Waar gaat jouw geld allemaal aan op? Heb jij een gat in je hand? Of ben je juist een spaarder? Heb jij een bijbaantje of heb je die extra inkomsten niet nodig?

Doe mee aan het Scholierenonderzoek van het Nibud en steun zo kinderen in arme landen!

Boekverslag Jan Wolkers

Turks fruit

... 34 35 36 37 38 [39] 40 41 42 43 44 ...

Info over dit verslag

Geschreven door:

Bassie Versendaal [meer]

Niveau:

5HAVO

Kwaliteit:

Waardering:

Taal:

Nederlands

Woorden:

4904

Opvragingen:

77

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker Openen in tekstverwerker

Printen Printen

Emailen Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (25 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Jan Wolkers

Laatst gewijzigd op 28 augustus 2001

Titel: Turks fruit
Ondertitel: geen
Schrijver: Jan Wolkers

Jan Hendrik Wolkers werd in Oegstgeest geboren als 3e kind in een gezin wat later 11 kinderen zou tellen. Zijn ouders waren zeer streng gereformeerd en dagelijks werd er uit de bijbel gelezen. Dit verklaart ook de grote bijbelkennis die veel van zijn boeken bevatten. Hij had veel respect voor zijn vader, die een kruidenierszaak had, maar haatte hem tegelijk. Vanwege slechte resultaten wordt hij van de MULO gestuurd, waarna hij een aantal baantjes heeft gehad, zoals dierenverzorger, tuinman en lampenkappenschilder. Op 1 oktober 1940 schreef hij zich in op de avondtekenschool in Leiden, 'Ars Aemula Naturae'. Tijdens de WOII zat hij ondergedoken in Leiden. In 1944 stierf zijn oudste broer aan difterie, voor wie hij veel respect had, omdat hij tegen hun vader durfde te protesteren. In 1947 trouwt hij voor de eerste keer met Sibylle. Na de Tweede Wereldoorlog studeert Jan Wolkers beeldhouwkunst in Amsterdam (1949-1953), Den Haag en Straatsburg. In 1957 krijgt hij een beurs om stage te kunnen lopen bij Zadkine in Parijs. Daar begon hij ook met schrijven van verhalen. Hij debuteerde in 1969, op 36-jarige leeftijd met de verhalenbundel 'Serpentina's patticoat'. Hoofdthema's van zijn werk zijn: de dood, seksualiteit, aftakeling haat-liefdeverhoudingen. Zijn manier van schrijven hierover riep veel kritiek op. Daardoor bleef zijn beeldende werk steeds minder belicht. Zijn literaire prijzen waren:
-Prozaprijs van de gemeente Amsterdam in 1963 voor 'Serpentina's petticoat. (In 1966 gaf hij de geldprijs terug, uit protest tegen het politieoptreden tegen de Provo's).
-In 1982 weigerde hij de Consantijn Huygens-prijs.
-In 1989 weigerde hij de P.C. Hooft-prijs.
-Busken-Huetprijs in 1991 voor de essaybundel 'Tarzan in Arles'.
Verschenen in: 1969
Aantal blz: 203
Leestijd: 8 uur
Uitgelezen op: 3 februari 2001
Uitgeverij: Rainbow pockets

Waarom heb ik dit boek gekozen:

Iemand had het me aangeraden en ik had de film vroeger weleens gezien maar ik wist niet veel meer van de film af dus wilde ik die dingen terughalen zodat ik het me weer voor kon trekken.

Verwachtingen vooraf:

Een boek waarin een man helemaal bezeten is van seks en van een vrouw. Deze twee motieven zullen dus wel regelmatig in het boek voorkomen.

Eerste reactie achteraf:

Het is een lastig boek met veel verwijzingen buiten het boek. De hoofdpersoon wijst vaak terug op bepaalde liedjes (muziek) die ik niet ken. Dit vind ik best lastig, omdat ik denk dat ik het boek beter begrijp als ik die liedjes ken. De mensen die, die liedjes kennen zullen het boek beter begrijpen dan ik, denk ik. Maar iets in me zegt dat ik niet zoveel waarde daar aan moet hechten (aan die liedjes).

Heeft dit werk me aan het denken gezet?

