CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
ff n studiebreak
Klasgenoten stonden vroeger als hongerige hyena's om Jorieke heen. Klaar om het jonge hertje aan te vallen dat nog scoubidoutouwtjes had.
Boekverslag Maarten 't Hart
De kroongetuige
Geschreven door: | anoniem |
Datum ingestuurd: | 20 april 2001 |
Taal: |  |
Woorden: | 3.950 |
Bekeken: | 10402 keer (0 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
Analyse
1 Thema:
Er komen twee thema’s in het boek voor die veel met elkaar te maken hebben. Het eerste thema is een verstoorde huwelijksrelatie (het huwelijk van Thomas en Leonie en alle problemen daar omheen, voornamelijk de kinderloosheid en de jaloezie van Leonie). Het tweede thema is de misdaadkant van de roman: een raadselachtige verdwijning van Jenny Fortuyn.
De sensationele gebeurtenissen geven het boek een zekere dramatiek, maar in feite gaat het over het huwelijk: overspel, trouw, jaloezie en kinderen. Het seksuele leven van Thomas was niet geweldig, eigenlijk walgde hij ervan en wilde hij wel eens met een meisje naar bed dat niet zo nodig kinderen moest. Jenny had zelfs al twee keer een abortus gehad, waardoor Leonies jaloezie nog eens versterkt werd.
Thomas is dan misschien onschuldig voor wat betreft de criminele kant van de zaak, in een ander opzicht is hij wel schuldig, want hij is ontrouw geweest. Later vertelt hij Leonie waarom. Leonie blijft Thomas wel trouw; omdat zij nog steeds van hem houdt, begint ze haar speurtocht. Maar zij voelt zich weer op een andere manier schuldig: ze is onvruchtbaar. Haar kinderloosheid wordt een obsessie. Dit is ook de reden dat ze zo tekeergaat tegen abortus. Zo zijn er nog veel meer elementen in het boek die verwijzen naar kinderen, kinderloosheid en kindermoord: de pasgeboren ratjes die worden opgevoerd aan de schildpad, het schilderij van Chardin, Kerstmis, enz.
2 Vertelwijze:
In het boek wordt vaak op een beschrijvende manier verteld. Meestal in stukken waar het over gevoelens gaat van de personen, of wanneer er wordt verteld hoe iemand iets beleefd/mee maakt. Dit gaat wel meestal vanuit de persoon. Verder is het taalgebruik is niet moeilijk waardoor het verhaal makkelijk te lezen is. Er komen (vrijwel) geen moeilijke woorden voor. Als deze voorkomen worden ze uitgelegd in het verhaal. De zinnen zijn ook niet echt lang, wat het lezen vergemakkelijkt. Ook is het een verhaal van deze tijd zodat je weet waarover er gepraat wordt. Doordat er enkele flashbacks die er in het verhaal waren, logisch waren geschreven is het ook makkelijker te volgen.
3 Titel, ondertitel en motto:
-De titel is ontleend aan een citaat uit een werk van Nietzsche: "Zijn niet de meeste huwelijken van dien aard dat men geen derde als kroongetuige wenst? Hiermee wordt bedoeld dat een kind meestal in een huwelijk de beste kroongetuige is.
Ook slaat het op het detectiveaspect: de kroongetuige (de belangrijkste getuige in deze rechtszaak) is de oude man die tegenover het laboratorium woont. Tijdens het proces noemt de advocaat van Thomas hem meneer ‘Sommig Mens’. (Blz. 170: " Nu is dan toch de zaak in behandeling genomen en wat blijkt: de kroongetuige in deze zaak, de man die tegenover het laboratorium woont, verklaart met grote stelligheid dat hij mijn cliënt, nadat deze alleen uit het gebouw was gekomen, in een auto heeft horen stappen.)
De titel verwijst ook nog naar Leonie, de kroongetuige die nooit gehoord wordt, maar zij zou ook de kroongetuige kunnen zijn. Zij gaat zelf op onderzoek uit; zij is degene die weet waar een lichaam verborgen is, vermoedelijk van Jenny.
