Boekverslag Greet Beukenkamp

Geschreven door:	Sarah (1e klas)
Datum ingestuurd:	28 mei 2001
Taal:
Woorden:	2.450
Bekeken:	9566 keer (1 deze maand)
Waardering:	Currently 2.82/5 1 2 3 4 5 2.8/5 (113 stemmen)
Deel op:

Titel:	Ontvoerd
Auteur:	Greet Beukenkamp
Jaar van uitgave:	1993
Aantal pagina's:	173
Prijs:	Genomineerd Kinderjury 13-16jaar 1994

Auteur:	Greet Beukenkamp
Geboren:	7 augustus 1939
Populaire titels:	1993Ontvoerd (15) 1992Al het water van de zee (8) 2005Tegen mijn wil (4) 2000Mist (5) 1998Het jaar van de heks (3) 1995Teruggaan kan niet meer (3) 1997Reisbureau Fantasia (1) 2009Anne & Anne (3) 2007Zoeken naar Lisa (0) 2003De Kattenkwaadclub (0) ... meer

...
7. Ontvoerd
8. Ontvoerd
9. Ontvoerd
10. Ontvoerd
11. Ontvoerd
12. Ontvoerd
13. Ontvoerd
14. Ontvoerd
15. Ontvoerd

• 
  Door Jemoederheethenk (HAVO/VWO 1) op 27-04-2011
  Goed verslag, bedankt daarvoor. Wel een beetje lang, moeilijk om situaties op te zoeken. Maar verder goed gedaan (Y)
• 
  Door Elton op 21-02-2007
  ik vindt je boekverslag heel goed en ik zie dat ook een paar informatie daaruit kan vinden.doei
• 
  Door anoesh op 07-05-2005
  heey sarah ik ben dit boek nu ook aan het lezen ik vind hem ontzettend leuk. ik vind jou advies en mening over het boek heel boeiend daardoor ben ik het boek ook aan het lezen. groetjes anoesh (K)
• 
  Door h.s. op 30-03-2004
  welke 1e klas zat je? ik zit in havo1, heel goed gedaan groeten h.s. massier

Naam:
Klas/niveau:
E-mail:
Bericht:
Bestemd voor	Iedereen Scholieren.com redactie
Geheime code:

Op weg naar huis word ik achtervolgd door een auto, die mij de weg afsnijdt.
Plotseling word ik de auto ingetrokken! Het wordt helemaal donker. Ze hebben een doek om mijn ogen gebonden en een tape om mond geplakt. Er fluistert een lieve stem die zegt dat ik niet bang hoef te zijn. Door die lieve stem heen schreeuwt er een harde angstaanjagende stem dat ik mijn kop moet houden en dood stil moet zitten. De lieve stem zegt: “Als je stil bent beloof ik je dat de tape van je mond gaat.” Ik knik, terwijl de tranen over mijn wangen stromen ben ik dood stil terwijl ik het van binnen wel kan uitschreeuwen maar toch geeft de jongen met de lieve stem me een vertrouwd gevoel. Nu zit ik alleen in een keldertje wachtend wat er zal gebeuren. Er staat een bureau met een stoel en een bed in, het is een erg oud keldertje! Ik hoor stemmen, de naam Bolle wordt genoemd. Zou hij echt zo heten of hebben ze hem die naam gegeven? Dat laatste zal wel, ze kunnen natuurlijk niet de echte namen gebruiken. Er komt iemand naar beneden lopen! Mijn hart klopt in mijn keel, ik hoop niet dat het de Bolle is. De Bolle en die aardig jongen komen naar beneden. De Bolle zegt tegen mij dat mijn vader maar snel het geld moet geven anders zal het niet goed met me aflopen. Voor dat ik iets kan zeggen zijn ze alweer vertrokken. De lieve jongen zegt nog net dat ik me geen zorgen hoef te maken.
Ik zit hier nu al 2 dagen en raak aardig gewend aan mijn omgeving. De aardige jongen komt af en toe een praatje met me maken. Ik vind het niets voor hem om iemand te ontvoeren daar is hij veel te aardig voor!

Daar komt David met mijn ontbijt, er zit zelfs een eitje bij! “ Lekker” zeg ik tegen hem, “blijf je nog even met me kletsen?” “Ok heel even.”
“Hoe heet je eigenlijk?” Toen ik die vraag stelde, bedacht ik me dat het een stomme vraag was. Hij kan natuurlijk zijn naam niet aan mij vertellen! “Ehh” zegt hij, “bedenk er maar een, en niet zo’n naam als bijvoorbeeld: Pietje, Jantje of Keesje!” “Ok” zeg ik, “Dan weet ik er al een: David!” Ik zie aan zijn gezicht dat hij schrikt! “Ehh ja is goed” zegt hij. “Vind je het geen mooie naam?” Vraag ik. “Oh jawel hoor!” Zei hij, en gaat gelijk weer weg.

