geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
ff n studiebreak
Online een chick scoren, je liefde laten zien op Whatsapp en digitale kusjes sturen. Zonder een blauwtje te lopen. Aanrader?
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
Boekverslag Hella S. Haasse
De scharlaken stad
Geschreven door: | anoniem [meer] |
Datum ingestuurd: | 13 juli 2001 |
Taal: |  |
Woorden: | 1.300 |
Bekeken: | 3588 keer (9 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
Technische en biografische informatie
Het boek is geschreven door Hella S. Haasse (geboren 1918, nederlandse nationaliteit)
Het heet "De scharlaken stad" en heeft 242 bladzijden. Het is voor het eerst uitgegeven door Em. Querido's uitgeverij in 1952.
Hella Haasse is geboren in Batavia in 1918. Zij leeft nog steeds. Ze heeft zelf veel vragen over haar familie, wat haar inspireerde bij het schrijven van dit boek.
Verhaalanalyse
Het boek "De scharlaken stad" speelt 1525 en de jaren erna, in Italië. Het is zo opgebouwd dat in elk hoofdstuk de belevenissen van een van de hoofdpersonen wordt verteld. Deze hoofdstukken hebben de naam van de hoofdpersoon of hoofdpersonen die erin spelen. Het is als het ware ingedeeld als een toneelstuk, waarin van verschillende personen tegelijkertijd een verhaal wordt verteld.
Een van de hoofdpersonen van wie zo het verhaal wordt verteld is Giovanni Borgia. Hij denkt aan het begin van het boek dat hij een bastaardzoon is van Cezare Borgia. Deze heeft een heel slechte naam in Italië. Hiervan ondervindt Giovanni dan ook veel hinder.
Giovanni is een jonge man die zijn leven nog maar net begonnen is. Hij is erg onzeker over zijn afkomst. (zie onder andere bladzijde 7, "Borgia ben ik; tweevoudig, drievoudig Borgia misschien. Mijn afkomst is een raadsel voor anderen, een geheim, meer, een bron van kwelling voor mijzelf." en bladzijde 242, "Zoon van Farnese, broer van Pierluigi. Ik wil dit geloven .
Wat bekommer ik mij dan nog om mijn nederlaag voor de pauselijke rechtbank. Zelfs mijn verminkingen, mijn onmacht, zouden te dragen zijn als ik zeker wist dat ik nog met Borgia, noch met Perotto Caldes iets te maken heb.
Maar waarom wil hij, Farnese, mij niet recht in de ogen zien, als ik het gesprek in een bepaalde richting stuur? Waarom ontwijkt hij mijn vragen?
Ik moet het weten. Het antwoord bepaalt mijn zijn of niet zijn.
Farnese ben ik, Farnese...")
Hij heeft ondanks zijn jonge leeftijd toch al veel meegemaakt in zijn leven en handelt daar meestal ook naar. Hij vertelt uit eigenbelang zo min mogelijk over zichzelf, met als gevolg dat anderen hem voor veel meer aanzien dan hij eigenlijk is, een zoekende, naamloze, zielige verschoppeling.
Een andere hoofdpersoon is Vittoria Colonna. Zij is de vrouw van Pescara, maar hij ziet haar bewust bijna nooit. Hij houdt namelijk niet echt van haar, terwijl zij een liefde tussen verwante geesten wil(blz. 40 "Zij wilde de heroïsche liefde tussen twee, die elkaar naar de geest verwant zijn."). Zij wil ook dolgraag doordringen tot de geheime overwegingen van haar man, die haar niet toelaat.
Giovanni Borgia raakt verliefd op haar, maar zij blijft trouw aan haar Pescara, ook al weet ze dat hij haar niet meer zo nodig heeft. Zij hoopt dat hij ooit tot inkeer zal komen en haar alsnog zal liefhebben. Als hij tenslotte ziek wordt en sterft begrijpt ze nog steeds niet dat ze haar leven verspild heeft, ze blijft hopen en van hem houden.
Het thema van het boek is dan ook geheimhouding, achterbaksheid, schijn, bedrog, valsheid en onbekendheid.
De personages hebben allen last van onmacht. Giovanni Borgia bijvoorbeeld voelt zich gevangen doordat hij zijn afkomst niet kent. Migelagniolo (de bekende kunstenaar Migelangelo Buonarotti wordt in dit boek altijd Migelagniolo genoemd) zit vast aan zijn opdrachten waar hij geen zin meer in heeft en Vittoria Colonna kan niet doordringen tot haar man. En de politicus Francesco Guicciardini kon niets doen aan de troepen uit Spanje die Rome kwamen plunderen.
Dit plunderen verklaart ook de titel: de stad Rome werd letterlijk rood gekleurd door al het bloed dat daar vloeide en door de kleur van de lucht boven de brandende stadswijken.
