CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
volg ons
Volg het team van Scholieren.com op twitter, en krijg een kijkje achter de schermen..! @scholieren groet u.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
Boekverslag Maarten 't Hart
De kroongetuige
Geschreven door: | Menno Bloemsma (4 vwo) |
Datum ingestuurd: | 20 april 2001 |
Taal: |  |
Woorden: | 3.100 |
Bekeken: | 17719 keer (21 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
Het thema van het boek bestaat uit twee onderdelen. Aan de ene
kant de misdaad en aan de andere kant het huwelijk van Thomas
en Leonie zonder kinderen.
De motieven zijn de kinderloosheid, de spinnen waarvoor Leonie
bang is en de zwarte vogels die aangeven dat er iets belang-
rijks gaat gebeuren in Leonie's leven.
De hoofdpersoon van het boek is Leonie. Ze heeft Frans gestu-
deerd maar werd liever huisvrouw dan te gaan werken. Ze is
burgerlijk en een beetje truttig. Thomas, haar man met wie ze
twaalf jaar getrouwd is, vindt haar een degelijke vrouw.
Leonie haat Jenny omdat ze jaloers is op haar. Het liefst wil
ze een kind maar ze is onvruchtbaar. Thomas is een beetje onhandig iemand, hij houdt van klassieke muziek. Hijzelf wil niet zo graag een kind als zijn vrouw
Leonie. Jenny is een feministe en ze is aan de drugs en het lukt haar Thomas in haar macht te krijgen. Lambert is een braaf en af en toe kwaadaardig politieman. Leonie wordt een beetje verliefd en hij ook op haar.
In het eerste deel van het verhaal (totdat hij naar de gevan-
genis gaat) is de ik-persoon Thomas, het perspectief ligt dan
ook bij hem. In het tweede deel is Leonie de ik-figuur en het verhaal wordt vanaf daar verteld vanuit haar gezichtspunt.
De spanning ontstaat doordat je niet zeker weet of Thomas
schuldig is en omdat je niet weet of er iets/iemand nou wel of
niet met de moord te maken heeft. Bijvoorbeeld het filmpje dat
Leonie zag over een lijk op sterk water. De wisseling van
perspectief vind ik niet echt meer spanning geven.
Het verhaal is bijna volledig chronologisch verteld. Alleen de
herinnering aan studentenfilmpje van Thomas en de zwarte
vogels zijn flash-backs. De vertelde tijd is ongeveer een half
jaar en op veel tijden is de verteltijd gelijk aan de vertelde
tijd. Er zijn geen duidelijke voorbeelden van tijdverdichting.
Ikzelf vond het een mooi boek, omdat ik van het misdaadachtige
in het verhaal houd. De diepere achtergrond (over het huwe-
lijk) is voor mij (nog) niet echt herkenbaar, maar ik kan me
voorstellen dat het dat wel is als je getrouwd bent. Het is
ook interessant om te weten dat het een vrouw zo bezig kan
houden als ze geen kinderen kan krijgen. Ook vond ik dat het
niet zo moeilijk geschreven is, want ik heb geen zinnen over
moet lezen want als je dat wel moet wordt het verhaal saaier.
Samenvatting
(Herhalingsopdracht)
De vrouw van Thomas is een weekje weg en Thomas maakt in die week een afspraakje met Jenny Fortuin, een bibliothekaresse. Als ze ’s nachts in een café zitten en het gaat sluiten, gaat Jenny naar huis. Thomas bedenkt dat hij via een andere weg naar haar huis kan gaan.
De volgende morgen komt Thomas in het laboratorium waar hij werkt. Op het moment wordt een proef uitgevoerd "kanibalisme bij ratten", waarbij ratten net zolang geen voedsel wordt gegeven tot ze elkaar gaan opeten. Alex verteld hem dat de ratten helemaal niet meer hongerig waren.
Een paar dagen later krijgt Thomas bezoek van Lambert en Meuldijk, twee rechercheurs. Zij vertellen Thomas dat Jenny vermist wordt en het laatst met hem samen is gezien. Thomas wordt verhoord en zegt dat hij, nadat ze naar huis is gegaan, niet meer heeft gezien.
Later komt hij langs de kamer van Jenny en als hij in haar kamer kijkt ziet hij de twee rechercheurs daar zitten. Nogmaals wordt hij verhoord.
