Boekverslag Remco Campert

Info over dit verslag

Geschreven door:	Tjebbe Westendorp [meer]
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	952
Opvragingen:	10

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (14 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Remco Campert

• Alle dagen feest (0)

  1976

• Als in een droom (2)

  2000

• Beschreven blad (5)

  2001

• De Harm & Miepje Kurk story (14)

  1983

• De jongen met het mes (1)

  1958

• Een liefde in Parijs (10)

  2004

• Gouden dagen (1)

  1990

• Het gangstermeisje (2)

  1965

• Het leven is vurrukkulluk (32)

  1961

• Het onkruid en de bloem (17)

  1971

• Het satijnen hart (2)

  2006

• Het theater (1)

  1979

• Liefdes schijnbewegingen (11)

  1963

• Mijn leven's liederen (5)

  1968

• Ohi, hoho, bang, bang of Het lied van de vrijheid (2)

  1995

• Rechterschoenen (1)

  1992

• Somberman's actie (12)

  1985

• Tjeempie, of Liesje in luiletterland (15)

  1968

• Wie doet de koningin ? (0)

  1984

• Zachtjes neerkomen (0)

  1989

Aantal bladzijden: 163
Uitgever: De Bezige Bij, Amsterdam (1961)
Thema: De werkelijkheid brengt de idealen en de dromen van de jongeren in de jaren vijftig terug tot wat ze zijn: nep. Het leven stelt zonder drugs en seks niets meer voor, drugs en seks versterken de fantasie.
Motto: Zij zingen, nijgen naar elkaar en kussen, geenszins om de liefde, maar om de sublieme momenten en het sentiment daartussen.
(Martinus Nijhoff in Het tuinfeest)

Ze proberen zoveel mogelijk van het leven te genieten, ze willen alles eens uit proberen, maar de meeste pogingen om dat leven zo mooi mogelijk te maken die zijn tevergeefs.
Ruimte: Het verhaal voltrekt zich op een beperkt aantal dicht bij elkaar liggende plaatsen: het park, het huis van Mees en Boelie, het huis van Etta en de drankwinkel van Jens. Net als de concentratie van tijd, versterkt deze concentratie van ruimte de indruk dat het een momentopname is.

Tijd: Het verhaal speelt zich af binnen een tijdsbestek van een dag, van zondagmorgen tot zondagnacht. Lange flashbacks in hoofdstuk 7 en 8 (het verleden van Mees) en hoofdstuk 11 (het verleden van Etta) stellen de schrijver in staat de voorgeschiedenis van het verhaal te schetsen. Deze tijdverdichting veroorzaakt dat de vertelde tijd aanzienlijk langer is dan de verteltijd.
Het verhaal is vrij chronologisch verteld, afgezien van de flashbacks in hoofdstuk 7, 8 en 11. Allen tussen hoofdstuk 16 en 17 zit een iets groter tijdsverschil, namelijk wel een paar uur.

Personen: Mees: Mees speelde vroeger als jazzmuzikant in cafés. Hij heeft nooit een echte liefdesrelatie gehad met een vrouw. Mees is een vlak karakter, omdat we hem eigenlijk niet goed leren kennen. Bovendien ontwikkelt hij zich niet gedurende de beschreven dag.
Panda: Panda is een jong, brutaal meisje van vijftien jaar. Ze heeft al verschillende relaties gehad met mannen, waaronder een Argentijnse oplichter. Ze houdt veel van alcohol en seks. Panda is een vlak karakter.
Boelie: Boelie is een rustige dichter die nogal zelfingenomen is. Hij vindt zijn eigen werk geweldig. Samen met Mees woont hij in Amsterdam. Hij is ook een vlak karakter.
Etta: Etta is getrouwd met de journalist Ernst-Jan. Ze heeft geen gelukkige jeugd gehad. Tegen de wil van haar vader is ze met Ernst-Jan getrouwd. Haar moeder was alcoholiste. Etta is een vlak karakter.
Tjeerd: Tjeerd Overbeek is een werkloze man, die seksueel gefrustreerd is. Hij is een vlak karakter.

