Boekverslag Lulu Wang

Info over dit verslag

Geschreven door:	Ida Gaastra [meer]
Niveau:	4VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	2532
Opvragingen:	22

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (20 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Lulu Wang

• Bedwelmd (1)

  2004

• Brief aan mijn lezers (1)

  1998

• Het lelietheater (17)

  1997

• Het rode feest (1)

  2002

• Het tedere kind (5)

  1999

• Het witte feest (3)

  1999

• Seringendroom (1)

  2001

I. Zakelijke gegevens

a) Auteur: Lulu Wang
b) Titel: Het tedere kind
Vassalucci Amsterdam 1999
1e druk, 396 blz.
c) Genre: Roman

II. Eerste reactie

a) Keuze: Ik heb dit boek gelezen omdat ik heel erg benieuwd was naar dit boek. Ik
heb het vorige boek van Lulu Wang ook gelezen en dat vond ik heel erg goed. Omdat ik dat zo’n goed boek vond wilde ik haar nieuwe boek ook heel erg graag lezen.

b) Inhoud: Het boek gaat over een meisje, Lilan, dat misbruikt is vanaf haar geboorte
tot haar zesde jaar. Het boek speelt eigenlijk in drie periodes van Lilans leven, in de periode dat ze misbruikt werd, in de tijd dat ze studeerde en in het heden. Ik vond het een heel erg mooi boek, ik wilde de hele tijd verder lezen. Het boek is heel aangrijpend en ook heel erg zielig. De hoofdpersoon is eigenlijk een verbitterd mens die de incest nooit heeft kunnen verwerken en die niet kan omgaan met liefde.

III. Verdieping

(a) Samenvatting
Het boek gaat over Lilan, een meisje dat in de jaren zestig opgroeit in het communistische China. Lilan wordt geboren in 1960 in Peking als dochter van 2 hoogintellectuele Chinezen. Het verhaal begint al voor Lilan’s geboorte. Lilan hoort allerlei dingen die haar moeder zegt en één van die dingen die ze hoort is dat ze niet blij is met haar zwangerschap. Ze is pas 22 jaar. Lilan voelt zich heel erg thuis in de buik van haar moeder en ze is dan ook niet blij als ze geboren moet worden. Als ze eenmaal geboren is voelt het dan ook alsof ze iets vertrouwds is kwijt geraakt. Als Lilan een paar maanden is wordt ze voor het eerst misbruikt, ze voelt iets heel raars en ze begrijpt dat dat niet gewoon is. Na die tijd voelt ze het steeds vaker en degene die haar misbruikt noemt ze de ‘man zonder hoofd’. Soms is de man zonder hoofd er ook een hele tijd niet, dan voelt ze zich zalig en gelukkig. Ze heeft dan iemand die voor haar zorgt. De eerste die echt voor Lilan zorgt is oma Chen, een oppas die door de ouders van Lilan is aangesteld. Als die op een gegeven moment weg moet voelt Lilan zich in de steek gelaten, ze heeft het gevoel dat ze niemand meer heeft en neemt zich voor zich nooit meer aan iemand te hechten. In haar verdere leven gebeurt dit nog vaker, zo krijgt ze een tante die een tijdje voor haar zorgt, die ook weer wegmoet en waar ze heel erg aan gehecht is. Lilan is dan pas een jaar maar ze heeft dan al het gevoel dat iedereen waar ze zich verbonden mee voelt, haar afgepakt wordt en dat speelt ook eigenlijk haar verdere leven. Lilan durft zich aan niemand te hechten, zich aan niemand over te geven, omdat ze bang is om gekwetst te worden. Als Lilan twee jaar is gaat ze naar de peuterspeelzaal en daar leert ze een meisje kennen dat net als zij misbruikt wordt . Zij praten er veel over en herkennen elkaars gevoelens. Dat meisje Junwen, wordt misbruikt door haar vader en haar opa en is daar ook heel open over. Lilan en zij worden hartsvriendinnen, maar Junwen wordt na een paar maanden naar een psychiatrische inrichting gebracht waar ze voor de rest van haar leven zal blijven. Lilan begint op de peuterspeelzaal tekenen te geven dat ze misbruikt wordt en de leidster praat daarover met Lilans moeder. Lilans moeder voelt nattigheid en wordt woest op Lilan, ze moet zich stil houden. Vanaf die tijd zegt Lilan dan ook niets meer daarover. De situatie thuis is nog een ander probleem waar Lilan mee worstelt. Haar ouders behandelen haar als dienstbode. Zij geven haar de hele tijd opdrachten en ze moet maar gehoorzamen, ze geven Lilan de hele tijd het gevoel dat ze niets waard is, dat het beter was geweest als ze niet geboren was. Lilan voelt zich hierdoor ook heel erg ongewenst. Als Lilan ouder is gaat ze studeren en ze is een uitblinkende student op de universiteit. Op een gegeven moment is ze een veelgevraagd vertaalster en gaat ze naar Nederland. Daar speelt het laatste stuk van het boek. Lilan is dan een verbitterd mens van 39 jaar dat niet weet wat ze met haar leven aanmoet. Ze heeft het feit dat ze misbruikt was nog steeds geen plaats kunnen geven, ze worstelt er, na al die jaren nog mee. Ze leeft samen met een 30 jaar oudere man van wie ze niet houdt, maar die ze meer ziet als vader. Eerdere relaties heeft ze afgeslagen, ze wilde niet nog eens het gevoel krijgen dat ze in de steek gelaten werd. Ook heeft ze geen behoefte aan haar ouders die dat maar niet kunnen begrijpen. Zij snappen niet wat ze verkeerd hebben gedaan. Ze proberen vaak, tevergeefs, in contact te komen met Lilan en vragen haar naar haar gedrag, maar Lilan antwoordt niet. Ze houdt alles voor hen verborgen. Aan het eind van het boek geeft Lilan eindelijk toe dat het zo niet verder kan. Alhoewel ze al vele psychologen heeft bezocht, heeft ze het feit dat ze misbruikt werd geen plaats kunnen geven. Op een gegeven moment komt ze met iemand in contact die hetzelfde heeft meegemaakt. Eerst ontwijkt ze hem, ze wil er niet mee geconfronteerd worden. Maar ze moet wel toegeven op een gegeven moment. Ze kan niet haar hele verdere leven verstoppertje blijven spelen. Dit is eigenlijk het einde van het boek; ze ziet in dat ze van haar ouders kan houden zonder dat ze daar een reden voor moet hebben en dat ze haar vriend gelukkig kan maken.

