Geschreven door:	anoniem [meer]
Datum ingestuurd:	15 mei 2001
Niveau:	4 vwo
Taal:
Woorden:	2239
Opvragingen:	10620 (2 deze maand)
Waardering:	Currently 2.87/5 1 2 3 4 5 2.9/5 (31 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

Willem F. Hermans - Het behouden huis

Zakelijke gegevens

· Auteur : Willem F. Hermans (1921-1995)
· Titel : Het behouden huis; 46 blz.
· Uitgever : Wolters-Noordhoff, Groningen, de grote lijsters 4, 2000 (oorspronkelijk; De bezige bij, Amsterdam-1952)
· Genre : Psychologische roman, oorlog


Verdieping

· Samenvatting
Aan het begin van het verhaal komt de hoofdpersoon, een Nederlandse soldaat, een Spaanse Yesero, wat beton opvuller is, tegen. Hij heeft op de technische school gezeten en vecht al 4 jaar mee in de tweede wereldoorlog. Hij werkt als een soort spion en is op een gegeven moment door de Duitsers gevangen genomen en zij wilde hem in een tuchthuis stoppen. Hij werd daarna nog een keer gevangen genomen in het concentratiekamp Strellwitz. Weer ontsnapte hij daar, en werd ook weer opgepakt. Hij ging met een trein mee maar sprong eruit bij Saksen toen het mogelijk was. Hij voegde zich bij het leger, de geallieerden. Als hij een heuvel op gaat om op vier Duitsers te schieten die zich schuilen in een huis, terwijl ze op weg zijn naar een kuuroord geef de sergeant de opdracht om het huis te controleren. De soldaat loopt in het huis en komt meteen in soort trance.
Het was voor de soldaat 4 jaar geleden dat hij in een huis had geslapen. Soep stond nog op het vuur, en warm water liep nog het bad in. Hij bekijkt zichzelf in de spiegel, trekt schone kleren aan uit een kast en steekt een sigaret op. Dan valt hij in slaap op de bank.
Opeens gaat de bel waarvan hij wakker schrikt. Een Duitse kolonel staat voor de deur en vraagt of hij de bewoner is van dit huis. Hij doet net alsof hij de eigenaar is en laat de Duitse soldaten in het huis overnachten. In het huis vindt de soldaat een bibliotheek maar ook een deur die hij niet open krijgt. De Duitsers zorgen dat ze geen last van hem hebben en vertrekken later weer. De eigenaar komt weer terug. Hij ontdekt dat er kleren weg zijn en loopt de tuin in. Na een gesprek komt de soldaat erachter dat hij inderdaad de echte eigenaar is en schiet hem dood. Ook komt hij de vrouw tegen vanuit de badkamer en haar wurgt hij. Zo graag wilde hij in dit huis blijven. Hij gaat de kamer binnen die eerst niet open ging maar nu plotseling wel en ontdekt een oude man. De oude man is zijn vissen aan het voeren en doet net alsof hij niks weet over wat er in het huis gebeurd is. Hij begint over Duitsland, die op alle fronten de beste is. De oude man denkt namelijk dat de soldaat een Duitser is. Ook zegt hij dat zijn schoondochter en zijn zoon met een granaat zijn omgebracht terwijl de soldaat dat natuurlijk heeft gedaan. De man vertelde hoeveel de vissen voor hem betekende en wat hij er allemaal mee deed. Toen is de soldaat in zijn eigen kamer naast de dode vrouw in slaap gevallen en weer werd hij wakker door de bel. Het was de Duitse kolonel die kwam melden dat de stad omsingeld was door Bolsjewieken. Hij is toen zijn eigen uniform aan gaan trekken, pakte zijn geweer en heeft de kolonel opgesloten in de kelder. Daarna ging hij naar de oude man toe en heeft hem proberen uit te leggen dat hij nu niet meer voor de Duitsers moest zijn omdat de Russen er waren, maar de oude man wilde niet luisteren. Hij heeft zijn uitleg toen in het kort op een briefje geschreven: Duitsland is kapot en je mag geen heil Hitler meer zeggen.
Daarna ging hij naar buiten en wilde hij zich weer melden bij het hoofdkwartier.
Hij kwam toen weer zijn vriend Yesero, de Spanjaard tegen, waar hij mee naar het huis wilde gaan, alleen toen gingen alle partizanen ook mee. Die plunderden alles.
Hij kon ze niet tegenhouden. De oude man werd opgehangen aan de plataan en de kolonel en de vrouw werden opgeknoopt. Hij heeft nog wat waardevolle spullen van de eigenaar meegenomen en heeft toen niemand meer aanwezig was een granaat in het huis laten ontploffen. Alles vernietigt. Hij keek nog naar het huis en liep weg.