Nee, ik heb er geen echte levenslessen uit kunnen halen. Het was voor mij gewoon een boek. Ik herkende ook geen bepaalde personen in het boek die overeenkomstig waren met die vanuit mijn omgeving.

Heb ik iets aan dit werk gehad?

Nee, ik vond het gewoon een verhaal en meer niet. Dit komt omdat ik geen motto in dit boek heb gevonden, en zelf er ook niet echt één kan verzinnen. Ik had wel verwacht dat er een motto in zou staan of er één uit kon concluderen maar dat lukte me ook niet. Dit vond ik toch wel opvallend eigenlijk.

Spreekt dit werk mij aan?

Nee, ik denk dat ik het boek niet goed begrijp. Dit vind ik vervelend en dus daarom spreekt het me niet aan.

Korte samenvatting:

Het boek gaat over de ik-figuur en de relatie met zijn vrouw Olga. Olga heeft hem verlaten nadat zij samengewoond hebben en getrouwd zijn geweest. Hij blikt terug op de hoogtepunten van hun relatie. Het verhaal is dus niet chronologisch verteld. Het begint met de ontmoeting en eindigt met het afscheid. Ook beschrijft hij wat er in Olga's leven nog meer gebeurd. Ze trouwt tweemaal met een andere man, maar die huwelijken worden alle twee verbroken. In de eerste hoofdstukken van het boek beschrijft de ik-figuur de ontmoeting met Olga.
Als hij staat te liften langs de snelweg neemt Olga hem mee. Zij bedrijven in haar auto voor het eerst de liefde met elkaar. De ik-figuur vertelt hoe het leven bij Olga thuis was. Haar vader die vaak in zijn neus zat te peuteren en van het opgedroogde snot draaide hij bolletjes om ze vervolgens onder zijn stoel te plakken. Haar vader vertelde ook altijd dezelfde mop, van die twee jongens die naar Parijs gingen, die gingen niet.
Olga's moeder die de ik-figuur nooit heeft gemogen, die altijd vreemdging met klanten en vrienden, maar thuis de goede huisvrouw uithing. Ook worden de hoogtepunten nauwkeurig beschreven wanneer zij op seksueel gebied bezig zijn. Of de geweldige vakantie op Ameland. De vele keren dat Olga model staat, en hun bijna niets kostende trouwdag, wanneer Olga achter op de fiets moet om naar het stadhuis te komen.

Er wordt langzaam naar een hoogtepunt (climax) toegewerkt. Als Olga tijdens een zakendiner zit te flirten met een zakenrelatie. De ik-figuur weet niet wat hij moet doen. Opstaan en weglopen of blijven zitten? Dan wordt hij er zo misselijk van dat hij de tafel onder kotst. Olga neemt dit niet en trekt weer bij haar moeder in, die eindelijk haar zin heeft dat ze uit elkaar zijn.
Niet kort daarna volgt een echtscheiding. Nadat Olga hem verlaten heeft loopt de spanning weer af. Het verhaal gaat verder met het leven van de ik-figuur en soms wat fragmenten uit Olga's leven. De ik-figuur vergooit zich aan alle meisjes die hij tegen komt. Maar hij blijft ze altijd vergelijken met Olga. En niemand komt volgens hem ook maar iets in de buurt van haar.
Ze zien elkaar alleen bij toeval soms in de stad, maar alleen nutteloze gesprekken volgen. Elke keer als ze elkaar weer ontmoeten voelt de ik-figuur zich weer enkele dagen heel eenzaam. Olga was alles voor hem. In het laatste gedeelte van het boek komt Olga terug uit de Arabische golf, waar zij met haar derde echtgenoot jaren heeft doorgebracht. Als Olga terug in Nederland is word het huwelijk verbroken. Olga heeft regelmatig last van hoofdpijn en is vaak moe. Dan belt op een dag haar moeder op naar de ik-figuur om de situatie uit te leggen.
Olga had een hersentumor zo groot als een stuk toiletzeep. Ze moest een hersenoperatie ondergaan. De doktoren hadden alles weggehaald behalve de wortels, die zaten te diep. Olga was ongeneeslijk ziek. Door de vele bestralingen die Olga moest ondergaan verloor zij haar haar. De ik-figuur komt elke dag langs en ziet Olga aftakelen. Op het laatst ziet ze bijna niets meer, toch blijft hij haar bloemen geven en op een dag koopt hij voor haar een rode pruik. Het enige wat Olga durfde te eten met haar loszittende tanden (dat denkt ze) was turks fruit
Olga sterft op een vroege voorjaarsavond. De dokter vraagt of Olga de pruik moet houden. De ik-figuur antwoordde met: ,,ja, zo had ze het zelf gewild".