Op de voorkant van het boek staat een foto van een schilderij van Chardin, Jongen met tol. Dit schilderij wordt door Leonie op blz. 84-85 beschreven. Hierdoor wordt haar duidelijk dat zij nooit kinderen zou kunnen krijgen, kortom het verbindt misdaad en huwelijk.
-ondertitel en motto zijn niet van toepassing.
4 Opbouw:
a. Geen epiloog/proloog.
b. Het boek heeft 212 bladzijden en er zijn 5 hoofdstukken.
c.
-Hoofdstuk 1 (De muizentorensage) is onderverdeeld in 8 genummerde delen.
-Hoofdstuk 2 (Een korte briefwisseling) is onderverdeeld in 4 stukken: dat zijn de brieven die Thomas en Leonie elkaar sturen.
-Hoofdstuk 3 (Het dagboek van Leonie) is een dagboek; de dagen zijn gescheiden door 2 witte regel is.
-Hoofdstuk 4 (Het
proces)
-Hoofdstuk 5 (De zwarte vogels), 4 en 5 zijn niet verder onderverdeeld.
d. Er zit echt een verloop in, de hoofdstukken staan niet zomaar los van elkaar.
e. Niet van toepassing.
5 Personages:
Leonie Kuyper: Leonie is de hoofdpersoon van het boek. Ze is een knappe, nuchtere en intelligente vrouw. Thomas en Leonie zijn twaalf jaar getrouwd. Leonie heeft Frans gestudeerd. Ze slaagde cum laude, maar daarna koos ze voor huisvrouw, ze kon dan vaker naar Schumann luisteren. Thomas zegt dat ze ongeveer het tegenovergestelde is van Jenny, die grillig en prikkelbaar is. Lambert en Arianne zien de gelijkenis ook, alleen is Leonie dan burgerlijker dan Jenny. Leonie vindt het vreselijk dat ze onvruchtbaar is, ze wil niets liever dan moeder worden. Ze brengt haar wens om moeder te worden in verband met verschillende onderwerpen, waar ze het in het vrouwenhuis over hebben en ziet deze dingen als een luxe.
Leonie begint haar zoektocht naar de ware dader om Thomas’ onschuld te bewijzen, en omdat ze jaloers is. Ze wil weten wat Jenny heeft dat zij niet heeft, ook haat ze haar, maar dat wordt later minder.
Leonie gaat naarmate de problemen zich opstapelen steun zoeken in het geloof. Zij is daarmee opgegroeid, Thomas niet. Ze gaat naar de kerk, zingt psalmen, en het boek eindigt met haar smeekbede: ‘Genadige God, laat hoop mijn lege en kille geest weer vruchtbaar maken.’ Haar personage is een rond karakter.
Thomas Kuyper: Thomas is de man van Leonie en wordt verdacht op moord van Jenny. Hij werkt als wetenschappelijk medewerker (farmacoloog) in het Medisch-biologisch Laboratorium van de universiteit van Leidendisch-Biologisch. Samen met zijn assistent Alex onderzoeken ze wat de invloed van drugs is op kannibalisme bij ratten.
Thomas is erg onhandig, en hij struikelt bijv. altijd over drempels. Ook is hij behoorlijk koppig, ongelovig en cynisch, maar aan de andere kant is hij ook gevoelig, zo is hij ook een liefhebber van literatuur en van klassieke muziek (Verdi en Leigh Hunt).
Hij wil niet zo vreselijk graag een kind als Leonie. Toch droomt hij over een zoon, denkt hij over adoptie en knipt hij het bericht over de reageerbuisbaby uit de krant. Door zijn kinderloze huwelijk begint hij eigenlijk zijn relatie met Jenny.
Thomas is onschuldig, maar toch zwijgt hij en zit vier maanden in de gevangenis. Hij zit daarom voor zichzelf tot rust te komen, ook hoopt hij dat Leonie kinderen vergeet, hij wil Jenny niet verraden en hij vindt het enorm vernederend dat Jenny hem alleen maar heeft gebruikt. Zijn personage is ook een rond personage.
