Boekverslag Renate Dorrestein

Buitenstaanders

... 4 5 6 7 8 [9] 10 11 12 13 14 ...

Info over dit verslag

Geschreven door:

Ilse [meer]

Niveau:

3VWO

Kwaliteit:

Waardering:

Taal:

Nederlands

Woorden:

3527

Opvragingen:

16

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker Openen in tekstverwerker

Printen Printen

Emailen Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (26 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Renate Dorrestein

Laatst gewijzigd op 23 april 2001

A. Zakelijke gegevens
Titel: Buitenstaanders.
Auteur: Renate Dorrestein.
Uitgever: Uitgeverij Contact.
Jaar van verschijnen: 1997.

B. Korte uitleg waarom het boek gekozen is.
Een vriend van me raadde me aan dit boek te lezen. Toen ik de achterkant van het boek las sprak het me heel erg aan.

C. Eerste persoonlijke reactie.
Het is een vreemd, maar interessant verhaal. In het begin is het niet echt een geloofwaardig verhaal, maar aan het eind van het boek wel. Dit boek heeft me aan het denken gezet over hoe het leven van een mens met een psychisch probleem er uit ziet en hoe die mensen zelf erover denken.

D. Korte samenvatting van de inhoud.
Laurie, haar man Max en hun 2 kinderen gaan op vakantie naar Elba. Onderweg komen ze met hun auto in de rivier terecht. Max heeft een shock en Laurie gaat hulp zoeken. Ze komen een meisje tegen. Zij leidt hen naar een donkerrood huis. Hier woont Agrippina met wat voor haar familie doorgaat. In het huis wonen: Luppo, de zoon van Agrippina. Wibbe, een soort aangenomen kind. Een drieling bestaande uit Ebbe, Biba en de inmiddels overleden Sterre. Het meisje dat door het gezin van Laurie werd gevolgd is een mongools meisje, Marie genaamd. Als laatste woont er in het huis de stokoude hond Evertje Polder.
Er zijn meerdere hoofdpersonen in dit verhaal. Als er één hoofdpersoon aangewezen moet worden is dat Laurie. Laurie heeft een heel slecht huwelijk. Haar man gaat al jaren vreemd en hij maakt haar wijs dat ze gelukkig mag zijn dat hij nog steeds bij haar is.
Op de dag dat Laurie, Max en hun kinderen het ongeluk krijgn zijn de mensen in het huis al druk in de weer voor Sterre’s feest. Agrippina is vroeg opgestaan. Zij gaat kijken, samen met Evertje Polder, hoe het met de zwanenkuikens ging. Zij gelooft dat jong, warm bloed het beste medicijn is om jong te blijven. Voor Agrippina is dit geen feestelijke dag. Zij wil juist altijd in het middelpunt van de belangstelling staan. Ze besluit om een gevarenbalk in het water te gooien, om zo eens wat nieuwe mensen te ontmoeten.

Ondertussen zijn Ebbe en Biba bloemen aan het plukken voor het feest. Lupo is bezig liefdesbrieven te schrijven in opdracht van andere mensen. Hij had namelijke een eigen, zoals hij het noemde, liefdesbrievenfabriek. Wibbe repareert het geweer van Lupo, zodat Lupo later op de dag voor een cadeau voor Sterre’s feest kan zorgen. In het huis denkt iedereen dat Wibbe uit de provinciale inrichting is weggelopen
Marie brengt Laurie, Max en de kinderen naar het huis. Laurie komt bij van de schrik, Max wordt op de kamer van Ebbe en Biba in bed gestopt en de kinderen gaan samen met Marie roeien. De kinderen lopen Marie constant te treiteren en mishandelen haar, maar Marie ziet het allemaal als een spelletje.
Als Ebbe en Biba terugkomen van het bloemen plukken, vinden ze een vreemde man in hun bed. Ebbe kleedde zich om en net op dat moment wordt Max wakker. Ebbe gaat bij Max zitten en Max slaat een arm om hem heen. Toevallig staat Laurie net in de deur. Ze zegt niks en draait zich om. Hij zal het nog wel merken denkt ze. Ze vertelt Lupo over haar ongelukkige leven.
Wibbe heeft de auto van Max en Laurie uit de rivier getrokken met zijn tractor. Hij maakt de auto. Als Max, Laurie en de kinderen willen vertrekken begeeft de auto het alweer na honderd meter. Max brengt, samen met Wibbe, de auto naar de garage in het dorp.

