Geschreven door:	anoniem [meer]
Datum ingestuurd:	14 mei 2001
Niveau:	4 havo
Taal:
Woorden:	2652
Opvragingen:	9422 (1 deze maand)
Waardering:	Currently 3.77/5 1 2 3 4 5 3.8/5 (79 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

Bibliografie

Wolkers, J.
EEN ROOS VAN VLEES
Amsterdam 1976.24
1e druk: 1963


Beschrijvingsopdracht

Motivatie boekkeuze
In heb het boek ‘een roos van vlees’ gelezen van Jan Wolkers. Ik heb dit boek voor mijn leesdossier gekozen omdat ik graag een boek van Jan Wolkers wilde lezen. Ik wou niet een boek lezen dat veel anderen ook zouden lezen vandaar dat ik dit boek heb gekozen.

Persoonlijke reactie
Ik vond dit boek erg geloofwaardig geschreven. Het is namelijk zo dat als je het boek aan het lezen bent het allemaal werkelijkheid lijkt en daar houd ik wel van. Het boek is wel erg somber. Dit komt doordat Daniël de dood van zijn dochtertje maar moeilijk heeft kunnen verwerken. Hij zit er ook erg mee dat hij zijn ex-vrouw het verlies niet heeft kunnen helpen te verwerken. Af en toe vond ik het boek ook erg vreemd. Dit komt doordat Daniël niet echt een doorsnee persoon is. Hij doet regelmatige nogal aparte, opvallende dingen. Hier zal ik later op ingaan. Het verhaal is duidelijk, er is sprake van veel samenhang. Het verhaal beschrijft een dag uit het leven van Daniël. Dat vond ik wel opvallend aan dit boek, er wordt slechts een dag beschreven, vierentwintig uur. Het boek is ook best zielig. Je hebt af en toe wel medelijden met Daniël. Dit komt vooral door de terugblikken op de tijd na het ongeluk van zijn dochtertje. En doordat Daniël astma heeft komt hij vaak in benauwde situaties.

Samenvatting
De hoofdpersoon in dit boek is Daniël. Daniël is een volwassen man, hij is gescheiden van Sonja omdat hij haar geen liefde meer kon geven. Sonja en Daniël hebben samen twee kinderen, Basje en Maarten. Ze hadden ook nog een dochtertje maar die is op tweejarige leeftijd overleden. Terwijl Sonja en Daniël ruzie hadden, stond hun dochtertje onder een te warme douche en ze verbrandde zeer ernstig. Enkele dagen later is ze in het ziekenhuis overleden.

De dood van het dochtertje staat in dit boek centraal. Daniël heeft de dood nooit kunnen verwerken en zijn vrouw ook niet. Daarom zijn ze toen ook gescheiden. Daniël denkt erg veel aan zijn dochtertje en af en toe komen er flashbacks van het ongeluk naar voren. Daniël lijdt ook aan astma. Dit heeft hij gekregen na het ongeluk van zijn dochtertje. Hij ondervindt hier veel last van en krijgt het vaak ontzettend benauwd. Dit boek vertelt een dag uit het leven van Daniël. Deze dag wordt afgewisseld door herinneringen aan zijn dochtertje en problemen met zijn astma. Op deze dag komen ook verschillende mensen op bezoek. Allereerst komen zijn ouders op bezoek vanwege het feit dat hij jarig is. Hierna komt zijn zoontje Basje op bezoek. Hij komt altijd tussen de middag bij Daniël eten. Die avond zou Daniel met een vriendin naar een voorstelling gaan. De vriendin belt af en stuurt een vriendin van haar naar Daniël toe om hem te vergezellen. Als Emmy (zo heet ze) bij Daniël aankomt krijgt hij het heel benauwd. Het wordt zelfs zo erg dat ze niet kunnen gaan. Emmy gaat niet naar huis maar blijft de hele nacht bij hem. Daniël slaapt en droomt en tussen zijn dromen over zijn dochtertje vertelt Emmy haar verhaal.

Door middel van de verschillende bezoekjes kom je steeds meer over Daniël te weten. In een recensie had ik gelezen dat de drie verschillende bezoeken ook een betekenis hebben. Zijn ouders zijn Daniëls’ verleden, Basje is de toekomst en Emmy is het heden. Zo had ik het zelf nog nooit bekeken maar toen ik het las begreep ik het.