Ik word wakker door David, schrik me dood en begin te blozen. Hoe lag ik? Sliep ik niet met mijn mond open? Die gedachtes gaan op dat moment door mijn hoofd. Waar maak ik mij eigenlijk druk over?
“Hier is je ontbijt!”. Lekker geslapen vraagt hij met een lachje?
“Ehh jawel hoor”. Hij komt naast me op bed zitten. Voordat hij me wat kan vragen zeg ik: “wanneer mag ik hier nou weg?” “Als je vader het geld betaalt!” Hij wil weggaan maar voor hij de deur open doet zegt hij: “Je moet oppassen voor de Bolle!”
Ik wil nog vragen waarom, maar hij is de deur al uit. Nu zit ik hier weer alleen. Ik kan door een raampje naar buiten kijken heb uitzicht over een weiland en zie een paar forsythiastruiken. Dit is het enige uitzicht wat ik heb!
Zag ik wat bewegen of niet? Ja, maar wat is het? Ik ga er naar toe… AGGGGGGG! Het is een spin! Een hele dikke met haren.
Ik hoor gelijk iemand de trap af komen, het is de Bolle met nog een man die ik niet eerder gezien heb! Hij is erg lang en dun. “Waarom gil je zo?” Vroeg de Bolle terwijl ik op de stoel stond. “ Er loopt daar een spin!” “Is dat alles, Moet je daarom zo schreeuwen?” De Bolle komt dreigend op me af, de lange houdt hem tegen.
De Bolle gaat met zijn voet op de spin staan, en zegt tegen mij: “In het vervolg niet meer van die geintjes!” Ze lopen de deur uit er draaien de sleutel om.
Ik kijk naar de geplette spin waarvan de pootjes nog bewegen.
Een paar uurtjes later komt David naar me toe. Hij heeft een stapel boeken bij zich, “kijk eens” zegt hij, “Hier een paar boekjes voor je zodat je niet meer hoeft te vervelen. Ik zag dat het romannetjes waren."
“Bedankt” Zeg ik! Al ben ik er niet echt blij, ik hou nooit echt van dat soort boekjes maar beter iets dan niets!
Ik zit hier nu al 4 dagen en heb al 2 boekjes uit, eigenlijk zijn deze boekjes best leuk je hoeft er niet bij na te denken alles is zo voorspelbaar.
Het is al weer 7 uur, gelukkig heb ik mijn horloge, anders had geen idee hoe laat het zou zijn. En zou ik ook niet weten welke datum het zou zijn. David komt met mijn eten binnen, het ziet er niet echt smakelijk uit. Ik zie dat hij zijn best er op heeft gedaan om het er zo smakelijk mogelijk er uit te laten zien.
Hij komt nog even bij me zitten en wachtend wat ik van zijn kookkunst zal zeggen. “Mmm lekker zeg!” Hij kijkt me trots aan en zegt: “Heb ik helemaal zelf gemaakt, goed hè?” Hij pakt mijn haar en zegt: “Je hebt mooi haar.” En loopt gelijk naar de deur en vertrekt naar boven.
Ik denk de hele tijd naar over de laatste zin die hij zei: “Je hebt mooi haar.” Even later komen de Bolle, de Lange en David naar beneden, de Bolle heeft een schaar in zijn handen.
Hij loopt naar me toe en knipt plotseling een stuk van mijn haar af!
Ik word boos schreeuw tegen hem dat hij dat niet zomaar kan doen!
De Lange geeft me een papier en een pen hij zegt: “Schrijf wat op, het is voor je vader, hij wil bewijs dat je nog leeft, en geen geintjes!”
Ik schrijf: “Pap, mam? Ik ben helemaal in orde ze behandelen mij hier best goed, maar haal me hier alsjeblieft zo snel mogelijk uit! Mam ik hou van je!” “Klaar?” Zegt de Lange.
“Ja” zeg ik, en ze gaan gelijk weer. Ik denk weer na over wat ik geschreven heb. Ik schreef: “Mam ik hou van je!” Waarom mam en niet pap? Natuurlijk hou ik ook van pap waarom heb ik dat er niet op geschreven?
Vandaag zou pap het geld moeten geven, maar zo te horen aan de Bolle is dat niet gebeurt, hij schreeuwt en vloekt er over.
Ik hoorde aan de voetstappen dat hij naar me toe komt. Ik ben doodsbenauwd, ik pak mijn stoel en ga er achter staan.
Hij doet mijn deur open, en ik zie zijn agressieve blik in zijn ogen.
Hij pakt me bij mijn armen en duwt me tegen de deur dat zo’n hard geluid maakt, dat je het door het hele huis kan horen.
Ik hoor David en de Lange naar beneden komen ze halen de Bolle van me af en zeggen: “hier schiet je ook niks mee op.” Ze nemen hem mee naar boven.
En ik zit hier weer alleen nog geschrokken van wat er is gebeurd.


