Info over dit verslag
Geschreven door: | |
Niveau: | 5VWO |
Kwaliteit: |  |
Waardering: | |
Taal: | Nederlands |
Woorden: | 1055 |
Opvragingen: | 0 |
Hulpmiddeltjes
Openen in tekstverwerker
Printen
EmailenWaardering
Gemiddelde waardering: 2 uit 5 (44 stemmen)
Titels van Simone van der Vlugt
Blauw water (4) 2008 Bloedgeld (30) 1996 De amulet (36) 1995 De bastaard van Brussel (9) 2005 De guillotine (38) 1999 De reunie (25) 2004 De slavenring (17) 2003 Het bosgraf (2) 2006 Het Hercynische woud (7) 2005 Het laatste offer (4) 2007 Jehanne (17) 2001 Schaduwzuster (12) 2005 Schijndood (23) 2002 Schuld (2) 2007 Zwarte sneeuw (31) 2000
Laatst gewijzigd op 1 juli 2001
A
Titel: Bloedgeld
Naam van de Auteur: Simone van der Vlugt
Naam van de Uitgever en jaar van verschijnen: Lemniscaat Rotterdam, 1996
B
Reinout van Veghel moet wegens financiële problemen van zijn familie gaan aanmonsteren op de grote vaart, hij is het niet eens met de manier van leidinggeven van de V.O.C. en kaapt het schip waarna hij een zeer speciaal piratenleven tegemoet gaat.
C
-Angst Iedereen is bang om te gaan varen, bang in een storm waar ze doorheen voeren, bang voor de vreselijke ziekte scheurbuik, dat hun vrienden overlijden aan deze ziekte. De kapitein is bang voor een kaping enzovoort.
-Verbazing Als van Veghel een schip kaapt doet hij dit met zo min mogelijk geweld. Hij laadt de lading over en stelt de bemanning van het andere schip voor de keus of ze met hem mee willen doen of weg willen gaan. Reinout van Veghel wordt door de mensen van de V.O.C. beschreven als een gruwelijke kaper maar dat is hij in werkelijkheid dus niet. Reinout en zijn bemanning zijn verbaasd als ze erachter komen dat ze al een lange periode een vrouw aan boord hebben. (Lutske verkleedde zich als man om zo mee te kunnen op de grote vaart) en zo zijn er nog meerdere momenten van verbazing.
-Geld/ Buit Iedereen die vaart, vaart voor het geld. Van Veghel deelde zijn gekaapte buit met iedereen. Iedereen kreeg een even groot deel van de buit. Van Veghel zelf kreeg dus niet meer dan een derderangs matroos. Deze eerlijke verdeling van de buit, welke in tegenstelling tot de V.O.C. wel eerlijk verdeeld werd, bracht velen er toe zich bij van Veghel aan te sluiten.
D
Ik vind dit verhaal zeer begrijpelijk. Het roept vragen bij je op over de manier van handelen van de V.O.C. en over de redenen van piraterij. Het boek is echter wel een zeer geromantiseerd en verzonnen verhaal. Sommige gebeurtenissen zijn erg overdreven en dat komt de geloofwaardigheid van het verhaal niet bepaald ten goede. Toch is het boek best geloofwaardig ook al denk ik dat wanneer zo'n van Veghel op deze manier zou proberen piraterij proberen te bedrijven hij wel een stuk sneller om het leven zou zijn gekomen.
Het verhaal is origineel omdat meestal piraten als 'de slechten' worden afgeschildert en in dit boek wat dat betreft juist de V.O.C. de klos is. Het taalgebruik is erg makkelijk, om maar niet te zeggen te makkelijk, er worden vooral simpele woorden en vrij korte zinnen gebruikt. Het verheugd mij dat er in dit verhaal zowel kleinere als grotere spanningsbogen te vinden zijn. De gebeurtenissen zijn origineel en zeer afwisselend. Een leuk detail is dat er achterin het boek een lijst met moeilijke woorden is opgenomen die als een soort V.O.C./ grote vaart handboekje kan dienen.