Doelstelling van de schrijver:

Veel motieven (misschien wel allemaal) die in het boek vookomen heeft hij allemaal zelf meegemaakt. Hij wil denk ik meedelen dat je niet alles zomaar weg moet stoppen, maar ook onder ogen moet durven te zien. Dit gebeurt in het boek een beetje aan het einde bij Olga die dit zelf toegeeft dat ze het weg probeert te stoppen.

Periode waarin het verhaal zich afspeelt:

De jaren '60 waarschijnlijk. Je zou het in ieder geval goed in deze tijd kunnen plaatsen

Vertelde tijd:

Niet precies vast te stellen. Het verhaal begint bij de eerste ontmoeting van de verteller met Olga tot aan wanneer Olga sterft. Hier tussen heeft ze een relatie met de verteller en nog 3 andere relaties. Deze relaties lopen allemaal op de klippen. Ik denk dat er ongeveer 6 à 7 jaar tussen de eerste ontmoeting en tot aan ze sterft zit.

Verteltijd:

203 bladzijde, 8 uur

Vertelperspectief:

Ik-vertelperspectief, alles wordt beleefd vanuit de flashbacks van de verteller.

Ruimte:

Het grootst gedeelte speelt zich af in Noord-Holland. In de steden Alkmaar en Amsterdam. Voor de rest is de hoofdpersoon in alle provincies geweest behalve in Zeeland. Olga reist nog verder en ziet verschillende delen van de wereld.

Taalgebruik en stijl:

Er komen wel een paar lastige woorden in het boek voor maar die zijn niet van groot belang. De liedjes moet je denk ik kennen om het boek beter te begrijpen maar voor de rest is alles goed en makkelijk te begrijpen. De stijl is ook niet moeilijk vind ik.

Begin en het einde van het verhaal:

Het verhaal begint met de eerste ontmoeting van de ik-verteller met Olga en eindigt wanneer Olga sterft.

Volgorde van de gebeurtenissen:

Het verhaal wordt niet-chronologisch verteld. Het hele verhaal is een terugblik eigenlijk. Er zitten heel veel terugblikken in het verhaal. De effecten van sommige terugblikken zijn soms een beetje onduidelijk ze zitten door het hele boek verspreid. De andere terugblikken zijn makkelijk en hulpvol omdat je nu weet wat er in de overgeslagen stukken in details is gebeurd. Meestal wanneer de ik persoon nog verder terugblikt heeft het als functie uitleggen.

Samenhang:

De hoofdpersoon verlangt zo naar Olga, maar kan in de meiden met wie hij naar bed gaat niet Olga vinden. Hij probeert haar te vinden in de meiden met wie hij naar bed gaat.
Citaat: 'Ik kon het gewoon niet vinden. Haar niet. Olga. Bij al die mokkels uit alle windstreken door het toeval bij elkaar geveegd in mijn bed vond ik maar een klein stukje van wat ik zo heftig begeerde, waar ik als een gek naar verlangde. De één had haar ogen (bijna natuurlijk, anders was dat al voldoende geweest) de ander haar billen, haar stem, haar navel, haar heupen, zat onder de sproeten als het asfalt van Fifth Avenue in New York na een ticker tape parade zoals mijn rooie schat.'

Verhaallijn:

Alles speelt zich af rond de ik-persoon (verteller) en Olga.

Spanning:

Er is sprake van korte spanningsbogen maar soms ook wel een paar lange spanningsbogen. Deze lange spanningsbogen zijn veroorzaakt door flashbacks zodat het langer duurt voordat je antwoord krijgt op bepaalde vragen. Maar dit zorgt er wel weer voor dat de lezer nieuwsgieriger wordt. En in de flashbacks zit ook nog nuttige informatie, die je kunt gebruiken voor het oplossen van vragen. Omdat er vrij veel spanningsbogen zijn bevat het boek minder heftige hoogte punten.