(b) Onderzoek van de verhaaltechniek:
1. De schrijfstijl: grof, warm, humoristisch

2. De ruimte:
Plaats: Het verhaal speelt zich af in meerdere plaatsen. Het eerste deel van het leven van Lilan speelt zich af in Peking, de stad waar Lilan geboren is en waar ze dan woont. Ze gaat daar naar school en haar ouders werken daar.
Ook als Lilan studeert woont ze volgens mij nog in Peking. Ze is tussendoor weleens naar een kamp geweest en dat was ergens anders in China. Ver weg van Peking in ieder geval.
In Nederland heeft ze de eerste paar jaren in Maastricht gewoond en later (het nu in het boek) woont ze in Den Haag.

Tijd: Het verhaal speelt zich af in drie verschillende tijden. De eerste tijd is vanaf 1960 tot 1966, de eerste zes jaren van het leven van Lilan. Het verhaal gaat dan over misbruik en incest.
Daarna speelt het verhaal zich af rond 1980, Lilan gaat dan naar een kamp en later studeert ze. Er wordt in de inleiding van het boek gezegd dat het verhaal in drie verschillende tijden speelt, maar eigenlijk kon ik maar twee echt duidelijk verschillende tijden ontdekken.
De laatste tijd van het verhaal is het heden. 1999, het jaar waarin het boek verscheen. Lilan, als vrouw van 38, worstelt dan nog steeds met haar jeugd en kan niet met zichzelf leven.