Agrippina vindt Laurie maar een vervelend persoontje en vraagt aan Lupo haar mee te nemen. Lupo denkt alleen dat ze de hond Evertje Polder bedoelt. Lupo, Laurie en Evertje Polder lopen in het bos. Terwijl Laurie haar beklag doet over Max die ze samen met, volgens haar, die slet Ebbe heeft gezien, wilt Lupo alleen maar Evertje Polder uit haar lijden verlossen. Je hoorde haar botten al kraken als ze liep. Laurie denkt dat Lupo haar leuk vindt. Ze zoenen met elkaar, maar Lupo doet dit alleen maar uit medelijden. Even later schiet Lupo Evertje Polder dood. Op de rivier ziet hij een zwaan zwemmen. Hij schiet de zwaan ook dood, omdat hij die wilt gebruiken voor Sterre’s feest. Lupo begrijpt dat Laurie heel ongelukkig moet zijn en besluit een liefdesbrief te schrijven in naam van Laurie aan Max.
Als Laurie Max even later ziet, toen hij terugkwam van het dorp dat 20 kilometer verderop lag, vertelt ze hem dat ze een verhouding met Lupo heeft. Max lacht en vertelt dat Wibbe hem zei dat ze in een gekkenhuis terecht zijn gekomen en Wibbe de enige normale persoon is. Laurie gelooft er niks van.
Aan het eind van de middag vieren ze Sterre’s feest. Sterre had uit liefde zelfmoord gepleegd. Sins dat ze ongesteld was geworden vond ze zichzelf walgelijk. Om haar zusjes niet aan te steken pleegde ze zelfmoord. Aan het eind van het feest houden Ebbe en Biba een ritueel op het dak. Dit was de plek waar Sterre zelfmoord had gepleegd. Ze gooien twee zwanenvleugels in de lucht om het moment te herleven van Sterre’s zelfmoord. Wibbe denkt echter dat ze gaan springen. Wibbe raakt in paniek en wordt op zolder opgesloten.
Tijdens het afwassen vinden Biba, Ebbe en Lupo de zwanenlijkjes. Agrippina was weg en de kinderen waren weg. Ze vrezen het ergste. Voordat ze gaan zoeken sluiten ze Max in de kelder op, zodat hij de zwanenlijkjes niet kan vinden. In de kelder vind Max Lauries liefdesbrief. Hij wordt woedend om wat er in deze brief staat.
Ebbe, Biba en Lupo vinden de kinderen op Maries kamer en gaan naar binnen. Agrippina ziet buiten in het bos allerlei vreemde dingen. Dit komt doordat ze een hersentumor heeft. Ze besluit op bed te gaan liggen.