Personages:

Ik-figuur:
Hij is een kunstenaar en beeldhouwer. Hij heeft een relatie met Olga met wie hij ook getrouwd is. Deze relatie is ook zeer diepgaand. Als Olga hem verlaat weet hij niet meer wat hij moet doen, hij is radeloos. De vraag die hem door het boek bezig houdt is waarom. Waarom heeft Olga hem verlaten. Hij geeft zijn schoonmoeder de schuld, met wie hij een haat-relatie heeft. De ik-figuur is een vrij eenzaam persoon.

Olga:
Het boek draait de hele tijd om haar. Olga is een vrouw met rode haren en volgens de ik-figuur heeft ze een droomlichaam. Zij heeft een relatie met de ik-figuur gehad en daarna nog drie relaties. Olga is op een zeer jonge leeftijd gestorven aan een hersentumor.

De moeder van Olga:
Zij is een beetje ongevoelig. Als haar man overlijdt toont zij geen enkele emotie. Doet al zijn bezittingen weg en leeft vrolijk verder. Zij heeft borstkanker gehad vandaar dat zij maar één borst heeft. Tegen Olga zij ze vroeger dat Olga zo hard had gezogen bij de borstvoeding, dat de borst nu helemaal leeg was. Olga heeft dat verhaal lang geloofd.

De vader van Olga:
Een man die zich eenzaam voelt. Hij kan niet veel meer. Olga's vader moet eigenlijk op dieet maar niemand houdt zich daar aan. Dat wordt later ook zijn dood.

Titelverklaring:

Turks fruit is het enige wat Olga kan eten als ze ziek is en denkt dat haar tanden loszitten. De titel geeft ook de tegenstelling aan van de mooie gezonde Olga in het begin van het verhaal, en het lelijke zieke wrak dat ze is aan het einde. Fruit staat voor gezondheid en vruchtbaarheid, terwijl Turks fruit snoepgoed is en dus bederfelijk en slecht.

Motto:

De avonturen van Kuifje: VLUCHT 714

Rastapopoulos: Ik naar? Ik ben de grootste naarling van de hele wereld! Het is erg, maar toch écht waar!
Carreidas: O, nee, ik ben de grootste naarling van de wereld… En ik ben trouwens veel rijker!
Rastapopoulos: Misschien, maar ik heb mijn drie broers en mijn twee zussen geruïneerd en mijn ouders
uitgezogen… Nou, wat zegt u daarvan?
Carreidas: Dat is nog niks! Ik ben zo slecht geweest tegen mijn oudetante, dat ze gestorven is van verdriet!
Rastapopoulos: Nu heb ik er genoeg van! Vooruit, geef toe, dat ik slechter ben dan u!
Carreidas: Nooit! Hoort u dat? Ik sterf nog liever!

Dit stukje is een dialoog tussen miljonair Carreidas en schurk Rastapopoulos. Deze 2 personen maken ruzie over wie er de ergste schurk van hun tweeën is. Dit motto komt overeen met de relatie tussen de ik-figuur en de moeder van Olga.

Genre:

Turks Fruit is een liefdesroman. De liefde van de ik-figuur, je ziet alles door zijn ogen, Olga is het voornaamste onderwerp waar het boek om draait.

De verdieping (verwerkingsopdrachten):

Verwerkingsopdrachten

Beeldhouwer Erik heeft een turbulent liefdesleven tot hij zijn grote liefde Olga ontmoet. Zij trouwen tegen de zin van Olga’s ouders. Ondanks dat, beleven zij een grote liefde voor elkaar.
Er zijn verschillende problemen in de relatie tussen Erik en Olga, steeds komen ze er weer uit.
Wat zal deze relatie echt gaan verpesten?
Sla het boek open en word “meegesleurd” in dit ontroerende maar ook humoristische verhaal. En ontdek zelf wat er mis is gegaan.

Opdracht: 18 (blz 26 lit wb)
Maak een grafische voorstelling van de spanningsopbouw in het boek dat jij gelezen hebt.

