Boekverslag Connie Palmen

Info over dit verslag

Geschreven door:	AJ [meer]
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1391
Opvragingen:	8

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (43 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Connie Palmen

• De erfenis (15)

  1999

• De vriendschap (19)

  1995

• De wetten (15)

  1991

• Geheel de uwe (2)

  2002

• I.M. (9)

  1998

• Lucifer (2)

  2007

Inhoud van het verhaal

Plaats van handeling
Het verhaal speelt zich af bij Lotte thuis en in haar tweede huis in Bretagne.

Tijd van handeling
Het verhaal speelt zich af in 5 jaar tijd. Er wordt nergens een jaartal vermeld, maar Lotte zegt wel ergens dat ze het iets vond hebben om te versterven met het einde van de eeuw, waaruit valt af te leiden dat het verhaal ongeveer in 1994 begint en in 1999 eindigt.

Hoofdpersonen
De hoofdpersonen zijn Lotte Inden en Max Petzler.
Max Petzler was een ontevreden neerlandicus die door zijn vriend mishandeld werd, die door Lotte ingehuurd werd haar tegen kost en inwoning te helpen met de dingen die ze door haar ziekte niet meer zou kunnen, Max verliet zijn vriend hiervoor.
Hij gaf niet veel om zijn familie, zijn moeder was ziek en kon het hem gewoon nooit naar z’n zin maken ook al deed ze haar best en zijn vader was zo ijdel dat hij alleen van iemand kon houden als het slecht met hem ging. Hij hoopte vroeger zelfs dat Margaretha (psychiater), de enige, buiten Lotte, waar hij het goed mee kan vinden, zijn echte moeder zou zijn.
Charlotte Inden: schrijfster die door een spierziekte steeds minder zelf kan en daarom Max Petzler vraagt die dingen voor haar te doen. Ze houdt van haar familie, mist haar overleden ouders heel erg. Ze houdt ook nog steeds van haar plotseling gestorven echtgenoot Tobias Tallicz, door haar TT genoemd (volgens Margaretha een teken dat ze hem als een God ziet, ze laat de klinkers weg, net als bij JHWH), die gespecialiseerd was in misdaad.

Overige personen

Axel Landauer: vriend van Lotte, die een beetje een strijd voert met Max.

Margaretha Busset: psychiater, vriendin van Max, hij vertelde haar alles.

Tobias Tallicz (TT): overleden echtgenoot van Charlotte, gespecialiseerd in misdaad, detectiveschrijver.

Just: oudste broer van Lotte, is naar de toneelschool gegaan.

Michael: oudere broer van Lotte, is dierenarts geworden.

Timmie: jongste broer van Lotte, ook een beetje haar favoriete broer, is geschiedenisleraar geworden.

Het einde
In het huis in Bretagne krijgt Lotte veel pijn. Ze krijgt van de dokter morfinespuiten en besluit niet meer te eten. 3 weken later gaat ze dood. Max is die 3 weken voortdurend bij haar gebleven.

De erfenis – Connie Palmen
© 1999 – Connie Palmen
De erfenis werd door Uitgeverij Prometheus geproduceerd voor de Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek ter gelegenheid van de Boekenweek 1999.

De titel

De erfenis.
Verklaring: Lotte Inden en Max Petzler duiden Lotte’s aantekeningen voor haar grote roman aan als haar erfelijk materiaal.

De ondertitel
Er is geen ondertitel

Motto
Er is geen motto.

Bladzijden
96

Hoofdgenre
Epiek

Episch grondgenre

Roman
Het is geen dik boek met een ingewikkeld verhaal en veel personen, maar bij de hoofdpersoon is wel een ontwikkeling te zien, vandaar dat ik denk dat het een roman is.

Subgenre
Psychologische, filosofische liefdesroman.
In het boek zit best veel psychologie en filosofie, maar ook liefde speelt een grote rol, de liefde van Lotte voor TT, voor Max en voor haar familie.

Thema
Verlatenheid?

Motief
Familie: familie is een steeds terugkerend onderwerp. Max hield niet echt van zijn familie, hij was zelfs opgelucht toen z’n vader doodging. Voor Lotte is familie ontzettend belangrijk, ze heeft ook veel aantekeningen over familie.

Originaliteit: wat Lotte erg bezighoudt en waar ze ook in haar grote roman over wil schrijven is originaliteit. Ze wil laten zien dat er helemaal niks nieuws is en dat alles berust op dingen van vroeger.

Boeken: Lotte’s wereld draait voor een heel groot deel om boeken, haar boek, boeken die ze gelezen heeft, het gaat bijna nergens anders over.

Compositie

Climax
De climax is aan het einde van het boek als Lotte doodgaat.

Het einde
Gesloten, het verhaal eindigt als Lotte doodgaat en Max haar grote roman af moet maken.

Indeling
Er is geen indeling in hoofdstukken of delen. Het is een lange lap tekst.

Vertelvorm
Ik-vertelvorm vanuit Max Petzler.

