Boekverslag Thea Beckman

De gouden dolk

[1] 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 ...

Info over dit verslag

Geschreven door:

Lize [meer]

Niveau:

3VWO

Kwaliteit:

Waardering:

Taal:

Nederlands

Woorden:

2337

Opvragingen:

32

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker Openen in tekstverwerker

Printen Printen

Emailen Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (406 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Thea Beckman

Laatst gewijzigd op 5 april 2001

Uitgeverij: Lemniscaat
Jaar van Uitgave: 1982

Mijn eerste persoonlijke reactie: Ik vind het boek best wel spannend, en ook wel interessant. Ik vind dat het boek werkelijk geschreven is, het lijkt net alsof het allemaal voor je eigen ogen afspeelt. En je kan alles je ook goed voorstellen, door beschrijvingen die er gegeven worden. Ik vond het verhaal makkelijk om te lezen, omdat het woordgebruik niet te moeilijk was. Sommige woorden kende ik niet, maar dat waren er niet te veel. Maar dat verpeste niet de sfeer van het verhaal voor mij.

Samenvatting van het boek: Op een dag moet Jiri medicijnen bij vrouw Cantal halen voor zijn zieke opa. Maar vrouw Cantal kan hem niks bieden, omdat tegen ouderdom niks te doen is. Om bij vrouw Cantal te komen, moest hij door de woeste gronden, waar hij een gewonde ruiter vindt. Jiri helpt hem naar vrouw Cantal en de ruiter vertelde dat Edessa heroverd was door de Turken.
Koning Louis VII verklaarde tijdens kerstmis 1145 dat hij zich voorbereidt om een tweede kruistocht te organiseren. Overal werden oproepen voorgelezen, om de mensen naar Vézelay te laten gaan. In Vézelay zal Bernard, abt van Clairvaux, in naam van paus Eugenius III prediken. Jiri wilde dat graag horen. En hij ging er met zijn familie en zijn oom met zijn zonen naartoe, met wagen van zijn oom. Ze vertrokken de zaterdag voor Pasen.
Ze zaterdag voor Pasen vertrok Jiri met zijn familie en met zijn oom en zijn zonen met de kar van die oom. Toen ze daar aankwamen, riep iemand de naam van Jiri. Het was vrouw Cantal. Ze vertelde hem, dat hij de woorden 'Nour-ed-Din' moest onthouden, en ze zei dat hij de gouden dolk zou krijgen.
De dag erna sprak Bernard van Clairvaux; alle heidenen en één van de leiders van Nour-ed-Din moeten worden afgemaakt.
De man deelde kruizen uit, als je het kruis opspelde, betekende dat dat je mee wilde doen aan de kruistocht. Jiri zag een kruis op de grond liggen, en raapte het op. Hij liet het thuis zien, maar hij was niet de enige die een kruis had. Ook zijn broer Aycan had een kruis, hij zei dat hij hem van Bernard van Clairvaux had gekregen. Ze gingen naar huis, en het duurde lang, voordat er wat ondernomen werd. Iedereen die mee wilde moest een kruis op zijn kleding hebben gespeld. Jiri's vader was smid, en hij kon maar één zoon missen. Daarom ging Aycan niet mee, en hij moest zijn kruis aan Arnold geven. De Duitse, Koenraad II, dacht dat iedereen hem wilde bedriegen en was de Fransen voor. Dus iedereen moest zo snel mogelijk deel gaan nemen aan de kruistocht. Onderweg ziet Jiri een gestrande bagagewagen, die deel uitmaakte van de koninklijke wagens. Jiri ontmoet hier Oda, zij is het mooiste meisje wat hij ooit heeft gezien. Bijna alle spullen werden overgeladen in hun wagen. Na een paar dagen ontmoette Jiri Aycan. Hij vond dat Aycan thuis had moeten blijven, maar Aycan zei dat hij met de Pelgrims mee is gegaan.