· Verhaaltechniek
De schrijfstijl van Hermans is makkelijk. Hij gebruikt namelijk korte zinnen en veel komma's. De woorden zijn makkelijk te begrijpen en modern. Hij schrijft het hele verhaal vanuit de ogen van de hoofdpersoon. Hermans gebruikt het ik perspectief.
De hele gebeurtenis speelt zich af tijdens de tweede wereldoorlog aan het oostfront in Oost- Europa, want daar was het slechter geregeld dan op andere plaatsen, de oorlog, de omstandigheden en faciliteiten voor de soldaten en dat kan een reden voor de hoofdpersoon zijn geweest waarom hij in dat huis is getrokken. Maar het grootste gedeelte van het boek speelt zich af in het huis. Het is een groot huis, eerst kwam je door een zware deur naar binnen, waarna je terechtkwam in de gang. Door de achterdeuren kon je het terras zien met een marmeren balustrade en een lange rechthoekige Franse tuin. Achterin stond een prieel. Er waren vele benedenkamers, waar zich zelfs een vleugelpiano bevond. Boven was een kamer met boekenkasten en een schrijfbureau. Er was een grote slaapkamer die door een zwaar gordijn werd afgescheiden van een nog grotere badkamer. Daar lag een marmeren vloer. Dan was er nog een gesloten kamer waar de hoofdpersoon niet in kon komen. Helemaal beneden bevond zich ook nog een kelder, waar veel proviand was opgeborgen. Dit geeft aan dat de eigenaars toch wel van de hogere klasse kwamen. Dit is ook heel belangrijk voor het verhaal, omdat het oorlog was en eigenlijk alles vernietigd was, behalve dat huis, dat van binnen en van buiten nog in perfecte staat was. De hoofdpersoon wilde zich hieraan vastklampen, zodat hij geen gevoel van oorlog had, maar van een gewoon leven.
De hoofdpersoon is een soldaat. Hij heeft in het boek geen naam. Als het boek begint kom je meteen in zijn belevingswereld. Het is een Nederlander en hij zit midden in de oorlog. Ook liegt hij tegen de kolonel, schiet een man en een vrouw dood die beweren dat zij de eigenaars zijn van het huis, en hecht weinig aan mensenlevens. Het is een echte barbaar
die erg wreed is. Er zijn twee groepen te onderscheiden, de Duitsers en de partizanen.
Het zijn hele verschillende groepen. De partizanen zijn echt vreselijk terwijl de Duitsers gedisciplineerd zijn.
Het verhaal is niet erg duidelijk opgedeeld in hoofdstukken of delen. Het behouden huis is een vrij dun boek maar wel met verschillende gedeeltes. Het eerste gedeelte gaat over de hoofdpersoon en hoe hij het huis ervaart als hij binnenkomt. Daarna komt het aan bod wat er gebeurt als hij het huis weer verlaat en in het laatste gedeelte worden de misdragingen van de Sovjets, de partizanen in het huis beschreven. Het verhaal beslaat een periode van een aantal weken en de hele geschiedenis vindt plaats wanneer de Tweede Wereld Oorlog tegen het einde begint te lopen.

· Op zoek naar de Thematiek
Het thema van dit boek is oorlog en geweld, maar ook de zinloosheid ervan. Het hele boek staat rond dit thema. De eigenaars van het huis worden vermoord, de ik-persoon zit in het leger en midden in de oorlog. De titel, 'het behouden huis' is ironisch. De ik-persoon denkt namelijk dat hij een villa heeft gevonden waar hij kan schuilen voor de oorlog. Maar dat blijkt niet te kloppen. Het huis is namelijk vol met Duitse soldaten en de ik-persoon hoort dan ook regelmatig explosies en vliegtuigen. Op het einde wordt het huis ook vernield door de partizanen. De titel houd dus wel enigszins verband met het thema omdat dat ook oorlog/geweld is. Het huis heeft er dus ook mee te maken heeft.
Motieven voor dit boek zijn oorlog (daar speelt het verhaal zich immers ook in af), afgesloten (het huis waar de ik-persoon in zit), chaos en onzekerheid.