3. de verhaalfiguren: Er speelt eigenlijk maar één persoon een rol in dit boek en
dat is Lilan. Zij is de persoon waar het hele boek om draait. Ze wordt beschreven als een karakter. Ik beschrijf haar als de vrouw die in het heden een beroemde vertaalster is.
Het is een knappe, slanke, chinese vrouw, die voor mannen heel erg aantrekkelijk is. Ze kan vele mannen krijgen, maar ze durft zich niet te binden. Lilan is verbitterd, verward, zit vol wraakgevoelens, durft zich niet te binden en heeft het heel erg moeilijk met zichzelf. Het is een vrouw die vanaf haar geboorte tot aan haar zesde jaar misbruikt is door de ‘man zonder hoofd’. Ze weet niet door wie ze misbruikt is en kan het mede daarom ook niet van zich af zetten. Lilan is heel erg bang en angstig, ze durft zich niet aan mensen te binden. Want ze is bang dat ze hen weer gaan verlaten, dat is haar namelijk al een paar keer eerder overkomen in haar leven. Ze leeft samen met een man, die haar vader had kunnen zijn, ze houdt van die man als een vader niet als een minnaar. Ze zoekt in hem het vaderfiguur dat ze nooit heeft gehad in haar leven. Ze heeft ook heel erg moeite met haar ouders. Voor haar gevoel is ze haar hele leven als dienstbode door hen gebruikt. Ze moest altijd maar alles doen voor haar vader, anders zou ze geslagen worden en was ze een ondankbare dochter. En omdat ze dat risico niet wilde lopen, deed ze altijd alles wat haar opgedragen werd. Nu ze bijna veertig is, kan ze dat niet langer accepteren. Ze houdt zichzelf voor dat ze geen reden heeft om van haar ouders te houden. Wat hebben zij nog voor goeds voor haar gedaan, ze hebben haar als het ware toch verwoest? Ze wil haar ouders niet meer zien en wil hen het liefste voor altijd ontwijken. Haar ouders echter begrijpen niet wat Lilan heeft, voor hun gevoel hebben zij hun dochter goed opgevoed. Zij vinden dat zij niks verkeerd hebben gedaan bij de opvoeding van hun kind. Ze vinden het feit, dat ze nu een succesvol schrijfster en vertaalster is, te danken aan hun opvoeding. Zij hebben dan ook geen idee met welke psychische moeilijkheden Lilan worstelt. Vooral in het begin is Lilan heel erg verward, ze walgt van zichzelf en kan niet gewoon contact maken met mensen. Omdat ze altijd alles verborgen heeft gehouden en nooit verwerkt heeft, wordt ze er in deze periode van haar leven heel erg mee geconfronteerd. Langzamerhand ziet ze in, dat ze als ze de mishandeling wil verwerken, dat ze er over moet praten. Ze moet het naar buiten brengen, de gevoelens waarmee ze worstelt. Ook begrijpt ze dat ze geen voorwaarden nodig heeft om van haar ouders te houden, dat gebeurt gewoon.
Bijfiguren in dit boek zijn er bijna niet, maar als ze er zijn worden ze beschreven als types. Haar ouders zijn bijfiguren, zij zijn streng en zijn bang voor hun goede naam. Wat er thuis gebeurt met Lilan, hoe het met haar gaat en hoe ze zich voelt, mag niemand weten. Alles moet verborgen blijven voor de buitenwereld.
Een ander bijfiguur is Junwen. Junwen is een meisje dat bij Lilan op de chrèche heeft gezeten. Zij zaten toen in hetzelfde schuitje. Ze werden beide misbruikt. Junwen was altijd heel er dapper, het was op de chrèche Lilans hartsvriendin. Nu Junwen een vrouw is, gaat het heel erg slecht met haar. Ze zit al vanaf de chrèche in een psychiatrische inrichting. En ze wordt steeds gekker. Lilan gaat aan het eind van het boek ook bij haar op bezoek.

4. situaties: Vanaf haar nulde tot haar zesde jaar wordt Lilan mishandeld, daarna krijgt ze last van witte vlekken, ik weet zo snel niet hoe dit ziekte heet. Ze gaat als ze vijftien is naar één of ander legerkamp, waar ze goed onderwijs krijgt en daarna studeert ze af. In 1985 gaat ze naar Nederland waar ze een succesvol vertaalster wordt en een bekende schrijfster.

5. vertelwijze: Het is een personaal verhaal.

a) Op zoek naar thematiek:
1. Hoofdgedachte: het boek gaat over een meisje dat vanaf haar geboorte mishandeld is en daar nu, als ze bijna veertig is, nog steeds niet overheen is.