Lambert komt een paar dagen later de kleren vn Thomas onderzoeken waar inderdaad bloedsporen op gevonden worden, maar Thomas zegt dat dat komt door het onthoofden van de ratten.
Lambert wilt ook een keertje bij Thomas thuis kijken, maar omdat Thomas zijn vrouw Leonie er buiten wilt houden, doet hij zich voor als een collega. Leonie gelooft niet dat Lambert een collega is.
Thomas wordt na een paar dagen gearresteerd op verdenking van moord. Lambert denkt dat Thomas Jenny aan de ratten gevoerd heeft. Een getuige tegenover het laboratorium zegt dat hij Thomas die betreffende nacht heeft gezien.
Leonie en Thomas sturen brieven over en weer in de tijd dat Thomas in de gevangenis zat. Daarin legt Thomas het hele verhaal uit. Hij vertelt ook dat hij een Robert heeft leren kennen die op het punt stond naar Zuid-Amerika te gaan.
Leonie gaat na of 200 ratten een lijk kunnen verslinden en volgens haar is het onmogelijk. Ze denkt dat Jenny samen met Robert in Zuid-Amerika zit.
De briefwisseling wordt gestopt en Leonie gaat zelf op onderzoek uit. De buurvrouw van Robert zegt dat het sneeuwde op de dag dat Robert naar Zuid-Amerika ging, maar dat is onmogelijk.
Leonie denkt terug aan een filmpje wat Thomas in zijn studententijd gemaakt heeft. Daarin lijkt het net of er een lijk tussen de zeekoeien ligt. Leonie gaat naar het laboratorium en als ze daar een lijk tussen de zeekoeien ziet liggen, denkt ze dat Thomas Jenny vermoord heeft en het lijk tussen de zeekoeien heeft verstopt.
Als de rechtszaak komt hoort Leonie dat Thomas ook ervan verdacht wordt medicijnen en drugs uit het laboratorium gestolen te hebben. De getuige die Thomas gezien zou hebben, dacht dat hij Thomas in een auto zag rijden, hoewel Thomas helemaal niet kan autorijden. Thomas wordt dus vrijgesproken doordat er te weinig bewijs is.
Vlak voor kerst is Thomas weer thuis. Hij en Leonie bespreken wat er is gebeurd. Leonie vertelt van het lijk tussen de zeekoeien. Thomas gelooft dat niet, maar wanneer hij bij de potten staat is hij ook overtuigd. Lambert is hen gevolgd en hij ziet dat het in ieder geval niet Jenny is. Dan wordt het Leonie duidelijk: Jenny heeft Thomas gebruikt om de moord op hem af te schuiven. Jenny had de sleutel van het laboratorium van Thomas gepikt. Robert had zijn vrouw vermoord en in het laboratorium verstopt. Jenny had de kleren van de vrouw van Robert aangetrokken en ze zijn naar Zuid-Amerika gegaan. De buurvrouw van Robert herkent inderdaad het lijk.
Nu alles achter de rug is, denkt Leonie weer eraan dat ze geen kinderen kan krijgen. Thomas laat een krantenbericht zien over reageerbuisbabies. "Zo zou het bij ons misschien ook kunnen."
(Origineel)
Als Leonie, zijn vrouw, een week weg is, maakt Thomas een afspraak met Jenny Fortuyn, een meisje dat hij enige tijd geleden in de bibliotheek heeft ontmoet. Als ze in een café en het gaat sluiten vraagt hij of ze met hem mee naar huis wil gaan. Jenny wil dat niet en loopt richting huis. Hij overweegt nog via een andere weg, naar haar kamer te gaan.
Als hij de volgende morgen in het laboratorium komt waar hij werkt, vertelt zijn assistent Alex hem dat de ratten, die wegens proeven "kannibalisme bij ratten" vier dagen gehongerd hadden, volgevreten waren toen hij arriveerde. Als Thomas een paar dagen later de ratten aan het verzorgen is, krijgt hij bezoek van Lambert en Meuldijk, twee rechercheurs. Zij vertellen dat Jenny vermist wordt. Ze is het laatste nog met Thomas gezien. Hij wordt ondervraagd en zegt dat hij haar niet meer heeft gezien nadat hij haar naar huis zag lopen.
