Boekverslag Daniel Pennac

Geschreven door:	Jakob von Stolk (5 vwo) [meer]
Datum ingestuurd:	16 juli 2001
Taal:
Woorden:	600
Bekeken:	2480 keer (16 deze maand)
Waardering:	Currently 3.58/5 1 2 3 4 5 3.6/5 (26 stemmen)
Deel op:

Titel:	Kamo et moi
Auteur:	Daniel Pennac
Jaar van uitgave:	1992
Aantal pagina's:	89

Auteur:	Daniel Pennac
Pseudoniem voor:	Pennacchioni, Daniel
Geslacht:	man
Nationaliteit:	Frans
Geboren:	1 december 1944
Populaire titels:	1984L'oeil du loup (1) 1992Kamo et moi (2) 1997Messieurs les enfants (0)

1. Kamo et moi
2. Kamo et moi

• 
  Door Marije op 19-02-2003
  Bedankt dat je je boekverslag op inet hebt gezet ik had er heel wat aan om het boekje beter te kunnen snappen! Groetjes xxxjes Marije
• 
  Door hans op 27-05-2002
  Jacob jongen, je hebt me erg geholpen met je uittreksel!! Dankje!

Naam:
Klas/niveau:
E-mail:
Bericht:
Bestemd voor	Iedereen Scholieren.com redactie
Geheime code:

Uitgeverij Folio Junior,
1e uitgave: mai 1992
Blz’s: 84

Samenvatting
Het verhaal gaat over een jongen(ik-persoon) die van een Franse leraar elke week een opstel moet schrijven.
Hij heeft daar nooit zin in en hij kan ook niet tegen de stilte die er moet zijn van Crastaing, de leraar.
Daarom is hij brutaal, waardoor hij altijd moet nablijven en hij moet praten met zijn vader en de leraar samen.

Op een dag heeft Pope, zijn vader, het gehad met de gesprekjes en moet de jongen beloven dat hij zijn best moet gaan doen, anders zwaait er wat.
De jongen is geschrokken van de reactie van zijn vader en besluit om zijn opstel te gaan maken.
De opdracht luidt: Denk je in dat je op een dag wakker wordt en merkt dat je volwassen bent en dat je ouders weer kinderen zijn. Bedenk hoe het verder gaat.
Hij loopt een paar dagen rond met de opdracht in zijn hoofd.
Intussen is er op school een epedemie uitgebroken en de helft van zijn klas plus de leraar is ziek.
De jongen piekert nog steeds over zijn opdracht maar hij kan niks bedenken totdat hij op een dag wakker wordt en merkt dat hij echt volwassen is en zijn ouders klein zijn.
Hij merkt meteen hoe zwaar het eigenlijk is om een huishouden en twee kinderen te verzorgen.
Kamo, een vriend van de jongen, heeft hetzelfde en ze proberen samen een oplossing te vinden.
Ze gaan de leraar Frans opzoeken, die een oude grijsaard is geworden en ook naar oplossing zoekt door het opstel zelf te schrijven.
Kamo voorspelt dat als Crastaing het opstel af heeft, alles weer normaal wordt.
Intussen zijn de ‘kleine ouders’ erg ziek geworden en de jongen vecht tegen hun koorts.
Maar het blijkt dat de jongen zelf is gevelt door de epidemie en dat hij alles heeft gedroomd/geijld.

Als hij weer beter is en naar school gaat, merkt de hele klas dat Crastaing zich heel anders gedraagt, aardiger is en meer spraakzaam.
Hij vindt het niet eens erg dat iedereen zijn opstel niet heeft omdat ze ziek waren.

Analysevragen
-Het boek is opgedeeld in 14 kleine hoofdstukjes.
-De titel is ‘Kamo et moi’ wat betekent ‘Kamo en ik’.
Ik vind dat de titel niet de inhoud van het boek dekt want aan de titel kan je niet zien waar het over gaat.
-Het thema is je inbeelden in een andere situatie.
-En de motieven zijn het opstel wat af moet en meneer Crastaing.
-De personages:
Moi: de ik-persoon waar het hele verhaal om draait.
Pope: de vader van de ik-persoon die een beetje sarcastisch doet over het feit dat de jongen net in de periode dat hij een belangrijk opstel moet schrijven, ziek is.
Moune: de moeder van de ik-persoon die hem goed verzorgt als hij ziek is.
Crastaing: in het begin een strenge Franse leraar maar die later aardiger wordt.
Kamo: een vriend van ‘Moi’ die door hem ook meemaakt hoe het is om volwassen te zijn.(in het echt of niet)
-De tijd ,waarin het afspeelt, wordt niet vermeldt en is daardoor ook niet belangrijk.
-De bijgeleverde passage uit het boek vind ik leuk omdat ik me de verbazing kan voorstellen die je hebt als je in de spiegel kijkt en je vader ziet.
Ik vond verder dat sommige verhaalwendingen moeilijk te begrijpen waren.
Het boek is ook echt geschreven voor negenjarige Franse kindertjes die nog zo’n grote fantasie hebben dat ze dit echt waarschijnlijk vinden.
De plaatjes waren erg handig om de verhaallijn te volgen.
In het begin had ik hier geen zin in maar nadat ik het begon te snappen ,werd het wel leuk.