Laurie was Ebbe, Biba en Lupo gevolgd toen zij in het bos de kinderen gingen zoeken. Ze verdwaalt en komt uiteindelijk uit bij een psychiatrische inrichting. Daar wordt haar uitgelegd dat ze in een fasehuis terecht was gekomen. Wibbe had het project verzonnen. Hij wilde niet dat ze merkten dat er een psychiater bij de bewoners was en gaf zich dus uit als het gekke broertje. Laurie vertelt dat Agrippina en haarkinderen verdwenen zijn en dat Max en Wibbe opgesloten zitten. De psychiater piept Wibbe op en vertelt hem dat hij onverantwoordelijk bezig is, omdat Agrippina verdwenen is terwijl ze een hersentumor heeft. Wibbe meldt dat hier niks van klopt. De psychiater denkt nu dat Laurie niet goed wijs is en ze wordt platgespoten.
In het huis worden Wibbe en Max vrijgelaten. Max vraagt aan Wibbe, in het bijzijn van de anderen, of die gekken besmettelijk zijn. Iedereen is kwaad op Wibbe, omdat hij niet had mogen zeggen dat ze psychische problemen hebben. Wibbe gaat kijken of Agrippina op bed ligt. Ze ligt daar, maar ze krabt haarzelf helemaal open en kijkt wild uit haar ogen. Wibbe brengt Agrippina met zijn motor naar de inrichting. Hij levert Agrippina af en neemt Laurie, die nog steeds slaapt, mee.
Ondertussen zoekt Max zijn kinderen, maar hij kan ze niet vinden. De kinderen zijn in het botenhuis en zijn van plan Marie toe te takelen met een mes.
De volgende dag kwam Laurie bij .Ze ziet Max met hun kinderen op het terras zitten. Max zegt dat de auto bijna gerepareerd was en ze hem zo op kunnen halen. Laurie had gedroomd over 3 dwergen. De kleinste van hen werd door de andere 2 gevild met een mes. Max vertelt haar dat ze door de verdoving in de inrichting die nachtmerries wel gehad zal hebben.
De auto wordt opgehaald. Eindelijk begint de vakantie. Laurie herinnert zich nog wel wat van de afgelopen nacht. Ze vraagt zich af of ze al haar herinneringen moet laten kloppen. Ze moet kiezen: Of alles was waar, dus ook haar nachtmerrie, of alles was een droom geweest. Het is een beslissing tussen het bestaan van de echtheid van haar leven of haar leven tot een illusie verklaren. De vraag is met welke leugen ze het liefste voor de rest van haar leven wilt leven.

E. Bespreking van de verhaalaspecten.
 Fictie en werkelijkheid
Dit verhaal zou gerust in het echt gebeurd kunnen zijn. Een aantal dingen in het verhaal vind ik nogal onwaarschijlijk, zoals de namen die de personen hebben. Ook het feit dat de doktoren wisten dat Agrippina een hersentumor had en haar niet opnamen vind ik nogal onlogisch. Voor de rest zou het verhaal wel echt gebeurd kunnen zijn.

 Spanning en open plekken
Vooral in het begin van het verhaal zijn er veel open plekken. De meeste vragen die je stelt worden pas in het midden en aan het einde van het verhaal beantwoord. Dit zorgt voor een spannende sfeer. Ook de vreemde dingen die de bewoners van het huis doen, zoals Agrippina die bloed drinkt en het feestje voor Sterre terwijl ze dood is, wekken spanning op.

 Personen
Hoofdpersonen
Laurie: Laurie is de vrouw van Max en moeder van 2 zonen. Zij en Max zullen allebei rond de 30 tot 35 jaar oud zijn. Laurie voelt zichzelf ongelukkig en heeft medelijden met zichzelf, dat ze het zo slecht heeft getroffen in haar huwelijk. Ze laat constant over zich heen lopen. Ook loopt ze te tobben over hoe het nou verder moet tussen haar en Max, nu ze erachter is gekomen dat hij is vreemdgegaan. Kortom ze is een ongelukkige vrouw, die medelijden met zichzelf heeft en verwacht dat iedereen daarom wel medelijden met haar zal hebben. Een erg gelukkig leven heeft ze dus niet. Laurie is veranderd aan het eind van het verhaal. Ik denk dat ze beter over haar huwelijk is na gaan denken en van plan is om niet meer zo over zich heen te laten lopen.

Max: Max is een dominante man. Hij vertelt zijn vrouw dat ze gelukkig mag zijn dat hij bij haar blijft, omdat ze anders voor schut zou staan bij de mensen als hij weg zou gaan. Hij vindt dat ze een gelukkig gezin hebben en alles gaat ook volgens zijn manier. Hij vindt zichzelf beter dan alle anderen en laat dit ook blijken. Max is niet veranderd aan het eind van het verhaal.

Agrippina: Ze is een vrouw van in de 70. Ze heeft er alles voor over om mooi en jong te blijven. Ze wil altijd in het middelpunt van de belangstelling staan. Ze weet precies wat ze wilt. Als ze het iets wilt zal ze het krijgen ook. Ze maakt makkelijk contact met andere mensen als ze die tegen komt. Zo heeft ze Wibbe ook ontmoet. Ze nodigde hem op de koffie uit toen hij in de buurt ronddwaalde. Agrippina is een vrouw met een groot doorzettingsvermogen, die niet snel op zal geven. Ik weet niet of ze verandert is aan het eind van het verhaal, want ik weet niet hoe het met haar is afgelopen. Dat werd niet verteld.

