Boekverslag Tessa de Loo

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem
Niveau:	4HAVO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	3113
Opvragingen:	5

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (82 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Tessa de Loo

• De meisjes van de suikerwerkfabriek (11)

  1983

• De tweeling (62)

  1993

• De zoon uit Spanje (12)

  2004

• Een bed in de hemel (7)

  2000

• Een varken in het paleis (4)

  1998

• Het mirakel van de hond (2)

  1988

• Het rookoffer (38)

  1987

• Isabelle (58)

  1989

• Meander (4)

  1986

Beschrijvingsopdracht
De motivatie om dit boek te gaan lezen was voor mij dat de achterkanttekst me nieuwsgierig maakte. Maar ook omdat ik zag dat het boek op de vijfde plaats stond in de top 100 van de meest gewaardeerde boeken. Het boek is mij ook aangeraden.
Ik vond het een origineel verhaal, het is geen boek met een onderwerp waar veel boeken over gaan. Ik vond het eigenlijk ook een beetje een ongeloofwaardig verhaal, want ik denk niet dat zoiets in het echt ook kan gebeuren. Het was een spannend boek. Het boek zet me niet aan het denken, omdat het zo onwerkelijk is dat zoiets gebeurt. Ik vond het ook niet zo'n indrukwekkend boek. Ik heb een recensie van Isabelle gelezen, die stond achter in het boek. Die was eigenlijk nogal negatief over het boek Isabelle. Maar ik vond het een heel spannend boek. Op een dag verdwijnt de beroemde actrice Isabelle Amable. Ze is ontvoerd door Jeanne Bitor. Ze heeft haar ontvoerd omdat ze de 'aftakeling van de mens' wil schilderen. Eerst wint Isabelle het vertrouwen van Jeanne door de moeilijkheden van haar schoonheid te vertellen. Bernard Buffon, een onderwijzer uit het dorp, heeft de zoektocht naar Isabelle nooit opgegeven. Als hij merkt dat Jeanne, die in een café werkt, steeds vrolijker wordt vindt hij het verdacht. Hij praat met Jeanne over Isabelle. Het blijkt dat Isabelle heeft gelogen over haar moeilijkheden. Jeanne behandelt Isabelle weer slecht. De volgende morgen heeft Isabelle zichzelf opgehangen, tenminste dat lijkt zo. Jeanne verbrandt al haar schilderijen en loopt weg. Bernhard komt het huis van Jeanne bezoeken en ontdekt Isabelle en bevrijdt haar.
De hoofdpersonen van het boek zijn Isabelle, Jeanne Bitor en Bernard Buffon. Maar de belangrijkste is Isabelle want daar gaat het boek over. Isabelle is een hele knappe actrice. Ze wordt ontvoerd omdat Jeanne de aftakeling van de mens wil schilderen door Isabelle uit te hongeren. Het probleem van Isabelle is, is dat ze moet zien te ontsnappen aan Jeanne. Isabelle wordt ontvoert en uitgehongerd. Ze moet dan gebruik maken van haar acteertalent om Jeanne voor de gek te houden om zo zelf te kunnen ontsnappen. Isabelle verandert wel door de gebeurtenissen. Ze wordt ervan bewust dat ze toch wel heel erg geluk heeft met haar schoonheid. En dat ze het ook heel anders had kunnen treffen, dat er ook mensen zijn die niet zo knap zijn als zij.

Andere belangrijke personen in het boek zijn:

Jeanne Bitor
Jeanne is een lelijk vrouw. Ze werkt in het café in het dorp en in haar vrije tijd schildert ze. Ze haat alles wat mooi is. Daarom ontvoert ze Isabelle om van haar een schilderij te maken met als titel:"De aftakeling van Isabelle Amable". Jeanne is erg intelligent en heeft erg veel gelezen.

Bernard Buffon
Bernard is een onderwijzer in het dorp. Hij vereert Isabelle omdat zij en haar vader hem een keer hebben gered toen hij gepest werd en in een ton werd gestopt. Als hij haar van dichtbij heeft meegemaakt vindt hij haar niet meer interessant. Dan begint hij zijn aandacht te richten op Jeanne, hij wil weten waarom ze zo'n haat koestert tegen alles wat mooi is.
Isabelle is een vreemde van Jeanne. Isabelle kent Jeanne eigenlijk niet. Bernard kent ze wel uit haar jeugd maar verder ook niet. Bernard kent Jeanne wel uit het dorpscafé omdat Jeanne daar werkt.