Later die dag, als hij op weg is naar de bibliotheek, kan hij niet nalaten even een blik in Jenny’s kamer te werpen. Tot zijn verrassing treft hij daar ook Lambert en Meuldijk aan, die hem opnieuw aan een verhoor onderwerpen.
‘s Nachts droomt hij van de zoon die Leonie en hij niet hebben. Dit is de zoveelste keer dat hem dit overkomt. Om tot rust te komen zet hij beneden in de woonkamer een opera van Verdi op. Wanneer Leonie niet veel later ook naar beneden komt en hem om opheldering vraagt, ontladen Thomas’ spanningen zich in een fikse ruzie.
Lambert meldt zich een paar dagen later met de mededeling dat hij Thomas’ kleren wil onderzoeken en dat hij bij hem thuis eens wil rondkijken. Omdat Thomas perse Leonie erbuiten wil houden, spreken zij af dat Lambert zich voor een collega van het laboratorium voordoet. Als zodanig komt hij de volgende dag op bezoek, maar Leonie laat zich niet zomaar misleiden. Op de kleren van Thomas worden inderdaad bloedsporen gevonden, maar daarvoor heeft hij een simpele verklaring: die zijn veroorzaakt door het onthoofden van oude ratten. Lambert is pas overtuigd nadat hij zelf getuige is geweest van een onthoofding. Uiteindelijk wordt Thomas een paar weken later toch gearresteerd. Het verhaal van Alex, die de ratten de ochtend na Jenny’s verdwijning volgevreten in hun kooi had gevonden en dat van een getuige die tegenover het laboratorium woont, zijn doorslaggevend. De man, die de komende weken als kroongetuige zal worden beschouwd, wist te vertellen dat hij Thomas die bewuste nacht met Jenny het gebouw had zien binnengaan. Voor Lambert, die zich de bundel Gesponnen suiker van Jan Wolkers herinnert, is de toedracht nu wel duidelijk: Thomas heeft Jenny vermoord en daarna haar lichaam aan de ratten gevoerd. Vanuit het politiebureau brengt Thomas Leonie op de hoogte van de gebeurtenissen van de afgelopen drie weken. Dan gaat hij, zonder veel tegenzin, de cel in. Nu zal hij tenminste enige tijd rust hebben.
Omdat Leonie Thomas niet mag bezoeken als hij in de gevangenis zit, sturen ze brieven. Daarin legt hij haar onder meer uit hoe hij Jenny destijds heeft ontmoet en wat hij precies voor haar voelde. Hij vertelt dat ze een week lang met elkaar zijn opgetrokken en dat hij onder meer heeft kennisgemaakt met ene Robert, die op het punt stond naar Zuid-Amerika te emigreren. Hoewel Leonie aan Thomas schrijft dat ze hem gelooft, onderzoekt zij intussen toch samen met Alex of het mogelijk is dat de tweehonderd ratten in een paar uur tijd een compleet lijk verslinden. Ze heeft een mogelijke verklaring voor het feit dat de ratten zich volgevreten hadden: de werksters op het laboratorium hebben de ratten gevoerd en ze denkt dat Jenny met haar vriend Robert in Zuid-Amerika zit.