Sterre: Sterre is er één van de drieling. Zij is degene die overleden is. Ze pleegde zelfmoord, omdat volgens haar een monster in haar zat. In werkelijkheid was dit haar menstruatie. Volgens haar kon ze er haar zusjes ook mee aansteken. Dit dacht ze omdat ze als kleine kinderen ook altijd degene was die als eerste ziek werd en dan haar 2 andere zusjes altijd aanstak. Sterre is ook één van de hoofdpersonen, omdat een groot deel van het verhaal om haar draait. De bewoners van het fasehuis zijn de hele dag bezig voor Sterre. Hierdoor is ze een belangrijk onderdeel in het verhaal ook al is ze dood.

Helper
Lupo: Hij is de zoon van Agrippina. Hij schrijft liefdesbrieven in opdracht van andere mensen. Hij vindt dat hij alle mensen die hij nog maar even kent allemaal evenveel liefde moet geven. Hij bekommert zich de hele tijd om alle personen om zich heen. Hij doodt zelfs iemand als hij ziet dat diegene pijn lijdt. Het is een serieuze man, die veel om zijn medemensen geeft. Hij verandert in de loop van het verhaal niet.

Wibbe: Wibbe is eigenlijk een psychiater. Hij heeft het fasehuis bedacht. Hij vindt dat mensen niet opgesloten moeten zitten, daar worden ze nog gekker van. Hij is bij de bewoners terecht gekomen door zich voor te doen als het gekke broertje. Zo kon hij alles ongemerkt in de gaten houden. Wibbe is dus iemand die altijd probeert mensen te helpen. Hij heeft veel vertrouwen in zichzelf, omdat hij blijft geloven in het fasehuis. Zelfs nadat Sterre zelfmoord heeft gepleegd. Wibbe is verandert aan het eind van het verhaal. Hij heeft zijn lesje wel geleerd door Agrippina zo lang in het fasehuis te houden terwijl ze een hersentumor had.

Tegenstander
Volgens mij is er geen tegenstander in dit verhaal. Dit komt omdat er niet echt een probleem wordt opgelost dus kan de oplossing ook niet in de weg gezeten worden. Het enige wat in het verhaal wordt opgelost is dat Laurie, Max en hun kinderen onderdak hebben als ze door een ongeluk met de auto in de rivier terecht waren gekomen. Bij het onderdak verschaffen zat niemand hun tegen, dus een tegenstander was er niet in dit verhaal.

 Opbouw
Het verhaal is in een niet-chronologische volgorde verteld. Het begint bij het ongeluk van Laurie, Max en hun kinderen en vervolgens wordt verteld wat de bewoners van het fasehuis eerder die dag gedaan hebben.

 Tijd
Het verhaal speelt zich af in het heden. Dit merk je aan de moderne middelen die de mensen hebben, zoals een auto en en tractor. Ook het idee van een fasehuis is iets van deze tijd. Het tijdverloop van het boek is ongveer 1 dag en 1 nacht. In het verhaal wordt met de tijd gemanipuleerd, omdat er terugblikken in het verhaal zijn. In die terugblikken wordt ondere andere verteld hoe het verleden van Agrippina en van Lupo is verlopen en hoe Sterre’s leven er uit zag voor ze zelfmoord pleegde en hoe ze zelfmoord pleegde.

 Thema en motieven
Motieven
 Liefde: Liefde is een grote factor in dit verhaal. Het huwelijk tussen Max en Laurie loopt niet echt op rolletjes. Lupo heeft een eigen liefdesbrievenfabriek. Zo probeert hij andere mensen gelukkig te maken. Dit probeert hij ook bij Max en Laurie te doen, door een liefdesbrief namens Laurie te schrijven en die bij Max stiekem in zijn zak te stoppen. Lupo heeft ook uit liefde Evertje Polder dood geschoten. Hij wilde haar van haar pijn verlossen.
Ook de zelfmoord van Sterre heeft met liefde te maken. Ze deed dit uit liefde voor haar zusjes.
Agrippina en haar “familie” houden ook allemaal van elkaar. Ondanks dat ze psychisch in de war zijn.