Verdiepingsopdracht 1

De uiterlijke eigenschappen van Daniël zijn dat hij redelijk mager is en dat hij er nogal verward en dromerig uitziet. Dit kun je merken aan het gesprek dat Daniël bij de kapper heeft. Daniël is erg in zichzelf gekeerd. Dit komt natuurlijk ook doordat hij alleen woont. Daniël denkt over veel dingen na. Dit merk je onder meer doordat verschillende keren in het boek krantenkoppen uitvoerig worden besproken. Hij denkt natuurlijk ook veel over zijn dochtertje. Dit is wel kenmerkend voor het verhaal want het grootste gedeelte van dit boek bestaat uit de gedachten van Daniël. En juist doordat Daniël zoveel nadenkt is het boek erg somber geworden.

Wat Daniël in dit boek zou willen bereiken is erg onduidelijk. Hij zou het allerliefste Sonja terughebben. Op het moment dat Daniël er ernstig aan toe is in verband met zijn astma en hij de dokter wil bellen, belt hij Sonja in plaats van de dokter. Je komt niet te weten hoe Sonja over dit alles denkt want zij komt niet in het boek voor. Zij wordt alleen besproken vanuit het perspectief van Daniël.

Het karakter van Daniël heeft grote invloed op wat hij doet. Hij laat zich voortdurend beïnvloeden door zijn gedachten. Ik denk dat Daniël zich te véél laat meeslepen door zijn karakter. Hij heeft vaak rare buien. Hij gaat bijvoorbeeld naar het kerkhof en dan moet hij van zichzelf door de heg kruipen. Van dit soort neigingen heeft Daniël er meer, en die vind ik nogal vreemd.

Een van de belangrijkste beslissingen die Daniël maakt, is om de brieven die Sonja aan hem schreef te verbranden. Die brieven heeft Sonja na het ongeluk geschreven toen hij een tijdje weg was. Dat hij deze beslissing maakt kan ik wel begrijpen. Hij wil zo min mogelijk aan zijn dochtertje worden herinnerd. Ik denk dat ik persoonlijk ook deze beslissing zou hebben genomen. Het is voor Daniël te aangrijpend en te pijnlijk om er nog aan te worden herinnerd. Maar wat ik niet kan begrijpen is de beslissing die Daniël maakt om tegen Emmy te zeggen dat hij zijn dochtertje heeft vermoord. Daniël hoopt dat hij hierdoor kan vergeten hoe lief ze was en dat haar dood hem minder pijn doet. Deze beslissing had ik niet genomen omdat ik het een te grote leugen vind. Je kunt er niet omheen dat je dochtertje dood is en dat moet je op een andere manier proberen te verwerken dan door te zeggen dat jij haar hebt vermoord. Hij zegt dit overigens tegen Emmy omdat zij hem zelf heeft bekend dat ze een kind heeft vermoord. Emmy werd namelijk gedwongen door haar ex-vriend haar kind weg te laten halen toen bleek dat ze zwanger was.

Daniël veranderd in de loop van het verhaal niet. Dit komt waarschijnlijk ook omdat het een korte tijdsperiode is. Als de dag is afgelopen heb je het gevoel dat de volgende dag wel weer precies hetzelfde zal zijn.

Aan de ene kant vind ik Daniël wel sympathiek. Daniël heeft erg veel meegemaakt; de dood van zijn dochtertje, een scheiding, in zijn jeugd het huis uitgezet. Ik vind het wel knap dat hij ondanks alles nog door kan leven. Maar hij verwerkt het op een totaal verkeerde manier. Hij zou er met mensen over moeten praten maar dat doet hij niet. En dat is ook zijn grote probleem. Dit is trouwens ook de oorzaak van zijn scheiding van Sonja. Hij was niet in staat het verlies samen met haar verwerken.

Ik kon me niet goed in de hoofdpersoon verplaatsen, omdat ik niet de dingen die hij heeft meegemaakt heb meegemaakt. Maar ik kon wel begrijpen hoe hij zich voelde.

Andere personages die in het verhaal voorkomen zijn: Basje, dit is het jongste zoontje van Daniël. Hij komt iedere dag tussen de middag bij Daniël thuis om te eten. Basje is een vrolijk jongetje dat heel erg geïnteresseerd is in dingen uit de natuur en de geschiedenis. Basje is een van de weinig vrolijke hoogtepunten in het leven van Daniël.

Dan zijn er ook nog de ouders van Daniël. Vroeger is Daniël het huis uitgezet door zijn vader, maar ze hebben wel nog gewoon contact. En het blijkt ook dat de ruzie over is als Daniël denkt: “God, wat hou ik toch van die man”. De ouders van Daniël zijn erg religieus, terwijl Daniël dat helemaal niet is. Dat keuren zijn beide ouders af. Ze zouden willen dat Daniël wat meer in de bijbel zou lezen. Zijn ouders zijn ook erg bezorgd over zijn astma.