Jenny Fortuyn: Jenny is een jonge, twintigjarige feministe die vermist wordt. Zij werkt als een bibliothecaresse en schijnt met iedereen naar bed te gaan. Ze woont samen met Arianne boven de bibliotheek beide in een kamertje. Ze heeft vele vrienden en is aan drugs verslaafd, daarom zag ze waarschijnlijk wat in Thomas omdat hij op zijn werk veel met drugs te maken had (i.v.m. proefdieren). Uiteindelijk is ze met Robert en de drugs vertrokken. Jenny heeft twee keer abortus laten plegen, tot ergernis van Leonie.
Lambert: Lambert is de rechercheur die het onderzoek leidt naar de verdwijning van Jenny. Hij heeft steeds wel weer een andere visie over het mirakel rond Jenny en blijft zo ook steeds Thomas beschuldigen. Hij heeft zelf ook een relatie gehad met Jenny, volgens Leonie was hij daarom zo met die zaak bezig. Lambert is zelfs een beetje verliefd op Leonie.
Jenny en Lambert zijn vlakke karakters.
6 Historische tijd:
a. Het grootste deel van het boek is verteld in de verleden tijd. Het boek speelt zich af in de jaren ’70. De vermelde data komen overeen met de kalender van 1974, maar dat wil nog niet zeggen dat dit boek zich precies in dat jaar zou afspelen.
b. Er is niet precies vast te stellen welke tijd dit was door alleen het verhaal te lezen.
7 Plaats en ruimte:
a. Het verhaal speelt zich af in Leiden. Op verschillende plaatsen nl deels in het laboratorium, deels in de gevangenis, deels in de bibliotheek en in het huis van Thomas en Leonie. Ook spelen zich gedeeltes af in een kroeg, op het politiebureau, op Jenny’s zolderkamer en een aanzienlijk gedeelte in de rechtbank.
b. Het laboratorium is wel speciaal gekozen. In dat lab staan namelijk verscheidene dieren en embryo’s op sterk water. Zo staan er ook zeekoeien en die lijken erg op mensen, wanneer ze op sterk water staan. Daar bleek ook uiteindelijk het lichaam verborgen te zijn.
8 Tijdsduur:
a. De vertelde tijd in het verhaal is ongeveer 4,5 maand, de gebeurtenissen beginnen op 31 juli en eindigen vlak voor Kerstmis (half december).
b. Er is een enorme diversiteit in het aantal pagina's dat de schrijver gebruikt om de gebeurtenissen van één dag te beschrijven, in het verhaal komt men twee, toch wel extreme, voorbeelden hiervan tegen. Zo gebruikt hij voor de gebeurtenissen van 17 September de pagina's 95 tot en met de helft van 124. Dat is dus een tijdvertraging.
Een voorbeeld van tijdversnelling is volgens mij het feit dat de schrijver in datzelfde hoofdstuk (Hoofdstuk 3) 6 regels nodig heeft om de gebeurtenissen van 8 September te beschrijven. In de beschrijvingen van de gesprekken die Leonie met allerlei mensen heeft, verschilt de verteltijd niet veel van de vertelde tijd. Ook het proces is vrij uitvoerig verteld.
9 Tijdsvolgorde:
a. Het verhaal wordt chronologisch verteld. De voorgeschiedenis van Thomas en Jenny onthult Thomas in een brief, die hij aan Leonie schrijft. Er komen echter wel vele flashbacks voor.
b. Veel van de flashbacks zijn herinneringen. De briefwisseling en het dagboek van Leonie zijn later opgeschreven (=vision par derrière). In de rest van het boek wordt het hele verhaal mee verteld (=vision avec).