Het onderwerp:

Het onderwerp vond ik wel interessant, maar zelf heb ik het nog niet zo erg meegemaakt. Ik heb er weleens over nagedacht, maar ik was er al weer best snel overheen. Het duurde geen jaren zoals bij de hoofdpersoon in het boek. Het onderwerp werd diep behandelt. Je kreeg te weten wat de persoon voelde en dacht en bij het onderwerp verloren liefde is dit niet zo raar

De gebeurtenissen:

De gebeurtenis dat ze uit elkaar zijn is het belangrijkst. Hij wil haar terug, hij verlangt naar haar. Het aantal gebeurtenissen waren genoeg, het was geen verveling of wat dan ook.
De gebeurtenissen waren soms om te lachen anderre vond ik weer een beetje te veel seks (details), maar niet te echt te veel er waren ook wat triestte gebeurtenissen.
De gebeurtenissen waren wel geloofwaardig, maar soms vond ik ze wel extreem of asociaal. Bijvoorbeeld de gebeurtenis dat de schoonvader van de hoofdpersoon gewoon wordt vet gemest vond ik gewoon niet normaal, waardoor je toch medelijden met zijn schoonvader krijg en toch een beetje haat tegen zijn schoonmoeder (die zorgde daarvoor).

De personen:

De hoofdpersoon kon wel levensecht zijn in het verhaal. Er waren geen dingen die niet konden in het echt. Ik kon me zelf een klein beetje inleven in de hoofdpersoon. Het thema verloren liefde lag bij hem alleen een stuk hoger dan bij mij. De eigenschappen van de hoofdpersoon kon ik niet bij mezelf terug vinden. Hij is creatief, ik niet, hij slordig, ik niet (nu zie ik u denken, hè), hij houdt wel van mensen (soms te erg) te pesten, ik niet (klein beetje, maar weet wanneer moet stoppen). Geen van de personen uit het verhaal kan ik in mijn eigen levenswereld plaatsen.
Het gedrag van de hoofdpersoon heeft me niet beïnvloed. Dit kwam omdat ik er geen levenslessen uit kon trekken.
Zijn eigenschap dat hij om een mop lacht terwijl hij hem niet leuk vindt vind ik wel goed (alhoewel dit niet eerlijk is natuurlijk). Voor de rest vond ik zijn eigenschappen allemaal niet zo goed.
De hoofdpersoon was goed voor het verhaal. Ik zou niks veranderd hebben aan de hoofdpersoon.

De opbouw:

Het verhaal was niet moeilijk opgebouwd. Ik wist wel waar de auteur naar toe wilde gaan. De delen waarin muzikek in voorkwamen vond ik lastig. Ik denk dat er meer achter de muziek zit. Ik vond het lastig, omdat ik de nummers niet kon.
Er waren eigenlijk geen spannende delen, maar je wilde dingen te weten komen hoe het nou in elkaar zat. Hierdoor wilde je wel doorlezen. Deze delen stonden allemaal wel op de goede plaats.
Ik hoopte op een goed einde en verwachtte die eigenlijk ook wel, maar dit was echter niet het geval.

Het taalgebruik:

Er zaten een paar moeilijke woorden tussen die best moeilijk waren. Bijvoorbeeld toen ik het boek ging lezen en even keek naar de hoofdstukken dacht, nou, dit kan nog moeilijk worden maar het viel allemaal wel mee.
De gebeurtenissen werden goed beschreven, ik had geen één keer dat ik geen beeld voor me kon trekken.
Er kwamen niet zoveel dialogen in het boek voor en waren allemaal wel goed te begrijpen.
De mop van de matrozen die naar Parijs gingen en die niet gingen die zal ik wel lang onthouden. Mijn vader heeft die weleens verteld toen ik klein was en ook best wel vaak, maar ik kon nooit echt om die mop lachen.

Inhoudsreflectie:

Ik heb veel kunnen leren uit de boeken die ik gelezen heb. Uit sommige boeken heb ik maar een klein beetje kunnen leren maar uit de andere heb ik weer heel veel kunnen leren.
De leerzame dingen hebben allemaal betrekking op mijn toekomst of op het leven nu. Je leert bij een boek zoals Jan Rap en z'n maat omgaan met andere mensen. Wat te doen, wat en wanneer.
Bij het boek de kroongetuige kom je in aanraking met huwelijke en wat te zou je kunnen gaan doen wanneer je vrouw onvruchtbaar is. Je kan doormiddel van een boek te lezen informatie winnen over hoe je iets zou moeten aanpakken in bepaalde gevallen. Je ziet dan als je het boek leest wat wel of wat niet goed is of wat je wel niet moet doen. Je moet wel natuurlijk oppassen dat iedereen anders is en het geen verhaaltje maar realiteit is.
Ik wil ook weer niet zeggen dat ik nu graag een boek zal lezen. Ik wil alleen duidelijk maken dat ik geleerd heb dat je van een boek kan leren. Zo keek ik voordat ik de 8 boeken moest gaan lezen er behoorlijk tegenaan.
Door de boeken te lezen heb ik toch wel ietsjes meer plezier gekregen in het lezen, maar ik zit nog wel onder de grens, een boek voor je plezier lezen.
Door het lezen van literaire boeken ga je toch meer nadenken over het leven en alles. Dit omdat je ermee geconfronteerd wordt in de boeken.
Het boeken lezen is eigenlijk goed voor je al doe je het toch met tegenzin. Je praat er met iedereen over om bijvoorbeeld iets meer te weten te komen over het boek. Als je dan begint over de thema's en/of motieven dan ontstaan er toch wel eens hele nuttige gesprekken, waarvan je ook weer dingen kunt leren. Op het eerste gezicht zie je deze dingen eigenlijk niet, maar al ga je erover nadenken dan gebruik je ze toch.
Ik denk ook daarom dat boeken lezen goed is voor je. Vooral voor jongeren. Je krijgt te maken met dingen die je later of nu al kunt gebruiken in je leven. Het is misschien wel een stukje opvoeding dat je krijgt.
Ik ben blij dat ik toch zulke boeken gelezen heb.

Conclusie: Het lezen van de boeken was toch erg leerzaam al moest ik er toch vaak met tegenzin aan beginnen. Het is goed voor me geweest en het is iets dat ze nooit van de scholen mogen afhalen. Het moet gewoon verplicht blijven. Als ik later in een probleem kom (ik hoop het niet) en er zijn boeken over zal ik er op zijn minst eentje zeker weten lezen.

Leesautobiografie:

