Boekverslag Karel Glastra van Loon

Info over dit verslag

Geschreven door:	roxanne [meer]
Niveau:	5HAVO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	2539
Opvragingen:	105

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (55 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Karel Glastra van Loon

• De onzichtbaren (5)

  2003

• De passievrucht (78)

  1999

• Lisa's adem (31)

  2001

• Ongeneeslijk optimistisch (1)

  2005

• Vannacht is de wereld gek geworden (2)

  1997

A) ADMINISTRATIEF

1) De titel van het boek is; ‘de Passievrucht’.
2) De schrijver van het boek heet; Karel Glastra van Loon.
3) De schrijver is geboren in Nederland.
4) Dit boek is voor het eerst gedrukt in april 1999. Ik heb zelf de negende druk gelezen, die is gepubliceerd in november 1999.
5) Uitgeverij L.J.Veen in Amsterdam / Antwerpen heeft het boek gepubliceerd.
6) Het boek heeft 238 bladzijdes.

B) SAMENVATTING

Armin Minderhout woont samen met zijn vriendin Ellen en zijn dertienjarige zoon Bo in Amsterdam. Hij werkt als corrector bij een wetenschappelijke uitgeverij. Ellen wil graag een kind van zichzelf, want Bo is van Armins vorige vriendin Monika, Ellens beste vriendin, die 10 jaar geleden is overleden aan een bacteriële meningitis. Als het Ellen steeds maar niet lukt om zwanger te raken, laten Armin en Ellen zich onderzoeken. Armin blijkt aan het syndroom van Klinefelter te lijden, een aangeboren afwijking van de geslachtschromosomen waardoor zijn sperma geen zaadcellen bevat. Hij blijkt dus al zijn hele leven onvruchtbaar te zijn. Armins hele leven stort in elkaar. Hij kán en is niet de biologische vader van Bo en Monika is al 10 jaar dood en kan hem dus niet vertellen wie de vader dan wel is. Armin besluit zelf op zoek te gaan.
Om op zoek te gaan, moet Armin teruggaan in het verleden, naar de tijd dat Monika nog leefde. Hij maakt voor zichzelf een lijstje van wie de biologische vaders van Bo zouden kunnen zijn. Hij begint met de ex-vriend van Monika, Robert Hubeek. Hij gaat bij hem op bezoek. Hij zoekt zijn adres op en maakt een afspraak met Robert. Hij en Robert hebben elkaar nooit gemogen, en tijdens het gesprek wordt het Armin duidelijk dat Robert niet eens weet dat Monika gestorven is.
De volgende 'kandidaat' is de huisarts die Monika naar het ziekenhuis heeft gebracht vlak voor ze kwam te overlijden. Hij maakt een afspraak en vraagt hem op de man af of de arts de vader van Bo is. Hij is nogal geschokt en toont zijn medeleven aan Armin. Hij drukt Armin op het hart dat hij niet de vader van Bo is.
De enige die nog overblijft is Niko Neerinckx, die bij Monica op het reisbureau werkte, en van wie Monica eens gezegd heeft dat hij al menig huwelijk op de klippen heeft laten lopen. Niko viel namelijk nogal eens op de vrouw van een ander. Armin durft Nico hier niet mee te confronteren, omdat hij bang is dat hij dan nog wel eens de voogdij zou willen aanvragen. Hij gaat op bezoek bij de vrouw van Niko. Hij doet zich voor als Erik Aldenbos, een vorige bewoner van het huis van de familie Neerinckx die als klein jongetje brieven verstopt zou hebben op de zolder tussen de balken. Hij ontmoet de vrouw van Niko een aantal keren. Hij komt er achter dat de oudste zoon van Niko ook Bo heet en hij ziet dat ze een foto van Monika in het familiealbum hebben. Alles wijst er op dat Niko de 'dader' is naar wie Armin zo driftig op zoek is.
In de tijd dat hij op zoek is naar de 'dader', denkt Armin voortdurend aan de tijd die hij heeft doorgebracht met Monica en aan de periode van haar ziekte. Bovendien overlijdt zijn vader ook nog in deze periode. Dit alles grijpt hem nogal aan en hij besluit dat hij er tussenuit moet. Bo en Armin gaan met z'n tweeën naar Ameland. Ze hebben daar een heerlijke tijd, maar als Bo verliefd wordt op een meisje die daar ook op vakantie is gaat het mis. Wanneer Bo en Armin in de kroeg zitten waar het meisje ook is, gaat Bo aan het eind van de avond met de jongelui mee ergens anders heen, terwijl Armin blijft waar hij is en zich gaat bezatten. De volgende ochtend wordt hij wakker met een gigantische kater. Hij vraagt zich af of Bo thuis is, en ziet hem samen met zijn vriendinnetje in bed liggen. Toen ze weg waren, ging Armin op het bed liggen en werd wakker van geschreeuw. Hij lag in zijn eigen braaksel en Bo ging tegen hem tekeer. Er begint een woordenwisseling waarin Armin vertelt dat hij niet de vader van Bo is. Bo is woedend en geschokt. Armin heeft er spijt van dat hij het Bo verteld heeft, maar het is ook een enorme opluchting.
Wanneer Armin weer thuis is gaat Armin de spullen van zijn vader opruimen. Hij vindt onder het bed van zijn ouders een kistje. Daarin zit een brief in van Monica, gericht aan zijn vader. Het enige dat erin geschreven staat is: 'Ik ben zwanger. M.' Armin beseft dat dit maar één ding kan betekenen en gaat geschokt naar huis waar Ellen en Bo zijn, die beiden gehuild hebben. Op de tafel ziet Armin een envelop liggen waarop staat: 'Voor Bo'. Het is het handschrift van Monika. Ellen heeft al die jaren de brief voor Bo bewaard waarin staat wie zijn biologische vader is. Ze wist het al die tijd, Armin en Bo zijn halfbroers.