Dan is er ook nog Emmy. In het begin lijkt dit een heel vrolijk meisje, maar hoe later het op de avond wordt en hoe meer ze hebben gedronken, hoe meer ze haar problemen vertelt aan Daniël. Ze vertelt hoe haar vader vroeger haar zus misbruikte en hoe zij door haar vriend werd gebruikt. Qua karakter past Emmy erg goed bij Daniël.

De kijk op de wereld van deze mensen is redelijk verschillend. Basje heeft als klein kind een hele andere kijk op de wereld dan bijvoorbeeld zijn vader. Daniel heeft door al zijn tegenslagen een niet fantastisch beeld van de wereld. Wat overigens ook geldt voor Emmy. Ik kan het wel begrijpen dat je zo op de mensen om je heen reageert als je zoveel hebt meegemaakt.

In dit boek zijn Emmy en Daniël de karakters. Van hun gaat meer diepgang uit als van de andere personage. De ouders van Daniël zijn echte types. Het enige wat ze in dit verhaal doen is de hele tijd met een bijbel achter Daniël aanlopen.



Verdiepingsopdracht 2

Onderwerp
Het onderwerp van dit boek is hoe je verder gaat na het verliezen van iemand die je heel dierbaar is. In ‘een roos van vlees’ gaat het erover hoe de hoofdpersoon, Daniël, terugkijkt op het ongeluk en het verliezen van zijn dochtertje. Ik vind het interessant om te lezen hoe de hoofdpersoon hiermee omgaat. Dit onderwerp ligt wel buiten mijn belevingswereld omdat ik natuurlijk zelf geen kinderen heb. Maar ik kan me wel voorstellen hoe de hoofdpersoon zich voelt want ze zeggen dat een kind verliezen het ergste is wat je kan overkomen en dat wordt door de schrijver verschillende keren benadrukt. Omdat er op de achterkant van dit boek geen tekst stond wist ik dus helemaal niet waar het overging. En ik had dus ook niet verwacht dat het over zo dit onderwerp zou gaan.

De gebeurtenissen
Het bezoek van Emmy aan Daniël is een van de belangrijkste van dit boek. In dit deel kom je namelijk veel meer over Daniël te weten. Ook Emmy vertelt hoe zij haar kind is verloren. Maar in dit boek ligt de nadruk eigenlijk meer op de gedachten en de gevoelens van de hoofdpersoon. Alles wordt vanuit zijn ogen bekeken en in dit boek zitten ontzettend veel flashbacks. Ik zelf vond dit wel leuk omdat ik eigenlijk nog nooit een boek had gelezen dat zo werd beschreven. Eigenlijk bevat het verhaal helemaal niet zoveel gebeurtenissen maar toch blijft het je boeien. Dit komt door de gedachten van de hoofdpersoon, Daniël.
Ik vind dat de schrijver dit heel goed heeft gedaan. De gebeurtenissen in dit boek maken wel een indruk op mij. De keer dat Daniël naar het graf van zijn dochtertje gaat en veel herinneringen oproept, vind ik erg mooi. Het is heel confronterend omdat Daniël zichzelf de schuld geeft van het ongeluk met zijn dochtertje. De dingen die in het boek werden beschreven waren zo werkelijk dat je ze echt voor je kon zien.

Personages
Ik kan de hoofdpersoon niet zo heel goed begrijpen. Zijn manier van handelen vind ik nogal vreemd. Maar daardoor wordt het boek wel interessanter gemaakt. De personages in dit boek zijn zo echt beschreven dat ze echt voor je gingen leven. Dit was wel bij alle personages. Ze werden niet gespeeld als typetjes maar echt als levensecht en dat spreekt mij in dit verhaal wel aan. De beslissingen die de hoofdpersoon maakt zijn wel te begrijpen. Maar als hij eraan denkt hoe hij zijn vrouw niet kon troosten toen hun kind was overleden, dan zou ik dat toch wel iets anders hebben gedaan. Het zou natuurlijk wel heel moeilijk zijn, maar ik zou er ook aan denken dat je nog twee kinderen hebt. Maar dit is iets dat je alleen maar kunt ervaren als je het zelf meemaakt. Je hoeft bij Daniël helemaal niets in te vullen of te gissen. Alles waar hij aan denkt, wordt goed beschreven.