Hieraan vooraf ging het volgende: Giovanni Borgia denkt dat hij de zoon is van Cesare Borgia. Hij is in zijn jeugd bij Isabella van Aragon opgegroeid. Toen hij bij haar wegging, ging hij naar Napels. Hier denkt hij dat hij de zoon is van Paus Alexander en diens dochter Lucrezia, incest dus. Hij gaat naar Lucrezia, die hem vertelt dat hij haar broer is. Hij gaat naar Parijs, naar het hof van Frans I. Later gaat hij naar Rome. Hij gaat mee met het gezantschap van Morone naar Pescara. Later is hij bij de verwoesting van Rome en raakt hij een oog kwijt en verandert hij in een wrak. Hij begint een proces om een landgoed terug te krijgen maar verliest. Hij denkt daarna dat hij een zoon is van Farnese.
Vittoria Colonna is bij de paus geweest. Zij hoort dat haar echtgenoot terugkomt. Zij wil liefde, maar hij houdt niet op haar manier van haar. Dan komt Pescara terug. Hij vertelt haar dat hij problemen heeft, dat de keizer hem niet wil belonen voor zijn diensten. Hij krijgt een aanbod van Morone om mee te doen met een samenzwering tegen de keizer. Hij speelt dit door aan de keizer. Vittoria komt erachter dat zelfs nadat Pescara dood is ze leeft door haar liefde voor hem.
Migelagniolo (Migelangelo) Buonarotti is een kunstenaar. Hij kwam niet voor zijn plezier naar Rome, maar hij moest van de paus. Hij heeft veel werk te doen in Florence en moet daar nog heel veel opdrachten uitvoeren waar hij totaal geen zin in heeft
In een briefwisseling tussen twee vrienden, Macchiavelli (een idealist die een volksmilitie wil) en Guiccardini (een realist die niets voor de ideeën van Macchiavelli voelt), komt de Italiaanse politiek ter sprake, en wat men moet doen om de inval van Spanjaarden en Duitsers te stoppen. Dit lukt niet, en Rome wordt geplunderd.
Mijn mening en de motieven in dit boek
Ik vind het feit dat alles zoveel mogelijk klopt met hoe de geschiedenis in Italië in werkelijkheid is verlopen erg goed. Het verhaal zou een echt gebeurd verhaal kunnen zijn.
De gebeurtenissen, zoals de plundering van Rome, het gezantschap naar Pescara, de slag bij Pavia en de intriges aan hof van de paus passen allemaal precies in het verhaal.
Verder vond ik de schrijfstijl erg goed. Die is heel divers. Het verhaal van Giovanni Borgia is een soort dagboek, Dat van Vittoria Colonna is een soort verhaal met veel gedachten erin, Dat van Michelagniolo is een verhaal verteld over de hoofdpersoon, constant in de 3e persoon en dat van Francesco Macchiavelli en Nicollo Guiccardini een briefuitwisseling.
Deze grote verschillen maken het boek interessanter en zorgen ervoor dat je de verschillende verhalen beter uit elkaar kunt houden, wat hard nodig is.
Minder goed vond ik het aantal verhalen dat door elkaar speelt. Dit maakt het boek moeilijk te volgen, omdat je vooral aan het begin vergeet wie nu precies wie is. Wat ook wat minder goed vond zijn de situatiebeschrijvingen. Daaraan wordt naar mijn zin veel te veel tijd besteed. Dit maakt het verhaal soms taai en saai. Ik moet zeggen dat ik af en toe dit zo zat was dat ik het boek weg wilde leggen. Ik ben toch blij dat ik dat niet gedaan heb. Er komt vaart in het verhaal zo rond bladzijde 200 (van de 242)
Ook de lange Italiaanse namen maken het boek moeilijker leesbaar omdat ze moeilijk te onthouden zijn.
Ik heb niet het gevoel dat ik iets gemist heb, ook al is het waarschijnlijk wel zo dat er een heleboel meer diepere betekenissen in dit boek zitten die ik niet ontdekt heb.
Ik heb de volgende motieven gevonden:
1: Het belangrijkste motief in natuurlijk de speurtocht van Giovanni Borgia naar zijn afkomst. (dit blijkt bijvoorbeeld de eerste en de laatste regel van het boek,"Borgia ben ik, tweevoudig, drievoudig Borgia misschien." en "Farnese ben ik, Farnese..."
2: De politiek , smerig, het recht van de sterkste geldt er heel erg. De constante intriges, kortom wat je krijgt als er veel mensen bij elkaar wonen die allemaal een beperkt aantal topposities willen.
3: De liefde van Vittoria Colonna voor haar man, die door niets en niemand kan worden doorbroken en het antwoord van haar man, die liever bij zijn geliefde thuis sterft dan bij zijn vrouw. Zelfs als Pescara dood is houdt ze nog van hem.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
