Boekverslag Remco Campert

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1852
Opvragingen:	16

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (18 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Remco Campert

• Alle dagen feest (0)

  1976

• Als in een droom (2)

  2000

• Beschreven blad (5)

  2001

• De Harm & Miepje Kurk story (14)

  1983

• De jongen met het mes (1)

  1958

• Een liefde in Parijs (10)

  2004

• Gouden dagen (1)

  1990

• Het gangstermeisje (2)

  1965

• Het leven is vurrukkulluk (31)

  1961

• Het onkruid en de bloem (17)

  1971

• Het satijnen hart (2)

  2006

• Het theater (1)

  1979

• Liefdes schijnbewegingen (11)

  1963

• Mijn leven's liederen (5)

  1968

• Ohi, hoho, bang, bang of Het lied van de vrijheid (2)

  1995

• Rechterschoenen (1)

  1992

• Somberman's actie (12)

  1985

• Tjeempie, of Liesje in luiletterland (15)

  1968

• Wie doet de koningin ? (0)

  1984

• Zachtjes neerkomen (0)

  1989

A Verwachtingen en eerste reactie

Ik stond in de bibliotheek te kijken en ik kon maar geen interessant boek vinden. Ik keek alleen naar de boeken met een L op de zijkant want dan wist ik zeker dat ik het mocht lezen voor het leesdossier. Ook dit boek heeft een L op de zijkant. Ik ben maar begonnen met zoeken bij de letter a want ik wist totaal niet welk boek ik moest gaan lezen. Ik heb toen ik al bij de c was en nog geen interessant boek gevonden had maar dit boek gepakt. Ik heb het gewoon meegenomen en niet eens op de achterkant gekeken of het wel een leuk boek was. Ik dacht: ik moet toch een boek hebben. Ik had dus geen echte verwachtingen van het boek op zich. Wat ik wel verwachtte was dat het boek wel saai zou zijn net zoals de rest van de boeken op de volwassenen afdeling. Ik dacht ook dat het wel een erg saai boek zou moeten zijn met zo'n saaie kaft dat kon niet veel goeds wezen. De verwachting is ook wel uitgekomen. Ik vond het een saai boek wat erg verwarrend was. Het viel me nog wel mee want ik dacht dat het nog saaier zou zijn dan het was. Het is zo verwarrend omdat er zoveel hoofdpersonen zijn. Je weet niet echt om wie het nu draait. Het is bovendien een boek met en open eind en dat is een van de dingen die ik haat. Geen happy end of zo, nee geen eind!

B Beknopte samenvatting en analyse

De 25-jarige Trix Trumbauer heeft een verhouding met de 37-jarige Bronzo Kamerheer; daarvoor heeft ze diverse andere relaties gehad, o.a. met Gerard Beka die verdwenen is vlak voordat Trix abortus liet plegen. Gerard lijdt aan een geheugenstoornis nadat hij een heel weekend (met Pasen) in een koelkast van een slager gezeten heeft. Hij woont nu op een zolderkamertje in een achterbuurt en doet inpakwerk in de jamfabriek van Willem Vrugt.
Sander Kolm wordt na jaren ontslagen uit de gevangenis (overval op pompbediende) en gaat bij zijn tante wonen. Een zekere Beiderbekke neemt hem in dienst als pompbediende. Op een avond neemt Trix' broer, Lex (Alexander) Trumbauer (ex-gevangene : meisje verkracht ) Sander mee naar een Miss Maagd-verkiezing in de cafe-dancing "New York" Lex en Bronzo zitten in de jury; de zestienjarige Ria Wegebree wint de verkiezing.
Trix wil weer met Gerard in contact komen; ze denkt terug aan de avond waarop ze hem het laatst gezien heeft. Ze treft hem aan in cafe "New York", maar het lukt haar niet tot zijn gestoorde geest door te dringen. Lex probeert (tevergeefs) de nieuwe Miss Maagd in een hotelkamer te ontmaagden. Bronzo papt aan met een zangeres, Stella Vollender, en verbreekt zijn relatie met Trix. Lex ontdekt Gerards adres en gaat samen met Trix naar hem toe. Gerard slaat wartaal uit ( over de jamfabriek e.d.) Opeens probeert hij Trix te wurgen; Lex slaat een fles op zijn hoofd stuk en vlucht met Trix weg. Uren later komt Gerard bij: door de klap is de geheugenstoornis verdwenen! Hij besluit snel naar Trix te gaan, omdat die wel woedend zal zijn.