10 Perspectief:
Het verhaal is geschreven in een meervoudige ik-vertelsituatie. In hoofdstuk 1 is Thomas de ik-persoon. In het tweede hoofdstuk schrijven Thomas en Leonie allebei brieven in de ik-vorm. In hoofdstuk 3 tot en met 5 ligt het perspectief bij Leonie. De schrijver probeert volgens mij op die manier duidelijk te maken hoe Leonie en Thomas tegen deze gebeurtenissen aankijken en wat hun gevoelens daarbij zijn, het verhaal laat de emoties van deze twee personen duidelijk naar voren komen.
Het wisselend perspectief wordt ook gebruikt in de klassieke misdaadliteratuur. Ook fragmenten, brieven en dagboeken zijn daar bekende elementen. Hierdoor wordt de spanning opgevoerd: allerlei raadselen blijven voorlopig onopgelost. In hoofdstuk 1 onthoudt Thomas de lezer belangrijke informatie: hij vertelt niet wat er verder in de onweersnacht gebeurde.
11 Idee:
Volgens mij is dit boek niet met een bepaald idee geschreven.
Samenvatting
Jenny en Thomas hebben elkaar ontmoet terwijl zijn vrouw Leonie een week bij haar moeder aan het logeren was. Leonie blijkt onvruchtbaar te zijn, terwijl ze dolgraag kinderen wil. Thomas gaat die week enige avonden met Jenny Fortuyn op stap. Thomas vindt haar erg aantrekkelijk en na een kroegentocht in de nacht van woensdag op donderdag 1 augustus vraagt hij haar mee naar zijn huis te gaan. Jenny wil dit niet waardoor een kleine worsteling ontstaat. Drie studenten zijn hiervan getuige. Jenny loopt weg en het laatste wat Thomas van haar ziet, zijn haar witte laarsjes. Een hevige onweersbui barst los.
Thomas werkt op een laboratorium, waar hij onderzoek doet naar kannibalisme bij ratten. Alex, de dierenverzorger, wil niet langer aan deze wrede proeven meedoen en Thomas neemt het op zich de ratten in de kannibalenkooi voortaan te verzorgen.
Vier dagen later komen er twee rechercheurs in het laboratorium: Lambert en Meuldijk. Ze ondervragen Thomas over het verdwijnen van Jenny. Hij vertelt niets aan Leonie.
’s Avonds gaat Thomas naar de Bibliotheek; hij kijkt ook even op de kamer van Jenny, waar hij de rechercheurs treft. De politiemensen stellen hem allerlei vragen. Hij vertelt dat Jenny vele vrienden had, onder wie de jurist Robert. ’s Nachts ontstaat er een fikse ruzie tussen Thomas en Leonie. Thomas geniet van Verdi’s opera Otello, terwijl zijn vrouw de voorkeur geeft aan Schumann (‘Omdat hij altijd van die kinderachtige dingen componeerde over peuters.’). Thomas verwijt Leonie dat ze hem slechts als ‘een veredelde fokstier’ gebruikt. Lambert vraagt Thomas naar het politiebureau te komen. Jenny is nu twee weken weg en Thomas is de laatste die haar gezien heeft. De politie heeft ernstige vermoedens dat hij meer weet over haar verdwijning.
Alex vertelt aan de recherche dat de ratten in de kannibalenkooi na het onweer verzadigd waren en dat er niet één weg was.Thomas wordt gearresteerd. De politie vertelt hem dat de man die tegenover het laboratorium woont, heeft verklaard dat hij Thomas samen met een meisje naar binnen heeft zien gaan, en dat de farmacoloog twee uur later alleen naar buiten was gekomen.
Leonie mag haar man niet bezoeken en daarom ontwikkelt zich een correspondentie tussen de beide echtelieden. Thomas onthult in zijn brieven dat hij verliefd is geworden op Jenny. Leonie schrijft aan Thomas dat de kranten veel aandacht besteden aan de raadselachtige verdwijning van Jenny en aan verhalen over mensen die door ratten zijn verslonden (Muizentorensagen). Ze zal samen met Alex vaststellen hoeveel gram een rat eet die vier dagen gevast heeft.