Het is nog vroeg en ik zit nu al in mijn dagboek te schrijven, ik moet ook wel vroeg beginnen wand het is al vroeg donker, en ik heb geen licht hier. David komt binnen met mijn ontbijt.
Ik vraag hem gelijk of er misschien een mogelijkheid is om hier licht te krijgen.
“Ik zal voor je kijken” Zegt hij. Een paar uur later komt hij met een lampje bij me, hij draait hem in de lamp. “Voila!” Zegt hij. Het licht scheen vel in mijn ogen. “Heel erg bedankt” Zeg ik en omhels hem. Zijn lichaam tegen het mijne het geeft me een warm gevoel.
We kletsen nog wat en daarna gast hij weer naar boven. Ik wacht op geluid van de sleutel die omgedraaid zou moeten worden maar dat geluid komt maar niet!
Ik hoor hem de trap op gaan. Is dit mijn kans om te ontsnappen? Ik bedenk me geen ogenblik en ren naar de deur, ik doe voorzichtig de deurklink naar beneden en zet een stap over de drempel.
Ik hoor de stemmen in de woonkamer, ik doe nog een stap naar voren totdat de Bolle naar beneden gaat en …

Greet Beukenkamp
Greet Beukenkamp is geboren in Haarlem. Haar schooltijd heeft ze doorgebracht op de Bloemendaalse Schoolvereniging en het Kennemer Lyceum in Overveen. Daarna heeft ze een opleiding gevolgd voor onderwijzeres, waarna ze psychologie is gaan studeren aan de Universiteit van Amsterdam.
Als klein kind al werd ze gefascineerd door letters en "las" nog voordat ze een boek kon vasthouden. Daardoor kon ze al gauw zelfstandig lezen. In het begin las ze alles wat los en vast zat: van de opschriften op een pak hagelslag tot het telefoonboek. Later las ze hele bibliotheken leeg, het liefst jongensboeken. Dat ze niet alleen kon lezen, maar ook schrijven, ontdekte ze pas toen haar kinderen al bijna de deur uitgingen. Ze vond het zelfs leuker dan lezen. Het eindeloos fantaseren, het zelf richting geven aan de loop van een verhaal en het meeleven met de personen van een boek, maakt het schrijven tot een feest. Gebrek aan ideeën heeft ze nooit. Ze heeft er genoeg om voort te kunnen tot ver voorbij haar tachtigste...
Greet Beukenkamp wisselt het schrijven voor jongere kinderen af met het schrijven van boeken voor de wat oudere jeugd. De boeken voor kinderen beneden de twaalf zijn luchtiger en speelser van aard dan die voor de oudere kinderen. Vooral de jeugdboeken hebben een duidelijk thematisch karakter. Beide categorieën zijn geschreven in een realistische, verhalende stijl, waarbij spanning, humor en drama elkaar afwisselen. Deze stijl doet soms vermoeden dat de verhalen echt zijn gebeurd, maar dat is niet zo. Hoewel de schrijfster er soms ervaringen van haarzelf of van anderen in verwerkt, bestaan ze toch voor het grootste deel uit fantasie.
Greet Beukenkamp heeft altijd al een sterke belangstelling voor kinderen gehad. Voor alles wat hen bezig houdt, wat hun handelen bepaalt en hoe ze elkaar beïnvloeden: kortom, waarom kinderen zijn zoals ze zijn. Daarom is het uitgangspunt van waaruit ze schrijft altijd het kind zelf. De handeling is feitelijk ondergeschikt. Dat betekent niet dat die niet belangrijk is. Het verhaal moet boeien. Het mag dramatisch zijn, humoristisch, of vreselijk spannend, maar de
personen in het verhaal staan centraal. Ze probeert de kinderen dan ook, naast plezier in lezen, ook stof tot nadenken te geven.
Zoals alle creatieve bezigheden, begint ook bij Greet Beukenkamp een boek met een idee. Soms kan dat meteen al vrij gedetailleerd op papier worden gezet, maar vaak ook moet ze eerst gegevens verzamelen. Ze leest boeken over het onderwerp, praat met mensen, maakt aantekeningen en bezoekt de plaats waar het zich allemaal moet af gaan spelen. Langzaamaan begint het verhaal vastere vormen aan te nemen. Vervolgens worden alle aantekeningen, ideeën en flarden tekst die tot dan toe in een losbladig schrift zaten in de computer gezet. Er wordt een definitieve verhaalopzet gemaakt. Op dat moment staat in grote lijnen vast wat er in elk hoofdstuk gaat ge- beuren.
Dan pas begint het echte schrijven. Dat gaat ongeveer op dezelfde manier als het inkleuren van een tekening. Vlakje voor vlakje krijgt kleur; hoofdstuk voor hoofdstuk wordt het boek geschreven.
Tot het af is. Alhoewel... Af... Een boek is, net als een tekening, nooit helemaal af. Je blijft er tot het laatste moment nog aan veranderen. Hier nog een kloddertje geel, daar nog een kloddertje roze...
Greet Beukenkamp is pas laat begonnen met schrijven. Het is allemaal begonnen op de basisschool waar ze parttime werkte. Ze schreef en regisseerde daar o.a. toneelstukken en musicals die de kinderen van groep 8 speelden bij hun afscheid van de school. Toen ze op aanraden van een ouder een toneelstuk naar een uitgeverij opstuurde, werd dit meteen uitgegeven. Kort daarop werd haar oude trage schrijfmachine vervangen door een snelle computer. Dit alles stimuleerde haar om aan een "echt" boek te beginnen.
In 1992 debuteerde ze bij uitgeverij Sjaloom met "Een lange reis op korte pootjes", een verhaal over de eigenwijze teckel, Dinky, die zijn familie kwijtraakt tijdens een verhuizing. Na veel avonturen en omzwervingen vinden ze elkaar terug.
Het schrijven kwam daarna in een stroomversnelling. Eveneens in 1992 verscheen "Al het water van de zee", een dramatisch verhaal dat laat zien waartoe pesten kan leiden. Nog steeds vindt ze dit een van haar mooiste boeken.
In 1993 verscheen "Ontvoerd", een spannend verhaal geschreven in de vorm van een dagboek. Het werd getipt door de kinderjury. Sindsdien verschijnt er bijna jaarlijks een boek van haar hand.
Met enige verbazing kijkt ze soms naar de rij boeken die het resultaat zijn van deze ietwat uit de hand gelopen hobby.