 Buitenstaan: Het buitenstaan kun je op verschillende manieren opvatten. Je kunt zeggen dat Laurie, Max en hun kinderen buitenstaanders zijn vergeleken met de bewoners van het fasehuis. Ze staan buiten de bewoners.
Je kunt ook zeggen dat Agrippina en haar “familie” buitenstaanders zijn. Zij zijn buitenstaanders ten opzichte van de rest van de wereld. Ze leven afgezonderd van de rest van de wereld.
Aan de titel kun je ook al zien dat het over buitenstaan gaat.

De samenhang van de twee motieven is dat of je nou een buitenstaander bent ja of nee, men houdt toch wel van je.
Als je aanneemt dat Laurie, Max en hun kinderen de buitenstaanders in dit verhaal zijn, is er toch liefde tussen Laurie en het gezin en Agrippina en haar ‘familie’. Max krijgt namelijk een ‘relatie’ met Ebbe en Laurie met Lupo. Zo is er dus ook liefde tussen Agrippina en haar ‘familie’ en de buitenwereld.

Thema
Het thema is: Hoe buitenstaanders in contact komen met niet-buitenstaanders. Je kunt niet uit het boek halen, wie nou eigenlijk de buitenstaanders zijn. Ieder moet voor zich bepalen wie de buitenstaanders zijn.
Doordat de buitenstaanders ineens worden geconfronteerd met niet-buitenstaanders, wordt het leven voor beide groepen tijdelijk in de war gestuurd. Die confrontatie heeft gevolgen voor allebei de groepen. Door die gevolgen kom je er misschien wel achter wat je echt wilt in je leven.

 Vertelsituatie
Dit boek is geschreven in de alwetende vertelsituatie. Je leest gedachtes van meerdere personen. Van een aantal personen krijg je ook te lezen hoe hun verleden eruit zag.

 Ruimte
De gebeurtenissen gebeuren grotendeels in en rondom het fasehuis, het huis waar Agrippina en haar ‘familie’ wonen.

 Genre
Dit boek is een roman. Dit is te merken aan de vele personen in het boek.

F. Grondige beschrijving van mijn leeservaring.
 Onderwerp
Het onderwerp van dit boek spreekt me heel erg aan. Aan de titel kun je al zien dat het boek over buitengesloten mensen zal gaan.
Door dit boek heb ik geleerd, dat mensen die psychische problemen hebben niet zo gek hoeven te zijn, zoals je wel eens in films ziet. Het zijn gewoon mensen met dezelfde gevoelens en gedachtes als wij.
Ik heb nog nooit eerder een boek gelezen met dit onderwerp. Ik vind het een heel interessant boek en ben van plan meerdere boeken over dit onderwerp te gaan lezen.

 Gebeurtenissen
Het verhaal bevat weinig gebeurtenissen. Dit komt doordat de verteltijd maar 1 dag en 1 nacht is. Het verhaal bleef me wel boeien. Dit kwam meer door de vele terugblikken die in het verhaal stonden. De gebeurtenissen die in het verleden gebeurt waren, waren vreemd maar wel leerzaam.
De gebeurtenissen zijn schokkend. Ik heb het hierbij over de gebeurtenissen die in het verleden zijn gebeurd. Een voorbeeld hiervan is de rede van de zelfmoord van Sterre en hoe zij dacht over haarzelf en de wereld om haar heen.
Ik vind dit verhaal vreemd, omdat je de personen die in het verhaal voorkomen niet iedere dag tegenkomt. De bewoners van het fasehuis hebben een beetje een rare kijk op de wereld om hun heen. Dat maakt het verhaal zo vreemd. In het verhaal komt veel liefde voor en zo veel liefde als in dat verhaal is ongewoon.
Het verleden van Agrippina heeft de meeste indruk op me gemaakt. Dit heeft zo’n grote indruk op me gemaakt, doordat de feiten gelijk in een keer worden verteld en dat er niet omheen is gedraaid