C) ANALYSE

1) De titel van het boek is ‘De passievrucht’. De passievrucht wordt gebruikt in de betekenis van een baby, de vrucht die uit passie wordt geboren. Het is natuurlijk voor Armin heel moeilijk te aanvaarden dat Monica met zijn vader met passie seks heeft gehad. Bo is in het boek, figuurlijk gesproken, de passievrucht. De titel wordt niet letterlijk in het boek vermeld.

2) ‘De passievrucht’ is een psychologisch roman. Je leest mee in de gedachten van Armin, hoe hij worstelt om te aanvaarden dat Monica met iemand anders heeft gevreeën toen zij een relatie met hem had. Je ziet dat zijn psychische kant benadrukt wordt in het boek. Er wordt in het boek minder aandacht aan gebeurtenissen besteedt. Het gaat er meer over hoe Armin over deze gebeurtenissen denkt.

3) De hoofdpersoon in het boek is Armin. Armin is in de dertig jaar. Hij is een karakter, omdat je het meeste te weten komt over zijn gevoelens, zijn gedachten en zijn relaties tot de andere personen. Van beroep is hij corrector bij een wetenschappelijke uitgeverij. Dit is van extra betekenis voor het verhaal: hij is een geboren rechtzetter, en uitgerekend hij blijkt een spelfout in zijn genen te hebben. Hij is tevens liefhebber van biochemische weetjes en feitjes. Hij is qua karakter erg wantrouwend, hij verdenkt iedereen er van de biologische vader van Bo te zijn, zelfs zijn eigen huisarts. Daarbij komt nog eens dat hij altijd de waarheid wil weten.

De bijpersonen zijn Bo, Monica, Ellen, Dees en de ouders van Monica en Armin.
Zij zijn types, want ze hebben maar 1 typerende karaktertrek.

Bo is de vermeende zoon van Armin en Monica. Tot op het einde van het boek is het niet duidelijk wie de biologische vader van hem is. Hij is in het boek rond de dertien jaar oud.
Armin is heel erg gek met Bo en zijn wereld stort in als hij hoort dat Bo niet zijn zoon is.

Monica is de vroegere vriendin van Armin. Ze is gestorven aan een bacteriële meningitis.
Monika is een nogal apart type; ze heeft een gele renault, gele schoene, rooie springerige haren en een haast doorzichtige witte huid.

Ellen is de tegenwoordige vriendin van Armin. Ze is tevens een vroegere vriendin en collega van Monica. Zij heeft Armin uit zijn rouwperiode om Monica gehaald, een periode waarin hij veel dronk, en ’s nachts altijd op stap was. Zij en Armin voeden nu samen Bo op.