In zijn antwoordbrief vertelt Thomas over zijn contacten met Jenny. Ze hebben twee keer samen gegeten; na afloop heeft Jenny betaald uit de portemonnee van Thomas. Bij Jenny heeft hij kennis gemaakt met Robert, één van haar vele vrienden. Hij is advocaat en is van plan naar Zuid-Amerika te gaan. Tijdens de laatste kroegentocht heeft Jenny geen lange nagels meer. Wel draagt ze witte laarsjes met heel hoge hakken.
In haar laatste brief vertelt Leonie dat ze met een collega van Thomas heeft gegeten; vervolgens hebben ze geroeid en daarna wijn gedronken. Ze is vast ervan overtuigd dat Jenny met haar advocaat naar Zuid-Amerika is gegaan. Dat ze nooit moeder zal worden, is voor haar een groot probleem dat regelmatig in het dagboek terugkomt.
Leonie gaat zich gedragen als een privé-detective, omdat ze heilig gelooft in de onschuld van haar man en omdat ze overtuigd is vast de onbetrouwbaarheid van de recherche. Ze brengt een bezoek aan café De Twee Spiegeld en aan de oude man die tegenover het laboratorium woont (meneer ‘Sommig Mens’). In de fatale nacht heeft hij op het bordes een man(hij weet niet zeker of het Thomas was) en een nogal grote vrouw gezien.
In het tweede café hoort Leonie dat Robert zijn huisje in het Loridaanhof heeft verkocht en naar Zuid-Amerika is vertrokken. Ook aan Arianne brengt Leonie een bezoek. Ze wil weten of Thomas met Jenny naar bed is geweest. Arianne vindt dit niet zo belangrijk. Leonie kijkt op de kamer van Jenny en ziet aan de theebladeren in een kopje dat Lambert er geweest moet zijn, voordat Jenny is verdwenen. Ook blijkt dat Jenny en Leonie bepaalde dingen gemeenschappelijk hebben (onder andere een voorkeur voor ‘het blauwe vaasje van Chardin’).
Leonie brengt ook een bezoek aan de dementerende buurvrouw van Robert, die haar vertelt dat ze haar buren heeft zien vertrekken toen het sneeuwde. Samen met Arianne gaat Leonie naar het vrouwenhuis.
Alleen de kleren van Jenny zijn in de stortbak van het lab. Gevonden. Diezelfde dag gaat Leonie naar het lab en toont samen met Alex aan dat ratten in die twee uur geen mens op kunnen eten. Op een filmpje uit Thomas z’n studietijd zag Leonie een zeekoe hangend in de alcohol, alleen lijkt die zeekoe heel erg op een mens. Zo krijgt Leonie op een dag het idee in het lab. te kijken. Achter de twee zeekoeien schuilt een derde figuur die door de bruine troebele alcohol niet duidelijk te onderscheiden is. Ze ziet een mens en denkt dat het Jenny is, alleen moet ze dit tegen de politie zeggen? Ze gaat op zondag naar de christelijk-gereformeerde kerk. Tijdens de preek kan ze goed nadenken.
Gedurende het proces wordt Thomas beschuldig van twee delicten:
- de moord op Jenny
- het ontvreemden van farmaceutische preparaten (drugs) uit zijn laboratorium
Er worden een aantal getuigen gehoord, zoals Lambert, maar ook de overbuurman, meneer ‘Sommig Mens’. De advocaat van Thomas toont echter aan dat hij allerlei onjuistheden vertelt. Ook de baas van Thomas mag zijn verhaal vertellen. De advocaat wijst erop dat de officier zich baseert op de verklaringen van de kroongetuige (= meneer ‘Sommig Mens’). Deze verklaringen zij echter absoluut onjuist gebleken. Uitspraak over veertien dagen.