De gebeurtenissen spelen zich af in Frankrijk in het dorpje Auvergne. De gebeurtenissen spelen zich af in de 20e eeuw. Je kan niet precies opmaken wanneer maar ik denk zo rond 1960 tot 1980. Ik denk niet dat er echt een verband bestaat tussen het boek 'Isabelle' en het leven van Tessa de Loo. Ik denk dat Tessa de Loo met dit boek vooral de tegenstelling mooi - lelijk wil duidelijk maken. Ze liet zich in dit verhaal vooral inspireren door een krantenbericht over de spoorloze verdwijning van een Franse filmster. Ik heb hiervoor gezocht op 'Kritisch Lexicon van de Nederlandstalige literatuur' en achter in het boek 'Isabelle'

Verdiepingsopdracht 1
Je verwacht als je bezig bent in het boek dat Bernard haar komt redden. Dat komt omdat hij in een van de eerste hoofdstukken al genoemd wordt als degene die de zoektocht naar Isabelle nooit opgegeven heeft. Het zou waarschijnlijk niet veel nut hebben als ze over Bernhard zouden vertellen terwijl hij er helemaal niks mee te maken krijgt. Je verwacht ook dat als Bernhard Isabelle heeft bevrijd ze samen vrienden worden ofzo. Maar dan blijkt dat Bernhard geobsedeerd raakt door Jeanne Bitor. Ik verwachtte toen ik het eerste hoofdstuk had gelezen dat het pas op het einde duidelijk werd wie Isabelle nu had ontvoerd. Niet dus. Dat werd in het tweede hoofdstuk al duidelijk. Ik vind eigenlijk niet dat het verhaal echt veel open plekken heeft. Je leest eigenlijk alles. Je ziet de situaties vanuit Bernhard en Jeanne, en je weet ook gelijk dat Isabelle is ontvoerd door Jeanne. Ik vind dus niet dat er echt veel open plekken in 'Isabelle' voorkomen.
De belangrijkste open plekken in het boek 'Isabelle' zijn dat het beginstuk een inleiding is op het verhaal. Isabelle is ontvoerd. Je weet dan nog niet wie haar heeft ontvoerd. Je gaat je dan afvragen hoe Isabelle is ontvoerd. In het eerste hoofdstuk wordt er ook een beetje vaag gedaan over Bernard. Je weet dat hij helemaal geobsedeerd is door Isabelle. Maar niet waarom. Dan is er ook nog, ik denk een van de belangrijkste open plekken in het boek, het stuk dat Isabelle zichzelf ophangt.
Dat zijn denk ik de enige open plekken in het boek.
Je vraagt je op het begin af wie Isabelle dan heeft ontvoerd. Dat bouwt een spanning op omdat je wilt weten wie dat heeft gedaan. Dat wordt al in het tweede hoofdstuk duidelijk. Dan zie je het verhaal uit het perspectief van Jeanne Bitor, en dan wordt duidelijk dat zij degene is die Isabelle heeft ontvoerd. Dan ga je jezelf afvragen hoe ze dan ontvoerd is. Dat wordt eigenlijk ook best snel duidelijk. Jeanne is dan bezig met iets klaarmaken en dan lees je hoe makkelijk het is gegaan volgens Jeanne. En dan vertelt ze hoe het allemaal gegaan is. Je leest, als er weer een stuk van Bernhard komt, dat hij als kind door leeftijdsgenootjes in een ton is geduwd, en dat Isabelle en haar vader hem toen hebben gered. Sindsdien is hij geobsedeerd door haar. Het stuk dat Isabelle zich ophangt is dat heel onverwachts. Je denkt dat ze vlucht ofzo. Dan blijkt daarna dat ze het heeft geacteerd en de balen stro onder haar door de honden zijn omgeschopt en ze bijna echt gestikt was. Gelukkig kan Bernard haar nog wel redden.
Er zijn wel open plekken die je zelf moet invullen. Bijvoorbeeld waar Jeanne Bitor heengaat als ze wegloopt bij haar huis. Ik denk dat ze ergens diep in de bossen of in een grot ofzo leeft als een kluizenaar. Het kan natuurlijk ook dat Jeanne zelfmoord heeft gepleegd, dat weet je niet. Dan heb je ook nog Bernard. Hij raakt op het eind geobsedeerd door Jeanne Bitor. Je weet dat niet of hij haar vindt of niet. En wat er daarna gebeurd. Ik denk eigenlijk zelf dat hij haar niet vindt. En hoe het verder gaat met Isabelle. Ik denk dat ze een gelukkig leven leidt.
De manipulatietechnieken die Tessa de Loo in dit boek gebruikt zijn in ieder geval op een andere verhaallijn overschakelen. Als Jeanne wegloopt, gaat het opeens verder met Bernhard. Dan schakelen ze opeens over van de een op de ander. Er wordt ook gebruik gemaakt van een tijdsprong. Het verhaal begint met de verdwijning van Isabelle. Dan komt een stuk van Jeanne Bitor die vertelt hoe ze haar heeft ontvoerd. Ze gebruikt ook nog de manipulatietechniek uitstel. Als je bij Jeanne bent en je krijgt net iets spannend, springt ze over naar Bernhard en lees je daar weer verder.