Bouw
De bouw van dit verhaal is niet ingewikkeld. Het is goed aangegeven wanneer er sprake is van tegenwoordige tijd en verleden tijd. Je leest gemakkelijk door dit boek heen. Het is niet zo dat je sommige bladzijden twee keer moet lezen om het te begrijpen. Het verhaal is totaal niet spannend. Maar je wilt het boek tóch uitlezen, en dat vind ik erg goed van de schrijver. Het verhaal is wel ontzettend boeiend omdat het zo naturel geschreven is. De vele terugblikken in dit boek passen gewoon goed bij het onderwerp. Omdat je als lezer toch wil weten wat er met zijn dochtertje is gebeurd en hoe het komt dat Daniël en Sonja uiteindelijk zijn gescheiden. Door de vele terugblikken wordt dit langzamerhand duidelijk. De gebeurtenissen in dit boek zie je door de ogen van een personage en dat is in dit boek absoluut geslaagd.

Taalgebruik
In dit boek zit vrij eenvoudig taalgebruik. Er komen weinig moeilijke woorden voor. Ik vind dat de schrijver een prettige manier van vertellen heeft. Hij heeft er ook voor gezorgd dat het taalgebruik bij de hoofdpersoon van dit boek past.


Verdiepingsopdracht 3

Hieronder staan verschillende delen van recensies geciteerd. De fragmenten van de recensie komen uit de Leeuwarder courant van 15 augustus 1964.
“Een roos van vlees, bij al zijn eenvoud en rechtlijnigheid een knappe gesloten compositie geworden, een sterke eenheid van vorm en inhoud, naar het schijnt moeiteloos tot stand gekomen.”

Hier ben ik het mee eens. Ik had ook het gevoel toen ik het boek aan het lezen was dat het eigenlijk heel eenvoudig in elkaar is gezet. Dat is best raar als je beseft dat het wel literatuur is. Maar toen ik het las had ik daar niet zo’n idee bij. Het is niet zo’n boek als sommige andere literaire boeken waar je niks van begrijpt.

“Geen boek voor mensen die van vrolijke dingen houden. Maar zelden las ik een boek dat de menselijke ellende, de menselijke vleselijkheid het doodgewoon verdriet om falen en onmacht zó loodzwaar en ondraaglijk en tegelijk zó overtuigend op de lezer overbrengt als dit. Het is onontkoombaar. Het is mond-op-mond ademhaling met een medemens.”

Ook dit vind ik door de recensent goed verteld. Vooral met de laatste zin ben ik het erg eens. Je hebt het gevoel dat je met Daniël in een huis woont, alsof je de hele dag met hem meekijkt. Het is inderdaad geen vrolijk boek, dat had ik al eerder gezegd, maar toch, ik zou het zeker aanraden om te lezen. Alleen al om te ervaren hoe het is om te worden overtuigd door een schrijver dat iets echt verschrikkelijk kan zijn.

“Wolkers protesteert niet, maar hij gaat de dingen des levens en de doods te lijf, met zijn vleselijke vuist, met zijn ademhaling en zijn bloedsomloop. Ouderdom, ziekte, moord, dood, dit boek is boordevol bitterheid om de onvolkomenheid van het leven, maar…het lééft als de pest.”

Dit klopt ook. Je hebt het gevoel dat Daniël nog nooit vrolijk is geweest. Daniël ziet zichzelf als de moordenaar van zijn dochter, en dat kan hij niet verkroppen. Hij zal nooit van die verbittering afkomen.

Ik ben het eigenlijk in alle opzichten met de recensent eens. Het is een zeer opmerkelijk boek. Je voelt met Daniël mee, je voelt de pijn van Daniël bij de tegenslagen die hij moet verwerken. En dit vind ik erg opvallend, zo’n soort boek had ik nog nooit gelezen.



Evaluatie

Ik vind het boek ‘een roos van vlees’, van Jan Wolkers, een erg mooi boek. Het boek is zo mooi omdat je erg meeleeft met de hoofdpersoon Daniël. Het verhaal is wel erg somber en het heeft geen goede afloop. Dit boek beschrijft een dag uit het leven van Daniël en de volgende dag begint weer net zo als de vorige dag. Maar omdat dit zo uitermate goed is beschreven is het toch een boeiend boek om te lezen.

Ik kan het boek zeker aan iedereen aanbevelen. Ik dacht eigenlijk dat ik er niet zo van hield als er voortdurend gedachten en gevoelens van personen worden beschreven, maar ik weet nu dat dit ook interessant kan zijn.