Mijn eerste herinneringen aan boeken is het verhaal Bakkertje deeg. Dat verhaal moest je altijd spellend zeggen op school in groep 2. Ik vond dat wel leuk want je moest het met de hele klas doen, en ik probeerde het altijd zo hard mogelijk te doen (deden alle jongens trouwens). Het ging over wat een bakker zoal deed.
Hoe hoger de groep op de basisschool hoe minder leuk ik het vond. Tot aan de verhaaltjes van Pim liep naar school enzovoorts vond ik het nog wel leuk. Maar vanaf groep vier begon ik het steeds minder leuk te vinden. Dit kwam waarschijnlijk doordat je in groepen werd verdeeld en dan kijkend naar je leesniveau werd je in een groep gedeeld. Toen merkte ik dat ik één van de mindere goede lezers was en begon het maar stom te vinden. We lazen overigens uit van die gekleurde boekjes, de kleur van het boekje gaf aan in welk niveau je zat. We hadden ook Wie dit leest? Hierin werd avonturen gevolgd van iemand of meer mensen, maar dit weet ik niet goed meer. Er zat ook een beest bij waarvan je op een bandje zijn stem hoordde. Het beest was in deze groep een rups geloof ik.
Vanaf groep drie kreeg ik thuis ook steeds meer boeken. Ik kreeg in die groep mijn eerste Snelle Jelle boek. Die hadden we gekocht in Renesse. Mijn moeder zei dat eigenlijk nog te moeilijk was maar ik vond van niet zei ik. Na de eerste paar regels gelezen te hebben besloot ik toch maar dat mijn vader ze voor moest gaan lezen. Sindsdien heb ik 9 boeken van Snelle Jelle voorgelezen gekregen. Tot en met ongeveer groep 5. Ik heb hierna nog 2 boeken zelf gelezen van Snelle Jelle. Ééntje ging over de hond van Jelle die toen het veld op kwam rennen toen de scheidsrechter boos tegen Jelle deed. De ander ging over een ontmoeting met een zwarte panter.
Ik heb ook nog Pinkeltje voorgelezen gekregen en Pietje Bell naar Amerika, in groep 3.
In groep 5 en 6 lazen we nog steeds in groepjes en ook nog uit Wie dit leest?
De rups was vervangen voor een spin en de verhalen gingen over Pim, Frits en Ida. Deze maakte allerlei verhalen mee zoals ze een keer op bezoek gingen bij hun oom die Kapitein was en toen allerlei eilanden ontdekte. En in de grotten dat ze in grotten terechtkwamen in Frankrijk en alles.
De verhalen van Pim, Frits en Ida vond ik altijd leuk en spannend en las ik graag voor de rest vond ik het niet leuk.
In begin groep 6 is het boek van Dik Trom ook nog te voorschijn gekomen. Deel 1 en 2. Ik herinner me weinig van deel 2. Deel 1 ging over stelen van appels in een boomgaard en werken bij een smid.
In groep 7 en 8 deden we alleen maar taal en ook nog Wie dit leest? We moesten weleens een boek lezen, maar ik heb geen één boek uitgelezen. Ik heb toen mijn Snelle Jelle's weer gepakt en Dik Trom.
De strips gingen er makkelijker in. Sjakie en zijn Wondersloffen van Voltreffer Vick had ik er 22 van in de brugklas.
In de brugklas heb ik Arendsoog voor een stukje gelezen maar ook nooit uitgelezen. Ik vond het boek wel spannend, maar niet spannend genoeg om in mijn vrje tijd te gaan lezen.
In de tweede en de derde moest ik boeken gaan lezen voor engels en duits. Voor duits heb ik het boek Hau ab du Flasche gelezen. Dat gaat over een jongen die gaat stelen omdat hij alcohol verslaafd is.
Voor engels heb ik 2 boeken gelezen. 1 The Dancing Men: gaat over Sherlock Holmes. Het 2de boek heb ik de titel niet meer kunnen vinden, maar ging over een meisje die door heel Engeland reist en niet naar haar rijke lui leventje terug wil gaan.
In deze tijd heb ik opvallend weinig voor nederlands moeten lezen. Af en toe een verhaaltje uit het boek. In de derde wat meer toen kreeg ik een andere persoon voor nederlands die minder vaak ziek was. Toen moesten we vaker voor de klas voorlezen en ik kreeg in deze tijd een steeds grotere hekel aan het lezen. Dit kwam door degene die voor de klas stond en uit zijn vel sprong wanneer je een woordje fout las.
In de 4de en de 5de heb ik dan 8 boeken voor nederlands moeten lezen, en ééntje teveel zelfs (Karel en de Elegast), maar deze heb ik weggedaan.
Ik heb ook 3 boeken voor engels moeten lezen. The Catcher in the Rye (gaat over een jongen die van verschillende scholen wordt gestuurd), Kiss Kiss (een boek met allerlei verschillende verhalen), Go Ask Alice (een meisje dat aan de drugs verslaafd raakt).

Vanaf groep 7 van de basisschool tot en met klas 3 van de Willem van Oranje heb ik opvallend weinig gelezen.
In groep 7 en 8 hoefde dat gewoon niet. In klas 1 en 2 hoefde het ook niet doordat de lerares steeds ziek was. In klas 3 omdat ik de leraar niet mocht wat nederlands betreft, voor de vakken duits en engels meer gelezen.
Vanaf groep 4 tot en met klas 3 vond ik lezen maar niks. Ik zag het nut er niet van in. Ik was overigens ook slecht in lezen, waardoor ik niet wilde lezen.
In de laatste 2 jaren heb ik met wat meer plezier gelezen. En ook duidelijk meer. Dit omdat ik er lessen uit kon trekken voor nu en later (zie inhoudsreflectie).
Het mooiste boek vond ik het engelstalige boek Go Ask Alice. Het ging over een meisje van mij leeftijd die ruzie had met haar ouders en steeds weer terugkomt, maar ook steeds ergere dingen meegaat maken. Ik voelde heel erg mee in dit boek. Niet alleen met haar, maar met iedereen uit het boek. Daarom vind ik het mooiste boek dat ik gelezen heb. Met Alice, de hoofdpersoon uit dit boek, had ik eerst veel medelijden maar steeds verder in het verhaal begon ik steeds meer commentaar op haar te krijgen. Ze liep van huis weg, terwijl ze niet dacht aan hoe haar ouders zich zouden voelen en iedereen om haar heen. Ik vond ze maar een iemand die aandacht nodig had en wanneer ze die niet kreeg van je was je stom en mocht ze je niet. De verandering vond ik wel raar en heeft dus ook wel indruk op mij gemaakt.
Lezen vind ik nu niet leuk, maar alleen leerzaam. Ik ga alleen in mijn vrije tijd lezen als ik wat over een onderwerp te weten wil komen. Lezen vind ik niet leuk omdat het voor mij veel te concentratie kost. Een veel kijk ik liever, die wordt helemaal voor gekauwd en er zit meer spanning in. Een film heeft meestal minder diepgang dan een boek.