Een paar dagen later, krijgt Jiri een brief van Oda. Omdat Jiri zelf niet kan lezen, vraagt hij of iemand anders het voor wilt lezen. Er staat in dat Oda een afspraakje met hem wilde maken onder de olijfboom. Lange tijd later, komt Jiri een hongerige Griekse jongen tegen, Thomás genaamd. Hij hielp hen met hout zoeken en kreeg een beetje eten. Na een lange tijd, komen ze in Constantinopel aan. Jiri wist niet wat hij zag, zo'n geweldige stad. Maar ze mochten niet in de stad komen.... Tijdens de herfst, reisden ze door naar Anatolië. In Anatolië maakten ze veel rampen mee, één daarvan is een overstroming. Toen gingen ze de Pisidische bergen op, en de koningin moest eerder naar boven gaan om een kamp op te zetten. Daar zijnde, konden ze geen kamp opzetten. Maar een stukje verder wel. De koningin wees Jiri aan om de achterblijvers in te lichten over het feit dat ze het kamp een stukje verder neer zette. Jiri keerde meteen terug, en toen zag hij nog een ramp. De achterblijvers werden aangevallen door de Saracenen. Na de aanval gingen ze meteen weg. Het leger leed veel verlies, en Jiri zocht meteen naar Oda. Oda was nog in leven, maar haar moeder niet meer. Hij hielp haar met haar moeder te begraven. Dat deden ze door stenen op haar te leggen. Op zoek naar stenen zag hij opeens het lichaam van Thomás. Ook hij was dood. Het leger ging langzaam weer de berg opwaarts, maar daar aangekomen zagen ze geen kamp. Het kamp lag verderop. De koning gaf de graaf van Maurienne, die met de koningin was meegegaan meteen de schuld. De koningin zei dat ze iemand had gestuurd, om de achterblijvers in te lichten. En ze zag de jongen de berg opgaan, en zei dat hij het was. Oda nam het voor Jiri op, ze zei dat hij de hele dag bij haar was geweest, zodat hij niet de schuld kreeg. Enkele dagen later meldde Aycan Jiri dat hij moslim zou worden, Jiri vond dit niet leuk. Toen ze eindelijk een stad belegerden, kreeg de stad hulp van Nour-ed-Din. Jiri en Arnold werden door knechten van Nour-ed-Din gevangen genomen en ze werden ondervraagd. Jiri vertelde alles, Arnold niets, maar ze kregen wel hun vrijheid terug. Dat kwam omdat Aycan een knecht was van Nour-ed-Din en hem vrijgekocht heeft. Uiteindelijk gaf men op en keerde per boot terug naar huis. Er werd een boot gekaapt door de Grieken, zonder dat de andere boten het wisten. En in die boot die gekaapt was, zaten Jiri en Arnold ( ook Oda en de koningin ) Gelukkig werd de boot “teruggekaapt” en ze konden hun reis naar huis voortzetten. Thuis aangekomen, was alles veranderd. Jiri en Arnold voelden zich niet thuis in hun dorp, hun thuis lag in de woeste gronden. Jiri is op een dag in de woeste gronden, en ontdekt daar dan een eeuwenoude grafkamer. In die grafkelder vonden hij en Arnold edelstenen, goud, en...... de gouden dolk! De voorspelling was dus toch uitgekomen, en ze zijn van plan om de Parijzenaars te laten zien wat werken is.

Fictie en werkelijkheid: Het verhaal is heel mooi geschreven, het lijkt net, alsof je er zelf bij staat en er met je eigen ogen naar kijkt. Het lijkt dus heel erg op de werkelijkheid. Soms is het even een omschakeling, omdat men in die tijden anders leefde als wij nu doen. Maar als je eenmaal in het boek zit, lijkt alles echt om je heen te gebeuren.

Spanning en open plekken: Ik vond het verhaal wel heel werkelijk, maar niet spannend. Ook vond ik, dat er wel wat open plekken in zaten. Bijvoorbeeld als ze gevangen genomen zijn, wordt er eventjes wat over geschreven, maar ze gaat er niet in detail op verder. Ik denk, dat als ze dat wél had gedaan, dat die open plekken dan verdwenen, en het verhaal nog mooier werd.