Personages:
Ik zal even alleen de hoofdpersonen uit het boek behandelen.Het zijn allemaal types.
Lex Trumbauer : Alexander Trumbauer is de broer van Trix. Hij heeft onschuldig in de gevangenis gezeten. Hij is het maatje van zijn zus, ze zijn onafscheidelijk. Hij is een gemene jongen, hij is sluw en heeft allerlei gemene plannetjes.
Trix Trumbauer : de zus van Lex . Ze maakt misbruik van haar vriend, die rijk is en een mooie auto heeft. Hij blijft alleen bij haar vanwege de seks. Ze hebben altijd ruzie en zijn het nooit met elkaar eens. Ze heeft enorm veel eigendunk en weet wat ze wil. Ze is erg vastberaden en net zo sluw als haar kleine broertje.
Sander Kolm : hij heeft Lex ontmoet in de gevangenis. Waar hij voor in de gevangenis heeft gezeten komt niet echt aan bod. Hij is een lieve verlegen jongen die alles voor een ander zou doen.
Gerard Beka : Het wazige type van het boek. Je leert hem niet echt kennen en toch speelt ook hij een belangrijke rol in het verhaal. Hij was vroeger een sterke stoere jongen, maar sinds hij een ongeluk heeft gehad is hij mager en verlegen en is hij vaak erg verstrooid.
Bronzo Kamerheer : Hij is de minnaar van Trix. Hij is een rijke zakenman met drie zaken in verlichtingsartikelen. Op het laatst krijgt hij een relatie met de zangeres Stella Vollender en verbreekt hij de "relatie" met Trix.

Perspectief en verteller:
Het rare aan dit boek is dat alledrie de vormen aan bod komen. Maar het meeste het hij/zij-perspectief met verborgen verteller.

Ruimte:
Doordat er zoveel hoofdpersonen zijn zijn er vanzelfsprekend ook veel ruimtes. De slaapkamer van Trix. Het kamertje van Gerard. Het café en ga zo maar door. Het verhaal gaat over een paar dagen en de meeste tijd is het mooi weer. Het jaargetijde kan van alles zijn maar ik denk de lente want het is mooi weer maar het waaide wel hard. Het speelt zich allemaal af in Amsterdam.

Thema:
Liefde en schijnliefde.

Titelverklaring:
De titel liefdesschijnbewegingen heeft met de personen uit het boek te maken. Er is in het boek geen sprake van echte liefde. Het is allemaal schijn. Het is ook wel een gepaste titel bij dit boek.

Tijd:
Er is sprake van een flashback. Deze vindt plaats op het einde van het boek als Trix met Gerard staat te praten. Ze kijkt terug op de "goede oude tijd". Die goede oude tijd bestaat uit haar relatie met Gerard die toen nog een stoere verleidelijke jongen was.

Motief:
Enkele motieven zijn:
- Liefde en schijnliefde
- Driehoeksverhoudingen
- Geheugenverlies
- Abortus
- Criminaliteit

Stijl:
Luchtige, parodistische/ironische stijl.


C Verwerkingsopdracht

Ik heb verwerkingsopdracht nummer 15 uitgekozen. Het thema van het boek is liefde. Dit blijkt al in de titel en ook in het boek staat het woord liefde vaak vermeld. Ik heb de volgende gedichten gekozen omdat ik twee gedichten over liefde moest zoeken. Ik had natuurlijk veel keus en toen heb er maar gewoon twee uitgepikt. Geen speciale reden, gewoon twee. Een best wel lange en een wat kortere.

Nieuwe liefde
Paul van Ostaijen

Daar gaat mijn nieuwe liefde waar noordwaarts der stad
De straten saamlopen op dokken, stroom, kanalen en stapelhuizen
En zich weer in eindeloze dokken splitsen en verbreden, 't land in.

Alles is nieuw nu, door deze zomer; de onbekende straten
Dragen namen van rivieren en van landen, ook van steden;
Alles is zo tastbaar wezenlik, spijts het vaag suggestieve van die namerij.