Dees is de beste vriend van Armin aan wie Armin zijn avonturen verteld die hij beleefd in de zoektocht naar de biologische vader van Bo. Dees is vastbesloten de evolutietheorie van Darwin omver te werpen, en houdt Armin op de hoogte van zijn kritiek op deze theorie.

De ouders van Armin en Monica komen minder vaak voor in het boek. Vooral de ouders van Monica komen weinig voor omdat Armin het niet zo opheeft met die mensen. Alleen de vader van Armin speelt een grotere rol in het boek omdat hij de biologische vader van Bo is, en omdat hij in de ogen van Armin een ‘alleskunner’ is, wat Armin zelf niet is, omdat hij zijn enige grote liefde heeft laten gaan.

4) Het verhaal speelt zich in de tegenwoordige en verleden tijd af. De verleden tijd verteld het verhaal van de relatie tussen Monica en Armin. De tegenwoordige tijd verteld de speurtocht van Armin naar de biologische vader van Bo.
De vertelde tijd loopt ongeveer vanaf het begin van de relatie tussen Armin en Monica tot de ontdekking van de echte vader van Bo, ongeveer vijftien jaar.
Het boek is niet chronologisch opgebouwd. Dit komt doordat Armin herinneringen heeft aan de tijd dat hij een relatie met Monica had. Je leest mee met de gedachten van Armin zodat je vanzelf meegaat in zijn verleden.

5) Je beleeft het verhaal door de ogen van Armin, de hoofdpersoon uit dit verhaal. In dit boek is de ik-vertelsituatie gebruikt, want je komt alleen te weten wat Armin denkt, voelt en meemaakt.

6) De plaats waar het verhaal zich voornamelijk afspeelt is Amsterdam. Armin woont met Ellen en Bo in Amsterdam. Hij heeft er ook gewoond met Monica, toen zij nog leefde.
Een andere plaats die belangrijk is voor het verhaal is Ameland. In Ameland heeft Armin zijn laatste vakantie doorgebracht met Monika en 10 jaar later gaat hij samen met Bo naar Ameland, waar Armin hem tijdens een ruzie verteld dat hij niet zijn echte vader is.
De ruimte is verder niet van veel betekenis voor het verhaal zelf.

7) Het boek is opgebouwd uit 45 genummerde hoofdstukken zonder titels. Op de eerste bladzijde van het boek staat een motto;

From the start
Most every heart
That’s ever broken
Was because
There always was
A man to blame

Dolly Parton (‘It Wasn’t God Who Made Honkytonk Angels’)

Er word ook nog een opdracht vermeld;
Voor Karin

Het verhaal heeft twee verhaallijnen: het leven voor Monica haar dood en het leven na haar dood, met de zoektocht van Armin naar de biologische vader van Bo. Het leven van Armin voor Monica’s dood wordt beter en leuker voorgesteld dan het leven van Armin erna omdat het boek geschreven is door de ogen van Armin, die nog steeds treurt om het verlies van Monica.
Het boek heeft een lange spanningsboog. Zoals in een detective komt de lezer pas op het einde de ontknoping te weten van de speurtocht die Armin houdt. Het hoogtepunt van het verhaal ligt hierdoor op het einde, als het raadsel wie de biologische vader van Bo is wordt opgelost.
De belangrijkste gebeurtenis in het boek is het moment waarop Armin te horen krijgt dat hij al heel zijn leven onvruchtbaar is en dus niet de vader van Bo kan zijn.
Het verhaal begint midden in een handeling. Je rijdt ineens mee met Armin en Ellen naar het ziekenhuis, om de uitslag te horen van hun vruchtbaarheidsonderzoek. De lezer wordt zeg maar meteen naar de belangrijkste gebeurtenis in het boek geleid.
Het verhaal heeft een gesloten einde, het raadsel wie de biologische vader van Bo is wordt op het einde opgelost.

8) Er kunnen in het boek twee thema’s onderscheiden worden.
Het eerste, en meteen het belangrijkste, thema is twijfel aan het vaderschap. Dit thema komt het duidelijkste naar voren in het boek. Het hele verhaal draait om dit thema.
Het tweede, dieper liggende thema van het boek is het feit dat wij denken de werkelijkheid te kennen, maar dat die toch anders blijkt te zijn.