Omdat Thomas tijdens de verhoren koppig blijft zwijgen, mag hij ook niet meer met de buitenwereld communiceren en hij moet dus de briefwisseling met Leonie stoppen. Leonie schrijft daarom veel in haar dagboek. Zij denkt niet dat Lambert het bij het rechte eind heeft, want ze ontdekt ook dat Lambert ook verliefd was op Jenny. Leonie gaat zelf op onderzoek uit. Als Leonie een kijkje wil nemen in Jenny’s kamer, ontmoet zij Arianne, die met Jenny de kamers boven de bibliotheek deelde. Arianne veronderstelt dat Jenny niet verliefd was op Thomas, maar dat zij hem ergens voor nodig had. Dan gaat zij op onderzoek uit in het hofje waar Robert heeft gewoond en in het vrouwenhuis, waar Jenny vaak kwam. Veel wijzer wordt zij op beide adressen niet. Roberts 84 jaar oude buurvrouw vertelt haar dat het sneeuwde op de dag dat hij naar Zuid-Amerika.Enkele weken later vertelt Lambert Leonie dat de kleren van Jenny gevonden zijn: verstopt in de wc van het laboratorium. Vreemd genoeg ontbreken haar witte laarsjes. Samen met Alex bewijst Leonie dat de ratten het lichaam van Jenny nooit helemaal opgegeten kunnen hebben. De belangrijkste aanklacht van de politie is hiermee feitelijk waardeloos geworden. Toch gaat Leonie nu ook zelf twijfelen aan Thomas’ onschuld. Ze herinnert zich namelijk een oud filmpje dat Thomas eens in zijn studententijd heeft gemaakt. Het heet ‘Moord in het laboratorium’ en gaat over iemand die denkt dat er een lijk in een pot met sterk water verborgen zit, maar het blijkt ‘gewoon’ een zeekoe te zijn. Stel dat Thomas het scenario voor dat als grap bedoelde filmpje gebruikt heeft voor een echte moord? Wanneer zij in het laboratorium ontdekt dat er inderdaad een menselijk lichaam tussen de opgezette zeekoeien drijft, is het haar duidelijk dat Thomas Jenny vermoord heeft
Wanneer Thomas wordt voorgeleid, hoort Leonie dat hij ook wordt verdacht van diefstal van drugs en medicijnen uit het laboratorium. Hij zou dat hebben voor Jenny. Eén van de getuigen die worden gehoord, is Thomas’ baas, de hoogleraar farmacologie. Hij betwijfelt of Thomas de moord gepleegd heeft en zegt dat hij denkt dat Leonie de moord gepleegd heeft. Nog groter is de ontzetting wanneer de overbuurman van het laboratorium gehoord wordt. Hij zegt namelijk dat hij Thomas in een auto heeft zien rijden, maar Thomas kan niet rijden. Dan begint de man zelf ook te twijfelen aan zijn getuigenis.
Vlak voor Kerstmis is Thomas weer thuis, vrijgesproken bij gebrek aan bewijs. Hij en Leonie bespreken nog even wat er allemaal gebeurd is. Ze gelooft nog niet dat Thomas onschuldig is en verteld hem van het lijk bij de zeekoeien. Thomas weigert te geloven dat er inderdaad een lijk tussen de zeekoeien in het laboratorium drijft, maar wanneer ze even later oog in oog staan met de reusachtige potten met opgezette dieren, ziet hij dat Leonie zich niets verbeeld heeft. Lambert, die hen gevolgd is, ziet in ieder geval dat het niet Jenny was. Dan wordt het Leonie duidelijk: Jenny had de sleutel van het laboratorium uit zijn portemonnee gepakt. In de onweersnacht heeft Robert zijn vrouw in het laboratorium vermoord, waarna hij en Jenny het lichaam in de pot met zeekoeien verstopt hebben. Jenny heeft toen de kleren van Roberts vrouw aangetrokken en ze zijn naar Zuid-Amerika gevlogen. De oude buurvrouw herkent het lijk inderdaad als dat van Roberts vrouw. Nu deze zaak tot een einde is gekomen, al denkt Lambert nog steeds dat medeschuldig is, moet Leonie weer denken aan haar kinderloosheid. Jarenlang heeft zij gehoopt op een kind, maar ze is onvruchtbaar en zal nooit zelf kinderen kunnen baren. Toch is er nog hoop als Thomas haar een krantenbericht laat zien over reageerbuisbaby’s. "Zo zou het bij ons misschien ook kunnen."
Analyse
Titel
De titel slaat natuurlijk op de rechtszaak, maar ook op het kinderloos zijn van Leonie. In een boek leest zij namelijk dat een kind een ongewenste kroongetuige is.
Genre
Het boek is een detectiveroman. Dat is duidelijk te zien door de moordzaak (detective) en doordat Thomas vreemd ging (roman).
Thema
De Kroongetuige heeft eigenlijk twee thema’s. Natuurlijk is er een thema detective, rond de hele moordzaak, maar ik denk dat je de kinderloosheid van Leonie en het vreemdgaan van Thomas ook onder een thema mag stoppen. Dat zou het thema huwelijk zijn.
Opbouw
Het boek bestaat uit vijf hoofdstukken. Het eerste hoofdstuk gaat over de echte gebeurtenissen, dat Jenny verdwijnt en Thomas verdacht wordt. Hoofdstuk twee zijn brieven die van Thomas naar Leonie en weer terug worden gestuurd. Hoofdstuk drie is het dagboek van Leonie. Het ziet er eigenlijk niet uit als een dagboek, maar het is net alsof Leonie jou het verhaal vertelt. Het vierde en het vijfde hoofdstuk zijn weer de echte gebeurtenissen: het proces en de oplossing van de moord.