Daphne is een meisje met rijke ouders. Op weg naar huis wordt ze ontvoerd. Dat hebben ze gedaan om van haar vader geld te krijgen.
Daphne moet daar een lange tijd afschuwelijke nachten en dagen doorbrengen 2 dagen lijkt wel een week, en dan zit ze ook nog in een afschuwelijke ruimte.

Ze heeft een dagboek waarin ze elke dag schrijft, zonder dat dagboek was ze anders helemaal gek geworden Er is één ontvoerder bij die haar in de war brengt.
Is ze verliefd op hem? En hij ook op haar? …

Mening

Ik vond het boek heel erg Boeiend!
Het was ook erg spannend, wat ik vooral leuk vond aan dit boek was dat liefde en spanning in het boek samen waren.
Het was echt een leuk boek om te lezen, alleen ik denk dat meisjes dit boek meer aanspreken en meer zullen begrijpen dan jongens.
Ik denk dat meisjes dit soort problemen zoal daphne had meer zullen begrijpen.
Dat ze verliefd word op haar ontvoerder en hoe ze denkt over zich zelf, vriendinnen, haar ouders, en de Wereld hoe ze die zou willen veranderen.
Ik denk dat de meeste jongen dat soort boeken niet zo interessant vinden.
Ik raad het wel aan om dit boek te lezen.
Welk boek ik hierna verder ga lezen is “Afblijven”

Titelverklaring

De titel verklaring: het boek heet ontvoerd en de verklaring is: het gaat over een ontvoering van een meisje.

Genre: Liefde

Karakteruitwerking
David de ontvoeder en Daphne de gijzelaar staan raar tegenover elkaar.
Daphne wordt verliefd op David en David laat merken dat hij ook iets voor haar voelt.
Maar de andere keer doet hij afstandelijk tegen haar.
Hij beschermt haar en troost haar als ze het moeilijk heeft.
Maar als hij haar naar huis brengt zet hij haar zo de auto uit zonder iets te zeggen.

Het maakt niet veel uit voor de loop van de gebeurtenis van het verhaal.

Het probleem waar het omdraait is dat ze verliefd wordt op een van haar ontvoerders maar dat er nooit iets zo kunnen gebeuren tussen hen een ontvoerder en een gijzelaar.