· Plaats in literatuurgeschiedenis
De schrijver Willem Frederiks Hermans is op 1921 geboren in Amsterdam. Hij studeerde in de fysische geografie cum laude af en werd in 1958 lector aan de universiteit van Groningen. Uiteindelijk nam hij in 1973 ontslag door ruzie met staf en studenten. In een van zijn boeken 'Onder professoren' kwam hij hierop terug. (1975) Hermans vestigde zich als fulltime schrijver in Parijs. Hij publiceerde veel, maar debuteerde met gedichten. Hij schreef dus niet alleen romans maar ook in tijdschriften, vooral recensies, essays en korte verhalen zoals tijdschriften als; Criterium, Vrij Nederland, Haagse Post, en ook in kranten zoals; Het NRC, Het Vaderland, en Het Vrije Volk. In 1974 verscheen zijn eerste roman Conserve, daarna kwamen boeken van verschillende genres. Sommige zijn vertaald in het Zweeds, Engels, en in het Duits. In 1971 kreeg hij de P.C Hoofdprijs voor al zijn werk. Deze prijs weigerde hij net zoals wat andere prijzen. Hermans had veel vijanden door zijn kritiek die hij gaf in zijn essays en recensies over uitgevers, auteurs en ministers. Hij stierf in 1995 op 27 april in Brussel. Het schijnt dat het werk van Hermans beschouwd kan worden als een illustratie van zijn levensfilosofie. In al zijn boeken komt een sterke chaos naar voren. Hierbinnen proberen de hoofdpersonen zich op onorthodoxe wijze van de chaos te redden. Hierdoor kwam hij wel eens in de problemen zoals met zijn boek
Ik heb gelijk (1951) omdat daar antikatholieke delen in zaten. Hij kreeg het idee dat Nederland bekrompen is, waardoor hij in Parijs is gaan wonen. Hermans staat erom bekent dat hij bij elke herdruk enkele verbeteringen aanbracht en nooit tevreden met zijn eigen werk is.
Het behouden huis is dan ook wel typerend voor zijn werk lijkt mij. Er is namelijk een patroon in het boek wat aangeeft dat de hoofdpersoon geen illusies meer heeft, wat hij wel aan het begin had. Ook is de hoofdpersoon wat in meerderen werken van Hermans zo schijnt te zijn, erg slecht. Ook heeft Hermans meerdere verhalen over oorlog of andere extreme situaties geschreven. Het zou zijn omdat dan de ware aard van de mens bovenkomt. En dat is precies goed voor zijn opvattingen.
Bekendste werken van W.F. Hermans zijn; Kussen door een rag van woorden, Overgebleven gedichten, (1968) Nooit meer slapen, (1966) Onder professoren, (1975) en De laaste roker. (1991)

Beoordeling
Ik vond het een kort, maar krachtig boek. Er gebeurde in een korte tijd namelijk erg veel. Ik vind dat Hermans heel goed de vele gebeurtenissen die zich afspelen duidelijk heeft laten overkomen. Ze waren erg werkelijk, dit kwam denk ik door de grote en gedetailleerde beschrijving van de handelingen, zo kon je je helemaal voorstellen hoe die handeling of die situatie eruit zag. Dit maakt het boek levend en dat is fijn om te lezen. Al vond ik door die grote beschrijving van sommige situaties ook wel schokkende tussen zitten. Het speelt zich natuurlijk af in de oorlog en dat was vechten en veel doden. Hier was het ook in het huis niet echt fijn, dit waren de momenten toen de hoofdpersoon de eigenaar en eigenares om zeep hielp en toen later de oude man door de partizanen was opgehangen.
Dit kan ik helemaal voor mij zien, de gruwel hiervan en dus hoe afschuwelijk die hele oorlog was. Er waren wel meer van ongeveer vergelijkende situaties die schokkend overkwamen.
Hier heeft het personage ook een rol in gespeeld. Doordat het in de ikvorm is geschreven krijg je ook alle gedachten en gevoelens van de hoofdpersoon te lezen en dat brengt spanning met zich mee. Je weet wat hij denkt, maar zal hij het ook uitvoeren? De personage was in het algemeen wel heel ‘echt’, hij was namelijk lang niet perfectionistisch en wijs en goed. Hij was een echte soldaat ten tijde van de oorlog. In het huis was hij juist een beetje arrogant.
Dit maakt hem tot een echt personage, omdat ook de gewone mensen in het dagelijks leven ook niet perfect zijn en sommige ook arrogante trekjes hebben. Je kunt je jezelf ook wel voorstellen dat iemand die in oorlogssituatie zit helemaal in de war raakt, psychisch. Daarom is het ook weer niet zo vreemd dat hij de eigenaar en de eigenares vermoordt, ik kan daar wel inkomen. De hoofdpersoon kwam voor de rest heel redelijk over en ook wel begrijpelijk, hij voelde zich veilig in dat huis, afgesloten van de oorlog, ik denk dat dit een hele menselijke reactie is. Ik zou mij alleen moeilijk kunnen identificeren met de persoon, omdat ik geen notie heb van een oorlogssituatie, de gevoelens die je dan hebt, als soldaat en hoe je dan zou handelen. De angst die hij heeft voor het terug gaan naar de oorlog, het vechten, dat kan ik wel goed begrijpen, het is natuurlijk niet leuk om weer te gaan vechten en je zou er alles voor over hebben om dat tegen te houden.
Het boek was makkelijk te lezen, er zaten geen moeilijke woorden in en het waren korte zinnen. Het was heel logisch opgebouwd, want het liep gewoon chronologisch. Dit is ook een punt dat het boek voor een gedeelte ook spannend maakt, je bent benieuwd wat er daarna zou gebeuren. Toch spelen de gebeurtenissen in dit deel een belangrijkere rol.
Gelukkig heeft het boek een gesloten eind, de gebeurtenis is afgerond. Ik vind dit wel fijn
Anders moet je het zelf invullen, ik wil liever weten wat het werkelijk is. Bij dit eind kun je ook nog een aantal vragen stellen, maar je weet dat hij uit het huis is en het vernietigd is. Hij heeft zo het afgesloten. Eigenlijk was het hele boek heel makkelijk te volgen