Boekverslag Evert Hartman

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem [meer]
Niveau:	2VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1039
Opvragingen:	7

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (72 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Evert Hartman

• Buitenspel (13)

  1986

• De droom in de woestijn (4)

  1989

• De vloek van Polyfemos (19)

  1994

• De voorspelling (25)

  1993

• Gegijzeld (40)

  1984

• Het bedreigde land (3)

  1988

• Het onzichtbare licht (16)

  1982

• Morgen ben ik beter (19)

  1987

• Niemand houdt mij tegen (12)

  1991

• Oorlog zonder vrienden (39)

  1979

• Overval in de nacht (1)

  1995

• Signalen in de nacht / Nederlandse verzetsroman omnibus (1)

  1980

• Vechten voor overmorgen (12)

  1980

Deel A

Titel : Morgen ben ik beter
Schrijver : Evert Hartman
Eerste druk jaar : 1987
Eerste druk uitgever : Lemniscaat
erste druk stad : Rotterdam
Deze druk jaar : 2000
Deze druk uitgever : Malmberg
Deze druk stad : Den Bosch

Deel B

Titelverklaring:
Het boek heet: Morgen ben ik beter, omdat Mariëlle zegt tegen haar beste vriendin: “Morgen ben ik weer beter” (blz. 9) En het in het boek gaat het vaak over de gedachten van Mariëlle die steeds hoopt dat ze morgen beter is.

Samenvatting:
Het verhaal gaat over Mariëlle een meisje van 16 die zich op een dag tijdens de biologie les niet zo goed voelt. Haar vriendin Christa brengt haar naar huis. De moeder van Mariëlle is heel erg ongerust en betutteld haar heel erg. Na een paar dagen voelt Mariëlle zich nog steeds niet beter, ze heeft last van duizeligheid, hoofdpijn, oorpijn etc. De dokter is al een keer langs geweest en adviseert Mariëlle om zich op te laten nemen in het ziekenhuis.
In het ziekenhuis komt ze op kamer 413 terecht, op de kamer liggen nog drie andere vrouwen Toos, Hetty en Nora. Mariëlle praat veel met Toos.
Iedere dag komt Christa haar vriendin in het ziekenhuis opzoeken. Er worden veel onderzoeken op Mariëlle gedaan (EEG, allergietesten enz.) maar Mariëlle wordt er niet beter van integendeel ze wordt in het ziekenhuis alleen maar zieker. Christa houdt het steeds afwachten niet uit en gaat op een dag de kamer van de dokter in, ze heeft mazzel er is niemand. Ze kijkt een beetje rond en vindt uiteindelijk het dossier van Mariëlle. Ze leest het maar snapt er niets van het zijn veel moeilijke namen “Maar die gegevens,wat een rotwoorden!” (blz. 212)
Mariëlle wordt langzamerhand de onderzoeken ook zat en op een dag krijgt ze een woedeaanval. Ze heeft het helemaal gehad met de onderzoeken, het steeds maar afwachten en het gezeur van haar moeder. Ze stapt op uit het ziekenhuis en begint thuis tegen haar moeder te schreeuwen. Na een dag of twee thuis te zijn geweest gaat Mariëlle weer naar school. Ze voelt zich thuis elke dag beter worden.

Deze samenvatting was van het verhaal van Mariëlle dat is het hoofdverhaal.
Er is ook nog het verhaal van Christa thuis met haar broertje Thijs die niet meer naar school wil, en er is ook nog het verhaal van het ziekenhuis met o.a Meneer Kersten.

De Hoofdpersonen:
Mariëlle: blauwe ogen (blz. 5), 16 jaar (blz. 238), laat (eerst) over zich heen lopen (blz. 238), rustig (blz. 238) en meegaand (blz. 238). Het verhaal gaat over haar omdat ze ziek is.

Christa: zelfverzekerd (blz. 238), haalt hoge cijfers (blz. 51), is goed in sport (blz. 51) en energiek (blz. 51)
Christa is de beste vriendin van Mariëlle.

De Andere personen:
Toos (blz. 30): grijs haar en rimpelig gezicht (blz. 29), aanstekelijke lach (blz. 32) en een bemoeial (blz. 30).