 Personages
Ik zou niet graag op Laurie willen lijken. Ze is veel te naïef. Ze zoekt overal wat achter en ze maakt zich altijd overal zorgen over. Ze is een beetje een gestresst persoontje. Op zo’n persoon zou ik niet graag willen lijken.
Geen van de personages hebben eigenschappen die ik bewonder. Dit komt omdat het personen zijn met een hele gekke instelling. De een vindt zich helemaal geweldig en de ander laat over zich heen lopen. De meeste personen in het verhaal willen zo graag in de belangstelling staan en vinden zichzelf zo belangrijk dat ik die personen stuk voor stuk, als ik ze zou kennen, zou verafschuwen.
De personages in het verhaal zouden allemaal in het echt kunnen bestaan. Ik hoop echter dat ze niet zullen bestaan, omdat ik de karakters van geen van allen mag. Ze bezitten allemaal vervelende eigenschappen.
Ik vind dat Laurie een heel verkeerde aanpak heeft om het probleem op te lossen. In het verhaal wordt niet verteld hoe het uiteindelijk is afgelopen. Zij heeft er echt alles voor over om hun huwelijk te redden, ondanks dat haar man vreemd gaat. Ik zelf zou dat niet hebben genomen. Als ik wist dat mijn man al jaren vreemd gaat zou ik gelijk van hem willen scheiden.

 Opbouw
Ik vind het begin van het verhaal verwarrend. Dit komt doordat de gebeurtenissen in het begin van het verhaal niet-chronologisch zijn verteld. Dit werkt nogal verwarrend. Dit heeft geen effect gehad op de spannende gebeurtenissen in het verhaal. Het verhaal bleef spannend.
Het aantal terugblikken in het verhaal is best groot. Zo kom je te weten waarom een aantal personen in psychische problemen terecht zijn gekomen.
Het verhaal heeft een open einde. Zo kom je toch een aantal dingen niet te weten, zoals hoe het met Agrippina is vergaan en wat Laurie nu besluit te doen.

 Taalgebruik
De manier waarop het verhaal is geschreven is makkelijk te lezen. Er staan weinig moeilijke woorden in het verhaal. Het is niet gebeurd dat ik een gedeelte van het verhaal niet begreep en het daarom nog een keer opnieuw heb moeten lezen.

H. Informatie over de auteur.
Renate Dorrestein is op 25 januari 1954 geboren. Ze heeft nog 2 zusjes en 1 broer. Al vanaf de basisschool schreef Renate boeken. Na de middelbare school afgerond te hebben wil ze niet gaan studeren. Ze besluit een cursus tijdschriftjournalistiek te volgen. In 1972 krijgt ze een baan bij het weekblad Panorama. Daar werkt ze 4 jaar lang. Vervolgens heeft ze een aantal freelance jaren. Ze werkt o.a. bij Het parool, De tijd, Viva en Opzij. Ze is ook nog een jaar hoofdredactrice van het maandblad Mensen van nu geweest. In 1982 gaat ze werken bij Opzij.
Tijdens haar jaren als jounaliste schreef Renate romans. Achteraf vindt Renate deze romans te ‘uitleggerig’. Pas wanneer zij ontdekt dat ernstige zaken ook luchtig opgediend kunnen worden, vindt zij haar draai als schrijfster en ze vindt een uitgever. De boeken van Renate Dorrestein gaan voornamelijk over de verdrukking van de vrouw, het ouder worden en incest.
De volgende boeken zijn van Renate Dorrestein verschenen:
1983: Buitenstaanders;
1985: Vreemde streken;
1986: Noorderzon;
1987: Een nacht om te vliegeren;
1988: Korte metten columns;
1988: Het perpetuum mobile van de liefde;
1989: Voor alles een dame;
1991: Het hemelse gerecht;
1992: Ontaarde moeders;
1993: Heden ik;
1994: Addergebroed;
1994: Een sterke man;
1996: Verborgen gebreken;
1997: Want dit is mijn lichaam;
1997: Het tiende inzicht.

Andere boekbesprekers vinden de verhalen van Renate Dorrestein feministisch. De onderwerpen zijn interessant en een tikkeltje vreemd.

Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.

Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.

naar boven