Al met al vind ik dat Simone van der Vlught met Bloedgeld een goed verhaal wegzet, met de kanttekening dat ik denk dat het meer is bedoeld voor leerlingen uit klas 1 of 2.
E
Op het einde van het boek jaagt de zeelegende, Michiel de Ruyter, met zijn 3 oorlogsbodems op Reinout van Veghel. Reinout heeft dan inmiddels al 2 schepen de Draeck en de Eenhoorn. Als hij met de Draeck koers zet naar de baaien van Madagascar krijgt hij de Ruyter achter zich aan. Hij verstopt zijn schip in een ondiepe baai voor de kust van Madagascar; gooit de volledige lading overboord en gaat over land met zijn mannen naar de Eenhoorn, die na hun opsplitsing ergens verborgen ligt. Daar aangekomen besluit van Veghel met zijn piraterij op te houden en hij verkoopt de Eenhoorn dan ook aan de bevelhebber van dat schip, Samuel.
Als hij naar zijn huis in Algiers wil gaan wordt hij onderweg opgewacht en ingesloten door de Ruyter. Hij besluit zich over te geven om een bloedbad te voorkomen. Hij zal worden opgehangen, maar zijn vroegere vrienden Lutske Martensdochter en Wijnant kopen de beul om waardoor de strop niet volledig aantrekt en hij de hangpartij dus overleeft en zo gered wordt.
F
Daar zat hij dan, behandelt als uitschot van de maatschappij, door iedereen nagekeken in de cel van het Schoutengebouw. Hij werd behandelt als de ergste kinderverkrachter die de stad ooit had gekend. Maar toch voelde Reinout van Veghel zich fijn. Hij was blij dat hij weer thuis was, en hoe raar dat ook kan klinken, hij was blij om te weten dat hij in zijn eigen geboorteplaats zou sterven. Alleen vervloekte hij god en alle anderen die zich niet om hem hadden bekommert. Hij, Reinout van Veghel, had toch iedereen in leven gelaten? Hij, Reinout van Veghel had toch een goed doel voor ogen gehad? Driemaal kraakte de grote zware poortdeur voordat de Schout binnenkwam. Hij was op en top gekleed en hij was alleen. "Alleen?" dacht Reinout. Hij liep met grote ingetogen passen op Reinout af, wat moest deze man bij velen de stuipen op het lijf jagen. "Van Veghel" zei de Schout. "Ik wil je een voorstel doen." Van Veghel probeerde zijn gescheurde kleren een beetje te fatsoeneren waarna hij opstond en tegen de schout sprak: "Wat had u in gedachten waarde heer?" De schoot zei niets en nam hem minutenlang van top tot teen in zich op waarna hij zijn keel schraapte en zei: "Ik krijg jouw verhalen opgestuurd per koerier, dan laat ik jou in leven na een nep terechtstelling op de grote markt." Van Veghel fronste zijn wenkbrauwen en er viel een lange stilte. Hij draaide zich om, liep zes passen en weer terug waarna hij zijn beslissing overpeinsede. "Waarde heer, ik ga op uw aanbod in zei van Veghel, mits u mij een waterdichte garantie geeft dat ik een vrij leven tegemoet kan gaan!" De schout accepteerde deze voorwaarde waarna van Veghel bij Weinant en Lutske kwam te wonen. Ze woonden buiten de stad zodat ze niet de aandacht wekten en van Veghel werkte uitsluitend op hun land. Nadat van Veghel zijn deel van de overeenkomst was nagekomenvertrok hij op een regenachtig woensdag in september met het V.O.C. schip de zeven provinciën naar zijn geliefde huis in Madagascar. Het afscheid viel hem zwaar. Op de kade was het een drukte van belang en hij kon zich er niet toe zetten om weg te gaan uit zijn geboorte-stad. Toen nam hij afscheid en ging aan boord. Uiteindelijk schalde de scheepshoorn en voer het schip uit. Uitgezwaaid door Wijnant en Lutske ging Reinout zijn nieuwe, rustige leventje tegemoet.
Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.
Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.