9) Een deel uit het boek dat kenmerkend is voor het taalgebruik in het boek:

“Er staat en tekst in het apocriefe bijbelboek Het Evangelie van Philippus waaraan ik de laatste tijd vaak moet denken, ‘ De kinderen die een vrouw gaat baren lijken op degene die ze liefheeft. Als dat haar man is, lijken ze op haar man. Als dat echter een echtbreker is, dan lijken ze op die echtbreker.’”

Het taalgebruik was over het algemeen goed te volgen, behalve de wetenschappelijke stukken die Armin citeert uit zijn werk en de stukken uit het Evangelie van Philippus.
Soms viel je met het begin van een nieuw hoofdstuk ergens midden in een gedachte van Armin, dan was het even moeilijk te volgen, maar dat werd meestal gauw weer duidelijk. Het effect is dat je echt het idee krijgt Armin’s gedachten te lezen.
Het verhaal bevat tevens stukken waarin Dees zijn verklaringen geeft waarom de evolutietheorie van Darwin niet klopt. Hierdoor komt het tweede thema van het boek, de waarheid onterecht denken te kennen, duidelijk naar voren.

D) INFORMATIE OVER DE SCHRIJVER

Karel Glastra van Loon werd in 1962 geboren. Hij is behalve schrijver ook freelance journalist en televisiemaker van het programma ‘Lopende Zaken’.
Eerder verscheen van hem de verhalenbundel ‘Vannacht in de wereld gek geworden’ in 1997, die genomineerd werd voor de ‘ECI-prijs voor schrijvers van nu’. Hij kreeg voor een van zijn verhalen ook de ‘Rabobank Lenteprijs voor literatuur 1998’. De passievrucht is zijn debuutroman en won de Generale Bank Literatuurprijs 1999.
Meer kon ik over deze schrijver niet vinden.

E) EIGEN MENING

Ik vond het boek goed geschreven, omdat je helemaal kan meedenken met de hoofdpersoon en ook zijn leven ziet zoals hij het ziet. Zo weet de lezer, net als Armin, pas aan het eind wie de echte vader is en zo blijft het boek spannend en boeiend, omdat je benieuwd bent naar de echte vader. Dat was ik tenminste wel.
Het boek is erg gemakkelijk te lezen, want het zijn grote letters, kleine hoofdstukken en een niet zo heel erg moeilijk taalgebruik. Het is een ook niet zo zwaar onderwerp.
Ik kon me erg goed inleven in de hoofdpersoon en ik kan me ook erg goed voorstellen hoe het geweest moest zijn voor hem. Je las hoe moeilijk Armin het had toen hij hoorde dat hij onvruchtbaar was, want hij had een hele goede band met zijn zoon. Toen hij wist dat hij niet de vader was, zat hij erg in de put, maar gelukkig kon Ellen hem goed troostten.
Toen Armin na Monika’s dood instortte en begon te drinken, vond ik dat erg zielig. Ontroerend vond ik ook hoe hij toen met Bo omging. Hij nam hem overal mee naar toe, maar hoeveel hij ook gedronken had, hij bleef bijna altijd lief en zorgzaam tegenover hem.
Wat ik jammer vond is dat de schrijver er niet verder op door is gegaan hoe het kwam dat Niko’s oudste zoon ook Bo heet en hoe het kwam dat ze een foto van Monika hadden. Ik dacht namelijk niet dat dat toeval was en daarom was ik er in eerste instantie van overtuigd dat Niko de vader was. Het kwam dus ook als een complete verrassing dat hij dat niet was, maar Cor, de vader van Armin. Ik had dat totaal niet verwacht. Het boek nam hiermee een hele onverwachte wending.
Wat ik erg saai vond in het boek waren de meestal zinloze gesprekken van Armin met zijn vriend Dees. Het ging vaak over dingen die niet met het onderwerp te maken hadden en over het werk van Armin. Een keer hadden ze wel een zinvol gesprek en dat was toen Dees Armin afraadde Niko te confronteren met de gedachte dat hij de vader was van Bo.
De conclusie is dat ik het een goed boek vond en zeker een aanrader!