Heb je zin om een korte enquete in te vullen over Scholieren.com? Meedoen kost een paar minuutjes van je tijd.

Geschreven door:	Piet
Datum ingestuurd:	9 mei 2001
Taal:
Woorden:	1445
Opvragingen:	4156 (0 deze maand)
Waardering:	Currently 3.00/5 1 2 3 4 5 3.0/5 (13 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

De kleine blonde dood: deels autobiografisch (1985)
Boudewijn Büch

Büch, Boudewijn
Boudewijn Büch werd in 1948 geboren in Den Haag en groeide op met zijn vijf broers - van wie vier ouder - op in Wassenaar. Op elfjarige leeftijd werd hij naar een jeugdpsychiatrische inrichting in Brabant gestuurd. Na een studie Nederlands, Duits en filosofie debuteerde Büch in 1976 met poëziebundel: “Nogal droevige liedjes voor de kleine Gijs”. In 1981 verscheen zijn eerste proza in boekvorm: “De blauwe salon”. In 1982 kwam zijn volgend poëziealbum: “Dood kind ”. Zijn bekendheid steeg verder door zijn werk voor de VPRO-radio en de VARA televisie, waar hij vanaf 1984 een eigen televisie programma had. In 1985 verscheen “De kleine blonde dood ”. In de zomer van 1992 werd deze verfilmd door Jean van de Velde, met in de hoofdrol Antonie Kamerling.

Andere boeken van Boudewijn Büch zijn:
- “Brief aan Mick Jagger”
- “De blauwe salon”
- “De hel”
- “Het dolhuis”
- “Een tevreden lach”
- “Het jongensuur”

Titelverklaring:
De titel “De kleine blonde dood” slaat op de kleine blonde zoon van Boudewijn die later in het boek overlijdt. In hoofdstuk zestien van het boek staat een verklaring van de titel: Na een ruzie met Mieke over dat ze zoveel drinkt, zegt Boudewijn: “Soms schrik ik ‘s nachts wakker van het idee dat je een auto ongeluk krijgt. En dan is die kleine blonde dood”, waarop Mieke zegt: “De kleine blonde dood, dat is een mooie boektitel”.

Belangrijkste onderwerp:
Dit boek is voor een groot deel autobiografisch, dus het belangrijkste onderwerp is het leven van Boudewijn. En dan vooral over zijn relatie met vader en zoontje.

Voornaamste personen:
-Boudewijn: hij drinkt veel alcohol maar hij heeft een lief karakter en is goed voor de anderen, hij heeft donkere haren en lichte ogen.
-Rainer Büch: hij is vaak driftig en slaat zijn vrouw en kinderen, zijn vrouw heeft veel te verduren, dus gaan ze scheiden. Daarna trouwt hij nog vier keer, hij maakt zelf een eind aan zijn leven.
-De moeder van Boudewijn: ze is erg zorgzaam en neemt het op voor haar kinderen.;
-Mieke: ze is de moeder van de zoon van Boudewijn, ze is vaak dronken en besteed niet veel aandacht aan haar zoon.
Micky: hij is de zoon van Boudewijn: hij geeft veel om Boudewijn, hij is klein, heeft blonde haren en lichte ogen.

Samenvatting:
Dit boek bestaat uit twee verhalen. In het ene verhaal gaat het over zijn vader en over zijn jeugd in Wassenaar. In het andere over de herinneringen aan zijn zoontje. Deze twee verhalen lopen door elkaar. Het verhaal begint als Boudewijn op schoolreisje naar Nijmegen gaat. Ze zullen ook even naar Duitsland gaan, maar mag dat van zijn vader absoluut niet. Hij heeft een trauma aan de oorlog overgehouden en is daardoor anti-Duits. Als ze eenmaal bij de Duitse grens zijn aangekomen, moet Boudewijn bij zijn leraar blijven. Als hij een vlinder ziet, wil hij hem gaan vangen en komt op Duits grondgebied terecht, later zal hij weer door twee Duitse douanes teruggebracht worden. Thuisgekomen laat hij de vlinder aan zijn vader en moeder zien, zijn vader wordt razend, omdat hij toch in Duitsland is geweest. Ze praten een week niet met elkaar.

Hierna gaat het verder op vier en vijf mei, de vader van Boudewijn vereerde het koningshuis enorm, en ging ook altijd met zijn zoontje naar de gouden koets kijken. Na het volkslied valt de vader opeens de gouden koets aan. Hij wordt opgepakt door de politie en daar een tijdje vastgehouden.
Verder wordt er meer over het vreemde gedrag van zijn vader verteld, zoals dat zijn vader de rest van het gezin feest vieren verbiedt.