Er zitten korte en lange spanningsbogen in het verhaal. Een korte spanningsboog is dat je jezelf afvraagt wie Isabelle heeft ontvoerd, en een hoofdstuk later komt het antwoordt. Een lange spanningsboog is dat je wilt weten hoe Isabelle nou bevrijdt wordt of zichzelf bevrijdt. En dat komt op het eind van het boek.

Verdiepingsopdracht 2

Onderwerp
Het is duidelijk waarover de tekst gaat. Het gaat over het verschil tussen mooi en lelijk. Isabelle, die mooi is, is een succesvolle actrice die veel minder weet dan Jeanne Bitor maar dat vooral te danken heeft aan haar uiterlijk. Jeanne Bitor daarentegen is lelijk. Ze is daardoor verstoten door de maatschappij. Niemand vindt haar aardig terwijl ze best aardig kan zijn maar iedereen afknapt op haar uiterlijk. Terwijl Jeanne Bitor veel meer weet en heel creatief is, wordt ze toch verstoten om haar uiterlijk. Maar Isabelle is mooi, en doordat ze een mooi uiterlijk heeft krijgt ze een perfect leventje met een goede baan. Het onderwerp spreekt mij wel aan. Ik ben het boek niet gaan lezen omdat het onderwerp mij aansprak. Ik werd nieuwsgierig na het lezen van de achterkanttekst. Mijn verwachtingen die ik had zijn wel en niet uitgekomen. Het is een heel spannend boek maar niet op de manier zoals andere spannende boeken zijn. Je weet al op het begin wie Isabelle heeft ontvoerd. Terwijl in de meeste boeken dat pas op het einde duidelijk wordt. Het is ook een andere vertelsituatie dan de meeste boeken. Je leest het boek vanuit 2 personen: Jeanne en Bernard. Dat had ik ook niet verwacht. Ik had wel verwacht dat het een spannend boek zou zijn. Iedereen denkt natuurlijk wel eens na over de tegenstelling lelijk en mooi. Ik denk dat Tessa de Loo met dit boek wilt duidelijk maken dat je wel heel slim kan zijn en creatief, maar als je dan lelijk bent je geen kans krijgt. En terwijl je mooi bent en niet zo slim je zo een baan hebt. Het boek heeft mij geen nieuwe kanten op het onderwerp laten zien.

Ik had niet verwacht dat het onderwerp op deze manier uitgewerkt zou worden. Het was heel verrassend. Je verwacht dat je, net zoals bij de meeste boeken, pas op het eind kwam te weten wie Isabelle had ontvoerd. Dat was niet waar. Ik had eigenlijk ook gedacht dat het boek uit het vertelperspectief van Isabelle zou komen. Dat was ook niet waar. Je kreeg het boek te lezen vanuit Bernhard en Jeanne. Ik vond het een heel verrassend geschreven verhaal. Ik vond het verhaal goed uitgewerkt. Alles kreeg voldoende aandacht. Ik vond niet dat er nog meer aandacht aan bepaalde onderwerpen moest worden besteed.