Rijpt nu zangom het geluk dat lacht uit de stapelhuizen,
Speelt over de blinkende rails van de spoorweg,
De ijzeren bruggen en de elevators. Mijn nieuw geluk brandt.

O als de zon zinkt, zet een laatste maal de stalen wil in rood
En blakert de op de rode, kubies-gestapelde bakstenen !
O het verlangen van die rode stenen te breken uit de rode huls,

Te spatten hun leven, gelijk een zot geweld, tot aan de zon,
Die hun leven schonk, in gek begeren van het laaiend lijf.
De laatste omarming van de minnaars voor de dagelijkse dood.

Ik omhels het geluk dat me verlost uit het tingtangelleven
En uit de paar half-schuine etablissementen, -- een paar danseressen,
Een danser-diseur, een klein, arm orkest en een familjaire waardin, --
Waar mijn leven te zieltogen lag.

De zon brandt, de zon breekt, de zon barst.
Overal is geluk; in deze rode trem die voorbij snort
De brug af, geluk dat zich weerspiegelt in de ogen van mijn welbeminde.

En 's avonds zegepraalt het geluk in de hoog-ij-gele globes,
Boven de spoorweg en aan het station; het geluk klingelt
Uit een danszaal en verovert de ganse straat.

Het geluk is tussen de lippen van dit kind en de gepletterde kers,
Gelijk het is tussen de kerselippen van mijn lief
En van uw lief, o jonge man die ginds gaat, o broeder, mijn gelijke.

Het geluk is een dwaze maagd die zich laat zoenen
Door elke, sterke, jonge man.


Zie ik je hou ik van je
Herman Gorter

Zie je ik hou van je
Ik vin je zoo lief en zoo licht
Je oogen zijn zoo vol licht,
Ik hou van je, ik hou van je.

En je neus en je mond en je haar
En je oogen en je hals waar
Je kraagje zit en je oor
Met je haar ervoor.

Zie ik wou graag zijn
Jou, maar het kan niet zijn,
Het licht is om je, je bent
Nu toch wat je eenmaal bent.

O ja, ik hou van je,
Ik hou zoo vrees'lijk van je,
Ik wou het helemaal zeggen –
Maar ik kan het toch niet zeggen.


D Eindoordeel en evaluatie

Ik vond het een realistisch boek met gebeurtenissen die echt kunnen gebeuren. Op zich houdt ik daar wel van, daarom sprak het boek me bij het lezen van de eerste paar hoofdstukken wel aan. Maar hoe verder ik vorderde in het boek des te verwarrender het werd. Het is zo verwarrend doordat er niet gewoon een of twee hoofdpersonen zijn maar in dit boek zijn het er wel vier of zelfs vijf. Het verhaal draait niet echt om een persoon die vanalles beleeft maar om meerdere personen die dingen afzonderlijk of samen beleven. De personen waren ook erg levensecht dat was wel leuk want je kon je echt in bijna elk van de personen inleven. De broer en zus waren erg onsympathiek Sander en de vriend van Trix en Gerard waren erg sympathiek. Het verhaal was niet lastig te lezen. Er werden niet of nauwelijks moeilijke woorden gebruikt en ook niet echt superlange zinnen. Het was dus wel een fijn boek om te lezen. Ik had het ook zo uit. Het verhaal was niet erg boeiend. Het was niet spannend en ook niet humoristisch. Dit was een boek met een open eind en dat is iets wat ik echt haat. Het wisselende perspectief was af en toe wel verwarrend maar dat maakte het boek levendig. Het taalgebruik was jongerentaal geen echte moeilijke woorden en niet al te lange zinnen.

Het werken aan het leesverslag vond ik niet leuk. Het was saai werk en veel werk. Heel veel uittypen en dat is nou niet mijn favoriete bezigheid. Ik doe het omdat het moet en niet omdat ik er plezier mee beleef. Door mijn verwerkingsopdracht ben ik het boek niet anders gaan zien. Dat zal ook wel komen omdat mijn opdracht eigenlijk niet echt direkt iets met het boek te maken had. De verwerkingsopdracht op zich nam niet veel tijd in beslag maar het uittypen ervan wel. Ik vond het ook moeilijk om dit leesverslag te maken omdat ik er nog geen van deze soort had gemaakt. Je weet niet wat er van je wordt verwacht en je weet dus ook niet of het goed of fout is.