Samenvatting: De vrienden Mees en Boelie wandelen door het park. Ze ontmoeten de vijftienjarige Panda en nemen haar mee voor een ijsje. Hierna gaan zij naar het café om een biertje te drinken. Ze merken dat ze al de hele tijd gevolgd worden door een oude man. Zelfs als ze het café verlaten om naar Mees' huis te gaan, volgt hij hen. In het park wachten ze hun kans af en beroven ze de man van 200 gulden. Hij wordt bewusteloos achtergelaten en de vrienden lopen verder naar huis. Mees herinnert Boelie aan zijn afspraak met een journalist, waarop Boelie naar Hotel Asiatique vertrekt. Boelie is nog niet vertrokken of Mees en Panda gaan met elkaar naar bed. Mees denkt terug aan zijn jeugd en muzikale leven als jazzpianist in kroegen.

Intussen wordt Boelie geïnterviewd. De journalist Ernst-Jan vraagt Boelie met hem mee te gaan. Hij verdenkt zijn vrouw van overspel en hij vraagt Boelie deze kwestie te onderzoeken. Thuis aangekomen luistert Ernst-Jan naar een radioverslag van een voetbalwedstrijd, terwijl Boelie zijn vrouw Etta gezelschap houdt. Etta vertelt hem over haar jeugd en haar mislukte huwelijk met Ernst-Jan. Etta's vader was een belangrijke bankier en haar moeder was alcoholiste. Etta neemt Boelie mee naar het huis van de buren, omdat ze hem iets wil laten zien. Daar aangekomen probeert Boelie Etta te verleiden, maar juist als ze het bed induiken worden ze verrast door de thuiskomst van de buren. Als de buren vragen waarom ze in hun huis zijn, antwoorden ze dat ze gas roken en bang waren dat het huis af zou branden.

De beroofde oude man komt weer bij en merkt dat al zijn geld verdwenen is. Hij wordt geholpen door Tjeerd Overbeek, die getuige was van het hele voorval. Tjeerd neemt de man mee naar het café van zijn tante, waar de oude man het laatst is geweest. De eigenaresse blijkt een oude jeugdvriendin van de man te zijn en Tjeerd laat ze rustig alleen om herinneringen op te halen. Mees en Panda besluiten het gestolen geld te gebruiken voor een feestje. Tjeerd Overbeek komt langs om verhaal te halen over de mishandeling, maar wordt door een dronken feestganger naar binnen gesleurd. Ernst-Jan en Etta komen ook, maar krijgen later op de avond ruzie. Boelie profiteert, neemt Etta mee naar zolder en gaat met haar naar bed. Panda wordt door Jens, een drankhandeleigenaar, naar huis gebracht. Een feestganger springt, hangende aan een paraplu, uit het zolderraam.

Titelverklaring: De titel is de eerste zin van het boek en komt nog een aantal keren terug in het boek. Hoewel de titel 'Het leven is vurrukkulluk' luidt, vinden de personen dat lang niet het hele boek (dat wil zeggen één dag) door. Het leven bestaat voornamelijk uit 'one-night-stands' en iedereen is doodsbang om voor altijd aan de ander vast te zitten. Dit wordt mooi weergegeven in het volgende citaat (pagina 112): "Ze zat naakt op de vloer voor de boekenkast, bladerde in Esquire. Ze had een lange rug voor zo'n klein lichaam. Maar dat is nu alles bekend; de tijd voor ongedurigheid breekt aan. Ongedurigheid voor zelfbescherming, want voor je het weet zit je er aan vast. Kinderen, de melkboer op tijd betalen, voor de rest van je leven samen naar de bioscoop, elke nacht dezelfde geur in bed, hoe langer die toestand wordt uitgesteld, des te beter het is".