De gebeurtenissen
De belangrijkste gebeurtenissen in het boek zijn de ontvoering van Isabelle, het schilderen van het schilderij van Isabelle door Jeanne en de bevrijding van Isabelle. De ontvoering van Isabelle is denk ik de belangrijkste gebeurtenis in het boek. Je komt te weten dat Isabelle is ontvoerd, en je leest later hoe dat in zijn werk is gegaan. Het schilderen van Isabelle was ook een belangrijke gebeurtenis. Jeanne wilde Isabelle schilderen en onder het schilderen praatte Isabelle tegen Jeanne en kregen ze een band met elkaar. De bevrijding van Isabelle was ook belangrijk. Isabelle had zichzelf opgehangen, maar dat was acteerwerk. Alleen hadden de honden van Jeanne de strobalen waar ze op terug wilde springen omgegooid. Toen kwam Bernhard haar redden. De nadruk ligt meer op de gedachte en de gevoelens van Jeanne en Bernhard. Ze spreken eigenlijk niet zoveel. Alleen Jeanne met Isabelle. Maar voor de rest lees je de gedachten van Jeanne en van Bernhard. En ik denk dat die belangrijker zijn dan de gebeurtenissen. Ik vind dat de gebeurtenissen logisch uit elkaar voorkomen. Isabelle wordt ontvoerd en op het eind bevrijd. Ik vind het heel logisch dat het zo loopt. Het waren niet moeilijk te verklaren gebeurtenissen. De gebeurtenissen maken niet echt indruk op me. Het is ook een heel ongeloofwaardig verhaal. Ik denk niet dat zoiets echt kan gebeuren. Maar het zet je wel aan het denken. Dat iemand zo lelijk is dat het je leven kan vernietigen. Maar het heeft niet echt indruk op me gemaakt. Ik zag de gebeurtenissen wel voor me. Je ziet ze wel voor je. Maar ik denk dat iedereen dat heeft. Als je een gebeurtenis leest schets je daar een beeld van voor jezelf. Ik denk dat dat bijna automatisch gaat.
Je hoeft niet zoveel zelf aan te vullen. Alleen op het einde, waar Jeanne Bitor is en of Bernhard haar nog vindt. Maar ik vond het niet vervelend dat ze dat niet vertelde omdat het eigenlijk ook niet zo belangrijk was. Het belangrijkste was dat Isabelle was ontsnapt.

Personages
De personages zijn wel zo geschreven dat ze voor je gingen leven. Vooral Jeanne en Bernhard. Ja las hun gedachten en je kon je dan ook een beetje inleven.

Jeanne was echt een type, dat denk ik zeker wel. Ik denk niet dat een echt mens zo'n leven kan leiden zoals zij. Isabelle kan denk ik wel een echt mens zijn. Ze is vrij normaal. Bernhard lijkt me ook meer een type. Hij is geobsedeerd door Isabelle. Dat zou op zich nog wel kunnen, maar ik zou hem eerder tot een type toeschrijven dan tot een echt mens.
Jeanne reageert helemaal niet voorspelbaar. Ik dacht op het begin dat ze echt een lelijke chagrijnige vrouw was met wie niet te praten viel. Maar later in het boek als Isabelle aardig tegen haar doet begint ze ook aardig tegen Isabelle te doen. Isabelle reageert wel voorspelbaar. Ik denk dat ieder mens zoiets als zij doet wel probeert in zo'n situatie. Bernhard reageert voorspelbaar maar ook weer niet. Soms dacht ik echt: waar is hij nu mee bezig? Als hij bijvoorbeeld geobsedeerd raakt door Jeanne. Maar bij sommige dingen weet ik ook wel wat hij gaat doen.

Isabelle lijkt mij de meest sympathieke eruit. Bernhardt vind ik maar een beetje een vreemd personage. En Jeanne vind ik helemaal niet sympathiek. Isabelle vind ik het meest sympathiekst omdat ze het meeste op een normaal mens lijkt. Jeanne is een vreemd personage en Bernhard ook. Die laatste 2 zijn allebei een beetje vreemd en eigenlijk niet zo normaal.
Ik denk dat je van Jeanne het meeste komt te weten. Ze haat zichzelf en vindt zichzelf lelijk. Daardoor kan je jezelf ook een beetje in haar situatie plaatsen. Ze doet alles omdat ze zelf zo lelijk is en boos is op iedereen voor het alleen maar kijken naar het uiterlijk.
Je hoeft zelf bijna niks in te vullen over de personages. Dat was wel gemakkelijk. Je kan dan ook beter de acties die ze ondernemen begrijpen.