Dialoog
Veel

Monoloog
Er is niet echt een monoloog. Alle dingen waar Lotte over denkt vertelt ze aan Max, alhoewel je misschien zou kunnen denken dat ze toch meer tegen zichzelf praat om dingen te verduidelijken.

Beschrijvingen
Er komen niet veel beschrijvingen in voor. Slecht wat details zoals voorkanten van boeken, of het handschrift in een brief. Deze beschrijvingen worden meestal gegeven door een gedachte van Max.

Raamvertelling
Er is volgens mij geen sprake van een raamvertelling.

Brieven
Als Lotte over haar moeder gedroomd heeft vraagt ze Max wat brieven van haar moeder voor haar op te zoeken. Deze brieven spelen verder geen belangrijke rol.

Dromen
Lotte droomt een keer over haar moeder, maar dit speelt verder geen belangrijke rol in het verhaal.

De erfenis – Connie Palmen

Het verhaal begint op de begrafenis van Charlotte Inden, waar Max Petzler spreekt. Aan de lezer vertelt hij wat er daarvoor allemaal gebeurd is. Max was een ontevreden neerlandicus van 30, werkzaam als freelance redacteur voor de afdeling wetenschappelijke werken bij een uitgeverij. Bij een vergadering bracht hij koffie rond en toen hij Lotte koffie gaf vroeg ze hem bij hem in te trekken en zij dat hij bij zijn vriend weg moest gaan, die zijn arm blauw geknepen had, en hij deed dit.
Lotte vertelde Max dat ze ongeneeslijk ziek is, ze had een spierziekte waar ze uiteindelijk dood aan zou gaan, wanneer wist ze niet. (Alleen Lotte’s vrienden weten van haar ziekte, maar op Max’ aanraden vertelt ze het ook aan haar familie (haar broers, haar ouders zijn al dood). Familie is heel belangrijk voor Lotte, ze heeft er ook veel aantekeningen over.)
Ze liet hem haar tweede huis zien in Bretagne, toonde haar erfelijk materiaal in haar huis in Nederland. Ze bewoonde de onderste 2 etages, de 3e etage met aparte ingang was voor Max en het erfelijk materiaal lag op zolder.
Het zou Max’ taak zijn alles over te nemen wat zij niet meer kon. Ook moest hij alle aantekeningen die zij in boeken had gemaakt in de computer zetten, Lotte hoopte dat ze haar armen nog kon gebruiken als de ziekte begon en dan nog met de computer te kunnen werken. Al deze aantekeningen waren bedoeld voor haar grote roman, die ze waarschijnlijk zelf niet af zou kunnen maken, dat moest Max doen als zij dood was. Daarom was het belangrijk dat Max zoveel mogelijk hetzelfde ging denken als zij, dat hij goed begreep waar de roman over zou moeten gaan. Het probleem was dat Lotte zelf nog niet helemaal wist waar het precies over moest gaan, ze wist alleen dat het moest gaan over originaliteit, laten zien dat alle nieuwe dingen gebaseerd waren op oude dingen. Max en Lotte praten veel. Verder praat Lotte eigenlijk met niemand, behalve met Axel Landauer, die misdaadromans schrijft, net als haar overleden man Tobias Tallicz, die zij TT noemt, dat deed. Mr Tallicz was een kenner van de psychologie van de seriemoordenaar.
Soms als Max iets niet meteen begreep werd ze kwaad omdat hij TT niet was. Bij hem had ze genoeg aan een half woord, bij Max niet en daarom was ze bang dat haar grote roman nooit af zou komen.
Op een gegeven moment begint de ziekte bij Lotte, bij de meeste patiënten begint het in de benen, maar bij haar begon het in haar armen. Ze wilde naar Bretagne om te zien of het daar beter zou gaan wat niet het geval was. Daar ging ze verder met het ‘destilleren’ van boeken, de belangrijke dingen eruit halen.
Na die zomer zijn ze nog 2 zomers naar Bretagne geweest, maar toen kon Lotte zelf geen auto meer rijden. De pijn begon dat jaar en ze kan steeds minder. Op een gegeven moment moet Max haar zelfs wassen. Lotte krijgt wel langzamerhand het vertrouwen dat Max haar roman af kan maken.
In de laatste paar weken hebben ze een hechte relatie en slapen met elkaar. De laatste 3 weken is Max niet bij haar weg geweest. Toen de pijn te erg werd kreeg ze van de dokter morfine-injecties en besloot ze niet meer te eten. Ze zij dat ze het wel iets vond hebben te versterven met het einde van de eeuw. Max sprak die weken alleen over de telefoon met Margaretha, een goede vriendin, psychiater van beroep, die hij altijd alles verteld had over Lotte en hij zij dat ze dood aan het gaan was.
De laatste dagen sliep loten bijna alleen nog maar. Bij het gloren van de ochtend is ze gestorven, na een paar uur belt Max de dokter, Lotte’s broers en Axel.
Het laatste wat ze had gezegd was: ‘ik wacht op je in het boek’.

Bibliografie

1991 De wetten (roman)
1992 Het weerzinwekkende lot van de oude filosoof Socrates (non-fictie)
1995 De vriendschap (roman)
1998 I.M. (roman)
1999 De erfenis