moest. Niemand bezoekt hem in het weekend en hij is heel eenzaam. Zijn vader hoeft niet naar een gekkenhuis terwijl hij juist wel die hulp kon gebruiken. Ook heeft het gekkenhuis hele rare methodes om de kinderen beter te maken. Ze mishandelen ze gewoon. Geestelijk en lichamelijk. En dat kan nu toch niet meer voorkomen, nu hebben we veel betere therapie methodes.
Winkler blijft heel lang met de vraag in zijn hoofd lopen van waarom hij nu eigenlijk naar het gekkenhuis moest. Niemand wil het hem dat vertellen. Dus stelt hij op een gegeven moment zijn moeder de keuze, of zij vertelt hem alles of hij hoeft haar nooit meer te zien. En hij krijgt dan pas na vele jaren te horen waarom. En dat hij eigenlijk nooit naar het gekkenhuis toe hoefde. Dat vind ik behoorlijk lullig voor hem.
Ook denkt hij dat de seks met zijn vader normaal is. Hij is nog te jong om te begrijpen dat het allemaal niet goed is. En daar maakt zijn vader mooi misbruik van.
Ik vind het verhaal ook wel grappig door de rare tijdsvolgorde in het boek.

Verdiepingsopdrachten.
1)ik heb het boek dolhuis van Boudewijn Büch vergeleken met het fragment van hans Dorrestein “gevaarlijke stroom’.
Het valt mij meteen op dat bij beide verhalen de vader de dader is, en wordt er een kind slachtoffer van. Deze vaders zijn beide gewoon gek.
Dit verhaal gaat vooral over het pesten van een kind, maar in het verhaal van Boudewijn Büch gaat het over incest. De manier van schrijven vind ik ook op elkaar lijken. Het is heel realistisch, maar toch heel vervelend om te lezen. Doordat het zo gruwelijk is wat er met die kinderen gebeurd. Maar in het echt bestaan er toch ook van zulke mensen.
De man uit het boek van hans Dorrestein is eigenlijk jaloers op zijn vrouw, omdat zij bij hem weg is gegaan en omdat zijn kinderen haar liefhebben. Hij probeert dus op zijn kinderen te wreken. Want dan wordt zijn ongelukkig, en dan kan hij gelukkig zijn. Dat is dus net zoiets als bij het boek van Boudewijn Büch, die man kan ook niet gelukkig zijn als iedereen gelukkig is. Hij probeert andere ongelukkig te krijgen, zodat hij dan gelukkig kan zijn.
Deze mannen hebben dus veel van elkaar weg.
De man in het verhaal van boudewijn Büch probeert mensen ongelukkig te maken met seks, en de man in het verhaal van Hans Dorrestein probeert dat met geweld op anderen.

2) in dit boek sprak Winkler mij het meest aan. Het is ook wel de grootste rol die erbij zit. Maar wel een opmerkelijke. Dit figuur is altijd nerveus. Vroeger kwam hij altijd op voor zijn eigen mening, en zei altijd alles wat in hem opkwam. Toen hij in het gekkenhuis terechtkwam heeft hij het afgeleerd, op harde wijze. Het werd een stil jongetje, en hij liet ook niets los meer tegen de psychiaters. Hij was zo gewend dat mensen vervelend tegen hem waren dat hij zich verbaasde over de vriendelijkheid van mensen toen hij het gekkenhuis uit kwam.
Winkler heeft dus op een gegeven moment de keuze gemaakt om zich rustig te houden in het gekkenhuis. Omdat hij anders werd mishandeld. Hij is ook altijd rustig gebleven. Hij is ook niet in opstand gekomen toen hij elke dag alleen moest eten. En hij heeft op het einde zijn moeder een keuze laten maken. Maar verder heeft hij niet echt keuzes gemaakt.
Zijn relatie met zijn vader is heel raar. Toen hij klein was liet hij zijn vader incest plechten op hem. Als hij uit het gekkenhuis komt is zijn relatie met zijn vader weg. De relatie met zijn moeder is helemaal niet hecht. Hij heeft eigenlijk niet echt relaties met mensen. Ook de relaties met zijn vriendinnen zijn voor korte duur.
Ik vind het goed dat hij in het begin van het verhaal zo goed zijn mening laat horen. En het zijn geen vervelende opmerkingen. Wat ik wel raar vind is dat hij als hij ouder is zoveel drinkt en elke keer dus dronken is.
Dit figuur is een duidelijk slachtoffer. Een slachtoffer van incest.