Hetty en Nora (blz. 30): Patiënten die bij Mariëlle op de kamer liggen. Nora is heel gelovig en Hetty zeurt veel.

Meneer en Mevrouw Huybregts (blz. 7): De ouders van Mariëlle. Mevrouw Huygbregts betutteld haar heel veel, zoals bijvoorbeeld op blz. 21 “Wees nou eens verstandig, kindje, en wacht tot de dokter geweest is.”

Erik (blz. 100): Jongen uit Mariëlle’s klas. Vrolijk en erg grappig. Komt ook in het ziekenhuis terecht.

Thijs (blz. 12): Broertje van Christa. Wil niet meer naar school.

Koen (blz. 16): Broer van Christa, studeert medicijnen.

Micheal (blz. 16): Vriend van Koen, studeert ook medicijnen. Hij heeft veel kritiek op de geneeskunde.

Waar het speelt:
Het verhaal speelt zich af in het ziekenhuis, thuis bij Christa, thuis bij Mariëlle en op school.

Waarneer het speelt:
Het speelt zich af in de winter er wordt gesproken over schaatsen en Christa leest: “EEG op 10.2, slaap EEG op 12.2” (blz. 212). De cijfers zijn data in februari.
Het jaar weet ik niet maar dat is niet echt belangrijk voor het verhaal.

De mogelijke bedoeling van de schrijver is best wel duidelijk.
Het boek is kritiek op de medische wereld. De kritiek krijg je in het boek heel vaak te lezen via Micheal, die zegt vaak dingen over dokters, specialisten etc. hij zegt bijv. ook een keer: “De mensen gaan ook veel te gauw naar de dokter” (blz. 97).

Deel C

Ik vind het een leuk boek, omdat het erg interessant, niet kinderachtig en goed geschreven is.
Het verhaal is interessant omdat je ook veel van het verhaal leert. Je leert bijv. heel veel ziekenhuisthermen, medicijnennamen en namen van ziekten, zoals EEG (blz. 54), euthanasie (blz. 73), intracraniële hematoom (blz. 218) etc.
Het boek is aan de ene kant best wel moeilijk. Er komen heel veel personen/namen in voor; de namen van kinderen uit Mariëlle’s klas, patiënten, dokters, verplegers en familie.
Je moet dus wel goed blijven opletten.

Ik heb voor dit boekverslag het boek uit het boekenpakket: boektoppers 2000 gebruikt.

Deel D

Evert Hartman werd op 12 juli 1937 in Dedemsvaart geboren. Hij werd gereformeerd op gevoed. Hij was nog jong toen de tweede wereld oorlog uitbrak, maar toch heeft die een diepe indruk op hem gemaakt. In 1947 verhuisde het gezin naar kampen en daar bezocht hij de HBS. Na zijn militaire dienst ging hij in Utrecht sociale geografie studeren, omdat hem dat een avontuurlijk en romantisch vak leek. Vanaf 1962 was hij leraar aardrijkskunde in zijn nieuwe woonplaats Hoogeveen. In 1965 trouwde hij en kreeg twee zoons.
Jarenlang had hij een volledige onderwijsbaan en schreef en regisseerde daarnaast toneelstukken op school. In zijn vrije tijd schreef hij verhalen. In 1973 debuteerde Hartman met Signalen in de nacht een verzetsroman voor volwassenen.
In 1993 stopt Hartman met lesgeven om zich geheel aan het schrijven te wijden. Hij overlijdt niet veel later, op 7 april 1994, vlak na de publicatie van zijn laatste boek, De vloek van Polyfemos.

Hij schrijft vooral boeken met een boodschap, je kunt er meestal iets van leren. De boodschap in Morgen ben ik beter is bijvoorbeeld Dat de medische wereld de mens vooral als machine ziet en niet als een levend wezen met gevoelens.

De boeken van Evert Hartman hebben niet een onderwerp waar ze allemaal over gaan. Bij hem is elk boek verschillend.

Hij wil dat je er iets van opsteekt.

Enkele andere boeken van deze schrijver zijn :
- Oorlog zonder vrienden
- Vechten voor overmorgen
- Het onzichtbare licht
- Gegijzeld

Bronvermelding

Ik heb al mijn informatie uit het leesboek zelf.
De informatie over de schrijver heb ik ook uit het boek van bladzijde 253 en 236.