Boeken top-10:

1 Go Ask Alice

Niet alleen met haar, maar met iedereen uit het boek. Daarom vind ik het mooiste boek dat ik gelezen heb. Met Alice, de hoofdpersoon uit dit boek, had ik eerst veel medelijden maar steeds verder in het verhaal begon ik steeds meer commentaar op haar te krijgen. Ze liep van huis weg, terwijl ze niet dacht aan hoe haar ouders zich zouden voelen en iedereen om haar heen. Ik vond ze maar een iemand die aandacht nodig had en wanneer ze die niet kreeg van je was je stom en mocht ze je niet. De verandering vond ik wel raar en heeft dus ook wel indruk op mij gemaakt.

2 Jan Rap en z'n maat

Jan Rap en z'n maat staat bij mij op nummer 2 omdat ik veel dingen heb kunnen leren die wel eens van te pas zouden kunnen komen in mijn latere leven. Ook kon ik veel lachen in het boek door het taalgebruik en alles. De spanning in het boek vond ik ook goed.

3 Kinderjaren

Ik vond het heel triest voor het jongetje dat hij alles kwijtraakte wat er om hem heen was. Hij raakt op hele jongen leeftijd alles en iedereen kwijt. Het is toch moeilijk om hier over heen te komen. Ik vond het goed dat hij gewoon doorging met zijn leven en er eigenlijk niet oplette dat het oorlog was. Hij besefte dit ook eigenlijk niet. Hij deed dingen die eigenlijk niet zo slim waren maar was nog te klein om dat te beseffen.

4 Snelle Jelle (en de hond)

De avonturen die hij meemaakt en kattenkwaad dat hij uithaalde vond ik altijd prachtig. Hij zat op voetbal en ik ook. Iedereen op de voetbal was een voetbalster die echt bestond maar ik was altijd Snelle Jelle. Toen hij een hond als vriend kreeg wilde ik dat ook. Ik wilde altijd alles wat Snelle Jelle had.

5 De kroongetuige

Door de gebeurtenissen in het boek staat dit boek bij mij op plaats 5. De gebeurtenissen maakten alles spannend en bij dit boek vroeg ik mijzelf heel veel dingen af hoe het verder zou gaan. Ook omdat ik het boek niet kon voorspellen staat dit boek op deze plaats.

6 Verhalen van Pim, Frits en Ida

De verhalen weet ik niet goed meer maar ik weet wel dat dit het enige was dat ik wilde lezen. Voor de rest wilde ik geen boeken of verhalen lezen.

7 De aanslag

De hoofdpersoon uit het boek mocht ik erg. Hij deed helemaal niks aan de schuldenaars van zijn ouders en broer zijn dood. Hij had geen wraak gevoelens. Dit vond ik mooi en hij was ook aardig tegen iedereen. Hij hield met iedereen goede contacten en probeerde tegen iedereen goed te wezen. Omdat ik respect heb voor hem staat hij hier

8 Turks Fruit

Boek naar verloren liefde. Ik had bij dit boek verschillende gevoelens bij verschillende personen. Voor de rest had het boek niet zo veel vond ik eigenlijk

9 Arendsoog

Een spannend boek met een indiaan er in voorkomend. Indianen vind ik altijd bijzonder. Alhoewel ik hem niet uitgelezen heb vond ik het toch door deze twee dingen dat op deze plek hoorde.

Gouden Ei

Door de vreemde en rare/opvallende gebeurtenissen waren de goede kanten van het boek voor mij gzien. Voor de rest sprak het me niet zo aan.

Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.

Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.

naar boven