Later krijgt Boudewijn problemen met zijn ouders en wordt daarom naar een inrichting gestuurd. Het ergste vindt hij dat hij daar niet mag lezen. Na een jaar mag hij weer naar huis. Daar krijgt hij erge last van buikpijn. De doktoren denken dat het niks ernstigs is, maar later raakt hij in een coma. Hij had last van een blinde darm onsteking, maar die is nu geknapt en het is een buikvliesontsteking geworden. Hij krijgt van zijn vader de mooiste dingen. Als ze later op een dag naar een natuurgebied gaan blaast een van zijn broers een kikker op. Zijn vader wordt boos en leest de kinderen een stuk voor over verschrikkelijke martelingen van Joden. Dan wordt er over Onkel Jacob verteld, die gek in zijn hoofd is geworden door mishandelingen in de Tweede Wereldoorlog. Met zijn oom gaat hij wandelen, ze kopen frieten die voor Boudewijn heel vreemd zijn omdat hij ze nog nooit gezien of gegeten heeft. Onkel betaald met waardeloze Duitse munten. Omdat ze laat thuis komen moet Boudewijn voor straf zonder eten naar bed.

Vele jaren later als zijn ouders gescheiden zijn, ontvangt Boudewijn een brief van zijn moeder. Ze stuurt hem een kopie van een rouwkaart waarin staat dat zijn vader gestorven is. Hij rouwt erg om de dood van zijn vader. Twee weken later ontvangt hij een brief van zijn vader, twintig vellen vol. De brief grijpt hem erg aan. Later hoort hij van de dokter dat het zelfmoord was. Voor zijn dood was Boudewijn nog een keer bij hem . Het was een erg emotioneel gesprek, Boudewijn vertelde hem over zijn homoseksualiteit, en dat er een vrouw van hem in verwachting is. Zijn inmiddels vijfde vrouw werd woedend.
Het tweede verhaal gaat over Boudewijn zijn zoontje: Micky. De eerste paar hoofdstukken gaan over de, bij Boudewijn wonende Micky, die allemaal avonturen met Boudewijn beleefd. In Artis, naar de oma van Boudewijn en op vakantie naar Italië. Ze beleven een gezellige tijd samen, maar als Boudewijn Micky weer terug moet brengen naar Mieke, ziet hij haar bezopen op de bank liggen (zoals wel vaker). Hij besluit Micky voorlopig bij hem te houden
Later gaat Boudewijn een paar dagen op reis met vrienden. Hij brengt Micky bij Gerda, een vriendin van Mieke. Ondanks dat Boudewijn Gerda heeft gezegd dat ze Micky absoluut niet aan Mieke mag meegeven doet ze dat toch. Als Micky bij Mieke is knapt er iets in zijn hersenen, en valt van de trap, hij ligt in coma. Als Boudewijn terug komt en hij hoort het verhaal scheldt hij Mieke haar huid vol. De dokter legt hem uit dat het gezwel in zijn hoofd geknapt is. De dokter verteld hem ook dat hij eigenlijk dood is en in leven wordt gehouden door allerlei apparatuur. Hij besluit later de behandeling te laten stoppen en Micky te laten cremeren. Boudewijn wil in zijn eentje zijn op de begrafenis. Omdat Boudewijn en Micky allebei van de Stones hielden werd het lievelingsnummer van Micky gedraaid:” Out of time”. Of zoals Micky het zelf uitsprak: “oudovtaim”. Zes jaar na de dood van Micky, bezoekt Boudewijn het crematorium nog een keer om er een artikel over te schrijven. Dan beseft hij dat hij de dood van Micky nog steeds niet heeft verwerkt. Hij besluit om Micky’s biografie te schrijven.

Plaats:
Het verhaal speelt zich grotendeels af in Wassenaar, maar Leiden, Brabant, Italië en Duitsland komen ook in het verhaal voor.

Tijd:
Het verhaal speelt zich niet in chronologische volgorde af. Er wordt van vooruit- en terugblikken gebruik gemaakt. Het eerste deel van het verhaal speelt zich af na de oorlog omdat het nog vers in het geheugen van Boudewijn zijn vader ligt. Het tweede deel speelt zich twintig jaar later af.

Milieu:
Boudewijn zijn familie leefde niet zo rijk, dat zie je in het begin van het verhaal. Als ze op schoolreisje gaan krijgt Boudewijn maar 50 cent mee en een ander jongetje een tientje.

Mijn mening:
Ik vond dit boek leuk om te lezen, omdat alle situaties goed worden beschreven. Ik kan me goed in leven hoe moeilijk het voor Boudewijn moet zijn geweest. Af en toe raakte ik wel de kluts kwijt doordat de twee verhalen door elkaar werden verteld. Soms ging je van het eerste naar het tweede verhaal, maar dan werden er zoveel terugblikken gegeven dat je dacht dat je nog in het eerste verhaal zat. Ik vond de moeder in sommige situaties gek reageren, omdat ze eigenlijk aan de kant van de kinderen stond, terwijl ze meestal de vader ook steunde. Ik kon dit boek eigenlijk niet echt lekker weg lezen. Dit kwam, denk ik door de lange zinnen en het kleine lettertype. Ik moest me goed concentreren om het boek te begrijpen. Ik vond het wel jammer dat er bijna geen actie in voor kwam, omdat dat het verhaal dan weer breekt. Het was af en toe te eentonig.

Het boek vond ik soms ook ontroerend, omdat er eigenlijk geen dingen van het normale dagelijkse leven gebeuren. Er worden kinderen geslagen, de vader pleegt zelfmoord, Boudewijn moet naar een inrichting en zijn zoontje overleed ook nog eens. Ik vind het knap van Boudewijn dat hij toch gewoon is doorgegaan met leven.