Personages
Thomas Kuyper werkt in een laboratorium en ging vreemd met Jenny. Omdat hij het laatst gezien is met Jenny en omdat hij de mogelijkheden had op het laboratorium om het lijk weg te werken, zou hij Jenny vermoord hebben. Hij is geen stoere vent: hij is koppig, aardig, Lambert vindt hem te laf voor een moord.
Leonie is de vrouw van Thomas en begint zelf ook te speuren naar de oplossing voor de moordzaak. Niet alleen voor de moordzaak, ze wil hoofdzakelijk weten of Thomas met Leonie naar bed is geweest. Leonie is knap en slim, slimmer dan Lambert, vandaar ook dat ze achter de ware dader komt. Ze is onvruchtbaar en dat ruïneert zo’n beetje haar leven en haar huwelijk, aangezien Thomas zich een fokstier gaat voelen.
Jozef Lambert is een rechercheur, maar is niet echt goed in zijn werk. Hij probeert Thomas de schuld op te leggen, omdat Jenny hem zelf ook eens heeft gedumpt. Hij flirt af en toe ook met Leonie. Zijn collega Krijn Meuldijk is het slaafje van Lambert. Zijn enige taak is alles netjes opschrijven.
Jenny lijkt aan het begin een slachtoffer van een moord. Om haar draait het hele verhaal, want Thomas zou haar vermoord hebben. Jenny is zelfverzekerd en knap en zou alle mannen kunnen versieren. Uiteindelijk blijkt dat Jenny Thomas alleen maar gebruikt had om drugs uit het laboratorium te stelen.
Tijd
De tijd loopt chronologisch, alleen tussen de hoofdstukken in worden stukken weggelaten (tijdverdichting). Je kan niet weten wanneer het zich afspeelt. Het lijkt zich kort geleden afgespeeld te hebben.
Het verhaal duurt ongeveer van augustus tot vlak voor de kerst, dan komt Thomas weer vrij.
Perspectief
De Kroongetuige is een ik-verhaal, het is in het eerste hoofdstuk alsof Thomas het vertelt. In het volgende hoofdstuk is het alsof je de brieven leest, in de laatste hoofdstukken is het alsof Leonie het vertelt.
Ruimte
Het verhaal speelt zich af in Amsterdam. Vooral in het laboratorium in Amsterdam, waar Thomas werkt.
Leeservaring
Ik vind detectives leuk, want dan speel je zelf ook een verhaal in het boek. Je kan zelf namelijk ook bedenken wie het gedaan heeft. Het onderwerp heeft veel indruk op me gemaakt, omdat het niet is: dit is het leven van een politie en die pakt de slechten, zoals de meeste detectives zijn. Het is: hier is de verdachte en hij is onschuldig. Het onderwerp ligt natuurlijk niet binnen mijn belevingswereld: ik ben nog nooit spoorloos verdwenen, vreemdgegaan, opgepakt, door ratten opgegeten en ik heb nog nooit tussen zeekoeien in de alcohol gezwommen (ik ben wèl kinderloos). Ik vind het typerend dat er niet alleen op de moordzaak wordt ingegaan, maar ook op het kinderloos zijn van Leonie. Die twee onderwerpen worden ook nog gecombineerd.
De bouw is aan het begin van elk hoofdstuk even ingewikkeld, omdat je niet weet waar het over gaat in dat hoofdstuk. Daar kom je al vrij snel achter en het is niet echt een probleem. Het zorgt dat er meteen al gang in het verhaal zit. Er zijn niet veel flashbacks, alleen denkt Leonie in het laatste hoofdstuk aan andere tijden terug.
Het verhaal wijkt niet echt van de hoofdlijn af.
Leonie en Thomas lijken sympathiek, al begin je toch te twijfelen of Thomas onschuldig is. Je leeft wel met ze mee. Je vraagt je af of het huwelijk nog gered kan worden als Leonie van de moord af weet. Lambert is onsympathiek. Hij is er alleen maar op uit om Thomas schuld te bewijzen.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