Vlak voor Kerstmis komt Thomas plotseling thuis. Hij vertelt waarom hij niets aan Lambert heeft verteld (‘ik vertrouwde hem niet, hij had iets gehad met Jenny’). Hij vertelt ook waarom hij wanhopig verliefd was geworden op Jenny (spiegelbeeld, leuke lach, lange zwarte nagels, vertelt roerend over twee abortussen).
Leonie zegt dat ze zeker weet dat hij de moord heeft gepleegd en verteld van de vrouw bij de zeekoeien. Ze besluiten samen te gaan kijken. Thomas houdt vol dat Jenny die nacht het laboratorium uitkwam via de nooduitgang en de brandtrap en bij Robert in de auto stapte, dus het ook niet kan zijn.
Nu wordt ook duidelijk waarom Thomas steeds heeft gezwegen. De kleren van Jenny zijn in het lab gevonden, omdat ze zich daar heeft verkleed. Ze heeft haar witte laarsjes aangehouden.
Als Thomas naar de pot gaat kijken, komt Lambert binnen. Nadat hij ook gekeken heeft blijkt dat de vrouw van Robert in de pot zit. Jenny is ervandoor met Robert in de onweersnacht toen het sneeuwde (eigenlijk toen het populierenpluis door de lucht vloog). De oude buurvrouw van Robert mag het lijk identificeren. Lambert verteld aan Leonie dat hij Jenny leuk vond, ze had een sex-appeal. Ook vraagt hij aan Leonie of hij bij haar mag aankloppen als Thomas ooit weggaat, maar ze wijst hem af.
Leonie denkt dat Lambert zo fanatiek achter Thomas aanzat, omdat hij Jenny zelf ook leuk vond. Ook gedumpt was en dacht dat Thomas haar misschien wel iets durfde te doen.
Als Thomas en Leonie naar huis lopen, geeft Thomas haar het krantenbericht over het eerste kind in een reageerbuis, dit geeft Leonie wel weer wat hoop.
Evaluatie
Dit boek heb ik met veel plezier gelezen. Het was ook geen langdradig boek, wat het al makkelijker maakt. Het leuke en afwisselende kwam volgens mij ook door de twee ik-perspectieven die de schrijver in het boek gebruikte. Een voordeel van de twee perspectieven is dat je dan de twee kanten van het verhaal te lezen krijgt, zo maak je mee hoe Thomas en Leonie er zelf over denken en ook hoe ze het samen verwerken. Helemaal richting het einde is bijna alleen Leonie haar mening verteld. Het verhaal is echt van deze tijd, met bijvoorbeeld de huwelijksproblemen van Leonie en Thomas.
Leonie vind ik wel een goed persoon en soms vond ik haar wel een beetje zielig, maar ze was ook heel dapper als detective. Thomas vind ik wat minder, ik vind namelijk dat een persoon sommige dingen in het boek niet kan maken tegenover Leonie en Lambert vind ik helemaal een hufter, die doet eigenlijk alleen dingen die hem goed uitkomen. Hieruit blijkt wel dat het een heel goed boek is, want je leeft helemaal met alle karakters mee en vormt je zelfs een mening over de karakters. Ik ben wel blij dat het eind gesloten is, want dan weet ik tenminste wat er gebeurd is. Soms blijf ik erover nadenken of snap ik er niks van. Kortom dit boek is echt een aanrader.
Verwerkingsopdracht vergelijking genres
Er zijn verschillende Genres die voor dit boek te gebruiken zijn.
Er zijn er vier die ik met elkaar in verband ga brengen.
1. Misdaadroman
2. Psychische roman
3. Huwelijksroman
4. Detectiveroman
Het is een misdaadroman, omdat er een misdaad gepleegd wordt. Er wordt een moord gepleegd en er is een diefstal van drugs uit het laboratorium waar Thomas werkt.
Het is een psychische roman, omdat er heel veel gebeurt met de gedachtes en de gevoelens van de hoofdpersonen. Leonie is natuurlijk de echtgenote van Thomas, maar hij had een verhouding met Jenny. Leonie en Thomas zijn echte karakters, constant worden hun gevoelens verteld en helemaal uitgebreid beschreven. In het dagboek van Leonie wordt heel veel beschreven over hoe zij zich voelt en over hoe zij denkt over de verhouding van Thomas en Jenny en haar eigen huwelijk.