2. Motieven:
- De hoofdrolspeelster is in haar jeugd misbruikt
- Lilan is een paar keer in haar leven in de steek gelaten
- Haar ouders bekennen geen schuld
- Ze weet niet wie de dader is
- Ze kan zich aan niemand binden

3. Verband: Ik snap de titel zelf ook niet zo goed. Ik dacht dat de titel de betekenis van de naam Lilan was, maar dat is niet zo. Ik denk dat de schrijfster met de titel wil zeggen, dat ieder kind gevoelens heeft en dat ze door die mishandeling zo kwetsbaar is gemaakt.

b) Plaats in de literatuurgeschiedenis:

1. Eerste publicatie: De roman is voor het eerst in 1999 gepubliceerd.

2. Schrijver: De schrijfster komt uit China, ze is in 1985 naar Nederland gekomen om Chinees te geven aan de universiteit van Maastricht. In 1997 verscheen haar eerste boek, Het lelietheater en dit is haar tweede boek.

3. Tijd: Het boek is nog heel erg nieuw, en dit is een tijd waarin bijna alles bespreekbaar is, alles kan en mag naar buiten worden gebracht en dat is bij het boek ook zo.

4. Typerend: Ik heb Het lelietheater vorige zomervakantie gelezen en kan me er niet zoveel meer van herinneren. Maar volgens mij is dit boek wel een boek van dezelfde stijl. Beide boeken gaan over dezelfde persoon en spelen zich af in de tijd dat Mao aan de macht was in China. Alleen ging Het lelietheater over Lilan toen ze 10 tot 15 was en het tedere kind gaat over alle andere periodes uit haar leven.

5. Typerend voor tijd: Volgens mij is het wel een typerend boek voor deze tijd. Alles is bespreekbaar en over alles kan gepraat worden. Dat is bij dit boek ook wel zo. Want dit boek heeft eigenlijk een heel open thema, wat best gevoelig ligt. Ik denk dat een aantal jaren geleden hierover geen boek was geschreven, maar nu kan dat allemaal.

IV De Beoordeling

1. Ik vond de tijd op de chrèche van Lilan heel erg aangrijpend, je zag hoe een klein meisje van twee jaar met zichzelf worstelde en helemaal afgesloten van de wereld leefde. Niemand kon tot haar doordringen, behalve degene die hetzelfde had meegemaakt, namelijk Junwen. Dat vond ik wel heel erg aangrijpend omdat je dan ziet wat incest met een kind kan doen en met zijn verdere leven.

2. Ik vond het mooiste gedeelte uit het boek, toen Lilan droomde dat ze zichzelf in brand stak. Ze wilde weg van alle problemen en daarom besloot ze een eind aan haar leven te maken. Toen zag ze in hoeveel haar ouders en haar vriend eigenlijk om haar gaven en dat ze wel heel erg welkom was op deze aarde.

3. Ik vind het boek soms heel erg sexsistisch. Het gaat de hele tijd over seks, vooral het begin en dat vond ik echt verschrikkelijk. Later werd het minder. Verder moest ik er in het begin ook aan wennen dat er de hele tijd van tijd naar tijd gesprongen werd, dat werkte voor mij heel erg verwarrend.

4. Nee, ik heb hier nooit eerder boeken over gelezen en nog nooit zo’n film gezien. Verder denk ik dat dat ook heel erg moeilijk te zeggen is omdat het boek zich af speelt in China en daar gaan dingen heel anders dan in het Westen.

5. Ik vind het heel erg dapper van de schrijfster dat ze dit thema gekozen heeft. Het thema is best nog wel taboe en om er dan een boek over te schrijven vind ik dapper, het heeft me wel aan het denken gezet.

6. Wel gemakkelijk, maar een beetje vreemd. De mensen spreken op een hele vreemde manier met elkaar, maar dat komt omdat dat in China de gewoonte was.

7. Ik vond het een heel erg mooi boek. Het was heel erg aangrijpend, ik wilde de hele tijd gewoon verder lezen en het is absoluut niet saai. De structuur van het boek vond ik eerst wel wat verwarrend maar daar wen je op een gegeven moment aan. Verder vond ik sommige dingen niet echt realistisch, een kind van twee dat alles al kan en een kind in de buik van zijn moeder dat echt denkt en praat.

8. Ik raad mensen zeker aan dit boek te lezen, het is heel erg aangrijpend, absoluut niet saai en het zet je aan het denken. Ook werkt het boek best ontroerend.