Personages:
Jiri, zijn echte naam is George Rambor, ongeveer van onze leeftijd. Hij houdt van avontuur en hij kan goed opschieten met iedereen, behalve met zijn broer. Zijn vader is wapensmid, en Jiri is daardoor van jongs af aan geleerd had te werken.
De broer van Jiri; Aycan. Zij hebben vaak ruzie, en het lijkt net of Aycan Jiri de grond in wilt drukken, waarschijnlijk uit jaloezie.
Een neef van Jiri; Arnold. De oudste zoon van het dorpshoofd van het dorp aware Jiri woont. Hij trekt veel met Jiri op, en ze kunnen elkaar goed vinden.
Vriendin van Jiri; Oda. Dienares van koninging Eleonore. Koningin Eleonore is de echtgenote van koning Louis. Koning Louis drong erop aan dat de kruistocht snel moest kopen. Oda is een beetje brutaal en ze schijnt heel erg knap te zijn.
Vriend van Jiri; Tomás. Een Griekse jongen die Jiri tijdens de kruistocht tegenkomt. Hij is een zwerver. Ze worden vrienden. Jiri en Thomás leren elkaar hun eigen taal spreken. Dus Tomás leert Jiri een beetje Grieks. En Jiri leert Tomás een beetje Frans. Tomás helpt Jiri met heel veel dingen.
Vrouw Cantal. Een waarzegster en een kruidenvrouw. Ze doet voorspellingen voor Jiri en ze is aardig voor iedereen.

Het onderwerp van het boek.
- Het onderwerp van het boek spreekt me wel aan. Ik heb er eigenlijk nooit wat van gelezen, gezien of gehoord. En het leek mij best wel interessant. Alles was dus wel nieuw. Het was erg interessant, omdat het zo op de werkelijkheid leek. Zo stel ik me tenminste de vroegere tijd een beetje voor.
- Door dit boek te lezen. Heb ik vast wel iets geleerd. Ik denk dat de les van dit boek was, dat kruistochten lang niet altijd echt nut hadden. Dat je ook dingen kan bereiken, zonder een kruistocht te houden. In dit verhaal is dit dus met Jiri verteld, die de Gouden Dolk waarschijnlijk ook wel had gevonden als hij niet aan de kruistocht deel had genomen.
- Door dit boek, ben ik anders over het onderwerp gaan denken. Ik zie in, dat het niet alleen maar uit oorlogen bestaat, ruzie, en slecht dingen. Maar dat er ook leuke dingen kunnen gebeuren, een voorbeeld hiervan is dat hij Oda ontmoet.
- Voordat ik het boek ging lezen, dacht ik dat het boek heel erg anders zou zijn. Ik dacht dat Jiri de echte held was, en dat hij er eigenlijk alleen voor stond, omdat er voor zijn ogen vreselijke dingen gebeurden, en daardoor alles wat hij had verloor. Maar uiteindelijk, zou het dan wel gelukkig aflopen. Dat laatste klopt wel, maar de rest niet echt.
Wat ik bijzonder vond aan de uitwerking, is dat het zo op Jiri en zijn omgeving werd uitgewerkt. Dat lijkt me heel erg moeilijk. En het verhaal zelf ook, ik zou het verhaal heel anders hebben laten verlopen. Maar deze is heel erg goed vind ik!
- Ik ben het eens met de mening die uit dit boek blijkt. Ik vind dat je niet dingen moet gaan doen om iets te bereiken, zoals een kruistocht doen om dé held te worden. Ik vind dat je blij moet zijn met wat je hebt en bent.
- Ik denk dat het verhaal mooier was, als er echt pijnlijke beschrijvingen in zaten. Bijvoorbeeld de dood van mensen. Hoe dat ervaren werd enzo. Ik vond dat het in het verhaal te kort werd genoemd. Mensen gingen dood, eventjes aandacht, en het was vergeten.