Bouw
Ik vind de bouw van het verhaal niet ingewikkeld. Het is heel goed te volgen vind ik. Alleen het eerste stuk als je even in het verhaal moet komen is het een beetje ingewikkeld. Maar als je eenmaal door hebt dat het vanuit Jeanne en Bernhard wordt verteld, wordt alles een stuk duidelijker.
Het verhaal komt langzaam op gang. Eerst wordt er uitgelegd wat er allemaal aan de hand is. Je krijgt niet meteen alle gebeurtenissen heel snel achter elkaar aan. Dat is wel fijn om te lezen. Dan kom je beter in het verhaal.
Het verhaal is erg spannend. Je wilt weten wat er met Isabelle gebeurt. Het verhaal wordt eigenlijk vanuit 2 kanten steeds dichterbij elkaar gebracht. Isabelle komt steeds dichterbij haar ontsnapping en Bernhard steeds dichter bij de plaats waar Isabelle zich bevindt.

Er lopen 2 verhaallijnen door elkaar. Je leest het verhaal vanuit Bernhard en Jeanne. Ik vind het wel leuk. Je begrijpt Jeanne hierdoor ook meer omdat je zoveel van haar te weten komt.
Er wordt niet echt met de tijd gespeeld. Het loopt allemaal achter elkaar door. Dat is wel fijn. Anders raak je zo verward. Dan kom je er op het eind van het boek even achter dat je terug bent gegaan in de tijd.
Ik vind het een goed eind. Het blijft onduidelijk waar Jeanne zich bevindt en of Bernhard haar nog vindt maar dat is niet vervelend. Je kan dan zelf een beetje invullen wat er verder gebeurt.
Je ziet de gebeurtenissen door de ogen van Jeanne en van Bernhard. Dat past erg goed bij het verhaal. Het maakt het verhaal spannend. Ik vind dat het heel goed geslaagd is, dat bouwt de spanning op. Er gebeurt iets spannends bij Jeanne en dan spring je over naar Bernhard.

Taalgebruik
Ik vind de tekst niet moeilijk om te lezen. Er zitten niet echt moeilijke woorden in en ook geen lange zinnen.
Ik vind dat er wel veel gedachtes in het boek zitten. Er hadden wel wat meer dialogen in mogen voorkomen. Er zitten eigenlijk het meeste beschrijving en gedachtes in. Alleen de dialogen komen er niet echt in voor.
Het taalgebruik past eigenlijk best goed bij de personages en het onderwerp. De tekst is niet moeilijk om te lezen, maar ook niet makkelijk. En ik vind dat dat wel een beetje bij het Frans past. En het verhaal speelt zich ook af in Frankrijk.
De tekst bevatte bijna geen beeldspraak of symbolische verwijzingen. Daar heb ik dus ook geen problemen mee gehad.

Evaluatie
Ik vond het boek Isabelle een heel mooi boek. Het was een erg nieuwsgierig makend boek. Het was natuurlijk wel wat onwerkelijk maar de tegenstelling mooi - lelijk is wel goed duidelijk gemaakt. De spanning in het boek was goed opgebouwd. De recensies die ik heb gelezen waren van sommige negatief. Dat waren de recensies van de echte kenners van boeken. Ik vond het een heel goed boek, ik ben het dus niet met die recensies eens.
Het werken aan de verdiepingsopdrachten ging over het algemeen best goed. Ik vond de manipulatietechnieken niet moeilijk om te noemen. De spanningsbogen vond ik ook wat lastiger om te noemen. Ik heb dat opgelost om het boek nog eens door te bladeren en zo was ik weer terug in het verhaal en kon ik ze wel benoemen. Ik heb nog geen vorige verdiepingsopdracht gehad dus weet ik niet of die moeilijker is dan de vorige. Ik heb wel een beter inzicht gekregen in het boek. Ik wist eigenlijk niet dat de meeste schrijvers manipulatietechnieken en open plekken gebruikte. Maar toen kwam ik erachter dat Isabelle dat ook had. Toen kwam ik er ook achter hoe het boek was opgebouwd. Ik heb van deze verdiepingsopdracht geleerd hoe ik manipulatietechnieken kan herkennen, en spanningsbogen en open plekken. Dat vind ik wel zinvol ja. Dan weet je de volgende keer als je een boek leest waar de schrijver mee bezig is. En niet dat hij het zomaar heeft gedaan.