De verhouding tussen Thomas en Jenny zit haar erg dwars, want zij weet niet of zij samen naar bed geweest zijn. Dat zou zij namelijk niet kunnen verdragen als hij juist met Jenny geslapen zou hebben. De reden daarvoor is denk ik, omdat Jenny twee abortussen gehad heeft en Leonie heel graag zwanger wil worden maar dat niet kan. Ook wordt in het boek verteld dat Jenny en Leonie veel gemeen hebben, dus dat Leonie eigenlijk een verouderde en verburgerlijkte uitvoering van Jenny is.
Ook in het hoofdstuk waarin Leonie en Thomas elkaar alleen brieven kunnen schrijven, omdat Thomas in de gevangenis zit, worden heel veel gevoelens heen en weer geschreven. Nu hebben beide partijen ook de rust om over alles na te denken. Dat is goed, want Thomas gaat inzien wat hij nu eigenlijk in Jenny heeft gezien en dat hij bij Leonie wil blijven. Ook Leonie beseft dat ze niet zonder Thomas kan.
In dit boek zit een verband tussen de psychische roman genre en de huwelijksroman genre.
Het huwelijksroman genre houdt in dat alles in het boek om het huwelijk draait. In dit boek is dat het huwelijk van Leonie en Thomas. Alle gebeurtenissen hebben direct en indirect met dat huwelijk te maken of hebben er in ieder geval invloed op. Het psychische roman genre heeft in dit boek ook veel met dat huwelijk te maken. Vooral Leonie is veel bezig met haar huwelijk, Thomas heeft haar bedrogen, maar ze kan niet bij hem weggaan. Dat wil nog niet zeggen dat ze altijd in zijn onschuld is blijven geloven omdat hij haar man was, maar het heeft er wel invloed op gehad. Thomas neemt het huwelijk niet helemaal serieus door met Jenny te gaan, die hem vervolgens laat zitten.
Als laatste is dit boek ook een detective roman, omdat er een moord gepleegd is en die eigenlijk opgelost wordt door super detective Leonie in plaats van de echte agenten Lambert en Meuldijk. Omdat Leonie toch niet helemaal kan geloven dat Thomas iemand vermoord zou hebben en hij haar dat ook geschreven heeft gaat zij zelf op onderzoek uit. Ze doet het ook voor zichzelf, voor zekerheid en omdat die domme agenten zo toch geen moer opschieten en op een dood spoor zitten. Zij ontdekt het lijk na een brief die Thomas haar geschreven had waar een "onbedoelde" aanwijzing in stond. Uit eindelijk komt Thomas toch vrij en wordt het verhaal duidelijk. In het hele boek gaat het over de moord op Jenny, maar uiteindelijk is een ander vermoord en is de doodgewaande Jenny de moordenares. Wat niemand verwacht had en al helemaal Lambert niet die eigenlijk helemaal van overtuigd was dat Thomas Jenny had vermoord.
Zonder misdaad zou er geen misdaadroman of detective roman kunnen zijn dus dat is het verband tussen die twee. Het verband tussen het misdaadroman genre en het psychische roman genre is dat doordat er een moord was gepleegd Leonie achter de verhouding tussen Thomas en Jenny kwam. Waardoor deze genres weer in verband staan met het huwelijksroman genre, omdat die verhouding gevolgen meebracht voor het huwelijk van Leonie en Thomas en de vraag of ze nu nog bij elkaar zouden blijven. Nadat Thomas vreemd was gegaan en Jenny daarna vermoord zou zijn. Wat du weer terug komt bij het misdaadroman genre. Wat weer tot gevolg heeft dat Leonie alles niet geloofd en zelf op onderzoek uit gaat (het detective roman genre). Zo is te zien dat alles met elkaar in verband staat.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