Korte levensbeschrijving van Thea Beckman:
Thea Beckman werd op 23 juli 1923 in Rotterdam geboren. Ze was enig kind en bovendien een meisje, ze vond het vanzelfsprekend dat ze in de huishouding meehielp, studeren was er niet bij. Toch had ze als kind wel idealen, het liefst wou ze schrijver of ontdekkings reiziger worden. Maar ze trouwde op haar drieëntwintigste en sinds 1956 woont ze in Bunnik, dichtbij de grote stad Utrecht. Toen haar kinderen groot waren liet ze een droom in vervulling gaan, ze ging Psychologie studeren, met goed gevolg, want in 1981 studeerde ze af in de sociale psychologie Maar dat is niet het enige wat haar boeit, ook de geschiedenis vindt ze interessant het is dan ook niet voor niets dat veel van haar boeken zich in de Middeleeuwen afspelen. Vooral het leven van de gewone mensen in de middeleeuwen interesseert haar, ze vindt dat daar nogal veel misverstanden over bestaan en zou die graag uit de weg ruimen. Naast schrijven heeft Thea Beckman ook nog andere hobby's die je toch nog zou kunnen associëren met haar werk als schrijfster: veel reizen en lezen, ook houdt ze van katten, ze heeft 5 poezen en één kater. Thea begon al te schrijven in 1947, vooral verhalen in tijdschriften en journalistieke stukjes in de krant, maar pas toen haar kinderen groot waren, in de jaren zeventig is ze begonnen met het schrijven van boeken, sindsdien volgen ze elkaar in hoog tempo op. Ze heeft totaal verschillende dingen geschreven, boeken voor kinderen van een jaar of zes, maar ook boeken voor kinderen vanaf veertien jaar. Ook neemt ze verschillende thema's onder de loep, ze heeft veel boeken geschreven die zich afspelen in de geschiedenis, maar ook de toekomst interesseert haar. Hoe staat het dan met sociale, politieke en economische problemen? Ze heeft totaal nu al 22 boeken geschreven. Ze heeft ook al heel veel prijzen gewonnen met haar boeken: 2 boeken zijn bekroond door de Nederlandse kinderjury (Een bos vol spoken en Het geheim van Rotterdam), 2 boeken kregen een zilveren griffel (Zwerftocht met Korilu en Stad in de storm) en één boek een gouden griffel (Kruistocht in spijkerbroek.) Ook is dat boek bekroond met een Europese prijs. Zelf zegt ze: ,,in feite is er niets interessants aan mijn beroep: je zit de hele dag moederziel alleen achter de schrijfmachine en dat is alles. " Dat is niet te zien aan de hoeveelheid boeken die ze geschreven heeft en de populariteit daarvan, ze zijn vertaald in het Engels Spaans (Castiliaans, Catalaans en Baskisch), Duits, Hongaars, Deens, IJslands, Japans, Fins, Russisch en Fries.

Waar gaan de boeken haar boeken vaak over: Ze schrijft vaak historische boeken, maar ook over meisjes die wezen zijn. ( 'Wij zijn wegwerpkinderen' is een boek, dat over een paar kinderen gaat, die weesjes zijn. 'Saartje Tadema' is ook zo'n boek, daar is Saartje een weesje. )

Wat boekbesprekers in het algemeen van haar boeken vinden: Realistisch. Ze schrijft vooral boeken die realistisch zijn/overkomen. En dat maakt boeken zo mooi, als je van dat soort boeken houd.

Boeken van die door Thea Beckman geschreven zijn:
De doge ring van Venetië
De gouden dolk
De stomme van Kampen
De verloren schat
Een bos vol spoken
Geef me de ruimte
Hasse Simonsdochter
Het geheim van Rotterdam
Het rad van fortuin
Het wonder van Frieswijck
Kinderen van moeder aarde
Kruistocht in spijkerbroek
Mijn vader woont in Brazilie
Saartje Tadema
Stad in de storm
Triomf van de verschroeide aarde
Vrijgevochten
Wij zijn wegwerpkinderen

Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.

Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.

naar boven